«Εvet » ή « Hayir » ? (Ναι ή Οχι); Είναι το ερώτημα που θέτει την Κυριακή ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στα 60 εκατομμυρίων Τούρκων ψηφοφόρων, ζητώντας να του αναγνωρίσουν απεριόριστες εξουσίες μέσω της συνταγματικής μεταρρύθμισης που προτείνει.

«Οι Τούρκοι, ψηφίζουν με τον παρά τους, ή άλλως με το πορτοφόλι τους» είναι μια από τις εκφράσεις που κυκλοφορούν στη Γαλλία, από όσους θεωρούν ότι γνωρίζουν καλά τον τουρκικό λαό. Το σίγουρο είναι ότι οι εκλογικές επιτυχίες του AKP, του κόμματος του Ερντογάν, στηρίχθηκαν στις πολύ καλές οικονομικές επιδόσεις της χώρας, μετά τον ερχομό στην εξουσία το 2002, των συντηρητικών μουσουλμάνων.

Click4more: Οι γκρίζοι λύκοι κρίνουν το μέλλον του Ερντογάν

Επιδόσεις, που αναγνωρισμένα οφείλονται στις μεταρρυθμίσεις των προκατόχων, του κεντροδεξιού συνασπισμού με την ώθηση του υπουργού οικονομίας Κεμάλ Ντερβίς, τις οποίες είχε την εξυπνάδα να διατηρήσει και από τις οποίες επωφελήθηκε ο Ερντογάν.

Τελευταία όμως, η κατάσταση δεν είναι ρόδινη: ο πληθωρισμός έφθασε σε διψήφιο νούμερο, η ανεργία στο 10,9% (κατά μέσο όρο το 2016), τα έσοδα του τουρισμού έχουν συρρικνωθεί, η τουρκική λίρα υποτιμηθεί και η ανάπτυξη παρ' ότι ακόμα θετική (2,1%), έχει επιβραδυνθεί σε σύγκριση με παλιότερους ρυθμούς 4,8% κατ' έτος.

Το ερώτημα των Γάλλων παρατηρητών είναι, εάν αυτά τα δεδομένα θα συμβάλουν ώστε να χάσει ψήφους το «Ναι» και να επηρεασθεί το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.

Για να μην αφήσει τίποτα στην τύχη ο Ερντογάν, υπήρξε προβλεπτικός: έκλεισε στις φυλακές όσους θα είχαν τη δυνατότητα να οργανώσουν την εκστρατεία του «όχι», έχει το μονοπώλιο στα μέσα ενημέρωσης, χρησιμοποιεί τις κρατικές διευκολύνσεις για την εκστρατεία του και με τα κρατικά αεροπλάνα στέλνει ακόμα και υπουργούς στο εξωτερικό για συγκεντρώσεις, πράγμα απαράδεκτο για άλλη δημοκρατική χώρα», συνόψισε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο 45χρονος Τανσού, κουρδικής καταγωγής που ζει στο Στρασβούργο και που παρακολούθησε και τη «συγκέντρωση-προπαγάνδα» στις 12 Μαρτίου, στην κοντινή πόλη Μέτζ με τον υπουργό Μεβλούτ Τσαβούσογλου.

Τουρκική Διασπορά και ψήφος

Οι Τούρκοι ψηφοφόροι που ζουν έξω από τη χώρα, υπολογίζονται στα τρία εκατομμύρια, που ισοδυναμούν με το 5-6 % του εκλογικού σώματος.

Η ψήφος των Τούρκων της διασποράς θα μπορούσε επομένως να ανατρέψει τις ισορροπίες υπέρ του «ναί», πράγμα που φαίνεται να έχει κατανοήσει το ΑΚΠ προσφέροντας ένα μάξιμουμ διευκολύνσεων για την ψηφοφορία.

Με βάση τα στοιχεία του τουρκικού προξενείου στο Παρίσι, οι Τούρκοι ψηφοφόροι στη Γαλλία υπολογίζονται στις 325.000.

Από τις αρχές Απριλίου, ήτοι δύο εβδομάδες πριν από την 16η, έχουν τεθεί στη διάθεσή τους εκλογικά κέντρα στα έξι γενικά προξενεία των πόλεων Παρίσι, Στρασβούργο, Μασσαλία, Λιόν, Νάντη και Μπορντώ.

