με τις φωνές των: Emmanuel Garijo, Tom Hudson, Baptiste Goy

Ένας άντρας ξεβράζεται σε ένα ερημικό νησί, όπου προσπαθεί να επιβιώσει αποκομμένος από κάθε ίχνος πολιτισμού. Με μοναδική παρέα μια ομάδα καβουριών και μερικές νεογέννητες χελώνες στην πορεία τους προς τη θάλασσα, ο ανώνυμος ναυαγός θα προσπαθήσει πολλές φορές να εγκαταλείψει το νησί, πάντοτε όμως χωρίς επιτυχία, καθώς τα σχέδια (αλλά και η σχεδία) του θα ανατρέπονται μυστηριωδώς από μια τεράστια κόκκινη χελώνα.

Πρόκειται για μια ακόμα παραγωγή του Γιαπωνέζικου στούντιο Gihbli, διάσημου για τις animation ταινίες του, για πρώτη φορά από Ευρωπαίο σκηνοθέτη, τον Ολλανδό Michael Dudok de Wit. Συνδυάζοντας το παραδοσιακό σχέδιο με το computer animation, και την καθαρή γραμμή του γαλλικού κινουμένου σχεδίου με την περίτεχνη ιαπωνική τεχνοτροπία, η «Κόκκινη Χελώνα» συνιστά ιδανικό συγκερασμό Ανατολής και Δύσης, ένα πάντρεμα δύο ολότελα διαφορετικών κοσμοθεωριών που ενώνονται αρμονικά σε ένα ενιαίο και ισορροπημένο σύνολο. Σε μια εποχή που η υπερβολή κυριαρχεί, η ταινία επαναφέρει τη λησμονημένη σοφία της απλότητας και προσφέρει τη μαγεία ενός έργου τέχνης που απευθύνεται και συγκινεί τόσο τους μεγάλους, όσο και τα παιδιά. Βραβείο: «Ένα Κάποιο Βλέμμα» στο Φεστιβάλ Καννών 2016.

1949 | 93' | Αγγλία | σκηνοθεσία: Carol Reed
με τους: Orson Welles, Joseph Cotten, Alida Valli

Αποδεχόμενος την πρόσκληση ενός παλιού συμμαθητή και φίλου του, που του προσέφερε δουλειά, ένας άνεργος συγγραφέας καταφτάνει στη μεταπολεμική Βιέννη. Τη βρίσκει χωρισμένη στα δύο από τους νικητές συμμάχους και στα πρόθυρα του λιμού, καθώς υπάρχουν λίγες προμήθειες, ενώ η μαύρη αγορά ανθεί. Πολύ γρήγορα μαθαίνει πως ο φίλος του σκοτώθηκε πρόσφατα σε ένα παράξενο τροχαίο. Μιλώντας όμως, με τους φίλους και τους συνεργάτες του, παρατηρεί πως οι ιστορίες τους αντιφάσκουν. Κι έτσι αποφασίζει να ανακαλύψει την αλήθεια...

Μία από τις καλύτερες ταινίες στην ιστορία του σινεμά (η κορωνίδα του βρετανικού κινηματογράφου), σε σενάριο του Graham Greene, με ευρηματική σκηνοθεσία, υπέροχη ασπρόμαυρη φωτογραφία και παραδειγματική αξιοποίηση των φυσικών ντεκόρ για τη δημιουργία ατμόσφαιρας. Φιλμ νουάρ, που έγινε διάσημο για τη χαρακτηριστική μουσική του Anton Karas, αλλά και την εντυπωσιακή εμφάνιση του Orson Welles. Μεγάλο βραβείο στο Φεστιβάλ των Καννών, Καλύτερης ταινίας στα Bafta, και Οσκαρ καλύτερης φωτογραφίας.