Είναι πολύ δύσκολη υπόθεση να βρεθεί ένας καλός φίλος στις μέρες μας.

Υπάρχουν αμέτρητοι άνθρωποι που μόλις τους συναναστρέφεσαι, σου μεταδίδουν αρνητική ενέργεια. Οι καλοί φίλοι είναι εκείνοι οι οποίοι πρέπει να βγάζουν προς τα έξω τον καλύτερό σου εαυτό και να μη σε κρατούν πίσω αναφέρει το neopolis.gr. Αξιολόγησε τη ζωή σου και καθόρισε ποιοι άνθρωποι θα πρέπει να περιλαμβάνονται σ' αυτή και ποιοι όχι.

Αυτοί είναι οι τύποι ανθρώπων που δεν θα έπρεπε να νιώθεις καθόλου άσχημα που απομάκρυνες από τη ζωή σου:

1. Εκείνους που δεν θυμούνται ποτέ, πότε έχεις τα γενέθλιά σου
Όχι απλά τα γενέθλιά σου, αλλά και το ποιες είναι οι ασχολίες σου στην παρούσα φάση, πώς πίνεις τον καφέ σου, πόσα χρήματα σου χρωστούν φερειπείν, ίσως δεν είναι πραγματικοί φίλοι σου ή να μην έχουν δεθεί τόσο με εσένα όσο εσύ με αυτούς. Οι πραγματικοί φίλοι οφείλουν να χρησιμοποιούν ένα μέρος της μνήμης τους αποκλειστικά για εσένα. Γιατί να κάνεις παρέα με κάποιον τακτικά που να μην ξέρει τίποτα για σένα;

2. Εκείνους που δεν σταματούν να σε διορθώνουν
Είναι πραγματικά αστείο να εξακολουθείς να κάνεις παρέα με κάποιο που σε θεωρεί χαζό ή τέλος πάντων σε διορθώνει σε ό,τι κι αν λες. Ένας άνθρωπος ο οποίος σε κάνει να ντρέπεσαι για κάτι που ξεστόμισες, είναι σκάρτος άνθρωπος. Συζητήσεις με αυτόν τον άνθρωπο είναι δεδομένο ότι δεν τελεσφορούν και το σπαστικό «Τι λες; Άσε να το εξηγήσω εγώ» είναι αιτία να τον πλακώσεις στο ξύλο. No offence!

3. Εκείνους που δεν σου εξηγούν ποτέ γιατί έχουν θυμώσει μαζί σου
Εσύ: Συμβαίνει κάτι;
Εκείνος/η: Όχι, τίποτα.
Εσύ: Φαίνεται ότι είσαι θυμωμένος/η μαζί μου.
Εκείνος/η: Ιδέα σου είναι.

Μόλις παρακολουθήσατε μία συνηθισμένη συζήτηση μεταξύ δύο ενηλίκων που φέρονται σαν 5χρονα. Αντί ο/η φίλος/η να κάτσει να σου εξηγήσει τι ήταν εκείνο που τον/την έκανε να θυμώσει μαζί σου, προτιμά να πει ψέματα και να δυσχεράνει το αρνητικό κλίμα μεταξύ σας. Well done my friend!

4. Εκείνους που δεν χαίρονται για σένα
Αν στην οποιαδήποτε επιτυχία σου, τα συγχαρητήρια μηνύματα που λαμβάνεις είναι γεμάτα μετριότητα, κακία και προσβολές, τότε ξανασκέψου ποιους έχεις δίπλα σου. Οι πραγματικοί φίλοι χαίρονται με τη χαρά σου και λυπούνται με τη λύπη σου. Τα υπόλοιπα περισσεύουν.

5. Εκείνους που σε κάνουν να πιστεύεις ότι τα πάντα γύρω σου είναι χάλια
Δεν υπάρχει τίποτα το κακό με μία γερή δόση σκεπτικισμού, γιατί πραγματικά ζούμε σε έναν κόσμο όχι χτισμένο με ροδοπέταλα, αλλά με δυσκολίες και άγχη. Ωστόσο, υπάρχουν και οι θετικές και ευχάριστες πλευρές αυτού του κόσμου. Η απαισιοδοξία και η μιζέρια να μας λείπει. Εξοντώνεσαι και καταβάλλεσαι συνεχώς από την καθημερινότητά σου, φαντάσου να έχεις κι έναν απαισιόδοξο άνθρωπο δίπλα σου διαρκώς... Δεν αυτοκτονείς καλύτερα;!

