Η εν λόγω διεπαφή εγκεφάλου-μηχανής δημιουργήθηκε από το Εργαστήριο Επιστήμης των Υπολογιστών και Τεχνητής Νοημοσύνης του ΜΙΤ με επικεφαλής την διευθύντρια Ντανιέλα Ρας, σε συνεργασία με νευροεπιστήμονες του Πανεπιστημίου της Βοστώνης.

Ο παρατηρητής που βλέπει κάποιο λάθος του ρομπότ, τού στέλνει σε πραγματικό χρόνο με τη σκέψη του ένα μήνυμα διόρθωσης και το ρομπότ ανταποκρίνεται άμεσα. Ο άνθρωπος πρέπει να φορά στο κεφάλι του απλώς μια κάσκα ηλεκτροεγκεφαλογραφίας, που καταγράφει την ηλεκτρική εγκεφαλική δραστηριότητά του.

Ο παρατηρητής που βλέπει κάποιο λάθος του ρομπότ, τού στέλνει σε πραγματικό χρόνο με τη σκέψη του ένα μήνυμα διόρθωσης και το ρομπότ ανταποκρίνεται άμεσα. Ο άνθρωπος πρέπει να φορά στο κεφάλι του απλώς μια κάσκα ηλεκτροεγκεφαλογραφίας, που καταγράφει την ηλεκτρική εγκεφαλική δραστηριότητά του. Δεν χρειάζεται ούτε η εμφύτευση κάποιου «τσιπ» στον εγκέφαλο, ούτε προηγούμενη εκπαίδευση του ανθρώπου.

Καθώς ο άνθρωπος βλέπει το λάθος του ρομπότ, η κάσκα -με τη βοήθεια ενός αλγόριθμου- «πιάνει» μέσα σε κλάσματα του δευτερολέπτου το αυθόρμητο νευρωνικό σήμα διόρθωσης που γεννά ο εγκέφαλος και το στέλνει στο ρομπότ. Οι δοκιμές που έγιναν με πέντε εθελοντές και το βιομηχανικό ρομπότ με την ονομασία «Μπάξτερ» της αμερικανικής Rethink Robotics, έδειξαν ότι το ρομπότ μπορεί να αναγνωρίζει το σήμα λάθους και να το «μεταφράζει» σε εντολή για να διορθώσει αυτό που κάνει.

Απώτερος στόχος είναι τα ρομπότ να μπορούν να διαβάσουν το μυαλό των ανθρώπων μέσα από την καθόλου εύκολη «μετάφραση» της ανθρώπινης γλώσσας και σκέψης σε σήματα κατανοητά από τις μηχανές. Αυτή η τεχνολογία «τηλεπαθητικής» επικοινωνίας μεταξύ ανθρώπων-μηχανών θα μπορούσε να έχει μια πληθώρα βιομηχανικών, ιατρικών και άλλων εφαρμογών, από την αλληλεπίδραση οδηγών-αυτόνομων οχημάτων και στρατιωτών-οπλικών συστημάτων έως την αλληλεπίδραση εργατών-βιομηχανικών ρομπότ και παράλυτων ανθρώπων-ρομποτικων άκρων.

«Φαντασθείτε να μπορείτε να πείτε σε ένα ρομπότ να κάνει κάτι αμέσως, χωρίς να χρειάζεται να πληκτρολογήσετε κάποια εντολή, να πιέσετε κάποιο κουμπί ή να πείτε κάτι», δήλωσε η Ρας.

Από το ΑΠΕ-ΜΠΕ

Χειρουργοί στη Βρετανία για πρώτη φορά στον κόσμο χρησιμοποίησαν ρομπότ σε επέμβαση που πραγματοποίησαν στο εσωτερικού ματιού ηλικιωμένου ασθενούς, προκειμένου να αποκαταστήσουν την όρασή του.

Τα ρομπότ εδώ και χρόνια χρησιμοποιούνται από τους χειρουργούς σε διάφορες επεμβάσεις, αλλά ποτέ έως τώρα στην οφθαλμοχειρουργική για επέμβαση στο εσωτερικό του ματιού

Οι γιατροί του Νοσοκομείου Τζον Ράντκλιφ του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, με επικεφαλής τον καθηγητή Ρόμπερτ ΜακΛάρεν, καθοδήγησαν το ρομπότ, ώστε να αφαιρέσει μια μεμβράνη πάχους μόλις ενός εκατοστού του χιλιοστού από το μάτι ενός 70χρονου ιερωμένου, σύμφωνα με το BBC.

