Λίγους μήνες μετά την αναστολή της άδειας λειτουργίας της ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ από την Τράπεζα της Ελλάδος, η εφημερίδα «ΓΝΩΜΗ» δημοσίευσε ορισμένα ψευδή και συκοφαντικά άρθρα για τα μέλη του Δ.Σ. και τα ανώτερα διευθυντικά της στελέχη.

Άμεσα υποβλήθηκε από τους τελευταίους μήνυση για συκοφαντική δυσφήμιση, η δικάσιμος της οποίας ορίστηκε στις 21/09/2016 ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελιοδικείου Ρόδου. Η εν λόγω μήνυση ανακλήθηκε από τους μηνυτές κατόπιν της κατωτέρω δήλωσης του κατηγορουμένου κ. Τσοπανάκη, η οποία ως έχει καταχωρήθηκε στα πρακτικά του δικαστηρίου. Η εν λόγω δήλωση του είναι χαρακτηριστική και αποκαλυπτική των συνθηκών που ορισμένοι, έσπευσαν να «καλλιεργήσουν» με αποτέλεσμα να παραπληροφόρησουν το κοινό για ένα τόσο ευαίσθητο θέμα για τους Δωδεκανησίους.

ΔΗΛΩΣΗ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

«Ως εκδότης της εβδομαδιαίας Δωδεκανησιακής εφημερίδας «ΓΝΩΜΗ», σε πρωτοσέλιδο άρθρο του φύλλου της στις 03/03/2014 με τίτλο «Οσμή σκανδάλων» και υπότιτλο «Σημεία και Τέρατα ως προς τη Διαχείριση της Τράπεζας Δωδεκανήσου διαπιστώνει ο Ειδικός Εκκαθαριστής», είχα παρουσιάσει τις ενέργειες των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου της Τράπεζας Δωδεκανήσου και ανωτάτων Διευθυντικών της στελεχών, με τρόπο κατά τη γνώμη μου τότε κριτικό, αλλά και όπως αποδεικνύεται κατωτέρω κατά τρόπο απόλυτα άδικο και μειωτικό της προσωπικότητας και των προσπαθειών τους αναφορικά με το περιεχόμενο των υποτιθέμενων «καταγγελιών» που κατεγράφησαν.

Η τότε δημοσιογραφική πληροφόρηση που είχα από «εκ των έσω» πηγών της Τράπεζας, όπως αποδείχθηκε μετά από τη λεπτολογημένη έρευνα που διενέργησα, ήταν ψευδής, παραπλανητική, κακόβουλη και εν κατακλείδι, ατεκμηρίωτη. Ουδέποτε αποδείχθηκαν ούτε και επιβεβαιώθηκαν από τις ανωτέρω δημοσιογραφικές μου πηγές οι καταγγελίες που δημοσιεύθηκαν στο φύλλο της «ΓΝΩΜΗΣ» στις 03/03/2014, περί παράνομων ενεργειών του Δ.Σ., χαριστικών δανείων, σκόπιμα πλημμελούς διαχείρισης και μεροληπτικής πολιτικής υπέρ «ημετέρων».

Λαμβάνοντας δε υπόψη τα γεγονότα της τελευταίας τριετίας στον Τραπεζικό κλάδο, που κυριολεκτικά κατέρρευσε κεφαλαιακά από το αβάσταχτο βάρος των κόκκινων δανείων, την ανυπαρξία οποιουδήποτε πορίσματος του εκκαθαριστή σχετικά με την τράπεζα Δωδεκανήσου, και ειδικότερα, το ιστορικό της μεταβίβασης του συνόλου των καταθέσεων της Δωδεκανήσου, όπως αυτό προκύπτει από την δημοσιευμένη Απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τις κρατικές ενισχύσεις που χορηγήθηκαν από την Ελλάδα υπέρ του Ομίλου Alpha Bank σε σχέση με την ανακεφαλαιοποίηση και αναδιάρθρωση της και την εξυγίανση των Συνεταιριστικών Τραπεζών Δυτικής Μακεδονίας, Ευβοίας και Δωδεκανήσου (Απόφαση (ΕΕ) 2015/454 της Επιτροπής, την 09/07/2014), η οποία παρουσιάζει επίσημα και στοιχειοθετημένα το πώς «στήθηκε» το κλείσιμο της Τράπεζας Δωδεκανήσου, με στόχο το πέρασμα των καταθέσεων των Δωδεκανησίων σε συστημική Τράπεζα, αντιλήφθηκα το μέγεθος της πλάνης και των ανυπόστατων  κατηγοριών που κατεγράφησαν και υποστηρίχθηκαν στο επίμαχο τότε άρθρο, πάντα όμως βασιζόμενος σε «εσωτερική πληροφόρηση».

Είχα δεσμευθεί, όπως είναι γνωστό (ΓΝΩΜΗ, 31/03/2016 τελευταία σελίδα)ότι, αν αυτά που γράφονταν στην «ΓΝΩΜΗ» αποδεικνύονταν αναληθή, εγώ πρώτος θα αναγνώριζα την πλάνη και θα ζητούσα συγνώμη:

«Γι’ αυτό και θα συνεχίσω να ψάχνω τη διαλεύκανση της υπόθεσης κλεισίματος και οι κύριοι σύμβουλοι να είναι σίγουροι ότι εγώ πρώτος θα τους ζητήσω συγνώμη αν ο εκκαθαριστής τους δικαιώσει…»

Η δήλωσή μου αυτή ήταν και είναι αληθής γιατί πρόθεσή μου σε καμία περίπτωση δεν ήταν να θίξω την τιμή και την υπόληψη των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου ούτε και να αμφισβητήσω την έντιμη επιχειρηματική τους δραστηριότητα.

