Η κυβέρνηση Σύριζα-ΑΝΕΛ καταγράφεται, πλέον, ως η πρώτη κυβέρνηση της χώρας που αποδέχθηκε την αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας στο Αιγαίο.

Γιατί αυτό  συνιστά η εμπλοκή δυνάμεων του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο προκειμένου να αντιμετωπιστεί το μεταναστευτικό πρόβλημα.

Η κυβέρνηση πληροφορήθηκε την εμπλοκή του ΝΑΤΟ από τις δηλώσεις που έκαναν η κ. Μέρκελ με τον κ. Νταβούτογλου.

Εκεί φτάσαμε.

Ό,τι και αν λέει πλέον η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα, όσο και αν υποστηρίζει ότι δεν θίγονται τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, η αλήθεια είναι διαφορετική:

1ον. Η εμπλοκή της διεθνούς δύναμης του ΝΑΤΟ αποτελεί παραδοχή της αδυναμίας ή της απροθυμίας της Ελλάδας να αντιμετωπίσει τη διακίνηση  παράνομων μεταναστών στο Αιγαίο και να ασκεί έλεγχο στα θαλάσσια σύνορά της.

Ο ίδιος ο κ. Τσίπρας είχε πει ότι δεν υπάρχουν θαλάσσια σύνορα.

2ον. Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι οι ελληνικές δυνάμεις θα επιχειρούν στα ελληνικά χωρικά ύδατα, οι τουρκικές στα αντίστοιχα τουρκικά ύδατα και το ΝΑΤΟ θα ασκεί έλεγχο στον εναέριο χώρο των δύο χωρών.

Εδώ ο κίνδυνος είναι ορατός.

Η Τουρκία γνωρίζουμε όλοι, ότι αμφισβητεί τις διεθνείς συνθήκες και τα ελληνικά χωρικά ύδατα, θεωρεί ότι υπάρχουν γκρίζες ζώνες αμφισβητούμενης κυριαρχίας.

Το θέμα βέβαια είναι ευρύτερο και σχετίζεται και με την προσπάθεια της Τουρκίας να αμφισβητήσει τα δικαιώματα της Ελλάδας στην υφαλοκρηπίδα και στην ΑΟΖ.

3ον. Η Ελλάδα δεν αποδεχόταν την πρόταση Γιούνκερ για κοινές περιπολίες με την Τουρκία.

Η πρόταση αυτή ήρθε ξανά από την πίσω πόρτα και υλοποιείται πλέον με το μανδύα της Νατοϊκής Δύναμης.

Η Τουρκία είναι δεδομένο, ότι θα επιχειρήσει το επόμενο διάστημα να παγιώσει τις αμφισβητήσεις της στο Αιγαίο.

4ον. Είναι ασαφής η δράση που θα αναπτύξει η δύναμη του ΝΑΤΟ στην αντιμετώπιση του μεταναστευτικού στη θαλάσσια περιοχή του Αιγαίου.

Ο γ.γ του ΝΑΤΟ κ. Στόλτενμπεργκ δήλωσε ξεκάθαρα, ότι δεν πρόκειται να γίνεται επανεισδοχή ή επαναπροώθηση των παράνομων μεταναστών, αλλά η δύναμη του ΝΑΤΟ θα κάνει μόνο αναγνώριση και θα παρακολουθεί τα δίκτυα των διακινητών.

Αυτό σημαίνει, ότι τα πλοία του ΝΑΤΟ ενδέχεται να οδηγούν στα ελληνικά νησιά, όσα σκάφη με παράνομους μετανάστες βρίσκουν στο Αιγαίο αντί να τα οδηγούν πίσω στην Τουρκία και να γίνεται εκεί η διάκριση προσφύγων και παράνομων μεταναστών.

Είναι ξεκάθαρο ότι η κυβέρνηση έπαιξε ένα επικίνδυνο όσο και ανεύθυνο παιχνίδι στο μεταναστευτικό ζήτημα.

Με τις ιδεοληψίες της και την πολιτική των ανοιχτών συνόρων, δεν εξέθεσε μόνο τη χώρα διεθνώς, εξέθεσε σε κίνδυνο και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα στο Αιγαίο.

