Εκατό περίπου πρόσφυγες από την Συρία, και αλλού παραμένουν εξω από το Α.Τ. ,χωρίς καμιά προστασία από το κρύο, και χωρίς να σιτίζονται καθώς ήδη μέσα στον χώρο φιλοξενούνται αλλοι τόσοι οι οποίοι πρέπει να περάσουν τις γραφειοκρατικές διαδικασίες για να αναχωρήσουν.

Οι ίδιοι οι πρόσφυγες μας εξηγούν πως έφτασαν ως εδώ, ζητώντας την βοήθεια των αρχών , ώστε να μπορέσουν να ταξιδέψουν στην Αθήνα και μετά σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.

{youtube}Dc1f1To2r1E{/youtube}

ΚΥΔΩΝΑΚΗΣ: ΑΔΥΝΑΤΟ ΝΑ ΑΝΤΑΠΕΞΕΛΘΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΧΗ ΕΙΣΡΟΗ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

Είναι αδύνατο να ανταπεξέλθουμε ,δηλώνει εκ μέρους της ΕΛΑΣ ο Α. Κυδωνάκης καθώς καθημερινά έχουμε αφίξεις και προσφύγων και μεταναστών.

Αν δεν διεκπεραιωθούν οι διαδικασίες για τους 100 που βρίσκονται εντος, δεν μπορούμε

να δεχθούμε αυτούς που παραμένουν μπροστά στο πάρκο της αστυνομίας επισημαίνει.

Ο κίνδυνος είναι μεγάλος για την δημόσια υγεία τονίζει, και ζητά την συμπαράσταση των τοπικών αρχών για την αντιμετώπιση της οξυμένης κατάστασης.

ΔΗΡΑΣ

Εικόνες που θυμίζουν καλοκαίρι λόγω και της σημερινής λιακάδας με "πρωταγωνιστές" όχι λίγους ξεχασμένους τουρίστες αλλά λαθρομετανάστες-πρόσφυγες που έχουν γεμίσει την παραλιακή!!!!

Στο καθημερινό πλέον φαινόμενο της παράνομης εισόδου στην χώρα από τα απέναντι τουρκικά παράλια, λαθρομεταναστών - προσφύγων κινδυνεύουμε να γίνουμε πλέον γραφικοί, αφού τα άρθρα, αλλά και οι αναρτήσεις επ' αυτού, είναι δεκάδες. Σίγουρα όμως δεν είναι και η καλύτερη εικόνα να περνάς από την παραλιακή με το αυτοκίνητο, το ποδήλατο και πολύ περισσότερο πεζός μιας και ο δρόμος είναι κεντρικός και ν' αντικρίζεις αυτή την εικόνα. Απλωμένα ρούχα στα κάγκελα που χωρίζουν την ακτή από το πεζοδρόμιο και τον ποδηλατοδρόμο, ταλαιπωρημένοι άνθρωποι να λιάζονται για να στεγνώσουν, ενώ άλλοι έχουν στοιβαχτεί στα παγκάκια.

Τι πρέπει τελικά να γίνει; πόσο αυτοί οι άνθρωποι θα περιφέρονται μέχρι ν' αναχωρήσουν για την πρωτεύουσα και ένα καλύτερο αύριο; Απ' την άλλη ως πότε εμείς οι πολίτες αυτού του νησιού και τα παιδιά θα πρέπει να βλέπουν εικόνες σαν τις σημερινές; Προφανώς ήρθε η ώρα για γενναίες αποφάσεις τόσο της κεντρικής εξουσίας όσο και της Ευρωπαϊκής, που προφανώς εθελοτυφλεί στο σοβαρό αυτό πρόβλημα. Πρέπει να μπει ένα φρένο στην πείνα και την εξαθλίωση, λίγη αξιοπρέπεια σε αυτούς του ανθρώπους. Άλλωστε, η ζωή κάνει κύκλους.. Κάλλιστα μπορεί ο καθένας μας να βρεθεί σε αυτή τη δυσμενή θέση.