Απλά ήταν από δημοσιογραφικό καθήκον να αναδείξω το θέμα και να ακουστούν όλες οι απόψεις και να φωτιστούν όλες οι λεπτομέρειες μιας υπόθεσης με έντονο κοινωνικό και οικονομικό αντίκτυπο για την περιφέρεια των Δωδεκανήσων.

Με τη δήλωσή μου αυτή, επιθυμώ να απολογηθώ στα μέλη του Δ.Σ. της Τράπεζας και τα κορυφαία Διευθυντικά της Στελέχη, με σκοπό την αποκατάσταση της προσβολής της προσωπικότητάς τους, η οποία προκλήθηκε από τα δημοσιεύματα της εφημερίδας «ΓΝΩΜΗ».

Επειδή είναι όλοι τους γνωστά και επιτυχημένα μέλη της δωδεκανησιακής κοινωνίας, η αναγνώριση της εσφαλμένης τότε αναφοράς και κριτικής είναι απαραίτητη ενέργεια εκ μέρους μου, υπεύθυνη πράξη πολίτη.

Γιατί η «Συνεταιριστική Τράπεζα Δωδεκανήσου» τελικά αποδεικνύεται ότι έκλεισε με πολιτική απόφαση η οποία εξυφάνθηκε παρασκηνιακά εις βάρος όλων των Δωδεκανησίων.

Η επιστολή αυτή είναι άλλωστε ευθύνη μου να ανακοινωθεί και να δημοσιευθεί σε όλα τα Μ.Μ.Ε. της Δωδεκανήσου, ακριβώς για να αποκατασταθεί η αλήθεια και η πραγματικότητα.

Άλλωστε, αν δεν είχε διακοπεί η έκδοση της εφημερίδας «ΓΝΩΜΗ», αυτά τα στοιχεία θα είχαν επισημανθεί σε νεότερα ρεπορτάζ και σχόλια.»

Ρόδος, 16/09/2016

Τσοπανάκης Δημήτρης

Πρώην Εκδότης Εφημερίδας «Γνώμη»

Επειδή τα συγκεκριμένα ψευδή άρθρα, αναπαρήχθησαν τότε από σχεδόν όλα τα ΜΜΕ της Δωδεκανήσου, θεωρούμε ότι η εμφανής δημοσίευση αυτού του δελτίου τύπου, αποκαθιστά μέρος της αλήθειας για την υπόθεση της Τράπεζας των Δωδεκανησίων.

ΑΠΟ ΤΟ

ΠΡΩΗΝ Δ.Σ.

ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ

ΟΙ ΚΛΗΡΙΚΟΙ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΚΩΟΥ ΚΑΙ ΝΙΣΥΡΟΥ

Ἀγαπητοί, ἐν Χριστῷ, Ἀδελφοί,

Πρίν ἀπό λίγες ἡμέρες ὁ Ἐπίσκοπος καί Πατέρας μας, Σεβ. Μητροπολίτης Κώου καὶ Νισύρου κ. Ναθαναήλ, ἔλαβε μία ἀνώνυμη ἐπιστολή, ἡ ὁποία ὄχι μόνο δέν ἁρμόζει σέ πιστούς πού ἀπευθύνονται πρός τόν Ἐπίσκοπό τους, ἀλλά εἶναι ἄκρως προσβλητική, συκοφαντική, ψευδής καί κακοήθης.
Μᾶς λύπησε ἰδιαίτερα τό γεγονός ὅτι αὐτοί, οἱ ὁποῖοι αὐτοαποκαλοῦνται «εὐσεβεῖς (ἀλλά ὄχι ἀφελεῖς) ὀρθόδοξοι χριστιανοί» ἔστειλαν τήν ἐπιστολή λίγες μόνο μέρες πρίν ἀπό τήν ὀνομαστική του ἑορτή καί ἀπό τό Πάσχα, τήν ἑορτή τῆς χαρᾶς καί τῆς νίκης ἐπάνω στό θάνατο καί στό κακό.

Ἡ ἐπιλογή τοῦ χρόνου ἀποστολῆς τῆς ἐπιστολῆς κατά τήν περίοδο πού ἐντείνεται ἡ προσπάθεια ὅλων μας νά μετανοήσουμε γιά τίς ἁμαρτίες καί τά σφάλματά μας δείχνει ἀνθρώπους ἀνάλγητους, σκληρόκαρδους καί ἀήθεις. Σκοπός μας αὐτές τίς ἡμέρες εἶναι νά καθαρίσουμε τούς ἑαυτούς μας σωματικά καί πνευματικά, ὥστε νά ζήσουμε τά φρικτά καί σωτήρια Πάθη καί τήν Λαμπροφόρο Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ μας

Τό πολύπλευρο ἔργο τοῦ Ἐπισκόπου μας μιλᾶ ἀπό μόνο του καί δέν ὑπάρχει καμμία ἀνάγκη ἰδιαίτερης προβολῆς καί παρουσίασης.
Ὁ Ποιμενάρχης μας ἀπό τήν ἄφιξή του στήν Κῶ καί στή Νίσυρο προσέφερε ὁλοπρόθυμα καί ἀκούραστα τόν ἑαυτό του στή διακονία τοῦ συνανθρώπου του καί ἀφιέρωσε τή ζωή του στή στήριξη καί ἐνίσχυσή του.