Θα μπορούν δε να ψηφίσουν, έως τις 21.00 ώρα Γαλλίας, την Κυριακή το βράδυ... «δεν πρέπει να χαθεί ούτε ψήφος» ειρωνεύεται ο Χουσεΐν, κουρδικής καταγωγής υπάλληλος στο τουρκικό μπακάλικο σε λαϊκή γειτονιά των Παρισίων.

Για τον Χουσεϊν, «ότι και να βγει, ο Ερντογάν θα βρει τρόπους για κάνει το δικό του, όπως το 2015. Επειδή δεν του άρεσε το αποτέλεσμα του Ιουνίου για τις βουλευτικές, έκανε νέες εκλογές το Νοέμβριο» τόνισε με απαισιοδοξία.

Παντρεμένη με Τούρκο, η Μισέλ, το «χρυσό ψαλίδι» της γειτονιάς, επιδιορθώσεις ρούχων, όπου εργάζεται με τον σύζυγό της, δεν κρύβει τον θαυμασμό της για τον Ερντογάν. «Έχει κάνει πολλά για τη χώρα, δεν υπάρχει φτώχεια όπως πριν, είναι δυνατός και ο λαός τον θέλει δυνατό, πιστεύω ότι η μεγάλη πλειοψηφία των Τούρκων στη Γαλλία θα ψηφίσει υπέρ του «ναι» δήλωσε με ενθουσιώδη αυτοπεποίθηση.

Η ατμόσφαιρα είναι εντελώς διαφορετική στις συνοικίες των πόλεων όπου υπάρχει μεγάλος αριθμός Αρμενίων. Η Αλφροντβίλ θεωρείται η «μικρή Αρμενία». Η Κναρίγκ δουλεύει σε λογιστικό γραφείο, δεν θέλει να ακούει για Τουρκία και για έναν Ερντογάν «αρχισουλτάνο», εξαιτίας «των εγκλημάτων που έχει κάνει και που θα συνεχίσει να κάνει ακόμα και στη Συρία, γιατί έχω ρίζες και από εκεί» ξέσπασε.

Έτοιμος να «βάλει χέρι» στο ισλάμ Γαλλίας

Ο φόβος ενός πανίσχυρου Ερντογάν είναι αισθητός και σε ορισμένους κύκλους στη Γαλλία, ιδιαίτερα σε όσους προβληματίζονται για την αναδιοργάνωση «του ισλάμ Γαλλίας», μέσω του γαλλικού Συμβουλίου της μουσουλμανικής πίστης (CFCM) που δημιούργησε ο Νικολά Σαρκοζί το 2003.

Εκεί, τη θέση του αντιπροέδρου έχει ο Αχμέτ Ογκρας, που προτάθηκε από την πρεσβεία το 2012 και θεωρείται έμπιστος του Ερντογάν. Είναι 47 ετών, επιχειρηματίας, ιδιοκτήτης του τουριστικού πρακτορείου « Afra Voyages».

«Η θεολογική του νομιμοποίηση είναι μηδενική, αλλά κανείς δεν νοιάζεται», είχε δηλώσει κατά τον διορισμό του, ο Μπερνάρ Γκοντάρ, τότε αρμόδιος για το ισλάμ στο γαλλικό υπουργείο Εσωτερικών.

Λόγω της περιοδικότητας της προεδρίας ανά διετία, ο Α. Ογκρας αναμένεται να πάρει την προεδρία του Συμβουλίου την 1η Ιουλίου.

Οσο και εάν η ανάληψη της προεδρίας από τον Ογκρας γίνεται κάτω από νόμιμες διαδικασίες, ο ιστορικός Samim Akgönül του πανεπιστημίου του Στρασβούργου αναρωτιέται κατά πόσο θα είναι « ο Δούρειος Ιππος ενός καθεστώτος όλο και πιο αυταρχικού. Η 'Αγκυρα θα θεωρήσει σίγουρα ότι έχει ένα λόγο να πει για το ισλάμ στη Γαλλία. Μετά από μια νίκη του «ναι» θα πρέπει να περιμένουμε συνταρακτικές δηλώσεις του Ερντογάν» υπογράμμισε ο ιστορικός με δήλωσή του στο περιοδικό «L' Express».

«Το τρελό άλογο» η Γαλλία και η Ευρώπη

Να τεθεί εκ νέου η Τουρκία υπό το «καθεστώς παρακολούθησης» έχει ζητήσει η Επιτροπή Παρακολούθησης του Συμβουλίου της Ευρώπης ( Monitoring Committee).

