Εδώ και καιρό παρακολουθώ με αρκετό ενδιαφέρον τις προσπάθειες του «Ομίλου των Φίλων για την Δημοκρατία» στην προσπάθειά τους (όπως εγώ την ερμηνεύω) να αντιμετωπίσουν το υπαρκτό πρόβλημα της έλλειψης συμμετοχής των νέων στα «κοινά» του Δήμου αλλά και να προτείνουν αλλαγές στη λειτουργία του Δήμου ώστε να αντιμετωπιστούν οι παθογένειες του τωρινού συστήματος.

Εγώ, που σύντομα κλείνω τα 42 έτη ζωής, δεν θεωρούμαι ιδιαίτερα νέος στο γενικότερο πλαίσιο της κοινωνίας, όμως στο πιο συγκεκριμένο πλαίσιο της «πολιτικής ζωής» είμαι μάλλον φρέσκος. Ειδικά σε σύγκριση με τον γενικό μέσο όρο. Οπότε, νιώθω μέρος της ομάδας στόχου όλης αυτής της προσπάθειας και θέλω να καταθέσω την άποψη μου όπως αυτή δεν θα μπορούσε να διατυπωθεί σε ένα ερωτηματολόγιο.

Γιατί οι νέοι απομακρύνονται από την πολιτική

Καταρχάς, η προσπάθεια του ομίλου να λύσει τις παθογένειες του πολιτικού συστήματος, στη διαμόρφωση του οποίου τα μέλη του (σε διαφορετικό βαθμό ο καθένας) διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο, μου φαίνεται το λιγότερο πολιτικά αμήχανη και δύσκολα πειστική.

Η απαξίωση της πολιτικής διαδικασίας δεν είναι μια αφηρημένη έννοια. Προέρχεται από τη βιωματική εμπειρία των πολιτών, ειδικά σε ηλικίες όπως η δική μου και νεότερες, που έχουν συνδέσει συγκεκριμένες περιόδους διοίκησης με ένα μοντέλο διακυβέρνησης που υπονόμευσε τη συμμετοχή, αποδυνάμωσε τη συλλογικότητα και ενίσχυσε την αίσθηση ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται ερήμην της κοινωνίας.

Ανεξάρτητα από τις προθέσεις των παλαιότερων πολιτικών, τα παραπάνω είναι αδιαμφισβήτητα. Παρόλα αυτά πρέπει να τονίσουμε ότι το πολιτικό υπόβαθρο των ανθρώπων που κάνουν τις, προτάσεις δεν είναι το πιο σημαντικό αποτρεπτικό στοιχείο. Οι ίδιες οι προτάσεις προκαλούν προβληματισμούς.

Αυτό που έχω παρατηρήσει είναι ότι η ιδέα γύρω από την συμμετοχή στα κοινά, εξαντλείται κυρίως σε μια θεσμική πολιτική συμμετοχή (Δ.Σ., παρατάξεις, εκλογές)  και αγνοεί την ευρύτερη έννοια των «κοινών» που σχετίζεται με τις διάφορες συλλογικότητες, τις άτυπες ομάδες, τους εθελοντές και την δράση στη βάση της κοινωνίας.

Για παράδειγμα, εγώ θεωρώ ότι η συμμετοχή των νέων συμπολιτών μου στην «Βιώσιμη Κω», στο «Μαστιχάρι Δράσης»,  στην «Αρωγή» της Κεφάλου, είναι ακόμη πιο σημαντική από την συμμετοχή σε δημοτικές παρατάξεις. Το ίδιο ισχύει για την ενεργοποίηση ανθρώπων του μπάσκετ, ώστε να διεκδικήσουν τα γήπεδα που τους αξίζουν και τις υποδομές που χρειάζονται. Προσθέστε και τους εθελοντές της ομάδας διάσωσης, ή τα μέλη σε τόσους πολιτιστικούς/κοινωνικούς συλλόγους, τις περιβαλλοντικές ομάδες, τους συλλόγους ατόμων με κοινά ενδιαφέροντα κ.ο.κ.

Για όλες και όλους τους παραπάνω, είναι σημαντικό να αναδείξουμε ότι η δημοκρατία δεν εξαντλείται στους θεσμούς αλλά παράγεται μέσα από κοινωνικές πρακτικές, τις οποίες και πρέπει να στηρίξουμε εκτός του διαβρωτικού πολιτικού συστήματος (όσο είναι εφικτό).

Δημοκρατία ή διοίκηση; Το μοντέλο του “Δημάρχου-CEO”

Αυτή η διαφοροποίηση στη σκέψη αντικατοπτρίζεται και στην πρόσφατη πρόταση για μία σύγχρονη λειτουργία ενός Δήμου.

Φυσικά, κανείς λογικός άνθρωπος δεν θα διαφωνήσει ότι υπάρχουν τα σοβαρά προβλήματα που αναγνωρίζει και ο όμιλος στην πρόταση του. Ούτε ότι οι δήμοι έχουν ανάγκη για περισσότερο επιστημονικό προσωπικό, καλύτερα εργαλεία και μια πιο σύγχρονη διοίκηση. Ούτε αμφισβητεί κανείς την εμπειρία των μελών του ομίλου.

Όμως η συγκεκριμένη πρόταση, στον πυρήνα της, μου φαίνεται ότι προσπαθεί να λύσει πολιτικά προβλήματα με εργαλεία εταιρικής διοίκησης. Η δική μου ανάγνωση της πρότασης οδηγεί σε ένα μοντέλο όπου ο Δήμαρχος μετατρέπεται σε CEO–manager, με ισχυρό έλεγχο της διοίκησης και της υλοποίησης, αλλά αποκομμένος από τη συλλογική διαδικασία λήψης αποφάσεων, ενώ το Δημοτικό Συμβούλιο υποβαθμίζεται σε κάτι που θυμίζει διοικητικό συμβούλιο μεγάλης ανώνυμης εταιρείας.

Φαίνεται να προτείνεται δηλαδή μια τεχνοκρατικοποίηση του Δήμου η οποία έχει το σημαντικό ρίσκο να μειώσει την πολιτική σε management, να περιορίζει την σύγκρουση και την διαβούλευση και να μειώσει την δημοκρατία ακόμη και αν αυξήσει την αποτελεσματικότητα σε ορισμένους τομείς. Ακόμη κι αν στο μυαλό τους οι άνθρωποι του ομίλου έχουν κάτι διαφορετικό από αυτό που καταλαβαίνω εγώ, η προσέγγιση τους στην προσπάθεια βελτίωσης της λειτουργίας του Δήμου δείχνει πολλά για το πώς αντιλαμβάνονται τα πράγματα.