Ποιός δέν γνωρίζει ὅτι ὁ Σεβασμιώτατος προσφέρει ὅ,τι ἔχει γιά τόν πάσχοντα;
Ἑκατοντάδες εἶναι αὐτοί πού βρίσκουν κοντά του ἀνακούφιση ἀπό τά προβλήματά τους, ἀνάμεσά τους καί ἐμεῖς, οἱ κληρικοί τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Κώου καί Νισύρου.
Ἡ καθημερινή ζωή του εἶναι ἀνοικτή πρός ὅλους. Ἡ πόρτα τοῦ γραφείου του δέν κλείνει ποτέ. Μοιράζεται κάθε στιγμή του μέ ἀσθενεῖς, μέ ἀνθρώπους πού ἔχουν ἀνάγκη νοσηλείας καί στήριξης, πού εἶναι ἐξαρτημένοι, πού στεροῦνται ἀκόμη καί τά ἀναγκαῖα. Δίπλα του βρίσκουν παρηγοριά αὐτοί πού δέν ἔχουν κανένα νά τούς στηρίξει, πού δέν μποροῦν νά ἐξασφαλίσουν τά πρός τό ζῆν, πού δέν ἔχουν τή δυνατότητα νά πληρώσουν τό ἐνοίκιό τους καί νά θρέψουν τήν οἰκογένειά τους.

Ἡ ἀπορία μας ἀπέναντι στήν ἐπιστολή καί στούς στόχους της μεγαλώνει ὅσο τή διαβάζουμε καθώς δέν μποροῦμε νά βροῦμε καμμία δικαιολογία γιά τήν ἀποστολή της πέρα ἀπό τή θλιβερή κακοήθεια των συντακτῶν της.

Μία τέτοια κίνηση στοχεύει στή σύγχυση, στήν ταραχή καί στόν ἀποπροσανατολισμό.
Μέ μεγάλη ἔκπληξη καί ἀγανάκτηση διαβάσαμε ὅτι κάποιοι ἀπό ἐμᾶς ἀνήκουμε στόν κύκλο τοῦ Ἐπισκόπου καί κάποιοι ὄχι. Κανένας ἀπό ἐμᾶς δέν ἀνήκει σέ κανένα κύκλο γιατί τέτοιος κύκλος δέν ὑπῆρξε, δέν ὑπάρχει καί οὔτε πρόκειται νά ὑπάρξει στό μέλλον.

Ὅλοι μας, ὁ καθένας ἀνάλογα μέ τίς δυνάμεις του, ἀγωνιζόμαστε νά διαφυλάξουμε τήν Θεία Χάρη πού λάβαμε κατά τή χειροτονία μας καί νά διακονήσουμε τό ποίμνιο πού ὁ Ἐπίσκοπός μας μέ ἀγάπη καί διάκριση μᾶς ἔχει ἐμπιστευθεῖ.

Ὅπως μᾶς διδάσκει ὁ Ἅγιος Ἰγνάτιος ὁ Θεοφόρος «ὅπου ὁ Ἐπίσκοπος, ἐκεῖ καί ἡ Ἐκκλησία» καί «ἄνευ τῆς γνώμης ἐκείνου, οὐδέν πράττομεν». Ἔτσι ἐπιθυμοῦμε νά πορευόμαστε καί ἐμεῖς δίπλα στόν Ἐπίσκοπό μας, ὅπως τά παιδιά πού καταφεύγουν στόν πατέρα τους πού τά στηρίζει μέ τήν εὐχή καί τήν εὐλογία του. Θέλουμε νά ἀνταποκρινόμαστε μέ προθυμία στήν ἀγάπη πού σέ κάθε στιγμή μᾶς δείχνει καί νά πράττουμε ἔργο Χριστοῦ.

Ἀνάγκη γιά «κάθαρση» δέν ὑπάρχει. Φυσικά, ἔχουμε ἀνάγκη γιά μετάνοια καί πνευματικό ἀγῶνα. Πρέπει νά καλλιεργοῦμε μέσα μας τή διάθεση διακονίας τοῦ ἀδελφοῦ μας καί νά αἰσθανόμαστε τήν εὐθύνη μας ἀπέναντι στόν Θεό.

Ὁ Ἐπίσκοπός καί Πατέρας μας, Μητροπολίτης Κώου καί Νισύρου κ. Ναθαναήλ, γνωρίζοντας πολύ καλά ὅτι ἡ ἀρχιερωσύνη εἶναι μεγάλο βάρος καί ὕψιστη εὐθύνη ἀγωνίζεται, καθημερινά, τιμώντας καί καταξιώνοντας τή διακονία, τήν ὁποία ἡ Ἐκκλησία τοῦ ἀνέθεσε, πρός ἀνακούφιση τοῦ ἐμπεριστάτου ἀδελφοῦ μας καί πρός δόξα τοῦ Κυρίου μας, Ἰησοῦ Χριστοῦ.

