Ήταν 28η Οκτωβρίου 1940: Η ημέρα που η Ελλάδα είπε ΟΧΙ στην υποταγή, στέλνοντας το μήνυμα πως όταν παλεύει κανείς με την ψυχή του, όταν αγωνίζεται για την ελευθερία του, όσο μεγάλα και αν είναι τα εμπόδια, όσες θυσίες και αν απαιτηθούν, στο τέλος θα βγει νικητής.

Από τότε η Ελλάδα κάθε τέτοια ημέρα γιορτάζει την επέτειο εισόδου της στον πόλεμο του '40, ενώ οι περισσότερες χώρες συνηθίζουν να γιορτάζουν την λήξη ενός πολέμου, και την έλευση της ειρήνης.

1940 kathimerini 28 708 500x280 1

Η Επέτειος του ΟΧΙ μνημονεύει την άρνηση της Ελλάδας στις ιταλικές αξιώσεις , το ΟΧΙ στο τελεσίγραφο του Μουσολίνι, που επιδόθηκε στις 28 Οκτωβρίου του 1940 στον Πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά. Συνέπεια της άρνησης αυτής ήταν η είσοδος της Χώρας στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και η έναρξη του Ελληνοϊταλικού πολέμου του 1940. 

Η Ελλάδα υπερασπίστηκε την ανεξαρτησία της εναντίον των φασιστικών ιταλικών δυνάμεων και μετά την εισβολή των γερμανικών ναζιστικών δυνάμεων, την άνοιξη του 1941, οργανώνει ένα από τα μαζικότερα αντιστασιακά κινήματα στον κόσμο που οδήγησε στην απελευθέρωσή του, τον Οκτώβριο του 1944.

c4ca4238a0b923820dcc509a6f75849b 51

Τι έγινε στις 28 Οκτωβρίου του 1940

Λίγο μετά τις 3 τα ξημερώματα της 28 Οκτωβρίου του 1940, η τότε Ιταλική Κυβέρνηση απέστειλε στην Ελλάδα τελεσίγραφο, δια του Ιταλού Πρέσβη στην Αθήνα Εμανουέλε Γκράτσι, ο οποίος και το επέδωσε ιδιόχειρα στον Ιωάννη Μεταξά, στην οικία του δεύτερου, στην Κηφισιά, με το οποίο και απαιτούσε την ελεύθερη διέλευση του Ιταλικού στρατού από την Ελληνοαλβανική μεθόριο προκειμένου στη συνέχεια να καταλάβει κάποια στρατηγικά σημεία του Βασιλείου της Ελλάδος, (λιμένες, αεροδρόμια κλπ.), για ανάγκες ανεφοδιασμού και άλλων διευκολύνσεών του, στη μετέπειτα προώθησή του στην Αφρική.

Metaxas 1940 OXI Doksa 564x564

Ο τότε Πρωθυπουργός Ιωάννης Μεταξάς απάντησε στον Μουσολίνι με έναμεγαλοπρεπέστατο «ΟΧΙ», το οποίο αντανακλούσε και την θέληση του μεγαλύτερου μέρους του λαού, ήταν κάτι σαν λαϊκή απαίτηση.

3310 1

Τα ακριβή λόγια του Μεταξά ήταν: «Λοιπόν, αυτό σημαίνει πόλεμο», όμως οι εφημερίδες της εποχής δεν άργησαν να γράψουν για το περίφημο «ΟΧΙ» του Πρωθυπουργού στους Ιταλούς. Η κίνηση αυτή του Μεταξά σηματοδότησε την είσοδο της, ουδέτερης μέχρι τότε, χώρας μας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. 