Το αίτημα κατατέθηκε στο Συμβούλιο της Ευρώπης, στις 9 Μαρτίου, ύστερα από τη γνωμοδότηση της «Επιτροπής της Βενετίας» για τη συνταγματική τροποποίηση στην Τουρκία, μέσω του δημοψηφίσματος.

Οι εμπειρογνώμονες της «Επιτροπής της Βενετίας», αρμόδιας για συνταγματικά θέματα, κατέληξαν ότι « η συνταγματική τροποποίηση αποτελεί επικίνδυνη οπισθοδρόμηση για τη δημοκρατία» και «ενέχει τον κίνδυνο εκφυλισμού σε ένα αυταρχικό προεδρικό σύστημα».

Εκτός εκπλήξεων, η Ολομέλεια της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης στις 25 Απριλίου θα επικυρώσει την τοποθέτηση της Τουρκίας, «υπό monitoring ».

«Είναι κάτι που ουδόλως συγκινεί τον Ερντογάν» δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ Τούρκος συνάδελφος Α. Κ. διατηρώντας την ανωνυμία του.

Κατά την άποψή του, ο Ερντογάν «έχει κλείσει το κεφάλαιο Ευρώπη και συγκεκριμένα αυτό της ευρωπαϊκής ένταξης». Με ένα «ναι» νικηφόρο, «θα μετατραπεί σε τρελό άλογο, θα αναστατώσει την Ευρώπη και θα είναι ένα σενάριο καταστροφή για την Ένωση».

«Για κάθε θέμα, στοιχηματίζω», δήλωσε, «ότι θα κάνει διμερείς συμφωνίες με κάθε πρωτεύουσα και όχι με τις Βρυξέλλες. Οι Ευρωπαίοι έφτιαξαν έναν «Πούτιν νούμερο 2» στα σύνορά τους, με τα ίδια τους τα χέρια. Δεν έδωσαν ποτέ σημασία στις προειδοποιήσεις μας. Και δεν είναι μόνο η Αγγελα Μέρκελ με τη συμφωνία για το μεταναστευτικό. Τη μεγάλη ευθύνη την έχει η Γαλλία και ο Σαρκοζί που μετά την εκλογή του το 2007 δήλωσε ότι είναι κατά της ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ, αναστέλλοντας 5 κεφάλαια.

Το έκανε σε ανταγωνισμό με το ακροδεξιό μέτωπο των Λεπέν, ώστε να έχει τα πρωτεία, επειδή η κοινή γνώμη δεν ήταν ζεστή για την τουρκική ένταξη. Με την «επιπόλαια» αυτή απόφαση, ο Σαρκοζί ακύρωσε κάθε διάθεση του Ερντογάν να συνεχίσει τις προσπάθειες και τις μεταρρυθμίσεις που ήταν ωφέλιμες όχι μόνο για τον τουρκικό λαό, αλλά και για την Ευρώπη. Τώρα τίποτα δεν τον συγκρατεί, με ένα «ναι» στην τσέπη, θα καθίσει στο τραπέζι μετά τις εκλογές στη Γερμανία και θα ζητήσει πολλά » υπογράμμισε.

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ
Φωτογραφίες: Reuters

Με τον Ουλουμπατλί Χασάν, ο οποίος ήταν ο πρώτος που έστησε την οθωμανική/τουρκικη σημαία στα τείχη της Κωνσταντινούπολη το 1453, παρομοίασε τον πατέρα του, Ταγίπ Ερντογάν, ο υιός του Μπιλάλ Ερντογάν.

Σε ομιλία του στο Ινστιτούτο Νέων Τουρκίας, ως μέλος του διοικητικού του συμβουλίου, ο Μπιλάλ Ερντογάν είπε πως όταν έριξαν τους Έλληνες στην θάλασσα, οι Έλληνες ήταν τότε η ‘λαβίδα’ των ιμπεριαλιστών της εποχής εκείνης.
“Σήμερα αυτοί που θέλουν να ρίξουν αυτό το έθνος στη θάλασσα, με ποιον κινούνται; Να, μαζί με τις ιμπεριαλιστικές εστίες στην Ευρώπη που θέλουν να μας διχάσουν και να μας αποδυναμώσουν, αλλά αυτό το έθνος νίκησε στα Δαρδανέλια τους εχθρούς της πατρίδας και προκάλεσε την ήττα τους στις 15 Ιουλίου. Τώρα τα βέλη του εχθρού, πού στρέφονται; Στον Ταγίπ Ερντογάν. Αλλά ο Ταγίπ Ερντογάν τι κάνει; Ενεργεί σαν άλλος Ουλουμπατλί Χασάν. Τώρα τα βέλη του εχθρού προέρχονται από το μέτωπο του ‘όχι’, από το στρατόπεδο του ‘όχι’», ανέφερε. Ο Μπιλάλ Ερντογάν καταφέρθηκε και εναντίον της Ευρώπης, χαρακτηρίζοντάς την εστία ρατσισμού και φασισμού, αλλά και ότι τώρα τα βέλη εναντίον της Τουρκίας προέρχονται από την Ευρώπη. ΚΥΠΕ