Μιλούν δηλαδή για ένα μοντέλο κατά βάση θεσμικό, που λειτουργεί «από πάνω προς τα κάτω», με έμφαση σε ρόλους και δομές και την λογική ότι «αν φτιάξουμε το σύστημα θα έρθουν και οι νέοι».

Αντίθετα, αυτό που χρειάζεται ο Δήμος μας είναι ένα μοντέλο κατά βάση κοινωνικό, που λειτουργεί «από κάτω προς τα πάνω», με έμφαση σε κοινωνικές πρακτικές και στις τοπικές κοινότητες και την λογική ότι «αν ενεργοποιηθεί η κοινωνία, θα αλλάξει και το σύστημα».

Οι νέοι δεν έχουν απομακρυνθεί από την πολιτική ζωή επειδή δεν έχουν χρόνο. Έχουν απομακρυνθεί κυρίως γιατί έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στο σύστημα. Την ίδια στιγμή, όμως, πολλοί από αυτούς δεν είναι αδρανείς αλλά συμμετέχουν ήδη με άλλους τρόπους: σε συλλογικότητες, σε τοπικές πρωτοβουλίες, σε άτυπες δράσεις που παράγουν πραγματικό κοινωνικό αποτέλεσμα.

Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι να τους “επιστρέψουμε” στο Δημοτικό Συμβούλιο, αλλά να φέρουμε το Δημοτικό Συμβούλιο πιο κοντά σε αυτό που ήδη κάνουν.

Εργαλεία συμμετοχής για έναν πιο ανοιχτό Δήμο

Σε αυτή τη λογική έχω να κάνω 3 προτάσεις οι οποίες θα διευκολύνουν την μετάβαση σε μια πιο «άμεση» δημοκρατία και δεν χρειάζονται θεσμική ανατροπή για να εφαρμοστούν.

1. Ψηφιακή Πλατφόρμα Συμμετοχής

Έχοντας ακόμη φρέσκια την εμπειρία της ψηφιακής πλατφόρμας για τη διαβούλευση του ΤΠΣ, νομίζω πως η δημιουργία μιας ανάλογης ψηφιακής πλατφόρμας για τα θέματα του Δήμου είναι ιδιαίτερα σημαντική στην προσπάθεια ενεργοποίησης των πολιτών και της αφαίρεσης των εμποδίων που σήμερα επιτρέπουν μόνο σε λίγους την πρόσβαση στην διαδικασία αποφάσεων του Δήμου.

Μια διαδραστική πλατφόρμα, όπου θα «ανεβαίνουν» θέματα για συζήτηση, για διαβούλευση , για ψήφιση και για γενικότερη διαφανή ενημέρωση των πολιτών. Πχ. Έργα όπως η αναμόρφωση του κόμβου στην Μαρίνα, ή η σύνταξη των διαφόρων σχεδίων δράσης, η χάραξη κεντρικών πολιτικών όπως στον Τουρισμό ή ακόμη και μικρά έργα γειτονιάς όπως πάρκα, δρόμοι κ.ο.κ.

Μια πλατφόρμα δηλαδή που θα εστιάζει σε ζητήματα όπου οι πολίτες έχουν πραγματική δυνατότητα επιρροής και ταυτόχρονα να συνδέεται με τις ήδη υπάρχουσες συλλογικές δράσεις της κοινωνίας.

2. Θεσμοθέτηση Συμμετοχικού Προϋπολογισμού

Χτίζοντας πάνω στο προηγούμενο μέτρο και αφού περάσει μια περίοδος πιλοτικής εφαρμογής της πλατφόρμας, ο Δήμος θα μπορούσε να περάσει στο επόμενο μέτρο, αυτό της θεσμοθέτησης ενός ποσοστού του Προϋπολογισμού το οποίο θα συντάσσεται συμμετοχικά με τους πολίτες.

Δηλαδή, ένα ποσοστό της τάξης του 5% -10% θα δεσμεύεται ώστε να υλοποιηθούν έργα και δράσεις που θα προκύψουν μέσα από μια διαδικασία διαβούλευσης με τους πολίτες και τους φορείς του τόπου. Έτσι, οι πολίτες θα καταθέτουν προτάσεις, θα τις συζητούν δημόσια και στο τέλος θα ψηφίσουν τα έργα και τις δράσεις που πρέπει να υλοποιηθούν.

Αυτό δεν είναι ουτοπικό μέτρο. Στην Πολωνία ο συμμετοχικός προϋπολογισμός έχει γίνει σχεδόν θεσμική υποχρέωση των Δήμων. Στο Cascais της Πορτογαλίας μέχρι και 15% του προϋπολογισμού περνά από τους πολίτες ενώ στη Σεβίλλη οι πολίτες ελέγχουν μεγάλο μέρος επενδυτικού προϋπολογισμού. Ταυτόχρονα, αυτό είναι ένα από τα αγαπημένα αντικείμενα στα προγράμματα της χρηματοδότησης της Ε.Ε.

3. Τοπικά Συμβούλια Γειτονιάς (μικρής κλίμακας άμεση δημοκρατία)

Σε πιο μικρή κλίμακα είναι πολύ σημαντική η δημιουργία των τοπικών συμβουλίων γειτονιάς.  Δηλαδή, μικρά, ανοικτά συμβούλια ανά περιοχή όπου θα συμμετέχουν, ψηφιακά και δια ζώσης, οι κάτοικοι, οι επαγγελματίες και οι φορείς με σκοπό, τη διαμόρφωση προτάσεων, την ιεράρχηση των αναγκών και την παρακολούθηση των έργων που αφορούν την περιοχή τους.  

Στην οργάνωση τους πρέπει να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο και οι τοπικές κοινότητες που έχουν την πιο άμεση πρόσβαση στις γειτονιές και πρέπει να αναλάβουν τον ρόλο μεσάζοντα και όχι να περιορίζονται σε τοιχογραφίες ή εγκρίσεις χιλιάδων νέων κλινών κάθε χρόνο.

Τα παραπάνω μέτρα είναι απλά, υλοποιήσιμα και με υπαρκτά διεθνή παραδείγματα που μπορούν να αποτελέσουν ένα «οδηγό» εφαρμογής ώστε να πετύχουμε τους εξής στόχους:

Α. Συμμετοχική Δημοκρατία. Οι πολίτες δεν περιορίζονται στην ψήφο κάθε 4 χρόνια αλλά συμμετέχουν ενεργά στη λήψη αποφάσεων.

