Στο εδώλιο του Τριμελούς Εφετείου επί Κακουργημάτων Δωδεκανήσου θα καθίσει στα μέσα Μαρτίου, 74χρονη κατηγορούμενη για απάτη σε βάρος του ελληνικού δημοσίου κατ’ εξακολούθηση.
Η υπόθεση αφορά τις επιδοτήσεις ανώνυμης εταιρείας στην οποία η 74χρονη ήταν πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος και οι οποίες φέρονται να δίδονταν με τη χρήση εικονικών φορολογικών στοιχείων κατά τα έτη 2008, 2009 και 2010. Σύμφωνα με το παραπεμπτικό βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Δωδεκανήσου, η εταιρεία της 74χρονης επρόκειτο να αναλάβει την ίδρυση πεντάστερης ξενοδοχειακής μονάδας στην περιοχή Ψαλίδι – Άγιος Φωκάς στην Κω, συνολικής δαπάνης 24.700.000 ευρώ με ποσοστό επιχορήγησης 50%.
Προκειμένου λοιπόν ως εταιρεία στο νόμο «για τα κίνητρα ιδιωτικών επενδύσεων για την οικονομική ανάπτυξη και την περιφερειακή σύγκλιση» για να λάβει το ποσό των 12.702.937 ευρώ ως επιχορήγηση κατηγορείται ότι:
Το 2008 έλαβε και καταχώρισε στα βιβλία της εταιρείας της, της χρήσης του ίδιου έτους, 54 τιμολόγια πώλησης συνολικής καθαρής αξίας 14.248.485 ευρώ, πλέον ΦΠΑ συνολικού ποσού 1.852.303 ευρώ, τα οποία είχαν εκδοθεί από ετερόρρυθμη εταιρεία. Τα συγκεκριμένα φορολογικά στοιχεία ήταν εν μέρει εικονικά ως προς την αξία τους και δη υπερτιμολογημένα κατά το ποσό των 9.061.241 ευρώ (χωρίς ΦΠΑ).
Σύμφωνα με το παραπεμπτικό βούλευμα, το γεγονός αυτό φέρεται να το γνώριζε η 74χρονη, αφού οι δύο υπερεργολάβοι που είχαν αναλάβει το έργο δεν διέθεταν ούτε τα μηχανήματα αλλά ούτε είχαν προμηθευτεί τα απαιτούμενα υλικά, ενώ τα χρήματα που φέρονται να είχαν δοθεί για την προμήθεια σκυροδέματος επεστράφησαν (ολόκληρο το ποσό) σε λογαριασμό που ανήκει στην 74χρονη και στην κόρη της.
Το ίδιο βούλευμα αναφέρει επίσης ότι το 2009, η 74χρονη αποδέχτηκε τρία τομολόγια παροχής υπηρεσιών από εργολάβο συνολικής καθαρής αξίας 214.799 ευρώ και πλέον ΦΠΑ συνολικού ποσού 27.923 ευρώ τα οποία ήταν εικονικά καθώς αφορούσαν ανύπαρκτες συναλλαγές όπως υδραυλικές εργασίες στο ιδιόκτητο ξενοδοχειακό συγκρότημα της εταιρείας της 74χρονη, δεν είχαν δηλωθεί από τον εργολάβο που τα είχε αναλάβει ενώ όλο το ποσό επιστράφηκε σε τραπεζικό λογαριασμό της εταιρείας ο οποίος δεν εμφανιζόταν στα βιβλία της.
Η 74χρονη κατηγορείται ότι στη συνέχεια τα 54 αυτά τιμολόγια τα προσκόμισε στις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες οι οποίες και ενέκριναν το ποσό των 12.702.937 ευρώ ως επιχορήγηση σε ποσοστό 50% του συνολικού κόστου της ενισχυόμενης επένδυσης, ποσό το οποίο προερχόταν από εθνικά κονδύλια προκαλώντας έτσι ζημία – σύμφωνα πάντα με το βούλευμα του Συμβουλίου Εφετών Δωδεκανήσου – σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου 4.638.020 ευρώ.