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ!

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Λυκείου των Ελληνίδων Κω, εκφράζει τη βαθειά αγανάκτησή του για την αήθη και συκοφαντική επίθεση στο πρόσωπο του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Κω και Νισύρου κ.κ. Ναθαναήλ.

          Τέτοιες ενέργειες, και μάλιστα όταν κρύβονται πίσω από την ανωνυμία, είναι καταδικαστέες και ξένες προς τα ήθη του κωακού λαού.

          Οι ψευδείς και ανυπόστατες κατηγορίες, όχι μόνο δεν καταφέρνουν να αμαυρώσουν την προσωπικότητα και το αναμφισβήτητο έργο του Μητροπολίτη, αλλά αντίθετα ενισχύουν την αγάπη, το σεβασμό και την εκτίμηση του κόσμου προς το πρόσωπο του και τον συσπειρώνουν γύρω του.

Η Πρόεδρος και τα Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου

 ως έκφραση στήριξης  προς το Μητροπολίτη μας.

Παρακολουθώντας την κατήχηση από έναν επίσκοπο (ελάχιστο δείγμα ευγνωμοσύνης και αγάπης στον Επίσκοπο π. Ναθαναήλ - Μητροπολίτη Κώου & Νισύρου)

Έχω μεγαλώσει σε περιβάλλον χριστιανικό. Ο πατέρας μου παπάς, από μικρό παιδί με είχε κοντά του. Για χάρη του, και εξαιτίας των αναγκών του ναού που διακονούσε προσπάθησα από μικρός να γίνω ψάλτης. Χάρη στην εκκλησιαστική μουσική άρχισα να κατηχούμαι με έναν διαφορετικό τρόπο, ενώ συνάμα στο ψαλτηλίκι χρωστώ τις μετέπειτα σπουδές μου στη μουσική γενικότερα. Η έννοια της κατήχησης φάνταζε στα μάτια μου ως μέρος της καθημερινότητας, κουβαλώντας συνάμα και κάθε στοιχείο προκατάληψης. Μ' άρεσε από μικρό περισσότερο να ψάλλω και να λειτουργούμαι, παρά να ακούω τη δασκάλα του ενοριακού κατηχητικού, εκτός κι αν μας μάθαινε παιχνίδια και τραγούδια.

Το ιερατικό περιβάλλον πάντοτε μου ήταν οικείο και λιγάκι βαρετό. Οι ιερείς, όταν άρχισε μέσα μου η εφηβική επανάσταση, μου φαίνονταν όλο και πιο αφύσικοι άνθρωποι. Τα ρούχα τους, η οσφυοκαμψία τους, ο ολιγογραμματισμός τους... Οι επίσκοποι επίσης. Μάλιστα στους επισκόπους και στους άγαμους ιερείς το εφηβικό μου μυαλό διέβλεπε πάντα την ψυχολογική διάθεση του να πουλήσουν στυλ. Δεν γελούσαν συχνά, ήταν σοβαροί, ήθελαν πάντα να «κηρύξουν», να κάνουν την καθημερινότητα διδαχή για κάποιον παράξενο «Χριστό» του μυαλού τους.

Γνώρισα αρκετούς επισκόπους στη ζωή μου, λόγω και της ιδιότητας του πατέρα μου. Πάνω κάτω, η ίδια εντύπωση με διακατείχε για όλους.
Τον Αύγουστο του 2010, λόγω διορισμού της συζύγου μου στο νησί της Κω, εγκαταστάθηκα σ' αυτόν τον πανέμορφο τόπο. Κάθε νέα εγκατάσταση - μετακόμιση, έχει πάντα τις δυσκολίες της. Πρώτ' απ' όλα αναρωτιέσαι τι ανθρώπους θα βρεις για να συνεννοηθείς, να συνεργαστείς, να εμπιστευθείς για τα παιδιά σου, την καθημερινότητά σου, την χρεία της κάθε ημέρας. Λίγες μέρες αφότου μπήκαμε στο πρώτο σπίτι στο νησί, ένα νησί γεμάτο τουρισμό, τόσον που ουδέποτε ως τότε είχαμε ξαναδεί, προσπαθούσαμε να γνωρίσουμε το περιβάλλον. Στο δρόμο μας σε απογευματινή βόλτα συναντήσαμε έναν παππούλη. Ήταν ίσως ο μόνος που βλέπαμε στο τουριστικό αυτό νησί να κάνει καθημερινά μια βόλτα και να περπατά φυσιολογικά σαν άνθρωπος... Μας καλησπέριζε πρώτα αυτός, μέχρι που την τρίτη φορά του πιάσαμε κουβέντα. Μέσα σε λίγην ώρα μας κατατόπισε για όλα στο νησί, μας σύστησε μέχρι και ανθρώπους για να μας κρατάνε τα -τότε- μωρά παιδιά μας. Καταπληκτικός ο παπάς. Χαρωπός και χαροποιός. Παίρναμε την ευχή του και κατόπιν πάντα μας αγκάλιαζε και μας ασπαζόταν. Το ίδιο και τα παιδιά μας.