Ο ασθενής είχε αναπτύξει μια μεμβράνη στο πίσω μέρος του ματιού του, η οποία, πιέζοντας τον αμφιβληστροειδή φακό, είχε δημιουργήσει μια οπή, που είχε ως συνέπεια την απώλεια της κεντρικής όρασης. Η ρομποτική επέμβαση αποκατέστησε πλήρως την όρασή του.

Οι οφθαλμίατροι ευελπιστούν ότι ανοίγει πλέον ο δρόμος για ρομποτικές επεμβάσεις μέσα στα μάτια, οι οποίες σήμερα μπορούν να γίνουν μόνο από τα ανθρώπινα χέρια.
«Η εγχείρηση στο πίσω μέρος του ματιού απαιτεί μεγάλη ακρίβεια και η πρόκληση για το ρομποτικό σύστημα είναι να καταφέρει να κάνει την επέμβαση μέσω μιας μικροσκοπικής οπής στο τοίχωμα του ματιού, χωρίς να προκαλέσει βλάβη καθώς κινείται. Τα περισσότερα ρομπότ στα χειρουργεία είναι μεγάλα, ενώ αυτό είναι πολύ μικρό - τα πάντα έπρεπε να συρρικνωθούν», δήλωσε ο Μακλάρεν.

Το οφθαλμοχειρουργικό ρομπότ με την ονομασία Preceyes κατασκευάσθηκε από την ομώνυμη νεοφυή ολλανδική εταιρεία-τεχνοβλαστό του Πανεπιστημίου Τεχνολογίας του Αϊντχόβεν. Ο οφθαλμοχειτουργός χρησιμοποιεί ένα χειριστήριο και μια οθόνη αφής για να καθοδηγήσει τις κινήσεις του ρομποτικού συστήματος μέσα στο μάτι, ενώ ταυτόχρονα παρακολουθεί την πρόοδο της επέμβασης μέσω μικροσκοπίου. Το ρομπότ, που δρα ως μηχανικό χέρι, έχει μεγαλύτερη σταθερότητα από ένα ανθρώπινο χέρι, καθώς δεν τρέμει καθόλου.

Θα ακολουθήσει η κλινική δοκιμή του ρομποτικού συστήματος σε 12 ασθενείς, ώστε να επιβεβαιωθεί πως αυτό κάνει ό,τι και ένας γιατρός, με μεγαλύτερη ακόμη ακρίβεια. «Ελπίζω ότι το ρομπότ θα μας επιτρέψει να κάνουμε νέες πιο πολύπλοκες και πιο λεπτές επεμβάσεις, που είναι σήμερα αδύνατες με το ανθρώπινο χέρι», ανέφερε ο ΜακΛάρεν.

Η κατασκευάστρια ολλανδική εταιρεία δήλωσε αισιόδοξη ότι τελικά το ρομπότ της θα είναι δυνατό να χρησιμοποιηθεί και εκτός της χειρουργικής αίθουσας, στα ιατρεία των οφθαλμιάτρων. Προς το παρόν, πάντως, η εταιρεία έχει κατασκευάσει μόνο ένα πρωτότυπο σύστημα, ενώ η τιμή αγοράς του δεν έχει γίνει γνωστή.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Γερμανοί ερευνητές έχουν βάλει στόχο να αναπτύξουν ένα τεχνητό νευρικό σύστημα με το οποίο θα καταφέρουν στο μέλλον να «διδάξουν» σε ρομπότ πώς να αισθάνονται πόνο.

Στόχος των ερευνητών είναι αφενός τα ρομπότ να έχουν τη δυνατότητα να ανταποκρίνονται γρήγορα σε βλάβες που πιθανόν να προκληθούν στο σύστημά τους και αφετέρου να προστατεύουν και τους ανθρώπους που μπορεί να εργάζονται μαζί τους.