Βέβαια δεν μπορούμε να παραλείψουμε ότι μεγάλο ποσοστό των φερόμενων ως προσφύγων που καταφθάνουν μαζικά στο νησί μας, μόνο «πρόσφυγες» από τις εμπόλεμες ζώνες δεν είναι. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία έχουν χαρακτηριστικά ατόμων που προέρχονται από χώρες που κατοικούν πληθυσμοί τουρκικής καταγωγής. Η πλειοψηφία στερείται νομίμων ταξιδιωτικών εγγράφων.

Ναι μεν έχουν δικαίωμα και αυτοί στην ελευθερία, αλλά άλλο να επιδιώκεις τη νόμιμη είσοδο και την εξασφάλιση του ασύλου και άλλο να επιδιώκεις να εισέλθεις στη χώρα με τρόπο μη νόμιμο ανεξάρτητα από τους λόγους που οδηγούν σε μια τέτοια πράξη. Η μετανάστευση είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο, που δυστυχώς στην Ελλάδα δεν αντιμετωπίστηκε ποτέ σοβαρά και έχει δημιουργήσει πολλαπλές και σοβαρές κοινωνικές προεκτάσεις. Είναι εύλογο ότι το πρόβλημα δεν θα πάψει να υφίσταται ως δια μαγείας.

Αντιλαμβανόμαστε όλοι ότι η κατάσταση είναι εκτός ελέγχου και έχει αφεθεί στα χέρια των λίγων. Είμαστε μέλη μιας οργανωμένης κοινωνίας και όχι μεμονωμένα άτομα. Δεν θα λυθεί το πρόβλημα αν αφεθεί μόνο στα χέρια ιδιωτών. Οι απλοί πολίτες έχουν ήδη έμπρακτα αποδείξει την γενναιοδωρία τους. Οι αρμόδιες αρχές οφείλουν να πράξουν άμεσα!

Εικόνες ντροπής έρχονται από τη Λέρο με τους πρόσφυγες που καθημερινά καταφθάνουν στο νησί να διαβιούν υπό άθλιες συνθήκες στην αυλή του λιμεναρχείου και του αστυνομικού τμήματος, τη στιγμή που ένα δημόσιο κτίριο που έχει παραχωρηθεί από το Κρατικό Θεραπευτηρίο για την προσωρινή φιλοξενία τους παραμένει κλειδωμένο από... την αδιαφορία.

Στο tvxs.gr περιγράφει την κατάσταση η συντονίστρια της Επιτροπής Συμπαράστασης Μεταναστων και Προσφυγων αλλά και του Δικτύου Αλληλεγγύης του νησιού, Ματίνα Κατσιβέλη.

Προσφυγικά ρεύματα έφταναν πάντα στα νησιά του Βορείου Αιγαίου, οι εξελίξεις όμως στη Μέση Ανατολή που έχουν θέσει σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης την περιοχή, έχουν αυξήσει τον αριθμό των ανθρώπων που εισέρχονται από τα υδάτινα σύνορα της χώρας. «Στη Λέρο ζούμε μια ανθρωπιστική κρίση μεγάλου μεγέθους, όπως και στα άλλα νησιά του Βορείου Αιγαίου», υπογραμμίζει η κα Κατσιβέλη.

Καθημερινά καταφθάνουν στη Λέρο αλλά και στα άλλα νησιά του Βορείου Αιγαίου πρόσφυγες που αναγκάζονται να αφήσουν πίσω τους τις βυθισμένες στο αίμα πατρίδες τους, αναζητώντας ένα μέλλον στις χώρες της Ευρώπης. Ανέστιοι, τρομαγμένοι, εξαθλιωμένοι, αλλά με την ελπίδα για μια καλύτερη ζωή.

Υπολογίζεται πως μόνο από το καλοκαίρι από το λιμάνι του μικρού νησιού πέρασαν περισσότεροι από 2.600 πρόσφυγες. Η διαδρομή των δουλεμπόρων γνωστή... Τους πετούν στη θάλασσα προκειμένου να περισυλλεχθούν από το λιμενικό. Ευάλωτες ομάδες όπως ηλικιωμένοι και παιδιά, αλλά ακόμα και τραυματίες είναι ανάμεσα σε αυτούς.