Αξίζει να σημειωθεί πως η δικογραφία που σχηματίστηκε για την υπόθεση αφορούσε αρχικά τέσσερα άτομα που κατηγορούνταν για αποδοχή εικονικών τιμολογίων κατ’ εξακολούθηση από κοινού, νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα κατ’ εξακολούθηση και από κοινού, απάτη σε βάρος του ελληνικού δημοσίου με την επιβαρυντική διάταξη του νόμου 1608/1950.
Ωστόσο το Συμβούλιο Εφετών Δωδεκανήσου με το βούλευμά του έστειλε στο ακροατήριο του Τριμελούς Εφετείου επί Κακουργημάτων Δωδεκανήσου μόνο την 74χρονη και μόνο για την κατηγορία της απάτης σε βάρος του δημοσίου με την επιβαρυντική διάταξη, ενώ την απάλλαξε όπως και τους άλλους τρεις συγκατηγορούμενούς της από τις λοιπές κατηγορίες.
Η δίκη προσδιορίστηκε να γίνει στις 21 Μαρτίου 2019.
“ΑΝΟΙΚΤΗ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ”
Η Νομαρχιακή Επιτροπή Βορείου Συγκροτήματος Δωδεκανήσου του Κινήματος Αλλαγής, διοργανώνει την Κυριακή 24 Φεβρουαρίου 2019 και ώρα 11:30 π.μ. στο ξενοδοχείο «ΑΣΤΡΟΝ» στην πόλη Κω, πολιτική εκδήλωση με ομιλητές τους υποψηφίους βουλευτές του Νομού μας, Κατερίνα Γαβαλά και Βασίλη Χατζηγιακουμή, στα πλαίσια ενημέρωσης για τις προσυνεδριακές διαδικασίες,
με θέμα:
Πολιτική εισήγηση και θέματα πολιτικής επικαιρότητας.
Η παρουσία όλων σας θα μας τιμήσει ιδιαίτερα.
ΤΟΜΕΑΣ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΟΥ
ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΒΟΡ. ΣΥΓΚΡ/ΤΟΣ ΔΩΔ/ΣΟΥ
ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΑΛΛΑΓΗΣ
Αρχαία Αγορά, το Ρωμαϊκό ωδείο, το Ασκληπιείο, τα κάστρα, το ρομαντικό μπλέξιμο Βενετσιάνικης και Οθωμανικής αρχιτεκτονικής, οι μικρές πλατείες, τα «αρχαία» σε κάθε γωνιά...
Φωτό εξωφύλλου © Σοφία Καραγιάννη
Η Κως ως πόλη ξεχειλίζει από «σημεία ενδιαφέροντος», όπως λένε οι τουριστικοί οδηγοί. Το Κάστρο της Νεραντζιάς και το Κάστρο των Ιπποτών, του 15ου-16ου αιώνα, το λιμάνι που μοιάζει να βγήκε από ταινία εποχής (με ιππότες), οι καμάρες, οι αψίδες, η σκεπαστή αγορά, οι βυζαντινές εκκλησίες και τα μουσουλμανικά τεμένη, όλα αυτά μαζί δίνουν έναν αέρα μυστηρίου στο νησί. Που σαν να μην έφταναν (όλα αυτά, μάλιστα), διαθέτει παραλίες για όλα τα γούστα: τα δύο τρίτα των 112 χιλιομέτρων ακτογραμμής είναι παραλίες. Οργανωμένες οι πιο πολλές, με ψιλή ή χοντρή άμμο, αλλά και μερικές ανοργάνωτες, κρυφές, για τους ψαγμένους τουρίστες...