6. Εκείνους που δεν μπορείς να εμπιστευτείς
Ένας άνθρωπος με τον οποίο κάνεις παρέα και περνάτε καλά μαζί, αλλά πίσω από την πλάτη σου μαρτυρά όλα τα μυστικά που του εμπιστεύτηκες ή σε «θάβει» στους άλλους, θέλει σκότωμα. Το αστείο είναι ότι ξέρεις ότι μιλάει άσχημα για σένα πίσω από την πλάτη σου, αλλά όταν είστε οι δυο σας μαζί, είναι το πιο αγγελικό πρόσωπο που γνωρίζεις! Μακριά από τους διπρόσωπους παιδιά!

7. Εκείνους που σε προτρέπουν να κάνεις λάθος επιλογές
Είναι εκείνος/η που θα σου πει «Ας πιούμε κι ας καταλήξουμε στο σπίτι ενός αγνώστου κάνοντας σεξ» και μπορεί σαν χαζός/ή να τον ακολουθήσεις, γιατί απλά έχει την ταμπέλα του κουλ και τρελού τύπου. Επειδή αυτός/ή κάνει κακές επιλογές, δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι πρέπει κι εσύ να τον/την ακολουθήσεις. Φέρσου ώριμα και σκέψου δυο φορές πριν πράξεις!

8. Εκείνους που δεν έχεις κανένα κοινό μαζί τους
Ήσασταν κολλητοί στο Λύκειο. Εκείνος/η όμως τώρα, δεν σπουδάζει ούτε δουλεύει, ενώ εσύ κάνεις και τα δύο. Μην έχοντας πώς να γεμίσει τις ώρες του/της σου ζητάει συνέχεια να βγαίνετε έξω, χωρίς να συνειδητοποιεί ότι εσύ έχεις περιορισμένο διαθέσιμο χρόνο. Εφόσον δεν έχεις πλέον κοινά με το εν λόγω άτομο και κάθε φορά που τον/την βλέπεις είναι μία σκέτη απογοήτευση, γιατί να επιμένεις σε μία καταδικασμένη σχέση;

Το instagram έχει εξελιχθεί σε τρελό εργαλείο επικοινωνίας γενικά και του φλερτ ειδικότερα.

Μην το γελάς, ξέρεις πόσοι το χρησιμοποιούν για να προσεγγίσουν το άτομο που τους ενδιαφέρει; Το καλό με το instagram είναι ότι οι πληροφορίες που περνούν από την αρχική σου είναι πάνω κάτω ελεγχόμενες (μπορεί να σε ακολουθεί όποιος θέλει, χωρίς να αναγκάζεσαι να τον ακολουθείς κι εσύ), ενώ σου δίνει πλέον περισσότερες αφορμές για να πιάσεις την κουβέντα σε κάποιον (όχι εγώ, μια φίλη μου) - βλέπε, το story που ανέβασε πριν λίγο από τη στάση του λεωφορείου.

Αν θες να κερδίζεις έδαφος στο παιχνίδι του φλερτ μέσω του instagram, φρόντισε να περιορίσεις φωτογραφίες που...

1. Έχουν γενικά πάρα πολλά hashtags. Δείχνεις πόσο απελπισμένη είσαι για μερικά likes, πράγμα που τον ξενερώνει γιατί αυτομάτως σε φαντάζεται να ανανεώνεις διαρκώς την αρχική σου για να δεις τα likes να πέφτουν βροχή και να κάθεσαι να μετράς πόσα θέλεις ακόμη για να φτάσεις το στόχο σου (τι εννοείς δεν έχεις στόχο σε likes όταν ανεβάζεις μια φωτογραφία;).

2. Έχουν συγκεκριμένα "ενοχλητικά" hashtags. Κάτι σαν το #likesforlikes για παράδειγμα. Καλύτερα να έχεις λιγότερα likes σε μια φωτογραφία, παρά να δείχνεις πόσο πολύ προσπαθείς για να τραβήξεις την προσοχή των χρηστών - και ειδικά, χρηστών που δεν ξέρεις καν και μπορεί να βρίσκονται στην άλλη άκρη του κόσμου.