Έχοντας επιβιώσει από ωμότητες στις πατρίδες τους, κι έχοντας καταφέρει με κίνδυνο της ζωής τους να φτάσουν στο Αιγαίο, οδηγούνται στην αυλή του λιμεναρχείου της Λέρου όπου διαβιούν για 2 έως 4 μέρες υπό άθλιες συνθήκες. Βρεγμένοι, χωρίς υπάρχοντα, σε μια αυλή χωμάτινη με μπάζα από τις πρόσφατες εργασίες που έγιναν στο σημείο και μία μόλις χημική τουαλέτα, καλούνται να διανυκτερεύσουν σε αυτή την κατάσταση που δεν πληροί τις στοιχειώδεις συνθήκες υγιεινής, δημιουργώντας εστίες μολύνσεως τόσο για τους ίδιους, όσο και για τους λιμενικούς και τους κάτοικους του νησιού.

«Δεν μπορούν οι λέξεις να αποδώσουν τι είναι να βλέπεις έναν άνθρωπο τραυματία –πολέμου, με ανοιγμένο το πόδι του, να είναι πάνω στα χώματα και στα λύματα και οι πληγές του να μολύνονται. Κι όλα αυτά μέσα στο κρύο που έχει ήδη κάνει αισθητή την παρουσία του», περιγράφει η Ματίνα Κατσιβέλη.

Η συνέχεια του «δράματος» τους γράφεται στο αστυνομικό τμήμα του νησιού όπου μεταφέρονται για  τις απαραίτητες διαδικασίες έκδοσης ασύλου. Σε ένα κελί χωρητικότητας 6 ατόμων καλούνται να χωρέσουν 50 ή και περισσότερα άτομα κάθε φορά. Όσοι δεν χωρούν στο κελί στοιβάζονται στις σκάλες, στην αυλή ή όπου αλλού βρουν κενό χώρο.

«Η κρατική μέριμνα είναι απούσα», καταγγέλλει η κα Κατσιβέλη. «Η μόνη μέριμνα είναι να φροντίζουν να γίνονται όσο το δυνατόν πιο γρήγορα τα έγγραφα της εξάμηνης παραμονής που προβλέπονται για τους πρόσφυγες», λέει.

Είναι και ο τρόπος για τις τοπικές αρχές άλλωστε να ξεφορτωθούν αυτή την «καυτή πατάτα» όσο το δυνατόν πιο γρήγορα από τα χέρια τους.

Κτίριο υπάρχει, βούληση δεν υπάρχει

Μέχρι το 2010 το πρόβλημα δεν ήταν τόσο οξύ, καθώς η τότε νομαρχία είχε εκμισθώσει ένα παλιό ξενοδοχείο του νησιού, στο οποίο οι πρόσφυγες που έφταναν στο νησί φιλοξενούνταν προσωρινά με αξιοπρέπεια και σεβασμό. Η οικονομική κρίση έφερε περικοπές, ακόμα και στο σεβασμό των όσων ορίζει η συνθήκη της Γενεύης και το σύνολο των κανόνων δικαίου για την προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων και τη βοήθεια των προσφύγων. Παρόλ’αυτά, το πρόβλημα θα μπορούσε να έχει επιλυθεί αν δεν προσέκρουε στην αδιαφορία των αρμοδίων.