Μετά λίγες μέρες, αυτοβούλως πήγα στα γραφεία της τοπικής Μητροπόλεως, για να πάρω ευχή από τον τοπικό μητροπολίτη και να συζητήσω ενδεχομένως την ανάληψη ευθύνης εκκλησιαστικού αναλογίου σε ναό του νησιού. Το ψαλτηλίκι για 'μένα είναι μεράκι που δεν ξεπερνιέται με τίποτε. Κρατούσα στα χέρια μου μάλιστα κι έναν φάκελλο με τα πτυχία και τα διπλώματα μουσικής που κατείχα μπας και χρειαστεί να πείσω κάποιον γι' αυτό που είμαι. Οι ιερωμένοι της υποδοχής μ' έβαλαν κατευθείαν στο γραφείο του μητροπολίτη και αίφνης διαπιστώνω ότι μπροστά μου είχα τον παππούλη του απογευματινού περιπάτου. Τα 'χασα από τη χαρά μου... «Κύριε καθηγητά καλώς ήρθατε» μου είπε... Ναι ήταν ο μητροπολίτης Ναθαναήλ. Με κέρασε ο ίδιος γλυκό και νερό και σε 10 λεπτά μαζί με τον πρωτοσύγκελλό του κι έναν λαϊκό παππού που βρισκόταν εκεί, με πήγαν σ' ένα ναό που όντως ζητούσε ψάλτη για τις ανάγκες του. Δεν χρειάστηκε να αποδείξω τίποτε. Η εμπιστοσύνη και η αγάπη που μου έδειξε από την πρώτη στιγμή εντυπώθηκαν μέσα μου σαν να επρόκειτο για άνθρωπο που με γνώριζε χρόνια.

Τον Οκτώβρη της ίδιας χρονιάς, έμαθα για τις κατηχήσεις της Τετάρτης στην Κω. Ανακοινώθηκε ότι ο Μητροπολίτης κατηχεί στις 5.00 μ.μ. τους ενηλίκους και στις 6.00 μ.μ. τα νέα ζευγάρια. Περίεργο... Μητροπολίτης σε ρόλο κατηχητή... Πρωτόγνωρο και πρωτάκουστο... Μου ήρθαν στο μυαλό οι «Κατηχήσεις» του Αγίου Κυρίλλου Πατριάρχου Ιεροσολύμων! Δεν υπερβάλλω. Κατήχηση από επίσκοπο είναι σχεδόν αδύνατο πράγμα στην ελλαδική εκκλησιαστική κατάσταση. Αλλά πώς αλλιώς; Που η Κως έδειχνε αποίμαντη και ακατήχητη χριστιανικά για δεκαετίες! Η γνωριμία μου με τον π. Ναθαναήλ ήταν τόσο ζεστή απ' την αρχή που δεν χρειάστηκε πολλήν σκέψη. Επέλεξα να πηγαίνω στο «τμήμα» των 6.00 μ.μ.. Το τμήμα των 5.00 ήταν πολυπληθές και απαρτιζόμενο από το γνωστό εκκλησιαστικό πλην γεροντικό πλήρωμα. Το δικό μας είχε σαφώς νεότερους ανθρώπους αλλά συχνά λιγότερα από 10 άτομα. Ο π. Ναθαναήλ μοιράζει ή δωρίζει στον καθένα μας μια Καινή Διαθήκη και ξεκινά καθ' όλη τη διάρκεια της χρονιάς το σχολιασμό και την ερμηνεία συνεχόμενων περικοπών από τις Παύλειες επιστολές.

Τούτα τα χρόνια ασχοληθήκαμε με τις επιστολές Προς Κορινθίους Α' και Β', Προς Φιλιππησίους, Προς Γαλάτας, Προς Ρωμαίους, ενώ συχνά πυκνά ασχολούμαστε είτε με τις Πράξεις είτε με κάποια Ευαγγελική περικοπή. Το κατηχητικό μάθημα ήταν/είναι το πιο ελεύθερο μάθημα για την Εκκλησία που έχω γνωρίσει ως τώρα. Η περικοπή είναι η αφορμή για ένα σχόλιο του επισκόπου. Εμείς μπορούμε να ρωτήσουμε ή να σχολιάσουμε, ή να επεκτείνουμε την κουβέντα σε ό,τι μας έρχεται στο νου σχετικά με την περικοπή και την εκκλησιαστική ζωή. Ανάμεσά μας, άνθρωποι με αγνή καρδιά, με γνώση, με αγάπη και διάθεση εκκλησιαστικής διακονίας, πάντοτε χαρούμενοι από τη χαρά και το γέλιο που σκορπά ο «δεσπότης» και κατηχητής μας. Σχεδόν κάθε Τετάρτη, η παρέα πηγαίνει κατόπιν για ένα καφέ, ή τσάι ή κρασί, συνεχίζοντας με τρόπο χαλαρό και χαρωπό την κουβέντα. Ο «δεσπότης» πάντοτε μπαίνει τελευταίος στην καφετέρια ασπαζόμενος ή συνομιλώντας ή απλά χαιρετώντας όλες και όλους τους παρισταμένους και τις παριστάμενες μέσα στο καφέ. Έχει καταφέρει να αποτελεί το πιο «must» πρόσωπο στην πόλη της Κω. Το ίδιο και στο ναό μας, όποτε έρχεται για αρχιερατική λειτουργία ή για χοροστασία.