Οι τουρίστες καταφθάνουν στην Κω από τον Απρίλιο και μένουν ως τον Οκτώβριο –ένα εκατομμύριο τουρίστες παρακαλώ–, ψαγμένοι και άψαχτοι, πιστοί, επειδή ξανάρχονται πολλές φορές, με γκρουπ ή σόλο, στα εκατοντάδες ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια και ερ-μπι-εν-μπι που απλώνονται σε όλο το νησί. Τα ξενοδοχεία, δωμάτια κ.λπ., είναι «αγγλικών προδιαγραφών», με θέα τη θάλασσα ή τα αρχαία, με βραστήρα και φακελάκια τσαγιού και αιρκοντίσιον και απ’ όλα. Ο τουρισμός στην Κω είναι μεγάλη υπόθεση και οι κάτοικοι, σαράντα χιλιάδες περίπου, την παίρνουν πολύ στα σοβαρά. Οι περισσότεροι ασχολούνται με τον τουρισμό, άμεσα ή έμμεσα. Πολλοί, ασχολούνται με τον Πολιτισμό: τα Ιπποκράτεια, Χειμερινά και Θερινά, περιλαμβάνουν πλατειά γκάμα εκδηλώσεων με μουσική, θέατρο, τραγούδι και τέχνη γενικότερα.
Ο Ιπποκράτης (460-357 π. Χ) γεννήθηκε στην Κω. Στα νοτιοδυτικά της πόλης βρίσκεται το μεγαλύτερο Ασκληπιείο, από τον 4ο π. Χ. αιώνα, ναός του Ασκληπιού, πολύ-ιατρείο, νοσοκομείο και παράλληλα καταφύγιο για κατατρεγμένους από όλη την Ελλάδα. Ο Πλάτανος του Ιπποκράτη, ένα τεράστιο, αρχαίο δέντρο με δώδεκα μέτρα περίμετρο, είναι ο ίδιος πλάτανος στην σκιά του οποίου δίδασκε ο Ιπποκράτης. Η Ιστορία του νησιού είναι παντού, φάτσα-φόρα για τον επισκέπτη που χαζεύει, ίσως επειδή είναι καραχείμωνο και δεν πρόκειται να πάει για μπάνιο, ο επισκέπτης: τον 11ο αιώνα οι Σαρακηνοί κατέλαβαν την Κω, μετά οι Γενοβέζοι, μετά οι Ενετοί. Το 1315 ήρθαν οι Ιππότες του Τάγματος Αγίου Ιωάννη και καλοπέρναγαν γιατί έμειναν δύο αιώνες, αφήνοντας τα σημάδια τους σε κάστρα και τείχη. Το 1522 οι Οθωμανοί με τους μιναρέδες τους, το 1912 οι Ιταλοί, το 1943 οι Γερμανοί, το 1945 οι Άγγλοι και τέλος, στις 7/3/1948, η Κως πέρασε στην Ελλάδα. Πολλά ιστορικά κτίσματα καταστράφηκαν στο μεγάλο σεισμό του 1933 – η πόλη ξαναχτίστηκε από τους Ιταλούς. Χωρίστηκε σε τρεις οικιστικές ζώνες με βάση την κοινωνική τάξη των κατοίκων, με βενετσιάνικο στιλ και χαμηλά κτίρια.
Τα σημάδια των σεισμών είναι επίσης φανερά, ο μιναρές που έπεσε στην Πλατεία Ελευθερίας το 2017 δεν έχει αποκατασταθεί ακόμα, όπως και κάμποσες άλλες ζημιές. Είναι σαν να σου λέει το Σύμπαν ότι ακόμα κι ο Παράδεισος έχει ρωγμές, πράγμα πολύ ποιητικό, εκνευρίζομαι που το έγραψα, αλλά έτσι είναι. Η Κως έχει κάτι το ποιητικό – μάλιστα υπάρχει ένα μυθικό χωριό, το Παλιό Πυλί, βυζαντινός οικισμός του 11ου αιώνα, που θυμίζει Μονεμβασιά, όπως και το Κάστρο της Αντιμάχειας, μεσαιωνικό, από το 1346. Από το Δημαρχείο της πόλης περιμένεις να πεταχτούν οι ιππότες του Αγίου Ιωάννου, και από το ιστορικό ξενοδοχείο «Albergo Gelsomino» ο Άγιος Ιωάννης ο ίδιος.