Β. Διαφάνεια και Λογοδοσία. Κάθε απόφαση και έργο είναι προσβάσιμο και ελέγξιμο.

Χρήστος Μπάρδας

Οικονομολόγος – MSc Κοινωνική & Αλληλέγγυα Οικονομία

https://chrisbardas.me/

Συνέντευξη - βόμβα από τον πρώην πρωθυπουργό. Τι λέει για την περίοδο 2015-2019, το δημοψήφισμα, τον ΣΥΡΙΖΑ στη "μετα-Τσίπρα εποχή" και το ενδεχόμενο δημιουργίας νέου κόμματος.

Με μια συνέντευξη-βόμβα στη γαλλική εφημερίδα Le Monde, και με αφορμη τη συμπλήρωση 7 ετών από την έξοδο της Ελλάδας από τα μνημόνια, o πρώην πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, δίνει τις δικές του απαντήσεις για την κριτική που του ασκείται για τις επιλογές του κατά την περίοδο της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ.

Στη συνέντευξη, ο πρώην πρωθυπουργός ασκεί σφοδρή κριτική στην κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, ενώ απαντώντας σε ερώτημα για τα επόμενα βήματα του και το ενδεχόμενο δημιουργίας νέου κόμματος, ο ίδιος αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο αφου, όπως λέει, του λείπει η ενεργός πολιτική και η επαφή με τον κόσμο. Ξεκαθαρίζει ωστόσο, ότι "προς το παρόν" δε σκεφτετσι τίποτα άλλο εκτός από τη συγγραφή του πολυαναμενόμενου βιβλίου του.

"Η Ελλάδα οδηγήθηκε στην κρίση για τρεις βασικούς λόγους", αναφέρει ο Αλέξης Τσίπρας και απαριθμεί το δυσλειτουργικό παραγωγικό μοντέλο, τη γενικευμένη διαφθορά και το πελατειακό κράτος. "Η κρίση αυτή ήταν μια σύγχρονη Οδύσσεια για τον ελληνικό λαό. Όπως η επιστροφή του Οδυσσέα στην Ιθάκη μετά από ένα μακρύ και δύσκολο ταξίδι, η έξοδος από τα διεθνή οικονομικά προγράμματα το 2018 σηματοδοτεί την είσοδο της Ελλάδας σε μια νέα εποχή. Ωστόσο, η συντηρητική κυβέρνηση δεν εκμεταλλεύτηκε τις ευκαιρίες που προσέφερε το τέλος της χρηματοδοτικής στήριξης της χώρας", τονίζει ο πρώην πρωθυπουργός στη Le Monde.

Σημειώνει δε ότι "έχουμε επιστρέψει σε μία γενικευμένη διαφθορά. Το σκάνδαλο των ευρωπαϊκών γεωργικών επιδοτήσεων που ξέσπασε πρόσφατα είναι αρκετά ενδεικτικό", εξηγεί μιλώντας για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Επτα χρόνια μετά την έξοδο της χώρας από τα μνημόνια, την οποία ο Λέξης Τσίπρας θεωρει ως ένα από τα σημαντικότερα ορόσημα της πρωθυπουργίας του, τονίζει ότι "ήρθε η ώρα να αποκαλύψω την αλήθεια και να διορθώσω ορισμένους μύθους που κυκλοφορούν για το 2015. Είναι αλήθεια ότι, σε αντίθεση με πολλούς άλλους, οι οποίοι δεν συμμετείχαν όλοι στις διαπραγματεύσεις, δεν μίλησα για αυτή τη δραματική περίοδο για την Ελλάδα, αν και ήμουν ο κύριος πρωταγωνιστής. Γι' αυτό και γράφω ένα βιβλίο, το οποίο θα εκδοθεί μέχρι το τέλος του έτους".

"Η τρέχουσα ανάπτυξη ωφελεί μόνο μία μειοψηφία. Σύμφωνα με τις τελευταίες έρευνες, που πραγματοποιήθηκαν στις αρχές του έτους, μόνο ένας στους πέντε Έλληνες ζει καλά, το 45% του πληθυσμού έχει οικονομικές δυσκολίες και το 35% είναι χρεωμένο" , τονίζει ο κ. Τσίπρας και συγκρίνει άμεσα τις επιλογές της κυβέρνησής του, με αυτές του Κυριάκου Μητσοτάκη.

"Παρά την πολύ ισχυρή πίεση των πιστωτών, η κυβέρνησή μου επέλεξε να επιβαρύνει τους πλουσιότερους με το βάρος της λιτότητας και μείωσε τις ανισότητες. Υπό την συντηρητική κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, που βρίσκεται στην εξουσία από το 2019, οι ανισότητες αυξάνονται. Μεταξύ 2015 και 2019, τα εισοδήματα του 10% των φτωχότερων αυξήθηκαν κατά 45%, ενώ μειώθηκαν κατά 2,7% για το 10% των πλουσιότερων. Αντίθετα, μεταξύ 2019 και 2023, τα εισοδήματα του 10% των φτωχότερων μειώθηκαν κατά 8,1%, ενώ τα εισοδήματα του 10% των πλουσιότερων αυξήθηκαν κατά 13%", αναφέρει χαρακτηριστικά..]

Στο ίδιο μήκος κύματος, τονίζει ότι "η νεοφιλελεύθερη δεξιά του κ. Μητσοτάκη ή του κ. Bayrou θέλει να προστατεύσει τις ελίτ με κάθε κόστος. Αυτή είναι μία από τις μεγάλες διαφορές με την Αριστερά, η οποία, αντιθέτως, ενδιαφέρεται για την ευημερία των πολλών, των πιο αδύναμων και της μεσαίας τάξης".

Τσίπρας σε πρώτο πρόσωπο

Μιλώντας πολύ συγκεκριμένα για την περίοδο της διακυβέρνησής του, ο πρώην πρωθυπουργός μιλά σε πρώτο πρόσωπο για τις προκλήσεις που αντιμετώπισε. "Όταν ανέλαβα την ηγεσία της κυβέρνησης, τα δύο πρώτα προγράμματα ενίσχυσης είχαν αποτύχει να διορθώσουν την κατάσταση. Η συντηρητική κυβέρνηση μας είχε αφήσει ένα χρέος που αντιπροσώπευε το 180% του ΑΕΠ, και άδεια ταμεία".