Είναι αξέχαστος ο τρόπος του με τις κόρες μου. Πάντοτε είχε και έχει κάτι μαζί του για να τις δώσει: παιχνιδάκι, καραμελίτσα, μικρή εικόνα... Πάντοτε. Η αποθέωση ήταν μια φορά στο γραφείο του όπου πήγαμε οικογενειακώς να τον επισκεφθούμε... Παραμονές Πάσχα ήταν. Κέρασε εμένα και τη σύζυγο, και πήρε τις κόρες μου μαζί του, τις έδωσε κάτι ποντικάκια με ρόδες και αυτόματα ελατήρια που τα έκαναν να τρέχουν γρήγορα. Έσκυψε και έδειξε στα κορίτσια πώς παίζεται το παιχνίδι, γονάτισε για να τις χαρεί και να γίνει και αυτός λίγο παιδί μαζί τους. Η αγάπη του για τα παιδιά μου μα κι η απλότητα αυτού του ανθρώπου τον έκανε ολοένα και περισσότερο να φαντάζει στα μάτια μας ως παράδειγμα προς μίμηση στην ειλικρίνεια και στην ευθύτητα, στην κοινωνικότητα και στην ευγένεια. Ο π. Ναθαναήλ μιλά με έναν απλό πιστό όπως θα μιλούσε με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ενώ υποδέχεται τον Π.τ.Δ. όπως υποδέχεται έναν από εμάς στο γραφείο του.

Οι εκπαιδευτικοί και οι διευθυντές των σχολείων, συχνά πυκνά τον καλούν σε κάθε εκδήλωσή τους. Συχνά και μέσα στο μάθημα, είτε των θρησκευτικών, είτε άλλο, εφόσον η παρέμβασή του μπορεί να είναι σχετική.

Οι μεταπτυχιακές σπουδές του στη λαογραφία, οι καλλιτεχνικές ευαισθησίες του και η αγωνία για τη σωτηρία της πολιτισμικής μας κληρονομιάς, έκαναν πολλούς από εμάς τους εκπαιδευτικούς να τον συμβουλεύονται για ανάλογα ζητήματα. Αξέχαστη θα μου μείνει η ξενάγηση την οποία μας έκανε στους παλιούς ναούς της πόλης, στα πρωτοχριστιανικά μνημεία, στα βαπτιστήρια του νησιού μας. Πρόσφατα με τεράστιες προσπάθειες σε κόπο, κούραση, ιδρώτα και σε χρήμα συνέβαλε στην αναστήλωση δυο μοναστηριών και πολλών κατεστραμμένων ναών. Κατάφερε βρήκε τους ιδιοκτήτες και αγόρασε την πατρογονική οικεία του νεομάρτυρα Αγίου Νικήτα στη Νίσυρο, ενώ τον τελευταίο καιρό ετοιμάζει πυρετωδώς το νέο Εκκλησιαστικό Μουσείο της Κω, στην ανακαινισμένη παλαιά οικία του εκάστοτε μητροπολίτη, μια και ο ίδιος επέλεξε ως κατοικία του ένα μοναχικό κελλί πάνω από το γραφείο του, δίπλα στην Ευαγγελίστρια. Με τα ίδια μου τ' αυτιά τον άκουσα να λέει κάποιες φορές «φτάσαμε στο αμήν στα οικονομικά με τα έξοδά μας όμως τελευταία στιγμή ο Κύριος μας φρόντισε και συνεχίζουμε...». Επρόκειτο για τη λειτουργία του καθημερινού συσσιτίου σε 560 ενδεείς συμπολίτες μας οι οποίοι στηρίζονται διακριτικά από ομάδες εθελοντών της τοπικής Εκκλησίας με delivery παράδοση του γεύματός τους. Το συσσίτιο δεν γνωρίζει διακρίσεις, ενώ ο π. Ναθαναήλ κατάφερε να κινητοποιήσει δεκάδες συμπολίτες...

Κάθε Γενάρη, στις 30, ανήμερα της εορτής των Τριών Ιεραρχών, ετοιμάζει εορτή για εμάς τους εκπαιδευτικούς του νησιού: «Είστε αυτοί που συνεχίζουν το έργο της δημιουργίας του Θεού» μας λέει και μας ξαναλέει. Κάποιος ομιλητής αναφέρεται στην εορτή ή παίρνει αφορμή από αυτήν, ενώ κάποιο μαθητικό μουσικό και θεατρικό σύνολο παρουσιάζει ένα μικρό πρόγραμμα.