Το άλλοτε κατάμεστο Κρατικό Θεραπευτηρίο Λέρου έχει πια λίγους τρόφιμους, με μεγάλη πλειοψηφία των -δημόσιου χαρακτήρα- εγκαταστάσεων του να παραμένουν ανεκμετάλλευτες. «Υπάρχει κρατικό κτίριο. Βούληση δεν υπάρχει», θα πει χαρακτηριστικά η συντονίστρια της Επιτροπής Συμπαράστασης. Το ίδρυμα έχει παραχωρήσει τη χρήση στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης, για την εξυπηρέτηση της προσωρινής παραμονής των προσφύγων στο νησί. «Είναι τρελό. Υπάρχει έστω αυτό το μικρό αλλά ανακαινισμένο κτίριο. Αν κι έχει μικρή χωρητικότητα έχει τουαλέτες, ζεστό νερό, και θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί από τις ευάλωτες έστω ομάδες, δηλαδή τους ηλικιωμένους, τα γυναικόπαιδα και τους τραυματισμένους», σχολιάζει. Η μόνη μέριμνα αυτή τη στιγμή είναι ένα δωμάτιο στο Γηροκομείο. «Πάμε εκεί τα μωρά για να μην μας πεθάνουν», λέει η Ματίνα Κατσιβέλη.

«Την Κυριακή εντοπίστηκαν 56 άνθρωποι στο Φαρμακονήσι. Λόγω του καιρού το λιμενικό μπόρεσε να φέρει μόλις τους 16 στη Λέρο οι οποίοι ήταν μάλιστα τραυματίες. Υπήρχε ανάμεσα τους κι ένα μωρό έξι μηνών», είναι η τελευταία καραβιά που η κα Κατσιβέλη είδε.

Άνθρωποι που είχαν μια κανονική ζωή

Οι άνθρωποι που καταφτάνουν κατά δεκάδες καθημερινά στη Λέρο είναι κυρίως από την Συρία. Δεν είναι μετανάστες αλλά πρόσφυγες που έφυγαν εξαιτίας του πολέμου και αναζητούν έναν τρόπο να φτάσουν στις ευρωπαϊκές χώρες, όχι μόνο για να γλιτώσουν αλλά και για να αξιοποιηθούν ανάλογα με τα προσόντα τους. Είναι στην πλειοψηφία τους άνθρωποι μορφωμένοι, που μέχρι πρότινος είχαν μια τακτοποιημένη ζωή. «Έχουμε γνωρίσει γιατρούς, δικηγόρους, μηχανικούς, ακόμα και έναν δικαστή», θυμάται η κα Κατσιβέλη, συνταξιούχος Ειρηνοδίκης και η ίδια.

«Έχω ακούσει πολλές συγκλονιστικές ιστορίες. Ένας δικηγόρος μου έλεγε ότι επί δέκα χρόνια έμπαινε κάθε τόσο στη φυλακή για αναρτήσεις που έκανε στο διαδίκτυο. Ένας άλλος μας έλεγε για το πως στο χωρίο του αποκεφάλισαν τους νέους που δεν ήθελαν να ενταχθούν στους τζιχαντιστές», διηγείται.

Η ιστορία που την συγκλόνισε όμως είναι αυτή ενός 27χρονου Σύρου που έφτασε με την καραβιά της Κυριακής. «Είχε σπουδάσει μηχανικός με ειδίκευση στην εξόρυξη πετρελαίου και όταν τον ρώτησα τι θα κάνει από εδώ και στο εξής, μου είπε ότι θα περπατήσει μέχρι τη Γερμανία», λέει η κα Κατσιβέλη. «Τι εννοείς θα περπατήσεις;» τον ρώτησε. «Θα περπατάω, θα περπατάω, θα περπατάω μέχρι να φτάσω», ήταν η απάντηση του. «Δεν μου έχουν αφήσει άλλη επιλογή».

«Όταν βλέπεις ένα παλικάρι 27 χρονών, που έχει τελειώσει το Πολυτεχνείο της χώρας του, που μιλάει τρεις ξένες γλώσσες, να σου λέει ότι η μόνη του επιλογή είναι "να περπατάει, να περπατάει, να περπατάει" για να φτάσει στη Γερμανία, γιατί εκεί έχει πιθανότητες να βρει μια δουλειά στο αντικείμενο του τι μπορείς να του πεις;», αναρωτιέται η συντονίστρια του Δικτύου Αλληλεγγύης Λέρου.