Στα τέλη του 2016 ο Ερντογάν έθετε το ποσοστό του 60% ως αναγκαία προϋπόθεση για τη νομιμοποίηση όχι μόνον της καθεστωτικής αλλαγής της, μετατροπής της χώρας σε προσωποπαγή ανεξέλεγκτη προεδρική Δημοκρατία, αλλά και της σκληρής αυταρχικής εκτροπής που ακολούθησε το αποτυχών πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου του 2016.

Σήμερα οι Δημοσκοπήσεις μιλούν στην καλύτερη περίπτωση για ισχνό προβάδισμα του «ναι» και στη χειρότερη (για τον Ερντογάν) για απόρριψη της Συνταγματικής Μεταρρύθμισης, μια εικόνα που από μόνη της συνιστά ένα πρωτοφανές πολιτικό παράδοξο: Μια προκλητική καταπάτηση και των προσχημάτων ακόμη της κοινοβουλευτικής νομιμότητας και πολιτικής ομαλότητας, μια απαγόρευση στην πράξη λειτουργίας του Κουρδικού Κόμματος HDP, μια αυτοριοθέτηση των Κεμαλικών του Κιλιτζάρογλου και του CHP και μια συνεργασία του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ με τους Εθνικιστές (Το κόμμα των Γκρίζων Λύκων) ΜΗΡ του Μπαχτσελί, χωρίς σήμερα μια βδομάδα πριν από το Δημοψήφισμα να υπάρχει εγγύηση νίκης για τον Ερντογάν.
Σε τεντωμένο σκοινί ο Ερντογάν - Τον «αδειάζουν» τα στελέχη του
Αν μη τι άλλο, έτσι μπορούμε να ερμηνεύσουμε ορθολογικά την κατάσταση νευρικής κρίσης στην οποία βρίσκεται ο Ερντογάν, στην προσπάθειά του να διασφαλίσει ή μάλλον καλύτερα να εκβιάσει την ψήφο των Τούρκων που είναι εγκατεστημένοι σε ευρωπαϊκές χώρες.
Ο υποψήφιος Σουλτάνος έχει επιλέξει την ακραία ρητορική κατά κρατών και πολιτικών συστημάτων, με κύριους στόχους τη Γερμανία και την Ολλανδία, επιδιώκοντας συνειδητά τη διόγκωση των ισλαμοφοβικών αντιδράσεων, την περιχαράκωση των τουρκικών κοινοτήτων που θα αναγκασθούν να βλέπουν μια ισχυρή προσωποπαγή εξουσία στην Αγκυρα ως ασπίδα προστασίας τους.
Σε τεντωμένο σκοινί ο Ερντογάν - Τον «αδειάζουν» τα στελέχη του
Ο Ερντογάν ενδυναμώνει την ύφεση
Ο πρώτος παράγοντας που απειλεί τη σταθερή πολιτική ηγεμονία του Ερντογάν και του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ είναι η οικονομία, όπου το θαύμα της συνεχούς επέκτασης με συνεχή και χαλαρή τραπεζική χρηματοδότηση της κατανάλωσης έχει φθάσει εδώ και καιρό στα όριά του.
Στα παραπάνω θα πρέπει να προστεθεί η πρωτοφανής καθίζηση του τουρισμού, καθώς η χώρα είναι στο στόχαστρο βίαιης δράσης Τζιχαντιστών, Κούρδων και με το ίδιο το αποτυχόν πραξικόπημα να έχει σημειωθεί πέρσι το καλοκαίρι στην αιχμή της τουριστικής περιόδου.
Σε τεντωμένο σκοινί ο Ερντογάν - Τον «αδειάζουν» τα στελέχη του
Δεύτερον, η συνεχής ανάμειξη του Ερντογάν σε κάθε προσπάθεια της Κεντρικής Τράπεζας να σταθεροποιήσει την οικονομία με αύξηση των επιτοκίων, για να υπάρξει και ανάσχεση της συνεχούς διολίσθησης της ισοτιμίας του εθνικού νομίσματος, της λίρας.
Ο Ερντογάν γνωρίζει πολύ καλά ότι η πολιτική κυριαρχία του στη χώρα στηρίχθηκε στον δυναμισμό της οικονομιας που δημιούργησαν οι παρεμβάσεις του Οζάλ στην περίοδο 1983-1989, που δημιούργησαν μια ευημερούσα μεσαία τάξη στην Ανατολία που διεκδίκησε συμμετοχή στη νομή της εξουσίας, έναν στόχο που πέτυχε σε μεγάλο βαθμό με όχημα το ΑΚΡ.