Το σύστημα που σκοπεύουν να αναπτύξουν οι επιστήμονες θα βασίζεται στην «έρευνα γύρω από τον ανθρώπινο πόνο», αναφέρει σε δημοσίευμά του το βρετανικό ειδησεογραφικό δίκτυο BBC

Στις πρώτες τους δοκιμές οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ένα ρομποτικό βραχίονα με ένα δάχτυλο στο οποίο είχε τοποθετηθεί ένας αισθητήρας που θα μπορούσε να ανιχνεύσει την πίεση και τη θερμοκρασία. Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου Leibniz στο Ανόβερο αναπτύσσουν ένα σύστημα το οποίο θα επέτρεπε σε ένα ρομπότ «να είναι σε θέση να ανιχνεύει και να ταξινομεί απρόβλεπτες φυσικές καταστάσεις και διαταραχές, να αξιολογεί πιθανές ζημιές που μπορεί να προκληθούν σε αυτό και να πράττει ανάλογα προκειμένου να τις διορθώσει, κάτι δηλαδή σαν αντανακλαστικά», εξηγούν.

Όπως ακριβώς οι ανθρώπινοι νευρώνες μεταδίδουν τον πόνο, έτσι και αυτό το τεχνητό σύστημα θα μεταφέρει πληροφορίες οι οποίες θα κατηγοριοποιούνται από το ρομπότ ως ελαφρύς, μέτριος ή έντονος πόνος. Ο ερευνητής Γιοχάνες Κούεν δήλωσε στην ιστοσελίδα τεχνολογίας IEEE Spectrum ότι «ο πόνος είναι ένα σύστημα που μας προστατεύει. Όταν απομακρυνόμαστε από την πηγή του πόνου, αυτό μας προστατεύει από το να μην πληγωθούμε».
Το να διδαχθούν τα ρομπότ μια σειρά από ερεθίσματα είναι κάτι πολύ σημαντικό, δήλωσε στο BBC ο ειδικός στον τομέα της ρομποτικής του Πανεπιστημίου Cambridge της Μεγάλης Βρετανίας, καθηγητής Φουμίγια 'Αιντα. «Το να καταφέρεις να διδάξεις κάτι τα ρομπότ αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις, ωστόσο είναι θεμελιώδους σημασίας γιατί κάτι τέτοιο θα τα κάνει πιο ευφυή», δήλωσε. «Στη διδασκαλία το σημαντικό είναι οι δοκιμές και τα λάθη. Όταν ένα παιδί μαθαίνει πως εάν πέσει θα πονέσει, αναπτύσσει τον τρόπο να πέφτει με μεγαλύτερη δεξιότητα ώστε να πονέσει όσο το δυνατόν λιγότερο» πρόσθεσε ο 'Αιντα.

Σε πειράματα που έγιναν με ένα τεχνητό στομάχι, προσομοίωση του πραγματικού, το ρομπότ μπόρεσε να αφαιρέσει μια μικρή στρογγυλή μπαταρία που -υποτίθεται ότι- είχε καταπιεί κάποιος

Ερευνητές από τις ΗΠΑ, τη Βρετανία και την Ιαπωνία δημιούργησαν ένα μικροσκοπικό ρομπότ-οριγκάμι, το οποίο καταπίνεται διπλωμένο μέσα σε κάψουλα και είναι ικανό, αφού βγει από αυτήν και ξεδιπλωθεί μόνο του, να...κόβει βόλτες στο στομάχι.

Σε πειράματα που έγιναν με ένα τεχνητό στομάχι, προσομοίωση του πραγματικού, το ρομπότ μπόρεσε να αφαιρέσει μια μικρή στρογγυλή μπαταρία που -υποτίθεται ότι- είχε καταπιεί κάποιος.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Ντανιέλα Ρας του Τμήματος Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και διευθύντρια του Εργαστηρίου Επιστήμης Υπολογιστών & Τεχνητής Νοημοσύνης (CSAIL) του Πανεπιστημίου ΜΙΤ, έκαναν τη σχετική παρουσίαση σε διεθνές συνέδριο ρομποτικής και αυτοματισμού.

Η κίνηση του ρομπότ καθοδηγείται από εξωτερικά μαγνητικά πεδία, ενώ το υλικό κατασκευής του είναι βιοσυμβατό. Το ρομποτάκι διπλώνεται μέσα στην κάψουλα (όπως η ιαπωνική τεχνική «οριγκάμι» για το δίπλωμα του χαρτιού) και, όταν αυτή διαλυθεί στο στομάχι, το μηχάνημα με δικές του δυνάμεις αποκτά το κανονικό σχήμα.

Κάθε χρόνο σε όλο τον κόσμο πολλές χιλιάδες μπαταρίες και άλλα αντικείμενα καταλήγουν σε στομάχια μικρών και μεγάλων, από λάθος ή σκοπίμως.

protothema.gr