Αναφερόμενος στο δημοψήφισμα του 2015, το οποίο χαρακτηρίζει "μια μορφή δραματοποίησης", εξηγεί ότι "με αυτό το δημοψήφισμα, ήθελα να επιτύχω ένα καλύτερο αποτέλεσμα για τον ελληνικό λαό. Ήταν ένας τρόπος, μέσω μιας μορφής δραματοποίησης, να επιτύχω παραχωρήσεις από τους πιστωτές. Και το πετύχαμε εν μέρει, η Ελλάδα μπόρεσε να αναδιαρθρώσει το δημόσιο χρέος της, γεγονός που της επέτρεψε να βγει από το διεθνές πρόγραμμα τον Αύγουστο του 2018 και να ανακτήσει την οικονομική της αυτονομία".

Μάλιστα προχωρα και ένα βήμα παρακάτω, λέγοντας ότι χάρη στον τρόπο που ο ίδιος διαχειριστηκε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, η Ελλάδα κατάφερε να βγει από την περιπέτεια των μνημονίων. Συγκεκριμένα, είπε ότι "χάρη σε αυτό που οι πολιτικοί μου αντίπαλοι αποκαλούν «κωλότουμπα», η Ελλάδα είναι σήμερα μια κανονική χώρα που δεν βρίσκεται πλέον υπό διεθνή εποπτεία και δεν αφήνει τους υπαλλήλους του ΔΝΤ να της υπαγορεύουν τις πολιτικές της. Είμαι λοιπόν περήφανος που έκανα αυτή την επιλογή".

"Ποτέ δε διψούσα για εξουσία"

Στο τέλος της συνέντευξης στη Le Monde, και σε έναν διάλογο που θα συζητηθεί πολυ, o κ. Τσίπρας, απαντώντας στις έντονες φήμες για δημιουργία κόμματος απαντά ότι "ποτέ δε διψούσα για εξουσία", ενώ ασκεί κριτική και στο πώς κινήθηκε συνολικά ο χώρος της Αριστεράς μετά την αποχώρησή του από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο διάλογος με τον δημοσιογράφο έχει τη δική του αξία ως προς τον τρόπο που αντιμετώπισε τις συγκεκριμένες ερωτήσεις:

-Γιατί αποφασίσατε το 2023 να αποχωρήσετε από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και παραμείνατε αθόρυβος για μήνες, ενώ το κόμμα σας βυθιζόταν στην κρίση;

-Επειδή δεν πρόταξα το προσωπικό μου συμφέρον. Θεώρησα ότι έπρεπε να δοθεί μια ώθηση, αρχής γενομένης από μία αλλαγή στην ηγεσία. Ο τρόπος με τον οποίο εξελίχθηκαν τα γεγονότα δεν φαίνεται να ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες μου... Η Αριστερά, τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη, πρέπει να βρει ξανά τον προσανατολισμό της και να εμπνεύσει εκ νέου τους πολίτες, διότι σήμερα το σχέδιό μας για κοινωνική δικαιοσύνη και πρόοδο είναι πιο αναγκαίο από ποτέ, σε έναν κόσμο όπου οι ανισότητες διευρύνονται και η ακροδεξιά κερδίζει έδαφος.

-Τα μέσα ενημέρωσης στην Ελλάδα ανακοινώνουν τη μεγάλη επιστροφή σας και πιστεύουν ότι θα δημιουργήσετε ένα νέο κόμμα...

-Προς το παρόν, γράφω το βιβλίο μου. Δεν σκέφτομαι τίποτα άλλο. -Αλλά σας λείπει η εξουσία;
-Όχι, ποτέ δεν διψούσα για εξουσία. Αλλά μου λείπει η ενεργός πολιτική και η επαφή με τους ψηφοφόρους.

Οδοστρωτήρας ΝΔ με 20 μονάδες διαφορά στο 99,56% της ενσωμάτωσης. Συντριπτική κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ, πέντε κόμματα εντός Βουλής. Τι θα γίνει σήμερα με τις διερευνητικές, ποιος θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός και πότε θα προκηρυχθούν οι επόμενες εκλογές.
Στις 12:00 το μεσημέρι σήμερα, Δευτέρα 22/5, η υπηρεσιακή Υπουργός Εσωτερικών, καθηγήτρια Καλλιόπη Σπανού θα διαβιβάσει στο γραφείο του προέδρου της Βουλής Κωνσταντίνου Τασούλα τα τελικά αποτελέσματα της εκλογικής αναμέτρησης. Ο κ. Τασούλας, στη συνέχεια θα μεταβεί στην Ηρώδου Αττικού όπου θα τα επιδώσει στην Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου.

Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα καλέσει τον αρχηγό του πρώτου κόμματος (ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ) σε κοινοβουλευτική δύναμη, που διαθέτει τη σχετική πλειοψηφία, για να διακριβωθεί η δυνατότητα σχηματισμού Κυβέρνησης που να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη της Bουλής.

Εάν η προσπάθεια αποδειχθεί άκαρπη, η κυρία Σακελλαροπούλου θα παρέχει την διερευνητική εντολή στον αρχηγό του δεύτερου σε κοινοβουλευτική δύναμη κόμματος (ΣΥΡΙΖΑ) και εάν δεν τελεσφορήσει και αυτή, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα δώσει την διερευνητική εντολή στον αρχηγό του τρίτου σε κοινοβουλευτική δύναμη κόμματος (ΠΑΣΟΚ).

Κάθε πολιτικός αρχηγός των τριών πρώτων κομμάτων, έχει την δυνατότητα έως τρείς ημέρες να κρατήσει την διερευνητική εντολή για να ολοκληρώσει τις διαβουλεύσεις με τα υπόλοιπα κοινοβουλευτικά κόμματα για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνεργασίας.

Η εξάντληση του τριημέρου δεν είναι υποχρεωτική και οι πολιτικοί αρχηγοί δεν αναμένεται να εξαντλήσουν τα χρονικά περιθώρια.

Ειδικότερα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναμένεται να παραδώσει την εντολή αμέσως, εντός ολίγων ωρών, επισπεύδοντας τις διαδικασίες.
Το ίδιο θα πράξει και ο Αλέξης Τσίπρας, καθώς έχει υποστεί συντριπτική ήττα, αλλά δεν υπάρχουν και τα ποσοστά, ούτε βγαίνουν τα νούμερα για οποιαδήποτε συζήτηση με κάποιο άλλο κόμμα της αντιπολίτευσης.