Μέσα στο χειμώνα, η Κως αποπνέει τη γαλήνη του τουριστικού κέντρου εν αναπαύσει: ο κόσμος έξω είναι ήσυχος, μετρημένος ή και καθόλου (κόσμος). Μια κυρία μού λέει ότι οι κάτοικοι «δεν βγαίνουν από τα σπίτια τους τον χειμώνα, δεν κάνουν βόλτες, δεν περπατάνε». Βλέπω ποδηλατόδρομους επιπέδου Άμστερνταμ και ποδηλάτες αλλά πράγματι, λίγους πεζούς. Ανεβαίνω στην Κάζα Ρομάνα, την υπέροχη αναπαλαιωμένη έπαυλη με τα 36 δωμάτια, τα ζωντανά ψηφιδωτά και τον απόηχο (ρωμαϊκών) βημάτων στο αίθριο. Το κτίριο είναι αριστούργημα, χτίστηκε στα τέλη του 2ου αιώνα μ. Χ. πάνω στα ερείπια ελληνιστικής έπαυλης - νομίζεις ότι οι κάτοικοι έχουν αποσυρθεί στα ενδότερα και θα επανέλθουν όπου να 'ναι, κι ας έχουν γίνει σκόνη πριν δυόμιση χιλιάδες χρόνια.
Στα Θερμά, 13 χιλιόμετρα από την Κω, οι ιαματικές πηγές ανεβάζουν τη θερμοκρασία των νερών στους 30-50 βαθμούς κι ο αέρας μυρίζει λίγο ηφαίστειο. Στην παραλία του ‘Αγιου Στέφανου, στο νησάκι σε απόσταση αναπνοής, βρίσκεται, σαν μικρή πάστα αμυγδάλου, το εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου. Στην Αντιμάχεια είναι ο καταπληκτικός Ανεμόμυλος ή Μύλος του Παπά, εκατόν εξήντα ετών και βάλε, λειτουργικός ακόμα (φτιάχνουν αλεύρι και ζυμώνουν ψωμί!), με καφέ, εστιατόριο και «σπίτι-μουσείο» δίπλα του – μπορείς να δεις ακριβώς πώς ήταν η ζωή στο νησί πριν εκατόν εξήντα χρόνια. Η Αλυκή στο Τιγκάκι είναι βιότοπος, άσπρη ακόμα και σεληνιακή. Οι παραλίες είναι η μια πιο όμορφη από την άλλη, και άδειες, λόγω χειμώνα, φαίνονται χίλιες φορές καλύτερες από χαβανέζικες καρτ-ποστάλ.
Μένω στο “Kos Aktis”, ανακαινισμένο «Ξενία», πολύ καλλιτεχνικό. Από το μπαλκόνι γυαλίζει η ακτή της Τουρκίας απέναντι, με άσπρα σπιτάκια σαν ακόμα περισσότερες πάστες αμυγδάλου. Είναι τόσο κοντά που νομίζεις ότι θα πάς κολυμπώντας, με πέντε απλωτές.
Η Μουσουλμανική κοινότητα στην Κω, περίπου τρεις χιλιάδες άνθρωποι, είναι «ενσωματωμένη στο νησί». Το βράδυ τρώμε στον «Αλή», ένα μαντί Καισαρείας λίγο σαν αυτό που έφτιαχνε η γιαγιά μας, ορίτζιναλι, στην Καισάρεια την ίδια.