Το χειρότερο από όλα είναι οι αποχρώσες ενδείξεις που υπάρχουν πλέον: ότι προσπάθησε να συνδέσει τη διαχείριση του μεταναστευτικού ζητήματος με τη διαχείριση της εσωτερικής πολιτικής κατάστασης , προσπαθώντας να επιτύχει την χαλάρωση των δημοσιονομικών στόχων. Για αυτό και ο κ. Τσίπρας ανέλαβε δεσμεύσεις να κρατήσει η χώρα έναν τεράστιο αριθμό παράνομων μεταναστών και προσφύγων. Δεσμεύσεις που δεν αντέχει η χώρα και θα τις πληρώσει πολύ ακριβά.

Ήδη ο κ. Δραγασάκης και ο κ. Μουζάλας άρχισαν να προετοιμάζουν την κοινή γνώμη για το κλείσιμο των συνόρων και να μιλούν για μια δύσκολη κατάσταση την οποία θα πρέπει να διαχειριστούμε.

Ο κ. Τσίπρας αποτελεί ένα κακέκτυπο μιμητισμού του Ανδρέα Παπανδρέου. Μόνο που ο Ανδρέας Παπανδρέου και κυρίως ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ποτέ δεν θα έθεταν σε αμφισβήτηση τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας στο Αιγαίο, ποτέ δεν θα διαχειρίζονταν το μεταναστευτικό ζήτημα με τον τρόπο που το χειρίστηκε ο κ. Τσίπρας.

Η εμπλοκή του ΝΑΤΟ, ανέδειξε και ένα ακόμα πιο σοβαρό ζήτημα: την αδυναμία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Την ίδια αδυναμία είχαμε δει πριν από 20 χρόνια, τέτοιες μέρες, με την κρίση στα Ίμια, όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν απούσα τη στιγμή που απειλούνταν η εδαφική ακεραιότητα ενός κράτους-μέλους της.

Από τη μια, το ΝΑΤΟ έχει στραμμένο το βλέμα του στη Ρωσία η οποία μετα την προσάρτηση της Κριμαίας εχει αναπτύξει τις δυνατότητες της με δραματικούς ρυθμούς. 

Η Συμμαχία άρχισε να διατυπώνει την απάντηση της στην Μόσχα κατά τη Σύνοδο Κορυφής του 2014. 
Όπως αναφέρει σε δημοσίευμα του το IISS (International Institute for Strategic Studies), η προσάρτηση της Κριμαίας απο την Ρωσία το 2014 και η υποστήριξη των αποσχιστικών δυνάμεων στην Ανατολική Ουκρανία προκάλεσε έντονη ανησυχία στις χώρες του ΝΑΤΟ ειδικά στα ανατολικά κράτη μέλη.

Στο τέλος της Συνόδου Κορυφής το 2014, οταν δηλαδή υπεγράφη η Διακήρυξη της Ουαλίας, οι ηγέτες των χωρών μελών συμφώνησαν οτι οι "επιθετικές ενέργειες της Ρωσίας εναντίον της Ουκρανίας έχουν αμφισβητήσει ριζικά το όραμά μας για μια Ευρώπη ενιαία, ελεύθερη και σε ειρήνη."

Οι στρατιωτικές δυνατότητες της Ρωσίας, τις οποίες εχει χρησιμοποιήσει πρόσφατα στέλνουν ενα ξεκάθαρο μήνυμα οτι παρά της δημοσιονομικές της ανησυχίες οι ένοπλες δυνάμεις της χώρας έχουν επωφεληθεί και απο τεχνολογική αλλα και απο οικονομική επένδυση. 

Στη Συρία η Ρωσία εχει αποδείξει τις δυνατότητες αυτες με την χρήση προηγμένων οπλικών συστημάτων τόσο απο τον αέρα όσο και απο την θάλασσα και συνεχίζει να διεξάγει στρατιωτικές ασκήσεις μεγάλης κλίμακας με δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες.

Τα ρωσικά πλοία περνάνε από τα Δαρδανέλια και μέσω του Αιγαίου καταπλέουν σε ενίσχυση της ρωσικής παρουσίας στην Συρία. Από αυτή την οπτική γωνία, το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο θα έχει μια πολύ καλύτερη εικόνα των επιχειρησιακών κινήσεων της Μόσχας.

Σε αυτο το πλαίσιο η παρουσία του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο σε συνδυασμό με τα AWACS που προκειται να αναπτύξει στην Τουρκία ειναι σημαντικό για να περάσει μήνυμα στη Μόσχα ως προς τον ρόλο που θέλει να διαδραματίσει στην περιοχή. 