Σε τεντωμένο σκοινί ο Ερντογάν - Τον «αδειάζουν» τα στελέχη του
Γνωρίζει εξίσου καλά ότι αν δεν καταπνίξει γρήγορα και αποτελεσματικά κάθε αμφισβήτηση, θα προβάλει ως παράγων αστάθειας και αβεβαιότητας, με την επιχειρηματική ελίτ της χώρας να τον βλέπει πλέον ως υποθήκη.
Το φάντασμα των Σεβρών
Ο Ερντογάν έπαιξε και ΄χασε στη Συρία και στο Ιράκ, όπου επιχείρησε να παίξει με ακραίες εκδοχές του Ισλάμ, στην προσπάθειά του να διασπάσει και να περιορίσει τις δυνάμεις των Κούρδων, αλλά και να εγκαθιδρύσει Σουνιτικό Καθεστώς στη Δαμασκό.
Σε τεντωμένο σκοινί ο Ερντογάν - Τον «αδειάζουν» τα στελέχη του
Σήμερα οι Ηνωμένες Πολιτείες ετοιμάζονται να καταλάβουν την Ράκα με μοχλό τους Κούρδους των οργανώσεων PYD-YPG, και να ολοκληρώσουν την κατάληψη της Μοσούλης με τη βοήθεα των Κούρδων Πεσμεργκά του Βορείου Ιράκ, ενώ την ίδια στιγμή η Μόσχα ανακοινώνει την ίδρυση Στρατιωτικής Βάσης στην ελεγχόμενη από τους Κούρδους Βορειοδυτική Συρία δυτικά του Ευφράτη.
Τα μηνύματα
Ο Ερντογάν έχει πάρει τα σχετικά μηνύματα από Ουάσιγκτον και Μόσχα και γνωρίζει πολύ καλά ότι όχι μόνον δεν μπορεί να διεκδικήσει ρόλο στην επόμενη μέρα στη Δαμασκό και στη Βαγδάτη, αλλά ότι πρέπει να μεθοδεύσει τα προσχήματα μιας ευπρεπούς αποχώρησης των τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων γύρω από τον Ευφράτη στη Συρία και βόρεια της Μοσούλης στο Ιράκ. Για πρώτη φορά μετά το 1923 και την ίδρυση του Κεμλικού Καθεστώτος η Τουρκία βρίσκεται σε ταυτόχρονη εμπλοκή με τους Κούρδους σε τρία μέτωπα ταυτόχρονα: Στη Νοτιοανατολική Τουρκία, στο Βόρειο Βορειοδυτικό Ιράκ, αλλά και στη γειτονική Βορειοανατολική και Βορειοδυτική Συρία.
Στην ουσία το τοπίο παραπέμπει στη Συνθήκη των Σεβρών που πρόβλεπε την ίδρυση Ανεξάρτητου Κουρδιστάν με τους τυχοδιωκτισμούς του Ερντογάν να έχουν σβήσει τις διορθωτικές αλλαγές στα νότια σύνορά της που πέτυχαν οι Κεμάλ- Ινονού με τη Συνθήκη της Λωζάνης το 1923. Οι Ηνωμένες Πολιτείες επενδύουν στρατηγικά και συγκυριακά στην πλήρη χειραφέτηση των Κούρδων:
Στρατηγικά, γιατί ένα Ανεξάρτητο Κουρδιστάν αποδυναμώνει μελλοντικές περιφερειακές ή έστω ενδοαραβικές ηγεμονικές φιλοδοξίες της Δαμασκού και της Βαγδάτης, ψαλιδίζει την ισχύ του Ιράν και τέλος συνιστά μοχλό πίεσης, χειραγώγησης ή ακόμη και βίαιης αποδυνάμωσης μιας δύστροπης αντιδυτικής Τουρκίας.
Τακτικά, γιατί όσο επεκτείνεται η περιοχή που ελέγχουν οι Κούρδοι στη Συρία και στο Ιράκ τόσο περιορίζεται η επιρροή της Τεχεράνης και των Συμμάχων της (Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν, Σιιτική Πολιτοφυλακή του Ιράκ και Χεζμπολά από τον Νότιο Λίβανο).
Οι φυλακισμένοι της Νέας Υόρκης