Ο Μουσολίνι με 100. 000 στρατιώτες που είχε συγκεντρωμένους στην Αλβανία, πίστευε πως θα κατακτούσε την Ελλάδα με ευκολία. Ενώ όμως στην αρχή οι Έλληνες αποτραβήχτηκαν από τα σύνορα και οι Ιταλοί κατέλαβαν μικρές ελληνικές περιοχές, στις 14 Νοεμβρίου αρχίζει η αντεπίθεση και τα ελληνικά στρατεύματα γνωρίζουν μεγάλες επιτυχίες, όπως στη μάχη της Πίνδου, στην Ήπειρο και στη δυτική Μακεδονία, απελευθερώνοντας όλη σχεδόν την Βόρεια Ήπειρο: Άγιοι Σαράντα, Πόγραδετς, Αργυρόκαστρο, Χειμάρρα. Μια επίθεση που έκαναν οι Ιταλοί την άνοιξη, δεν είχε κανένα αποτέλεσμα. Οι Έλληνες πολεμούσαν σαν λιοντάρια.

Όταν ο Μουσολίνι αντιλήφθηκε πως δεν υπήρχε για το στρατό του σωτηρία, ζήτησε τη βοήθεια του συμμάχου του, Χίτλερ. Έτσι τον Απρίλιο του 1941 η ναζιστική Γερμανία επιτίθεται κατά της Ελλάδας. Και στη δεύτερη αυτή εισβολή η Έλληνες απάντησαν και πάλι «ΟΧΙ», γράφοντας αυτή τη φορά την εποποιία των Οχυρών του Μεταξά κατά μήκος των συνόρων στη Μακεδονία. Οι Γερμανοί έσπασαν τις γραμμές άμυνας των Σέρβων, έφτασαν στην Αθήνα και τότε μόνο, περικυκλωμένοι και εντεταλμένοι από τη Διοίκηση του διαλυόμενου πλέον Ελληνικού Στρατού, οι μαχητές των οχυρών παραδόθηκαν (δεν κατακτήθηκαν στη μάχη) με ψηλά το κεφάλι. Έτσι άρχισαν τα μαύρα χρόνια της γερμανοϊταλικής κατοχής της Ελλάδας.

Για τέσσερα σχεδόν χρόνια οι Έλληνες υπέφεραν από την πείνα τις στερήσεις αλλά και από τα βασανιστήρια και τις εκτελέσεις. Πολύ σύντομα όμως οι Έλληνες ξαναβρήκαν τη δύναμη να επαναστατήσουν εναντίον του εισβολέα. Οργάνωσαν αντάρτικες ομάδες στα βουνά, τύπωναν παράνομες εφημερίδες ενώ πολλοί διέφυγαν στην Αίγυπτο όπου δημιουργήθηκε ένας νέος ελληνικός στρατός, που πολέμησε μαζί με τους άλλους συμμάχους μέχρι την απελευθέρωση της Ελλάδας.

Το «ΟΧΙ» είναι το μέγιστο κατόρθωμα της ενότητας και αποφασιστικότητας των Ελλήνων. Είναι σταθμός με βαθύ νόημα γιατί θα συμβολίζει αιώνια την πάλη του δίκαιου με το άδικο, την πάλη για την αρετή και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η 28η Οκτωβρίου θα παραμείνει πάντα μια ζωντανή δύναμη κι ένα μεγάλο κεφάλαιο στην ιστορία του ελληνικού έθνους.

ceb9cf89ceaccebdcebdceb7cf82 cebcceb5cf84ceb1cebeceaccf82 001

Πότε ξεκίνησε να γιορτάζεται η 28η Οκτωβρίου

Το λεγόμενο «Έπος του Σαράντα», το οποίο ακολούθησε, και οι μεγάλες νίκες που ο ελληνικός στρατός κατήγαγε εις βάρος των Ιταλών, καθιερώθηκε να γιορτάζονται κάθε χρόνο στις 28 Οκτωβρίου, την ημέρα της επίδοσης του ιταλικού τελεσιγράφου και της άρνησης του Ιωάννη Μεταξάνα συναινέσει. 