Ακολούθως, και ο Νίκος Ανδρουλάκης πρόκειται να παραδώσει γρήγορα την τρίτη διερευνητική εντολή.

Στην περίπτωση που οι διερευνητικές εντολές δεν τελεσφορήσουν και δεν διαφαίνεται ότι μπορεί να προκύψει κυβέρνηση, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα καλέσει στο Προεδρικό Μέγαρο τους αρχηγούς όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων που έχουν προκύψει από τις εκλογές, για τη διερεύνηση του σχηματισμού Κυβέρνησης που να έχει την εμπιστοσύνη της Bουλής.

Ο επόμενος υπηρεσιακός πρωθυπουργός
Εάν και αυτή η προσπάθεια αποδειχθεί άκαρπη, τότε η κυρία Σακελλαροπούλου θα επιδιώξει το σχηματισμό υπηρεσιακής Κυβέρνησης ευρύτερης αποδοχής από όλα τα κόμματα της Bουλής για τη διενέργεια νέων εκλογών. Τα καθήκοντα του Πρωθυπουργού θα ανατεθούν στον Πρόεδρο του Eλεγκτικού Συνεδρίου Ιωάννη Σαρμά, ο οποίος είναι ο αρχαιότερος εκ των τριών προέδρων των τριών Ανώτατων Δικαστηρίων της χώρας.

Η ορκωμοσία της Βουλής
Ασχέτως του αποτελέσματος σχηματισμού Κυβέρνησης (μονοκομματικής, συνεργασίας, ανοχής ή υπηρεσιακής για την διενέργεια νέων εκλογών), η Βουλή που έχει προκύψει από τις κάλπες θα συνέλθει στις 11:00 της Πέμπτης 1ης Ιουνίου 2023 για την ορκωμοσία της.

Την επόμενη ημέρα, η Ολομέλεια της ΙΘ΄ Κοινοβουλευτικής Περιόδου θα συνέλθει για την εκλογή του Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων. Και την επόμενη ημέρα θα πραγματοποιηθεί η εκλογή των Αντιπροέδρων της Βουλής (αναλογικά από όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα), των Γραμματέων και Κοσμητόρων της Βουλής των Ελλήνων.

Διάλυση Βουλής και προκήρυξη νέων εκλογών
Σε περίπτωση, που οι διερευνητικές εντολές και ο σχηματισμός Κυβέρνησης που να λάβει ψήφο εμπιστοσύνης από την Βουλή έχουν αποβεί άκαρπες και έχει σχηματιστεί Υπηρεσιακή Κυβέρνηση για την διενέργεια νέων εκλογών, η Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα εκδώσει νέο Προεδρικό Διάταγμα διάλυσης της ΙΘ' Κοινοβουλευτικής Περιόδου, προκήρυξης εκλογών και την ημέρα και ώρα σύγκλισης της Κ' Κοινοβουλευτικής Περιόδου.

Οι επόμενες εθνικές εκλογές, θα διεξαχθούν με το εκλογικό σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής (όπου το πρώτο κόμμα λαμβάνει «μπόνους» 40 εδρών) και οι βουλευτές θα προκύψουν όχι με σταυρό προτίμησης από τους ψηφοφόρους, αλλά με βάση την λίστα των υποψηφίων που θα έχουν καταρτίσει τα κόμματα.

Η νέα προεκλογική περίοδος, μπορεί να είναι από 22 ημέρες έως ένα μήνα. Τα κόμματα και οι συνδυασμοί κομμάτων θα πρέπει να παρακαταθέσουν στον 'Αρειο Πάγο την σχετική αίτηση συμμετοχής στις εθνικές εκλογές.

Εάν η παράδοση των διερευνητικών εντολών γίνει άμεσα και επιταχυνθούν οι διαδικασίες, η προκήρυξη των εκλογών θα γίνει νωρίτερα -μετά την ορκωμοσία της Βουλής- και η 25η Ιουνίου είναι αρκετά πιθανή ημερομηνία για την δεύτερη κάλπη

https://www.dikaiologitika.gr/eidhseis/politikes-eidhseis/429874/ti-tha-ginei-simera-me-tis-dierevnitikes-entoles-poios-tha-einai-o-epomenos-prothypourgos-kai-pote-orkizetai-i-nea-vouli

Γράφει ο Κωστής Π. Παπαδιόχος
στην «Καθημερινή»

Σε ασκήσεις συσπείρωσης των παραδοσιακών ψηφοφόρων τους και στο «κυνήγι» των αναποφάσιστων που σε μεγάλο βαθμό θα διαμορφώσουν τους τελικούς συσχετισμούς στις πρώτες εκλογές της απλής αναλογικής θα συνεχίσουν να επιδίδονται ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης και ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας στον απόηχο της εκρηκτικής αντιπαράθεσης που είχαν την Παρασκευή στη Βουλή.

Με τη χώρα να έχει εισέλθει πλέον σε προεκλογική περίοδο, ένα από τα μεγαλύτερα στοιχήματα για τη Ν.Δ. και την Κουμουνδούρου είναι η προσέγγιση των λεγόμενων αναποφάσιστων ψηφοφόρων, που σύμφωνα με τις ποιοτικές έρευνες του Μεγάρου Μαξίμου, καθώς και ποσοτικές δημοσκοπήσεις, έχουν συγκεκριμένη κομματική προέλευση, χαρακτηριστικά, αλλά και «ζητούμενα» προκειμένου να προβούν στην τελική επιλογή τους μπροστά στην κάλπη.

Ειδικότερα, στις περισσότερες έρευνες της κοινής γνώμης, οι αναποφάσιστοι κινούνται στην περιοχή του 10%. Εξ αυτών, οι μισοί περίπου προέρχονται από τη Ν.Δ. και τον ΣΥΡΙΖΑ και οι υπόλοιποι από τα μικρότερα κόμματα. Το 5%-6% που στην προηγούμενη εκλογική αναμέτρηση, του 2019, είχε επιλέξει τους δύο βασικούς μονομάχους και πλέον κινείται στη λεγόμενη «γκρίζα ζώνη» είναι, δε, εν πολλοίς μοιρασμένο, με κάποιες αυξομοιώσεις «υπέρ» της Ν.Δ. ή του ΣΥΡΙΖΑ, αναλόγως της πολιτικής συγκυρίας. Για το Μέγαρο Μαξίμου και την Κουμουνδούρου έχουν ως εκ τούτου κρίσιμη σημασία τα κριτήρια που θέτουν οι συγκεκριμένοι ψηφοφόροι προκειμένου να διαμορφώσουν την τελική τους πολιτική επιλογή. Ποια είναι αυτά;
Σταθερότητα.