Ομως στην περίπτωση που ο διάλογος δεν είναι αρκετός για να τα μαζέψει ο Ερντογάν από τη Συρία και το Ιράκ και να σταματήσει να πιέζει την Ουάσιγκτον για έκδοση του Ιμάμη Γκιουλέν με απειλές ότι δεν θα διστάσει να κλείσει την αμερικανική βάση του Ιντσιρλίκ στη Νοτιοανατολική Τουρκία εστάλη και ένα ακόμη πιο ηχηρό μήνυμα με τη σύλληψη πριν από μήνες Τουρκοϊρανού εμπόρου και πρόσφατα Τούρκου τραπεζίτη στη Νέα Υόρκη. Το μήνυμα είναι χωρίς περιστροφές ότι, δηλαδή, ο Ερντογάν, ο υιός του Μπιλάλ και ο γαμπρός του κινδυνεύουν να κατηγορηθούν για προσωπική με το αζημίωτο εμπλοκή στην παραβίαση των κυρώσεων κατά του Ιράν, αλλά και στο λαθρεμπόριο της πετρελαϊκής παραγωγής των Τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους μέσω Τουρκίας.
Η απειλή στο ίδιο του το κόμμα
Η «Πέμπτη Φάλαγγα» των κορυφαίων στελεχών του ΑΚΡ
Η φράση «Πέμπτη Φάλαγγα» προήλθε από τον Ισπανικό Εμφύλιο Πόλεμο, όταν το Ραδιόφωνο των Δυνάμεων του Φράνκο ενημέρωνε για την πολιορκία μιας πόλης από τέσσερις φάλαγγες Εθνικιστών με την προσθήκη στο τέλος «μια Πέμπτη Φάλαγγα είναι ήδη μέσα στην πόλη».
Στην εκστρατεία για το Δημοψήφισμα εντός και εκτός Τουρκίας υπάρχουν ηχηρές απουσίες ιστορικών προσωπικοτήτων που διαδραμάτισαν αποφασιστικό ρόλο στη διακυβέρνηση της χώρας μετά το 2002: Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών, πρωθυπουργός και Πρόεδρος της Δημοκρατίας Γκιούλ, ο πρώην πρωθυπουργός Νταβούτογλου και ο πρώην πρόεδρος της Βουλής Αριντς και σύμφωνα με μια σειρά από αναλύσεις και ρεπορτάζ τουρκικών ΜΜΕ και μια ομάδα εκατό περίπου ανταρτών βουλευτών του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ που έχουν παρόμοια στάση. Αν τα παραπάνω ευσταθούν, τότε είναι εξόχως αποκαλυπτικά για μια ισορροπία τρόμου που φαίνεται να υπάρχει στο εσωτερικό της κυβερνητικής παράταξης:
- Η Αντιπολίτευση είναι σιωπηλή, διότι προφανώς δεν θέλει μόνον να μην ταυτισθεί με την αντιδημοκρατική εκτροπή του Ερντογάν, τους τελευταίους μήνες, αλλά να μην κατηγορηθεί ότι πλήττει την παράταξη, μια εξέλιξη που θα χάριζε στον Σουλτάνο τον πλήρη έλεγχο του κόμματος.
- Ο Ερντογάν δεν παίρνει την πρωτοβουλία ανοικτής ρήξης ή απαξίωσης των σιωπηλών ανταρτών, καθώς προφανώς προσβλέπει στη δυνατότητα που του δίνει η Συνταγματική Μετάρρυθμιση να είναι ταυτόχρονα Πρόεδρος της Δημοκρατίας και αρχηγός του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ.
Το παράδοξο είναι χωρίς προηγούμενο: Ο κίνδυνος για τον Ερντογάν δεν είναι ούτε ο Ιμάμης από τη μακρινή Πενσιλβάνια, ούτε η ξεδοντιασμένη και πολλαπλά απαξιωμένη στρατιωτική ηγεσία, ούτε οι άχρωμοι και άοσμοι Κεμαλικοί του Κιλιτζάρογλου, αλλά η παλαιά φρουρά του ΑΚΡ με μια υπολογίσιμη επιρροή σε μέρος της κοινοβουλευτικής ομάδας.
Ούτε ο Γκιουλέν από τις ΗΠΑ, ούτε οι Σταυροφόροι της Δύσης, αλλά οι παλιοί κομματικοί σύντροφοί του από το μακρινό παρελθόν. Με άλλα λόγια, ο Ερντογάν φοβάται ανακτορικό πραξικόπημα, φοβάται ότι η Νέα Τάξη που διαμορφώθηκε στην πολιτική και την οικονομία τα τελευταία χρόνια τον προορίζει για τον ρόλο της Ιφιγένειας που πρέπει να θυσιαστεί για να εξακολουθεί να πνέει ο ούριος άνεμος που εξασφαλίζει σε ένα κυρίαρχο ιδεολογικά, αξιακά, και πολιτικά ρεύμα τη μακροημέρευση στην εξουσία.