12 13 7 2 thumb large

19401 1

Η επέτειος του «ΟΧΙ» γιορτάστηκε για πρώτη φορά στα χρόνια της Κατοχής. Στο κεντρικό κτίριο και στον προαύλιο χώρο του Πανεπιστημίου Αθηνών πραγματοποιήθηκε ο πρώτος εορτασµός στις 28 Οκτωβρίου 1941.Γίνονταν ομιλίες από τους φοιτητές, ενώ μίλησε για την επέτειο την παραμονή και ο καθηγητής Κωνσταντίνος Τσάτσος, ο οποίος αρνήθηκε να κάνει µάθηµα την ηµέρα της επετείου με αποτέλεσμα να απολυθεί από το Πανεπιστήμιο. Στην δεύτερη επέτειο (28/10/1942), ο εορτασμός έγινε στην Πλατεία Συντάγµατος με πρωτοβουλία των οργανώσεων ΕΠΟΝ και ΠΕΑΝ.

ioannis metaxas2

Για πρώτη φορά η επέτειος γιορτάστηκε επίσημα στις 28 Οκτωβρίου 1944 με παρέλαση ενώπιον του πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου. Η Εκκλησία της Ελλάδος αποφάσισε, το 1952, η γιορτή της Αγίας Σκέπης από την 1η Οκτωβρίου να μεταφερθεί στις 28 Οκτωβρίου, με το αιτιολογικό ότι η Παναγία βοήθησε τον Ελληνικό Στρατό στον πόλεμο της Αλβανίας.

Metaxas 1940 10 28

Η ημερομηνία αυτή καθιερώθηκε να εορτάζεται στην Ελλάδα και την Κύπρο κάθε χρόνο ως επίσημη εθνική εορτή και αργία. Επίσης, σε πολλές χώρες του κόσμου, ελληνικές κοινότητες γιορτάζουν την Επέτειο του «ΌΧΙ».

Κάθε χρόνο στη Θεσσαλονίκη, η επίσημη εορτή με κάθε λαμπρότητα, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας και άλλων επισήμων, με μεγάλη στρατιωτική παρέλαση, η οποία συμπίπτει με τον εορτασμό της απελευθέρωσης της πόλης κατά τον Α΄ Βαλκανικό Πόλεμο και τη μνήμη του πολιούχου της Αγίου Δημητρίου. Στην Αθήνα και σε άλλες πόλεις γίνονται μαθητικές παρελάσεις, ενώ δημόσια και ιδιωτικά κτίρια υψώνουν την ελληνική σημαία.

Συγκλόνισε τη χώρα και βύθισε στο πένθος 21 οικογένειες μαθητών που χάθηκαν αναπάντεχα στα Τέμπη. Οι αιτίες της σύγκρουσης αναλύθηκαν λεπτομερώς αλλά δεν διευκρινίστηκαν ποτέ 100 %...

Πέρασαν 15 ολόκληρα χρόνια από την τραγωδία στα Τέμπη που πάγωσε και βύθισε το πανελλήνιο στο πένθος, όταν 21 μαθητές από το Μακροχώρι Ημαθίας άφησαν την τελευταία τους πνοή στην άσφαλτο. Το απόγευμα της Κυριακής 13 Απριλίου 2003 ένα λεωφορείο με μαθητές της πρώτης Λυκείου επέστρεφε στο Μακροχώρι Ημαθίας από εκδρομή στην Αθήνα.
Ο οδηγός ενός φορτηγού που μετέφερε νοβοπάν από τον Προβατώνα Έβρου στην Αθήνα, χάνει τον έλεγχο και συγκρούεται πλαγιομετωπικά με το λεωφορείο στο 388ο χιλιόμετρο στην εθνική οδό Λάρισας – Θεσσαλονίκης, στα Τέμπη. Τα νοβοπάν εκτινάχτηκαν και χτύπησαν με σφοδρότητα το σχολικό λεωφορείο με αποτέλεσμα 21 μαθητές να βρουν τραγικό θάνατο, ενώ άλλοι 9 να τραυματιστούν σοβαρά.
Οι αιτίες της σύγκρουσης αναλύθηκαν λεπτομερώς αλλά δεν διευκρινίστηκαν ποτέ 100 %. Ο οδηγός της νταλίκας οδηγούσε 6 ώρες χωρίς διάλειμμα και τα ελαστικά του δεν ήταν σε καλή κατάσταση. Από την άλλη πλευρά, το λεωφορείο που μετέφερε τους μαθητές κρίθηκε ακατάλληλο λόγω παλαιότητας και έπρεπε να αποσυρθεί μήνες πριν.
Η δίκη για το πολύνεκρο τροχαίο
Η δίκη έγινε τον Οκτώβριο του 2008. Ο οδηγός του λεωφορείου αθωώθηκε, ενώ ο οδηγός της νταλίκας καταδικάστηκε σε κάθειρξη 15 ετών. Οι ιδιοκτήτες της νταλίκας και του εργοστασίου νοβοπάν καταδικάστηκαν από 4 έως 14 χρόνια.
Η εταιρεία κατέβαλλε επίσης το ποσό των 8.500.000 ευρώ στις οικογένειες των αδικοχαμένων μαθητών. Όπως είπε ο αντιδήμαρχος Βέροιας το 2012, Θ. Θεοδωρίδης «παρά τις τιμωρίες, παρά τις αποζημιώσεις, τα παιδιά του Μακροχωρίου δεν θα γυρίσουν ποτέ πίσω».