Τον Δεκέμβρη του 2012, στο τέλος μιας μουσικής παράστασης του σχολείου μου, της οποίας είχα την επιμέλεια με πιάνει και μου λέει: «Θέλω να αναλάβεις τη γιορτή των Τριών Ιεραρχών φέτος. Κάνε ό,τι νομίζεις, σου έχω εμπιστοσύνη. Μην κινηθείς σε κάτι ιδεολογικά ορθόδοξο, να είσαι ελεύθερος σε κάθε τι». Οργανώσαμε με μια συνάδελφο, μουσικά και θεατρικά, την απόδοση ενός παραμυθιού/διηγήματος της Ευγενίας Φακίνου «Ο Νικητάκης θέλει να γίνει Άγιος». Μια δημοσιογράφος παρακολουθώντας την ξενάγηση στη Σύμη από ένα βοσκόπουλο, πέφτει και κτυπά το πόδι της. Το βοσκόπουλο έχοντας κάποιες βασικές γνώσεις πρώτων βοηθειών από τα πρόβατά του την βοηθά πάρα πολύ. Αυτή με ευγνωμοσύνη τον ρωτά τι θέλει να γίνει όταν μεγαλώσει και το βοσκόπουλο -ο Νικητάκης- της απαντά με μια φυσικότητα «Άγιος». «Θέλω να γίνω Άγιος και να πετώ με τα φτερά του αγγέλου από εδώ κι από εκεί για να πηγαίνω να βοηθώ δωρεάν στο νησί όποιον με έχει ανάγκη». Το παραμύθι επενδύθηκε με μουσικές και στίχους του Διονύση Τσακνή, του Αλκίνοου Ιωαννίδη, της Λίνας Νικολακοπούλου, του Άρη Δαβαράκη... Συγκινήθηκε ο δεσπότης μας... Πάντα συγκινείται. Είτε εκφωνεί «λάβετε φάγετε...», είτε αναφέρεται στα παιδιά και τους δασκάλους, είτε στους ανθρώπους που προσφέρουν, πάντοτε σπάει και δακρύζει, συναισθανόμενος το βάρος της ευθύνης του και της αγάπης...

Τις επόμενες μέρες, μας έστειλε μια θερμή, θερμότατη ευχαριστήρια επιστολή. Την γιορτή αυτή μας την ανέθεσε άλλες δυο φορές έκτοτε... Πάντοτε με εμπιστοσύνη για την επιτυχία της.
Ο π. Ναθαναήλ κατάφερε να έχει στο νησί μας τις καλύτερες σχέσεις με τη μουσουλμανική κοινότητα. Είναι εκπληκτικό να τον καλούν οι μουσουλμάνοι συμπατριώτες μας να τους μιλήσει στο τέλος της προσευχής τους σε κάθε Μπαϊράμ. Είναι εκπληκτικό επίσης να τους βλέπεις να συμμετέχουν με κάθε τρόπο στην ενίσχυση του συσσιτίου. Είναι συγκινητικό να βλέπεις μουσουλμάνους μαθητές των γυμνασίων που είναι απαλλαγμένοι από το μάθημα των Θρησκευτικών να ζητούν να παρακολουθήσουν το μάθημα όταν είναι καλεσμένος ο «δεσπότης» μας στην τάξη!

Στην κατήχηση την πρώτη χρονιά που συμμετείχα, ήμασταν μια παρέα ανθρώπων που γέμιζε ταξί. Πλέον ξεπερνάμε τους 40. «Αδέρφια, εσείς είστε η οικογένειά μου. Την κατήχηση αυτή τη χρειάζομαι κι εγώ για να σας ακούω, να πιάνω το σφυγμό της δικής σας σκέψης, την καρδιά σας». Κυριολεκτικά, σχεδόν μας αναγκάζει να μιλήσουμε, να ερμηνεύσουμε, να πούμε τη σκέψη μας πάνω στο αγιογραφικό ανάγνωσμα. Τελευταία έφτασα στο σημείο για την συνάντησή μας να μελετώ βιβλικά ερμηνευτικά υπομνήματα καθηγητών θεολογίας... Του Αγουρίδη, του Βασιλειάδη, του Καραβιδόπουλου πριν τη σύναξή μας. Και Θανάση Παπαθανασίου και Γιανναρά και Ζηζιούλα. Ο μητροπολίτης μας και όλη η παρέα του ... κατηχητικού αναζητούμε μαζί τρόπους και λόγους να γίνουμε «Εκκλησία». Και η Εκκλησία μας «γίνεται» όταν ανοίγεται.

Ο π. Ναθαναήλ, είναι και ένα πρότυπο λιτότητας και κοινωνικότητας. Αλήθεια πόσους Μητροπολίτες έχει δει κάποιος με όχημα «πολυτελείας» μάρκας Suzuki Ιgnis και με ποδήλατο; Προχτές το βράδυ, βγήκα για περίπατο. Τον συνάντησα κατά τις 9.00 το βράδυ κοντά στη ΔΕΗ, στο λιμάνι. Σαν πατέρας με γιο, σαν δυο καρδιακοί φίλοι, πορευτήκαμε σε κοινό περίπατο. Μιλούσαμε για την Πόλη, τη συνάντηση της Μυτιλήνης, τη Θεολογία του Προσώπου, το διαχριστιανικό διάλογο, είπαμε καμιά διακοσαριά θερμές καλησπέρες, περάσαμε μπροστά από το μελλοντικό Εκκλησιαστικό Μουσείο της Μητροπόλεώς μας και χωρίσαμε κοντά στη Μητρόπολη. Ένα άλλο βράδυ με βρήκε με το ποδήλατό μου χωρίς φώτα και με φώναξε! «Έλα λίγο στο γραφείο μου... Τώρα!». Έβγαλε κατσαβίδι και μου έφτιαξε κυριολεκτικά το φως του ποδηλάτου...
Γιατί τα μνημονεύω άραγε όλα αυτά; Ο π. Ναθαναήλ εορτάζει τούτες τις ημέρες τα ονομαστήριά του ενώ πριν λίγες ημέρες είχε την επέτειο της ενθρόνισής του ως Μητροπολίτου Κώου και Νισύρου. Τον βλέπω συχνά από μακριά στο δρόμο και τον παρακολουθώ να χαιρετά και να καλολογεί τους πάντες. Θέλω να του φωνάξω από μακριά «Ρε Ναθαναήλ, σε πάω και σ' αγαπώ πολύ», μα δεν προλαβαίνω. Γίνεται αισθητή η παρουσία μου και η αγκαλιά του δεν μ' αφήνει περιθώρια να πω κάτι παραπάνω...