3. Ψαγμένες ατάκες. Αποφθέγματα, στίχους από τραγούδια, παροιμίες και τα σχετικά. Όσο λανθασμένο μπορεί να φαίνεται στον κόσμο των social media το να ποστάρεις μια φωτογραφία χωρίς λεζάντα (WHAT), άλλο τόσο ενοχλεί το να κάνεις ένα - καθόλου ευφάνταστο - copy paste από το διαδίκτυο. Προτείνω να βάλεις τη φαντασία σου να δουλέψει και να γράψεις κάτι που θα τραβήξει το μάτι!

4. Περιλαμβάνουν παιδιά/μωρά. Ε βαριέται να βλέπει λήψεις από το κοριτσάκι που μένει στον πάνω όροφο ή το μικρό σου ξαδερφάκι. Πέρα από δικές σου - δήθεςν αυθόρμητες - φωτογραφίες, ίσως και να θέλει περισσότερο να βλέπει γλυκά/junk food ή απλά τις καλλιτεχνικές φωτογραφίες κτιρίων και δρόμων. Όχι όμως παιδιά, γιατί τότε δεν μπορεί να σκεφτεί κάτι ώστε να σου πιάσει την κουβέντα.

5. Έχουν τραβηχτεί στο γυμναστήριο. Ναι okay, λίγο υπερβολικούλι κι αυτό, δε νομίζεις; Όσο θα εκτιμήσει μια φωτογραφία από την aerial yoga, άλλο τόσο θα ξενερώσει η σέλφι τύπου "να εδώ, λιώνουμε στο διάδρομο". Και ποιον δε θα τον ξενέρωνε δηλαδή;

6. Επιδεικνύουν το σώμα. Ναι, να δείξεις τους καλογυμνασμένους σου κοιλιακούς ή τα γραμμωμένα σου πόδια, αλλά αν στο προφίλ σου κυριαρχούν μόνο τέτοιες φωτογραφίες, τότε το πιο πιθανό είναι να σε περάσει για λίγο εγωκεντρική και να μην ασχοληθεί παραπάνω. Βέβαια, αν στοχεύεις σε ένα gym freak, τότε είσαι σε πολύ καλό δρόμο.

7. Δείχνουν πόσο παρτάρεις/πίνεις. Όχι, όχι, δε είναι τόσο ότι ζηλεύει, απλά σε φαντάζεται να μιλάς με άπειρο κόσμο, να σε γυροφέρνουν αγόρια, να είσαι ανοιχτή σε γνωριμίες κι οποιοδήποτε άλλο σενάριο που τον κάνει να νιώθει μειονεκτικά (και κατά συνέπεια, να κλείνεται στο καβούκι του). Δε θα σου πω να καταπιέζεσαι και να μην ανεβάζεις στιγμές της καθημερινότητας σου, αλλά θα σου προτείνω να μην προβάλλεις τις εξόδους σου προκειμένου να τον προκαλέσεις γιατί μπορεί να λειτουργήσει εντελώς αντίθετα.

8. Δεν έχουν tags τα εικονιζόμενα πρόσωπα, για να κάνει την έρευνα του κι αυτός και να δει αν το παιδί που σφιχταγκαλιάζεις στη φωτογραφία είναι φίλος ή κάτι παραπάνω. Όποιος είπε ότι το stalking είναι αποκλειστικά γυναικεία ασχολία, πόσο λάθος έκανε, παιδιά μου.
main qimg 84e82e092116a988a67f9dae6c0f873f
yolo.gr

Oι 50 Αποχρώσεις του Γκρι, αποτελούν ίσως τον χειρότερο οδηγό (αν μπορούμε να τον ονομάσουμε έτσι) για σαδομαζοχιμό!

Τόσο τα βιβλία, όσο και η ταινία βάζουν ιδέες στους φαν τους, για τέτοιου είδους μεθόδους σεξουαλικής ικανοποίησης, με τη χρήση μαστιγίων, ξυλοδαρμό ή πειθαρχία στις ακραίες επιθυμίες του συντρόφου τους.

Μια μικρή μελέτη στο περιοδικό «Ψυχολογία της συνείδησης» και την αναφέρει το neopolis.gr τονίζει πως πολλοί αθλητές ή celebrities έχουν ξεκινήσει να δοκιμάζουν τέτοιου είδους τακτικές στο κρεβάτι τους, οι οποίες μέχρι σήμερα δύσκολα προσέγγιζαν το ενδιαφέρον κάποιου/ας. Όσο κι αν κατακρίνονται οι 50 Αποχρώσεις του Γκρι λοιπόν, είναι αυτές που έκαναν γνωστό στον κόσμο, ένα διαφορετικό είδους σεξουαλικής ικανοποίησης.