Τα πρωτοσέλιδα της εποχής
Τα πρωτοσέλιδα την επομένη είναι μαύρα. «Είναι άδικο» γράφει η Θεσσαλονίκη. «Γιατί Θεέ μου;» ο Αγγελιοφόρος. Οι μαρτυρίες από το νοσοκομείο των μαθητών που σώθηκαν είναι σοκαριστικές: «Τα παιδιά φώναζαν για βοήθεια. Δεν μιλούσαν όλα… Κάποια είχαν σκεπαστεί κάτω από τα καθίσματα». «Εγώ κι ένας άλλο συμμαθητής μου κατορθώσαμε να βγούμε από το τζάμι δεξιά μας. Πετάχτηκα έξω, αλλά γύρω μου άκουγα κραυγές και δίπλα μου έβλεπα συμμαθητές μου νεκρούς…».
Η απόφαση της 15χρονης μαθήτριας
Μία 15χρονη μαθήτρια από το Μακροχώρι που είχε αποφασίσει την τελευταία στιγμή να μην πάει στην εκδρομή, προσπαθούσε να βρει όλη τη νύχτα τους συμμαθητές της στο τηλέφωνο. «Τους τηλεφώνησα όλους, δυστυχώς κανείς δεν απάντησε», είπε. Από τα πρώτα 24ωρα μετά το δυστύχημα, ειδικοί ψυχολόγοι βρίσκονται κοντά στους συγγενείς, τους φίλους και τους κατοίκους των χωριών της Βέροιας.
Μαθητής που επέζησε έγινε Αρχιμανδρίτης
Μετά το δυστύχημα των Τεμπών, ήρθε πιο κοντά με τον Θεό και αποφάσισε να γίνει μοναχός. Ο μαθητής που επέζησε από το τραγικό τροχαίο, μια εβδομάδα πριν το Πάσχα του 2017, έγινε Αρχιμανδρίτης. Ο Μακάριος Λιακόπουλος, ήταν ανάμεσα στους μαθητές του τραγικού δυστυχήματος που συγκλόνισε όλη την Ελλάδα, στις 13 Απριλίου του 2003. Στην κοιλάδα των Τεμπών, είχαν χάσει την ζωή τους 21 συμμαθητές του.
Aπό εκείνη την ημέρα, αποφάσισε να γίνει μοναχός και διάκονος, αφιερώνοντας τη ζωή του στο Θεό. Στην διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, την Κυριακή των Βαΐων του 2017 στον ιερό Ναό Αγίων Αναργύρων Βεροίας, ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων τέλεσε την εις πρεσβύτερον χειροτονία του π. Μακαρίου Λιακόπουλου τον οποίο στο τέλος προχείρισε σε Αρχιμανδρίτη.
Πηγή: inveria.gr, thestival.gr

Εορτάζεται σήμερα στο νησί της Ρόδου η επέτειος κατά την οποία πριν από 70 χρόνια παραδόθηκαν τα Δωδεκάνησα στην Ελλάδα από την Βρετανούς που τα είχαν καταλάβει στο πλαίσιο του Β’ Παγκοσμίου πολέμου. Σε ανάμνηση εκείνης της μέρας...