Το όραμα για μια Ευρώπη ελεύθερη και σε ειρήνη ειναι χωρίς καμία αμφιβολία ενας πολύ σοβαρός λόγος για την Νατοϊκή Συμμαχία να δράσει εκτός των συνηθισμένων ορίων της και να τοποθετηθεί στην διαχείριση μιας πολύς σοβαρής κρίσης στο Αιγαίο.

Ωστόσο η Μόσχα δεν ειναι η μόνη πρόκληση που αντιμετωπίζει το ΝΑΤΟ. Οι ενέργειες του Ισλαμικού Κράτους μαζί με την αστάθεια στα κράτη στον νότο και στην νοτιοανατολική περιοχή της Ευρώπης ειχαν σοβαρό αντίκτυπο στις χώρες μέλη της Συμμαχίας – κυρίως ως αιτία της προσφυγικής κρίσης.

Όπως έγινε αντιληπτό στην Σύνοδο Υπουργών Άμυνας στις Βρυξέλλες η απειλή του Ισλαμικού Κράτους και η προσφυγική κρίση κατάφεραν να κρούσουν το καμπανάκι κινδύνου στους Αμυντικούς σχεδιαστές όσο αφορά τις σύνθετες προκλήσεις Ασφαλείας που αντιμετωπίζει η Συμμαχία.

Το ΝΑΤΟ προσπαθεί να βελτιώσει την στρατιωτική ετοιμότητα του, να ενισχύσει την συλλογική άμυνα και να επιταχύνει τη λήψη αποφάσεων.
Η Σύνοδος Κορυφής της Ουαλίας άνοιξε τον δρόμο για μια νεα φάση στρατηγικής πρσαρμογής για το ΝΑΤΟ. Τα κράτη μέλη του ΝΑΤΟ συμφώνησαν σε ενα νέο Σχέδιο Ετοιμότητας (Readiness Action Plan) για τον καθησυχασμό των ανατολικών μελών ως προς την αλληλεγγύη και τη συλλογική δέσμευση άμυνας αλλά και για την αστάθεια στη νότια Ευρώπη και στα νοτιοανατολικά.

Παράλληλα πλέον η Συμμαχία, διαθετει ενα «ματι» κοντά στις ζώνες οπου αναπτύσσεται ραγδαία το Ισλαμικό Κράτος όπως ειναι η Λιβύη.

onalert.gr

Το Ωκεανογραφικό «Τσεσμέ» ετοιμάζεται να βγάλει εκ νέου η Άγκυρα στο Αιγαίο, λίγες ώρες μετά την αμφισβήτηση της ελληνικής επιχειρησιακής αρμοδιότητας για έρευνες στον χώρο της Κινάρου όπου συνετρίβη το ελικόπτερο του ΠΝ με νεκρούς τρεις χειριστές.

Σύμφωνα με την Καθημερινή, η Τουρκία εξέδωσε NAVTEX, με την οποία δρομολογεί τη δέσμευση περιοχών στα διεθνή ύδατα του Κεντρικού Αιγαίου μεταξύ 16ης και 28ης Φεβρουαρίου ανάμεσα στην Εύβοια τη Σκύρο και τα Ψαρά για έρευνες υδρογονανθράκων.
Το «Τσεσμέ» πραγματοποίησε τελευταία φορά έρευνες στο Αιγαίο στις αρχές του περασμένου Νοεμβρίου, συνοδευόμενο μάλιστα από δύο τουρκικά πολεμικά πλοία.

Στις 5 του περασμένου Δεκέμβρη το τουρκικό υδρογραφικό και ωκεανογραφικό σκάφος βρέθηκε στη θαλάσσια περιοχή του Βορείου Αιγαίου, κοντά στον Άγιο Ευστράτιο! Ηταν εκτός ελληνικών χωρικών υδάτων, αλλά εντός ελληνικής υφαλοκρηπίδας.

Τότε το τουρκικό σκάφος έκανε θαλάσσιες έρευνες και μάλιστα με συνοδεία δύο τουρκικών πολεμικών πλοίων.

Πλήθος σχολίων έχει προκαλέσει στον γερμανικό τύπο η απόφαση για περιπολίες νατοϊκών πλοίων στο Αιγαίο.