Η μελέτη αυτή, εξέτασε για πρώτη φορά πώς οι μαζοχιστικές αυτές τάσεις έχουν πνευματικό αντίκτυπο στις ζωή των συμμετεχόντων της έρευνας. Απο τα 14 ζευγάρια που συμμετείχαν, τα 7 εξασκούσαν το σαδομαζοχισμό είτε ως «υποτακτικοί» είτε ως «κυρίαρχοι» εδώ και καιρό ενώ τα άλλα 7, ξεκίνησαν τώρα. Στη συνέχεια της μελέτης, οι επιστήμονες άφησαν τα ζευγάρια να συνευρεθούν με αυτό τον τρόπο για όσο διάστημα ήθελαν, ενώ εκείνοι θα παρατηρούν τις κινήσεις τους.

Οι μετρήσεις της έρευνας έδειξαν ότι μετά απο τις συνευρέσεις των ζευγαριών τα επίπεδα του άγχους τους μειώθηκαν ενώ η διάθεση τους για σεξ αυξήθηκε. Επίσης σημειώνεται πως τόσο οι «κυρίαρχοι» όσο και οι «υποτακτικοί», έχουν έντονη πνευματική λειτουργία και μάλιστα διατελείται μία διαδικασία που αφορά των μετωπιαίο του εγκεφάλου τους και βοηθά, ειδικά τους «υποτακτικούς», να εστιάζουν πνευματικά ώστε να αποφεύγουν τον πόνο απο τις σαδομαζοχιστικές πράξεις. Αυτό κατ' επέκταση, βοηθά στην καλύτερη συγκέντρωση του μυαλού, κατά τη διάρκεια πολλών εκφάνσεων της καθημερινότητας (εργασία, σχολή, κλπ).

Όπως μάλιστα επισημάνθηκε απο τον καθηγητή του Πανεπιστημίου στο Βόρειο Ιλινόις, Μπραντ Σαγκάριν, η διαδικασία αυτή είναι ιδανική για κάποιον που έχει έντονη πνευματική δραστηριότητα μέσα στην ημέρα και θέλει να χαλαρώσει κάπως, αφού κάνει πιο εύκολο το να υποτάξεις τον/την σύντροφό σου, η να υποταχτείς εσύ στις εκάστοτε επιθυμίες του/της.

Αυτό δε σημαίνει προφανώς πως πρέπει να αποφύγεις την γυμναστική ή τη γιόγκα και να το ρίξεις στο σαδομαζοχισμό για να χαλαρώσεις. Εμείς την έρευνα σου παρουσιάσαμε, εσύ κρίνεις και αποφασίζεις!

Γράφει η  ψυχολόγος Μαρία Καρίκη

Πολλές φορές στη ζωή μας νιώθουμε εγκλωβισμένοι, αλλά αργούμε να το συνειδητοποιήσουμε ή αρνούμαστε να το παραδεχτούμε. Εγκλωβισμένοι σε σχέσεις που δεν μας ικανοποιούν, σε δουλειές που μας φθείρουν, σε μέρη που δεν μας ταιριάζουν, σε φιλίες που έχουν ξεθωριάσει.

Μπορεί να αισθανόμαστε κατά καιρούς μια σύγχυση ως προς τον εαυτό μας, την πραγματικότητα που ζούμε, τους γύρω μας, τους στόχους μας που ίσως έχουμε αμελήσει, αλλά δεν τολμούμε εύκολα τις αλλαγές. Πείθουμε τον εαυτό μας ότι είναι «φάση» και θα περάσει…

Τι γίνεται, όμως, όταν αυτή η «φάση» δεν περνάει; Όταν δεν πρόκειται για κάτι τυχαίο ή πρόσκαιρο, αλλά για την ίδια τη ζωή μας έτσι όπως την έχουμε δομήσει; Όταν οι επιλογές και οι αποφάσεις μας δεν μας οδήγησαν εκεί που θα θέλαμε;

Ή γενικότερα όταν φοβόμαστε να πάρουμε καίριες αποφάσεις και αρκούμαστε σε ό,τι προκύπτει από τις περιστάσεις; Όταν συμβαίνουν όλα αυτά μάλλον μοιάζουμε να είμαστε «κομπάρσοι» στην ίδια μας τη ζωή και όχι πρωταγωνιστές της. Γινόμαστε παθητικοί, νωχελικοί, μεμψιμοιρούμε και παραπονιόμαστε σχεδόν για όλα και για όλους.