και μετά την ανακήρυξη του 2017 από την ελληνική Βουλή ως έτους Δωδεκανήσου, ο δήμος της Ρόδου θα αναβιώσει το γεγονός με έπαρση της σημαίας, ενώ θα ακολουθήσει εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στο δημαρχείο και ειδική συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου. Την 31η Μαρτίου 1947 μετά από σκληρές διαπραγματεύσεις με τους Εγγλέζους, ο Άγγλος ταξίαρχος Πάρκερ υπέγραψε στο κτίριο που στεγάζεται σήμερα η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, την παράδοση από τη Βρετανία στην Ελλάδα της Δωδεκανήσου, παρουσία του αντιναυάρχου Περικλή Ιωαννίδη. Στις 31 Μαρτίου 1947 υποστέλλεται η βρετανική σημαία από τον ιστό του διοικητηρίου της Ρόδου και υψώνεται η ελληνική σημαία που συνεχίζει να κυματίζει μέχρι σήμερα στη Ρόδο και σε όλα τα Δωδεκάνησα.

Η 31η Μαρτίου δυστυχώς δεν περιλαμβάνεται στο εορτολόγιο της πατρίδας μας, και όπως εξηγεί σε ανακοίνωσή του ο δήμαρχος Νισύρου Χρ. Κορωναίος «ο λόγος που δεν γιορτάζουμε την 31η Μαρτίου του 1947 την απελευθέρωση της πατρίδας μας οφείλεται στο γεγονός ότι ο τότε βασιλιάς Γεώργιος Γκλύξμπουργκ ήταν σοβαρά άρρωστος και όλοι περίμεναν το τέλος του. Λόγω της βαριάς του ασθένειας δεν θα ήταν δυνατόν να παραβρεθεί στην τελετή της απελευθέρωσης της Δωδεκανήσου, κάτι που δεν ήταν αποδεκτό από το καθεστώς της περιόδου εκείνης του εμφυλίου πολέμου».

Για το λόγο αυτό η επίσημη τελετή ορίστηκε για την 7η του Μάρτη 1948 για να μπορέσει να παραβρεθεί ο επόμενος στον θρόνο Παύλος (που διαδέχτηκε τον αδελφό του Γεώργιο ο οποίος είχε πεθάνει την 1η Απριλίου του 1947). «Είναι καιρός μετά από 70 χρόνια να αποκατασταθεί η πραγματική ιστορία της πατρίδας μας», καταλήγει ο δήμαρχος Νισύρου ο οποίος τιμώντας την σημερινή επέτειο οργάνωσε ανάλογες εκδηλώσεις στο νησί.

Με την μεγαλοπρεπή στρατιωτική παρέλαση ολοκληρώθηκαν στην Κω οι εορτασμοί της 25ης Μαρτίου.

Με αυτό τον τρόπο η Κως μας τιμάει για μια ακόμη φορά τους ήρωες της Επανάστασης του 1821 και τους αγώνες για μια ελεύθερη και άδουλη Ελλάδα.

Με την μεγαλοπρεπή στρατιωτική παρέλαση ολοκληρώθηκαν στην Κω οι εορτασμοί της ενσωμάτωσης της Δωδεκανήσου της 7ης Μαρτίου.

Σελίδα 1 από 8

 

 

eshopkos-foot kalymnosinfo-foot kalymnosinfo-foot nisyrosinfo-footer lerosinfo-footer mykonos-footer santorini-footer kosinfo-foot expo-foot