Την περασμένη Τετάρτη, περιμένοντας να μπω στην «κατήχηση» πριν τη Μεγαλοβδομάδα, έχοντας ετοιμαστεί να παρέμβω σε κάθε πιθανή πρόσκλησή του στο αγιογραφικό κείμενο, συνάντησα τον παπα-Σταύρο στενοχωρημένο... Κρατούσε μια ανώνυμη επιστολή με απειλές και ύβρεις προς τον «δεσπότη» μας. Κλονίστηκα. Ακόμη κι ο π. Ναθαναήλ ήταν λιγάκι τρακαρισμένος. Θεέ μου... Τέτοια και τόση ανθρώπινη κακία, ιδιοτέλεια, βλακεία και σαχλαμάρα μέσα σε δυο σελίδες ανώνυμης συνωμοσιολογίας... ΚΥΠατζίδικες απειλές, σκιώδης αλητεία απέναντι σ' έναν άνθρωπο που είναι πάντα ανοιχτός σε όλα... Ο οποίος μάλιστα, έφτασε στο σημείο να μας δώσει αντίγραφο της υβριστικής επιστολής...

Δεσπότη μου, διάβασα και ξαναδιάβασα τις ανοησίες. Το πέταξα κατόπιν το παλιόχαρτο γιατί θέλησα να σου γράψω κάτι. Να σου πω το πόσο πολύ σ' αγαπώ και σ' ευχαριστώ για την παρουσία σου και τη στοργή σου προς εμένα και προς όλους μας...

Καλήν Ανάσταση... Καλό Πέρασμα σεβασμιώτατε πατέρα Κώου και Νισύρου

Γιάννης Τοπαλίδης
Εκπ/κός Γαλλικής Φιλολογίας & Μουσικής
στα Γυμνάσια Αντιμάχειας & Ζηπαρίου
Μ. Α. Ορθόδοξης Θεολογίας

Αγαπητοί συμπατριώτες, Το τελευταίο διάστημα βιώνουμε μια ενορχηστρωμένη επίθεση ενάντια στην πίστη μας, τον Χριστιανισμό, την Ορθόδοξη Εκκλησία και τους ποιμενάρχες μας.

Εδώ και δύο μέρες ‘ανώνυμοι σχολιαστές’ προσπαθούν να σπιλώσουν την προσωπικότητα ενός δικού μας ανθρώπου, του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κω και Νισύρου κ.κ. Ναθαναήλ.

Ο Δεσπότης μας δέχθηκε μια ύπουλη, χυδαία και άνανδρη επίθεση από ανώνυμους. Δυστυχώς όμως για τους εμπνευστές της, τίποτα δε μπορεί να ακουμπήσει τον Μητροπολίτη της αγάπης, της ανθρωπιάς και της προσφοράς. Όλοι μας γνωρίζουμε το ήθος και το μεγαλείο της ψυχής του Δεσπότη μας. Η προσφορά του στην τοπική κοινωνία, στους νέους και στους έχοντες ανάγκη είναι γνωστή σε όλους και το τεράστιο έργο του έχει ξεφύγει από τα στενά όριο της περιοχής μας.
Σεβασμιώτατε,

Συγχωρέστε τους επειδή δεν καταλαβαίνουν τι ακριβώς κάνουν.
Συγχωρέστε τους όχι μόνο επειδή αυτοί είναι ‘λίγοι και μικροί’, αλλά επειδή εσείς είστε μεγάλος.
Συγχωρέστε τους επειδή εσείς έχετε μάθει να λειτουργείτε στο φως, ενώ αυτοί έχουν μάθει να ζουν και να δρουν στο σκοτάδι.
Συγχωρέστε τους για να επικρατήσει και εδώ η αγάπη έναντι του μίσους.
Συγχωρέστε τους επειδή ως Χριστιανοί έχουμε μάθει να αγαπάμε αλλήλους και να συγχωρούμε.
Καλές γιορτές και καλή Ανάσταση σε όλον τον κόσμο!

Γιάννης Κρητικός
Εκπαιδευτικός, Πολιτευτής με τη Νέα Δημοκρατία

Σελίδα 1 από 2

 

 

eshopkos-foot kalymnosinfo-foot kalymnosinfo-foot nisyrosinfo-footer lerosinfo-footer mykonos-footer santorini-footer kosinfo-foot expo-foot