Οι δύο απειλές
Ο πρώτος παράγοντας που απειλεί τη σταθερή πολιτική ηγεμονία του Ερντογάν και του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ είναι η οικονομία, όπου το θαύμα της συνεχούς επέκτασης με συνεχή και χαλαρή τραπεζική χρηματοδότηση της κατανάλωσης έχει φθάσει εδώ και καιρό στα όριά του.

Δεύτερον, η συνεχής ανάμειξη του Ερντογάν σε κάθε προσπάθεια της Κεντρικής Τράπεζας να σταθεροποιήσει την οικονομία με αύξηση των επιτοκίων

Ωρα για αναχώρηση
Ο Ερντογάν έχει πάρει τα σχετικά μηνύματα από Ουάσιγκτον και Μόσχα και γνωρίζει πολύ καλά ότι όχι μόνον δεν μπορεί να διεκδικήσει ρόλο στην επόμενη μέρα στη Δαμασκό και στη Βαγδάτη, αλλά ότι πρέπει να μεθοδεύσει τα προσχήματα μιας ευπρεπούς αποχώρησης των τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων γύρω από τον Ευφράτη στη Συρία και βόρεια της Μοσούλης στο Ιράκ.

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συνεχίζει να προκαλεί με τις αναφορές του για την Ελλάδα.

Σε ομιλία του την Παρασκευή στα Άδανα, ο Πρόεδρος της Τουρκίας εξαπέλυσε επίθεση στη χώρα μας αναφερόμενος στην οικονομική κρίση.

«Είναι γνωστό πως και στα μάτια μας, αλλά και σε πολλές χώρες οι γνωστοί φορείς έχουν χάσει την αξιοπιστία τους, για παράδειγμα ο γείτονας μας, η Ελλάδα βούλιαξε, τελείωσε, τα χάλια της είναι φανερά, έχει 400 δις ευρώ έχει χρέη προς την Ευρώπη και οι οίκοι αξιολόγησης της δίνουν βαθμό τέτοιο που μας περνά», είπε χαρακτηριστικά ο Ερντογάν.
«Μα πως γίνεται αυτό; Είναι δυνατόν να γίνεται κάτι τέτοιο; Δίνουν κατά παραγγελία βαθμούς. Η Τουρκία δεν τα έχει ανάγκη αυτά», συμπλήρωσε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος μέρα με τη μέρα κλιμακώνει τη ρητορική του απέναντι στην Ελλάδα.
ΠΗΓΗ: Haberler.com

Την ίδια ώρα, ένα βιβλίο που προβάλλεται κατά κόρον από τα φιλοκυβερνητικά ΜΜΕ της Τουρκίας, υποστηρίζει ότι είναι «πλαστή» η υπογραφή του Κεμάλ Ατατούρκ στο διάταγμα του 1934, με το οποίο η Αγιά Σοφιά μετατράπηκε από τζαμί σε μουσείο

Στο πλαίσιο των προκλήσεων κατά της Ελλάδας φαίνεται πως εντάσσεται ένα νέο βιβλίο, που προβάλλεται σήμερα από τον φιλοκυβερνητικό τουρκικό Τύπο, ο συγγραφέας του οποίου ισχυρίζεται ότι η υπογραφή του Κεμάλ Ατατούρκ στο διάταγμα του 1934, με το οποίο η Αγιά Σοφιά μετατράπηκε από τζαμί σε μουσείο, είναι πλαστή.