Βουλιάζουμε σε μια ρουτίνα που μας γεμίζει διαρκώς με καινούρια κενά και εμείς απεγνωσμένα ψάχνουμε να κρυφτούμε από τις σκέψεις μας ή αναζητούμε «υποκατάστατα» διάφορων λογιών μήπως και ξεχαστούμε… Τα καταφέρνουμε άραγε; Μάλλον όχι, γιατί κανείς δεν μπορεί σε βάθος χρόνου να αποφύγει τις ενδόμυχες σκέψεις και τα πραγματικά συναισθήματά του.

Πόσο δύσκολο είναι τελικά να αποδράσουμε; Για κάποιους μοιάζει βατό, ενώ για άλλους είναι μια «επανάσταση» που δεν ξέρουν αν μπορούν να την κάνουν. Φοβούνται ότι θα χάσουν τον γνώριμο κόσμο τους και αυτό πιστεύουν ότι θα τους αποσυντονίσει ακόμη περισσότερο.

Κάθε φορά λένε στον εαυτό τους ότι δεν είναι έτοιμοι, ότι δεν θα καταφέρουν να κάνουν μια καινούρια αρχή, ότι θα στεναχωρήσουν κάποιους στο οικείο τους περιβάλλον αν φύγουν.

Κατακλύζονται προκαταβολικά με ενοχές και έτσι ακινητοποιούνται εκ των προτέρων δεχόμενοι τα δεδομένα της ζωής τους ως έχουν. Μέσα τους, ωστόσο, συνεχίζουν να υποφέρουν. Πόσο υγιές –ψυχικά και σωματικά- μπορεί να είναι κάτι τέτοιο; 

Η «απόδραση» από οτιδήποτε δεν μας ευχαριστεί, δεν μας ταιριάζει, δεν συμβαδίζει με τα όνειρά μας ή απλά μας πέφτει «λίγο» είναι μια «πράξη» αλήθειας προς τον εαυτό μας. Είναι σημαντικό για την ψυχική μας ισορροπία να παραμένουμε ειλικρινείς απέναντι στον εαυτό μας και να μην αποφεύγουμε τη «συνάντηση» μαζί του.

Η «συνάντηση» αυτή είναι μια αυθεντική συνομιλία με ό,τι αποτελεί μέσα μας το πρωτογενές υλικό μας. Εκείνο το υλικό που δεν δέχεται δικαιολογίες, αναβολές, στερεότυπα, κανόνες και «πρέπει». Αποτελεί εκείνο το κομμάτι μας που ξέρει τι θέλει και τι δεν θέλει και κανείς δεν μπορεί να το σωπάσει…

Έτσι, δημιουργούνται εντός μας συγκρουσιακές καταστάσεις, γιατί συχνά στη ζωή μας άλλα θέλουμε κι άλλα κάνουμε. Σίγουρα, θα υπάρξουν συμβιβασμοί και υποχωρήσεις, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι όλη μας η ζωή θα είναι μια απόκλιση από αυτό που πραγματικά είμαστε.

Αν γίνει κάτι τέτοιο, κινδυνεύουμε να αποξενωθούμε από τον ίδιο μας τον εαυτό. Θα νιώθουμε ένα μόνιμο κενό μέσα μας και την αίσθηση του ανικανοποίητου σε ό,τι κι αν κάνουμε. Θα βιώνουμε την αίσθηση ότι η ζωή μας θα έπρεπε να είναι διαφορετική από αυτή που είναι τώρα και θα διαμαρτυρόμαστε συνεχώς στους γύρω μας, λες και εκείνοι ευθύνονται για τις αποφάσεις που εμείς δεν παίρνουμε και τις ενέργειες που εμείς δεν τολμούμε.

Ο εγκλωβισμός σε μια καθημερινότητα που δεν μας εκφράζει αργά ή γρήγορα θα μοιάζει με μια «θηλιά» που θα σφίγγει ολοένα και περισσότερο. Η απόδραση θα σε περιμένει πάντα σαν επιλογή. Εξαρτάται πόσο πολύ θέλεις να ξεφύγεις από ό,τι δεν σου αξίζει, αλλά και πόσο πολύ θέλεις να παλέψεις και να υπερβείς τους φόβους και τις ανασφάλειές σου που σου λένε να μείνεις εδώ στο οικείο.