Οπως λέγεται, ως έννοια εμφανίζεται να καλύπτει ένα ευρύ φάσμα θεμάτων, από την οικονομία μέχρι τη δημόσια τάξη και την εθνική ασφάλεια, με τους πολίτες να τείνουν να κάνουν την τελική επιλογή τους με βάση το ποιον «εμπιστεύονται». Υπό το ανωτέρω πρίσμα, στο συγκεκριμένο πεδίο ο κ. Μητσοτάκης εμφανίζεται να έχει συγκριτικό πλεονέκτημα, ενώ στον ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται πως κοστίζουν τοποθετήσεις σε συγκεκριμένα θέματα, όπως για παράδειγμα το μεταναστευτικό ή τα εξοπλιστικά προγράμματα, καθώς και το κυβερνητικό παρελθόν του.

Κόστος ζωής. Η ακρίβεια λόγω των παρενεργειών του πολέμου στην Ουκρανία έχει αναδειχθεί σε «νούμερο ένα» πρόβλημα για την πλειονότητα των πολιτών και βεβαίως για το σώμα των αναποφάσιστων ψηφοφόρων. Ο κ. Τσίπρας ως αντιπολίτευση είναι σαφώς ευκολότερο να επενδύσει στο συγκεκριμένο μέτωπο. Στον αντίποδα, ο πρωθυπουργός επιχειρεί να «ισορροπήσει» προτάσσοντας τα μέτρα στήριξης που έχουν ληφθεί έως τώρα. Ενώ, παράλληλα, έχει ως «όπλο» την εικόνα προσωπικής του αξιοπιστίας με το σύνθημα πως μετά την υλοποίηση της δέσμευσης για «λιγότερους φόρους» την περίοδο 2019-2023, το πρόταγμα της επόμενης τετραετίας θα είναι οι «καλύτεροι μισθοί».

Αντίδραση στην τοξικότητα. Μεγάλη μερίδα των αναποφάσιστων αποστρέφεται τη σκανδαλολογία και την ακραία πόλωση. Ο κ. Τσίπρας, όμως, είναι εν πολλοίς υποχρεωμένος να ακολουθήσει μια εκστρατεία ιδιαίτερα υψηλών τόνων –όπως κατέδειξαν και οι τελευταίες παρεμβάσεις του στη Βουλή– προκειμένου να συσπειρώσει την εκλογική του βάση αλλά και να εκφράσει όσους, εκτός ΣΥΡΙΖΑ, θέλουν την ήττα της παρούσας κυβέρνησης.

Ο κ. Μητσοτάκης είναι προφανές πως προτιμά η προεκλογική αντιπαράθεση να επικεντρωθεί στον προγραμματικό λόγο και στη σύγκριση των κυβερνητικών πεπραγμένων Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ. Ομως, κατά περιόδους, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα την πρόσφατη αναμέτρηση επί της πρότασης δυσπιστίας, είναι υποχρεωμένος, προκειμένου να εκφράσει τους παραδοσιακούς υποστηρικτές του, να σηκώνει το γάντι του κ. Τσίπρα παρά το όποιο κόστος στο μέτωπο των αναποφάσιστων.

Τέλος, ψηλά ως κριτήρια επιλογής των ψηφοφόρων, περιλαμβανομένων εκείνων που δεν έχουν κάνει την τελική τους επιλογή, ενόψει των επερχόμενων εκλογικών αναμετρήσεων βρίσκονται:

Η αίσθηση «ταύτισης» του αρχηγού µε τον πολίτη. Οπως λέγεται, είναι κρίσιμο να υπάρχει η αίσθηση ότι οι κ. Μητσοτάκης και Τσίπρας κατανοούν το μέγεθος των προβλημάτων, ακόμη και εάν δεν είναι σε θέση να τα αντιμετωπίσουν πλήρως. Δεν είναι τυχαίο, δε, πως οι ομιλίες του πρωθυπουργού έχουν και αυτή τη διάσταση. Ενδεικτική επ’ αυτού ήταν μια αποστροφή της ομιλίας του, την περασμένη Πέμπτη στην Κρήτη, για το κόστος ζωής: «Προσοχή, όμως, θα ξαναπώ ότι ούτε μπορώ ούτε και θέλω, ούτε και θα ήμουν έντιμος απέναντί σας εάν ωραιοποιούσα τα πράγματα.

Θα επιμείνω, όμως, ότι για την ακρίβεια και αγωνιούμε και προσπαθούμε και αντιδρούμε πολύ πιο αποτελεσματικά από ό,τι το κάνουν πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες», ανέφερε χαρακτηριστικά ο πρωθυπουργός, υπογραμμίζοντας την έννοια της «αγωνίας».

Η αυτοκριτική. Η αναγνώριση λαθών από τους κυβερνώντες θεωρείται κρίσιμη, με τον κ. Μητσοτάκη να έχει ως «συν» ότι δεν έχει διστάσει να αναγνωρίσει αστοχίες, όχι μόνο στην υπόθεση των υποκλοπών που κυριαρχεί κατά την τρέχουσα συγκυρία στην επικαιρότητα, αλλά και σε άλλα θέματα, όπως οι πυρκαγιές του 2021, όπου στη συνέχεια έλαβε αποτελεσματικά μέτρα ενίσχυσης της πολιτικής προστασίας.

Η «ψαλίδα»

Οπως προαναφέρθηκε, πέραν της προσέλκυσης των αναποφάσιστων, το δεύτερο μεγάλο στοίχημα για τους κ. Μητσοτάκη και Τσίπρα είναι η αύξηση της συσπείρωσης των κομμάτων τους, που εμφανίζεται να κινείται σε ποσοστά λίγο κάτω του 70%. Γνώστες των δημοσκοπήσεων αναφέρουν πως κατά την αντίστοιχη περίοδο το 2019, Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ εμφάνιζαν συσπειρώσεις σαφώς μεγαλύτερες, στις περιοχές του 80% και 70% αντιστοίχως.