Το βιβλίο τιτλοφορείται «Μηχανορραφίες της Αγίας Σοφίας» και ο ιστορικός-συγγραφέας, Μουσταφά Αρμαγάν, υποστηρίζει στο κείμενό του ότι η υπογραφή δεν μοιάζει με την υπογραφή του Ατατούρκ -επομένως, από νομικής άποψης, το διάταγμα αυτό θεωρείται άκυρο και, συνεπώς, η Αγιά Σοφιά παραμένει ακόμη τζαμί.

Ο Αρμαγάν, πάντως, ισχυρίζεται ότι η υπογραφή δεν μοιάζει ούτε με τις προηγούμενες, αλλά ούτε και με τις επόμενες υπογραφές του Κεμάλ Ατατούρκ.

Όπως αναφέρει, πριν από το διάταγμα ο Ατατούρκ υπέγραφε ως «Gazi M. Kemal» και μετά το διάταγμα ως «Κ. atatürk», δηλαδή με μικρό «a». «Πώς το μικρό «a» από το «atatürk» μεγάλωσε στο διάταγμα σε «Atatürk» ή ποιος το μεγάλωσε;» διερωτάται ο Τούρκος ιστορικός, βασιζόμενος σε γραφολογική ανάλυση.

Στο βιβλίο, σύμφωνα με ρεπορτάζ του ΑΝΤ1, υπάρχουν παλαιά έγγραφα, που δείχνουν τις «σκευωρίες» Αμερικανών κροίσων και διπλωματών εκείνη την περίοδο -δηλαδή των επιχειρηματιών Charles Crane και Mildred Barnes Bliss, του τότε Αμερικανού πρέσβη, Joseph Grew, αλλά και του Thomas Whittemore από το Αμερικανικό Βυζαντινό Ινστιτούτο- ούτως ώστε να μετατραπεί η Αγία Σοφία σε μουσείο.

Το βιβλίο αναφέρεται και σε ένα δημοσίευμα της ελληνικής ομογενειακής εφημερίδας «Απογευματινή» της Κωνσταντινούπολης, με χρονολογία 7 Φεβρουαρίου 1935, σύμφωνα με το οποίο ο Ατατούρκ επισκέφθηκε την Αγία Σοφία τρεις μήνες μετά τη μετατροπή της σε μουσείο. Αναφέρει, ωστόσο, ότι σε καμιά άλλη εφημερίδα της εποχής δεν δημοσιεύτηκε κάτι τέτοιο.

Το βιβλίο, καθώς φαίνεται, έρχεται να αποτελέσει ένα ακόμη… βέλος στην προπαγανδιστική «φαρέτρα» του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, δίνοντας «πάτημα» στους ισλαμιστές ότι ο ιστορικός ναός αποτελεί τζαμί και όχι μουσείο.

Όλα αυτά, μάλιστα, σημειώνονται σε μια περίοδο που ο Ερντογάν κλιμακώνει την «πολεμική» ρητορική του κατά της Ελλάδας (σ.σ. μόλις χθες… θυμήθηκε την Μικρασιατική Καταστροφή και… καυχήθηκε για τους Τούρκους που έριξαν τους Έλληνες στη θάλασσα, όπως είπε), ενώ ο ίδιος ο «σουλτάνος» έχει ανακοινώσει ότι σκοπεύει να πάει την προσεχή εβδομάδα, την Μεγάλη Παρασκευή, στην Αγιά Σοφιά, και να προσευχηθεί ως μουσουλμάνος.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα, «ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν θα πραγματοποιήσει μια μουσουλμανική προσευχή της Παρασκευής λίγο πριν τις 16 Απριλίου, εντός της Αγίας Σοφίας, μαζί με όλη την κυβέρνηση και τους ανώτερους αξιωματούχους του ΑΚΡ. Θα πρόκειται για μια παράσταση εναντίον των Σταυροφόρων συνοδευόμενη με την ρητορική μετατροπής του μουσείου ξανά σε χώρο λατρείας, που ξανανοίγει ως ισλαμικό τέμενος όπως αναφέρουν σοβαρές πηγές από το Παλάτι (σ.σ. εννοεί το προεδρικό μέγαρο στην Άγκυρα)».

protothema.gr

Πηγή:www.dimokratiki.gr