Ο καθένας πρέπει να παλέψει με τους «δαίμονές» του. Στο τέλος, όμως, ό,τι και αν κάνουμε θα πρέπει να θυμόμαστε ότι η ευθύνη της ζωής που θα μπορούσαμε να ζήσουμε (αλλά δεν το κάναμε) βαραίνει μόνο εμάς τους ίδιους και κανέναν άλλο…

Η ΡΟΔΙΑΚΗ

ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΕΤΟΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΝΑ ΕΙΣΑΙ… ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΗ.

Πέντε σημάδια – σημαδούρες θα σου έλεγα. Από εκείνα που και τυφλός τα … βλέπει. Καραμπινάτα ρε παιδί μου, πως το λένε, αλλά όχι ότι είναι μόνο πέντε. Όταν ένας άντρας αποφασίσει να σε … στείλει, το δείχνει με όλους τους τρόπους. Δεν μένει ποτέ ταπί από φαντασία , αντίθετα ξεμένει ξαφνικά από συμπεριφορά, τρυφερότητα και επικοινωνία… Νιώθεις σαν να μην τον ξέρεις, σαν να πρόκειται για κάποιον άλλο σύμφωνα με το yolo.gr. Και όμως, είναι ο ίδιος, απλά χωρίς τα ίδια συναισθήματα σε ο, τι σε αφορά. Άλλαξε, γιατί πολύ απλά… του τελείωσες…

Λοιπόν, αν εντοπίσεις κάποια από τα παρακάτω «σημάδια – σημαδούρες», όπως έγραψα και στην αρχή και πριν βάλεις τη γάτα σου να … σπαράξει στο κλάμα και πριν σε πάρουν και σένα τα ζουμιά, φτιάξε βαλίτσες, άνοιξε πανιά για αλλού και stay cool! To ξέρεις φαντάζομαι ότι όταν χάνεις ένα τρένο, σε λίγο θα περάσει το επόμενο και αν δεν περάσει… πάρε ταξί, αλλά από εκείνο το … περίεργο τρένο… είναι καλύτερα να κατέβεις!!!

1. Όλο και αραιώνει τις …σεξουαλικές συνευρέσεις μαζί σου ή ακόμα χειρότερα, δεν σε πλησιάζει καν. Αυτό και αν είναι σημάδι… Δεν φαντάζομαι να διαφωνείς ή μην μου πεις ότι δεν είναι το πρώτο που θα σκεφτείς; Σωστά;

2. Ξαφνικά, αλλά πολύ ξαφνικά, όμως, δεν απαντά στις κλήσεις και τα μηνύματά σας και κυρίως, τις βραδινές ώρες. Οι δικαιολογίες του τύπου «δεν το άκουσα, το είχα στο αθόρυβο, με πήρε ο ύπνος…», καταλαβαίνεις ότι … μυρίζουν και μάλιστα ύποπτα.

3. Οι ανδροπαρέες και τα ξενύχτια εισέβαλλαν στη ζωή του και τον επανέφεραν στο αρχικό σημείο που τον είχες παραλάβει… Χύμα και αλάνι…

4.Η δυσφορία και η κούραση είναι ένα πακέτο που πάντα, μα πάντα όμως, φροντίζει να το … ανοίγει, όταν είστε μαζί. Κακοκεφιά, βαρεμάρα, μούτρα και πολύ … επιρρεπής σε πονοκεφάλους, στομαχόπονους…, είναι κάποια από τα πιο must που θα σου πλασάρει. Έχε το νου σου!!!

5. Σου τονίζει τις ατέλειές σου, σαν να είσαι φαντάρος και σε βγάζει αναφορά. Ο στόχος του είναι ξεκάθαρος. Θέλει να σε πληγώσει και γνωρίζει πολύ καλά ότι η κυτταρίτιδα, τα παραπανίσια κιλά, το πεσμένο ή το μικρό στήθος… είναι δυνατά όπλα. Βρίσκουν πάντα το στόχο τους… Μην του το επιτρέψεις!!!
giphy

 

 

eshopkos-foot kalymnosinfo-foot kalymnosinfo-foot nisyrosinfo-footer lerosinfo-footer mykonos-footer santorini-footer kosinfo-foot expo-foot