Oμως θεωρούν πως η «φωτογραφία της στιγμής» που αποτυπώνουν οι έρευνες της κοινής γνώμης ίσως μεταβληθεί μόλις προκηρυχθούν και επισήμως οι εκλογές. Επίσης, σημειώνουν πως η συμπεριφορά των ψηφοφόρων στην παρούσα φάση ίσως είναι διαφορετική σε σχέση με το 2019, καθώς η πρώτη αναμέτρηση θα διεξαχθεί με απλή αναλογική, οπότε ενδεχομένως το δίλημμα της διακυβέρνησης θα είναι ασθενέστερο και οι συσπειρώσεις των δύο μονομάχων χαμηλότερες στις πρώτες κάλπες.

Σε κάθε περίπτωση, με τις τρέχουσες δημοσκοπήσεις να δείχνουν σαφές προβάδισμα της Ν.Δ. έναντι του ΣΥΡΙΖΑ –33,5% έναντι 26%, σύμφωνα με την τελευταία έρευνα της Pulse για τον ΣΚΑΪ–, τα δύο μεγάλα κόμματα εμφανίζονται να έχουν διαφορετικά ζητούμενα στην πορεία προς τις επερχόμενες κάλπες. Με βάση το ποσοστό και τη σύνθεση των αναποφάσιστων και τον βαθμό συσπείρωσης της Ν.Δ. που μπορεί να αυξηθεί, ο στόχος επίτευξης της αυτοδυναμίας στις δεύτερες εκλογές με τον νέο εκλογικό νόμο εμφανίζεται ρεαλιστικός για τον κ. Μητσοτάκη.

Ως εκ τούτου, θα επιμείνει σε μια προγραμματική σύγκρουση και σύγκριση με τον κ. Τσίπρα, ώστε να διασφαλίσει έστω την ψήφο «ανοχής» μιας κρίσιμης μάζας πολιτών που θα οδηγήσει τη Ν.Δ. σε ποσοστά άνω του 37%-38%.

Αντιθέτως, με δεδομένο ότι η συσπείρωση του ΣΥΡΙΖΑ είναι χαμηλή για κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και ο κ. Τσίπρας δεν έχει επιτύχει να δημιουργήσει «ρεύμα ανατροπής», η ακραία πόλωση εμφανίζεται εν πολλοίς ως μονόδρομος για την Κουμουνδούρου.

Τους κύριους άξονες της στρατηγικής της κυβέρνησης σχετικά με το σχέδιο άμεσης ενίσχυσης των πυρόπληκτων και της αποκατάστασης των πληγεισών περιοχών, αλλά και αυτοκριτική εμπεριείχε η δήλωση του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη.

Συγκεκριμένα, ο κ. Μητσοτάκης ανακοίνωσε την διοχέτευση ενός πόσου, ύψους 500 εκατομμύριων ευρώ, ως πακέτο άμεσης στήριξης, ενώ προανήγγειλε στοχευμένο πρόγραμμα αποκατάστασης και ανάπτυξης ειδικά για την Εύβοια. Επιπλέον, ο πρωθυπουργός ζήτησε συγγνώμη από τους πολίτες «για τις όποιες αδυναμίες υπήρξαν», όπως είπε χαρακτηριστικά και διαβεβαίωσε πως «οι αστοχίες θα εντοπιστούν και οι ευθύνες θα αποδοθούν όποτε πρέπει και σε όποιον πρέπει».

Αναλυτικά η δήλωση του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη αναφέρει τα εξής:

«Οι τελευταίες ημέρες ήταν από τις πιο δύσκολες για την πατρίδα μας εδώ και δεκαετίες. Δώσαμε, και ακόμη δίνουμε, τη μάχη με όλες μας τις δυνάμεις. Αλλά αντιμετωπίζουμε μία φυσική καταστροφή πρωτόγνωρων διαστάσεων: σε λίγες μέρες ξέσπασαν 586 πυρκαγιές σε όλες τις γωνιές της Ελλάδας. Mε φωτιές οι οποίες, λόγω του πρωτοφανούς καύσωνα αλλά και της πολύμηνης ξηρασίας, σβήνουν πια πολύ δύσκολα.

Πολλές χώρες μάς συνδράμουν ήδη με μέσα και προσωπικό. Τις ευχαριστώ για την αλληλεγγύη τους. Κυρίως, όμως, ευγνωμονώ όλες και όλους που δίνουν τον αγώνα στο πεδίο. Παλεύουν με ένα φυσικό φαινόμενο που, συχνά, ξεπερνά τις δυνάμεις τους. Και όμως, δεν το βάζουν κάτω. Στα μαυρισμένα τους πρόσωπα βλέπουμε την Ελλάδα που αντιστέκεται και επιμένει. Ενώ το κύμα συμπαράστασης και αλληλοβοήθειας που απλώνεται σε όλη την επικράτεια δηλώνει την απόφαση αυτού του λαού να ξαναχτίσει γρήγορα ό,τι γκρεμίστηκε.

Το ότι σώθηκαν άνθρωποι, με πλήρη σχέδια εκκένωσης, οφείλεται στον επαγγελματισμό της Πολιτικής Προστασίας, στη δράση της Αστυνομίας και του Λιμενικού. Δεν ήταν αυτονόητο, ούτε δεδομένο. Το ίδιο ισχύει και για την προστασία πολλών οικισμών που τελικά δεν κάηκαν χάρη στην αυτοθυσία πυροσβεστών και εθελοντών, και φυσικά των πιλότων μας και των Ενόπλων Δυνάμεων. Μέσα σε λίγα 24ωρα σε 141 περιοχές έγιναν 62 οργανωμένες απομακρύνσεις κατοίκων.

Η έκταση της καταστροφής, ειδικά στην Εύβοια και στην Αττική, μαυρίζει την καρδιά όλων μας. Και πρώτος εγώ ζητώ συγνώμη για τις όποιες αδυναμίες υπήρξαν. Κατανοώ απόλυτα τον πόνο των συμπολιτών μας που είδαν τα σπίτια ή τις περιουσίες τους να καίγονται. Την αναστάτωση όσων μετακινήθηκαν όπως-όπως από τον τόπο τους. Ακόμα και την οργισμένη απορία εκείνων που αναζητούσαν, για παράδειγμα, εναέρια βοήθεια, χωρίς να γνωρίζουν αν τα πυροσβεστικά αεροσκάφη επιχειρούσαν αλλού ή αν οι συνθήκες ήταν απαγορευτικές.