Δεν ξέρω γιατί μου φαίνεται γοητευτικό μέρος η Κως, ίσως επειδή είναι. Ίσως επειδή η Ελλάδα έχει τόσα γοητευτικά μέρη, που δεν προλαβαίνουμε να τους επιτρέψουμε να μας γοητεύσουν, και κάθε φορά που έχω την ευκαιρία, που βρίσκομαι σε ένα κομμάτι Ελλάδας με μαγικές διαστάσεις, το αφήνω να κάνει δουλίτσα. Στην Κω η μαγεία ξεκινάει από την στιγμή που πατάς το πόδι σου στο λιμάνι, με κάστρα, αψίδες, αρχαία, χαμηλά παλιά κτίρια και αέρα Ιστορίας, ενώ βλέπεις σχεδόν το νησί να αναδύεται μέσα από τη θάλασσα, σαν ντοκιμαντέρ «μετά τον Κατακλυσμό». Το νησί, μια μακρόστενη, εύφορη βουνοκορφή στολισμένη με παραμυθένια κτίρια και μπιρμπιλωτές παραλίες, σας περιμένει για να σας γοητεύσει.
Δυναμικά new openings και μοναδικά ξενοδοχεία σε όλη την Ελλάδα βραβεύτηκαν στη λαμπερή τελετή απονομής των Greek Hotel of the Year Awards που πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 5 Φεβρουαρίου στο Μέγαρο Λυκιαρδοπούλου –«Amalias 36» στην Αθήνα.
Τα Greek Hotel of the Year Awards ανέδειξαν ξεχωριστά ξενοδοχεία και ξενώνες από κάθε γωνιά της Ελλάδας, όπως το ALBERGO GELSOMINO στην κω - heritage hotel of the year.Τις υποψηφιότητες στα Greek Hotel of the Year Awards, που διοργανώνονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα από το Hotel&Restaurant υπό την αιγίδα του Υπουργείου Τουρισμού, αξιολόγησε εικοσαμελής κριτική επιτροπή με πρόεδρους την Τζίνα Μαμιδάκη - Διευθύνουσα Σύμβουλο της Bluegr, τον Διονύση Σοτοβίκη – Αρχιτέκτονα και τον Αλέξη Γαληνό - Διευθύνοντα Σύμβουλο ΕΑΤΑ. Μέλη της κριτικής επιτροπής είναι διακεκριμένοι επαγγελματίες της ανάπτυξης και λειτουργίας ξενοδοχείων, αρχιτέκτονες και δημοσιογράφοι από την Ελλάδα και το εξωτερικό
Το γνωστό 4στερο ξενοδοχείο Princess of Kos, που βρίσκεται στο Μαστιχάρι της Κω, πέρασε σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, στα χέρια της Avra Hotel Collection, του Γιάννη Κριτσωτάκη και του Γιάννη Δημητριάδη, που έχει ήδη παρουσία στο νησί της Κω, με το εξαιρετικά επιτυχημένο, Astir Odysseus.
Το 264 δωματίων ξενοδοχείο, που χτίστηκε το 1991 και ανακαινίσθηκε το 2007, θα λειτουργήσει το 2019 με την «ομπρέλλα» της AHC και στο τέλος της σαιζόν θα υλοποιηθεί εκτενές πρόγραμμα ανακαίνισης και επέκτασής του. Η επέκταση θα αφορά περίπου 250 δωμάτια και ουσιαστικά θα διπλασιάσει το μέγεθος του ξενοδοχείου.
Το ξενοδοχείο λειτουργεί σε όλες τις αγορές, με έμφαση σε Γερμανία, Πολωνία, Ρωσία και Αγγλία, καθώς και με τους περισσότερους tour operators. Το Princess Of Kos βρίσκεται περίπου 3.6 χλμ μακριά από το Hippocrates Garden Cultural Center, με θέα στο Αιγαίο Πέλαγος και μόλις 4 χλμ από το κέντρο της πόλης.
Το Princess Of Kos είναι εντυπωσιακό ξενοδοχείο που προσφέρει δωμάτια με μίνι μπαρ, Ίντερνετ υψηλής ταχύτητας, συνδρομητική τηλεόραση, γραφείο εργασίας και τηλέφωνο καθώς και πλυντήριο πιάτων και ψυγείο. Τα μοναδικά δωμάτια του ξενοδοχείου διαθέτουν θέα στη θάλασσα. Το Princess Of Kos βρίσκεται μόλις 15 λεπτά από το διεθνές αεροδρόμιο του νησιού.
πηγή money-tourism.gr