Συγκεκριμένα η εφημερίδα Tageszeitung γράφει:

Όχι, η Άγκελα Μέρκελ δεν κλείνει τα σύνορα της Γερμανίας, ούτε ακολουθεί την προτροπή βουλευτών της να βάλει συρματοπλέγματα μετά την πόλη Πάσαου, ούτε δίνει εντολές πυροβολισμού (σσ: των προσφύγων) όπως προτρέπει το δεξιό κόμμα AfD. Και ούτε χρειάζεται. Μαζί με την Τουρκία και το ΝΑΤΟ η καγκελάριος βρήκε μια πιο κομψή λύση. Απλά μεταφέρει τα σύνορα και το ταξίδι των προσφύγων θα σταματάει ήδη στο Αιγαίο.

Στη συνέχεια ο δημοσιογράφος εξηγεί ότι τα νατοϊκά πλοία θα επαναπροωθούν στηνΤουρκία όσους σώζουν στο Αιγαίο και συμπεραίνει ότι «οι πρόσφυγες δεν θα έχουν καν την ευκαιρία να αιτηθούν ασύλου στην ΕΕ».

Σημειώνει επίσης ότι όλο αυτό είναι πολύ βολικό για τη Μέρκελ. «Ο αριθμός των ανθρώπων που ζητούν βοήθεια και έρχονται στη Γερμανία μέσω της Ελλάδας και των Βαλκανίων θα μειωθεί, (σ.σ. Η Αγκ. Μέρκελ) δεν χρειάζεται να θυσιάσει το Σένγκεν. Ταυτόχρονα αποφεύγει άσχημες εικόνες αστυνομικών που διώχνουν πρόσφυγες στα σύνορα Βαυαρίας-Αυστρίας. Οι άσχημες σκηνές θα εκτυλίσσονται στο κατάστρωμα των νατοϊκών πλοίων, όπου στρατιώτες θα επιστρέφουν τους ανθρώπους στην Τουρκία παρά τη θέλησή τους. Η διαφορά είναι ότι το κατάστρωμα δεν είναι τόσο εύκολα προσβάσιμο σε τηλεοπτικά συνεργεία όσο τα σύνορα στη Βαυαρία. Δεν χαλάει η εικόνα της καλόκαρδης καγκελαρίου των προσφύγων. Και για αυτό το σχέδιο της Μέρκελ έχει ένα βασικό χαρακτηριστικό: είναι πονηρό».

Πηγή: dw.de

Ξεκινούν άμεσα οι περιπολίες στο Αιγαίο από την πλευρά του ΝΑΤΟ, έπειτα από συμφωνία της Ελλάδας, της Τουρκίας και της Γερμανίας.

Η δύναμη SNMG2 2 θα είναι υπό γερμανική διοίκηση. 

Ο Γερμανός υποναύαρχος Jorg Klein είναι ο διοικητής του στολίσκου του ΝΑΤΟ που αποτελείται από το γερμανικό πολεμικό πλοίο FGS Bonn, το καναδικό HMCS Fredericton, το τουρκικό TCG Barbaros, το ιταλικό ITS Libeccio και την ελληνική φρεγάτα Σαλαμίς. 

Η γερμανική διοίκηση θα συνεργάζεται με την ελληνική και την τουρκική ακτοφυλακή ενώ ξεχωριστό ρόλο θα έχει η Frontex.

Τα πλοία της SNMG 2

Ναυαρχίδα της δύναμης, είναι το γερμανικό πλοίο ανεφοδιασμού Bonn, το οποίο βρίσκεται σε ενεργή υπηρεσία από τις 13 Σεπτεμβρίου του 2013.

Παράλληλα, η ραχοκοκαλιά  SNMG 2 αποτελείται από:

Την καναδική φρεγάτα HMCS Fredericton. Ο συγκεκριμένος τύπος αποτελεί την ραχοκοκαλιά του καναδικού ναυτικού, και έχει αρχικά σχεδιαστεί για ανθυποβρυχιακό πόλεμο, σε καταστάσεις ανοιχτής θαλάσσης.
Την τουρκική φρεγάτα TCG Barbaros που βρίσκεται σε υπηρεσία από το 1997.
Την ιταλική φρεγάτα ITS Libeccio που βρίσκεται σε υπηρεσία από το 1983. Το σκάφος αυτό έχει χρησιμοποιηθεί σε ανθρωπιστικές αποστολές, καθώς και σε επιχειρήσεις κατά της πειρατείας στο Κέρας της Αφρικής.
Την ελληνική φρεγάτα Σαλαμίς που βρίσκεται σε υπηρεσία από το 1996.