Οι αντιδράσεις μας, ωστόσο, δεν πρέπει να είναι τυφλές. Οι τυχόν αστοχίες θα εντοπιστούν. Και οι ευθύνες θα αποδοθούν όποτε πρέπει και σε όποιον πρέπει. Το πρώτο ζητούμενο, αυτήν την ώρα, είναι οι λύσεις. Ακριβώς όπως και πρώτο ζητούμενο ήταν και παραμένει η προστασία της ανθρώπινης ζωής. Γι’ αυτό και ο απολογισμός αυτής της εμπειρίας οφείλει να μην περιλαμβάνει μόνο το τι χάθηκε, αλλά και το τι σώθηκε μέσα σε μία τέτοια φυσική λαίλαπα που δεν έχει προηγούμενο.

Είναι προφανές ότι η κλιματική κρίση χτυπά, πλέον, την πόρτα ολόκληρου του πλανήτη, με φωτιές που διαρκούν επί εβδομάδες. Αυτό είναι αιτιολογία, όχι, όμως, δικαιολογία ούτε και άλλοθι. Και θα το πω καθαρά: μπορεί να κάναμε ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατόν, αλλά σε πολλές περιπτώσεις αυτό δεν φάνηκε αρκετό στην άνιση μάχη με τη φύση. Το ίδιο ξεκαθαρά, όμως, θα πω και ότι θα βρεθούμε δίπλα σε όσους έπληξε η πυρκαγιά. Όπως το κάναμε και άλλοτε, μετά τις πλημμύρες του «Ιανού» στη Θεσσαλία ή του μεγάλου σεισμού της Σάμου.

Έχουμε χρέος να σφίξουμε τα δόντια και να προχωρήσουμε. Και άλλες φορές η χώρα έζησε καταστροφές αλλά έμεινε όρθια. Το ίδιο θα συμβεί και σ’ αυτήν την περιπέτεια, μετατρέποντας τη θλίψη μας σε δύναμη. Θα συνεχίσουμε λοιπόν στα μέτωπα της κατάσβεσης, καθώς ο πόλεμος με τη φωτιά εξακολουθεί. Και, ταυτόχρονα, θα ξεκινήσουμε να επουλώνουμε τις πληγές μας: όσοι έχασαν σπίτια και περιουσίες θα αποζημιωθούν, οι καμένες εκτάσεις θα αναδασωθούν και θα δρομολογηθούν αμέσως τα απαραίτητα αντιπλημμυρικά έργα.

Ήδη έχουμε εξασφαλίσει από το Ταμείο Ανάκαμψης σημαντικούς πόρους για αναδασώσεις, κατά προτεραιότητα στην Εύβοια και την Αττική. Ενώ σήμερα ενέκρινα και συμπληρωματικό προϋπολογισμό 500 εκατομμυρίων ευρώ ειδικά για τις περιοχές αυτές. Και αν χρειαστεί θα υπάρξουν και πρόσθετες ευρωπαϊκές ενισχύσεις. Το στοίχημά μας είναι να γίνουν πρότυπα μιας νέας αρχής, μιας δυναμικής επανεκκίνησης, στην οποία είμαι σίγουρος ότι ιδρύματα, επιχειρήσεις και, πάνω απ’ όλους, η ίδια η κοινωνία των πολιτών θα ανταποκριθούν.

Εκεί θα φυτέψουμε όχι μόνο πολλά, αλλά και τα σωστά δέντρα, αξιοποιώντας την πιο σύγχρονη τεχνογνωσία. Ώστε, και με τη βοήθεια της φύσης, τα δάση μας να ξαναγεννηθούν και η ζωή και η οικονομία να επιστρέψουν στους τόπους που πλήγωσαν οι φλόγες.

Οι ζημιές άρχισαν ήδη να καταγράφονται. Η γραφειοκρατία θα σαρωθεί. Και οι πρώτες αποζημιώσεις θα καταβάλλονται αμέσως, με απλή αίτηση κάθε ενδιαφερομένου, την οποία θα υποβάλει σε μία και μόνη ηλεκτρονική πλατφόρμα.

Το πρόγραμμα της Πολιτικής Προστασίας του μέλλοντος, ύψους 1,8 δισεκατομμυρίων ευρώ, ξεκινά επίσης με την πρόληψη σε κεντρικό ρόλο. Το όλο Σχέδιο Ανασυγκρότησης τίθεται υπό την εποπτεία του Γραφείου Πρωθυπουργού. Για την Εύβοια, μάλιστα, δεσμεύομαι ότι θα υπάρξει στοχευμένο πρόγραμμα αποκατάστασης και ανάπτυξης του νησιού. Αύριο, στο Υπουργικό Συμβούλιο, θα γίνουν συγκεκριμένες ανακοινώσεις. Και τις επόμενες μέρες θα απαντήσω προσωπικά σε κάθε ερώτημα. Εύχομαι η επόμενη ημέρα να ανατείλει με διακομματική συναίνεση, γιατί αν το καθήκον του σήμερα ανήκει στην κυβέρνηση, η ευθύνη του αύριο ανήκει σε όλους μας.

Επιτρέψτε μου να κλείσω με μια προσωπική αναφορά. Ως Πρωθυπουργός επί 25 μήνες διαχειρίστηκα πολλές κρίσεις: από την ασύμμετρη επίθεση στον Έβρο μέχρι την επέλαση του κορονοϊού. Και από τις αλλεπάλληλες εθνικές προκλήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, μέχρι το μεγάλο στοίχημα του εμβολιασμού. Όλες είχαν πολύπλευρες συνέπειες στην οικονομία και στην κοινωνία. Και όλες έμοιαζαν στην αρχή ανυπέρβλητες. Αλλά όλες τις ξεπεράσαμε με πείσμα και ενότητα. Αυτό θα γίνει και τώρα, με τολμηρές αποφάσεις που θα αλλάξουν πολλά.

Είμαι βέβαιος ότι και τούτη η δοκιμασία θα γίνει ευκαιρία που θα μας διδάξει και θα μας κάνει καλύτερους. Γιατί η πρόκληση της κλιματικής κρίσης αφορά όχι μόνο τη δική μας, αλλά κυρίως την επόμενη γενιά. Προσωπικά, θα συνεχίσω να κάνω αυτό που εξαρχής επέλεξα: να μιλώ στη γλώσσα της αλήθειας, να αναλαμβάνω τις ευθύνες μου, να αποκρούω διχασμούς και να ενώνω τους Έλληνες. Και να εργάζομαι σκληρά για την πατρίδα που μας αξίζει».

Πηγή:www.dimokratiki.gr