Όχι στον «αναπληρωματικό» εθελοντισμό

Απέναντι στην έλλειψη κρατικής πρωτοβουλίας, στέκεται η Επιτροπή Συμπαράστασης Μεταναστών και Προσφύγων αλλά και το Δίκτυο Αλληλεγγύης της Λέρου. Οι κάτοικοι του νησιού με τις όποιες δυνάμεις διαθέτουν συγκεντρώνουν είδη πρώτης ανάγκης για τους πρόσφυγες. Το καλοκαίρι δεν υπήρχε καν νερό με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να ψωνίζουν από το απόθεμα τους εμφιαλωμένο νερό προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες των ανθρώπων που έφταναν εκεί. Μεγάλες είναι επίσης οι ανάγκες σε φάρμακα, παιδικά γάλατα και τροφές αλλά και πάνες.

«Ο εθελοντισμός δεν είναι για να αναπληρώνει την ανικανότητα ενός κράτους, το οποίο δεν ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις του που προκύπτουν από το εσωτερικό και διεθνές δίκαιο», σημειώνει η Ματίνα Κατσιβέλη. «Οφείλει να υποδέχεται τους πρόσφυγες με αξιοπρέπεια κι όχι να τους πετάει στις λάσπες», θα καταλήξει.

Δύο αυτοσχέδιες βόμβες με βαρέλια έριξε ελικόπτερο του συριακού στρατού εναντίον ενός καταυλισμού στην επαρχία Ιντλίμπ, δήλωσαν αυτόπτες μάρτυρες, ενώ σε οπτικοακουστικό υλικό φαίνονται απανθρακωμένα και διαμελισμένα πτώματα να κείτονται παντού.
 
Σε βίντεο που αναρτήθηκε στο YouTube φαίνονται πτώματα γυναικών και παιδιών, σκηνές να φλέγονται και την ίδια στιγμή άνθρωποι να προσπαθούν να βοηθήσουν τους τραυματίες. «Πρόκειται για σφαγή προσφύγων», ακούγεται μία φωνή στο βίντεο. «Ας το δει όλος ο κόσμος αυτό, είναι εκτοπισμένοι. Κοιτάξτε τους, είναι πολίτες, εκτοπισμένοι πολίτες». Ένας άλλος άνδρας ακούγεται να λέει ότι πιθανόν έχουν σκοτωθεί τουλάχιστον 75 άνθρωποι.
 
Το Συριακό Παρατηρητήριο ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (OSDH) αναφέρει σε ανακοίνωσή του ότι η συριακή πολεμική αεροπορία έριξε δύο βαρέλια με εκρηκτικά στον καταυλισμό με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους τουλάχιστον 10 άνθρωποι και να τραυματιστούν δεκάδες άλλοι.
 
Οι αυτοσχέδιες βόμβες με βαρέλια φτιάχνονται από δοχεία μέσα στα οποία τοποθετούνται καρφιά, μεταλλικά θραύσματα και εκρηκτικά και ρίχνονται από ελικόπτερα.
Η κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών καταδίκασε τους βομβαρδισμούς δηλώνοντας «σοκαρισμένη» από τις σχετικές αναφορές, προσθέτοντας παράλληλα ότι δεν είναι σε θέση να επιβεβαιώσει οποιεσδήποτε λεπτομέρειες σχετικά με την επίθεση.
 
«Η επίθεση στον καταυλισμό Αμπεντίν είναι απλά βάρβαρη», δήλωσε η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Τζεν Ψάκι.
 
«Δυστυχώς, εάν επιβεβαιωθεί ότι το καθεστώς (Άσαντ) βρίσκεται πίσω από αυτή την επίθεση, κάτι τέτοιο θα αποτελεί την πιο πρόσφατη πράξη βαρβαρότητας του καθεστώτος κατά του ίδιου του λαού», είπε.
 
Σε ένα άλλο βίντεο, ένας άνδρας φτάνει στον τόπο της επίθεσης με μια μοτοσικλέτα. Τρέχει φωνάζοντας στους γύρω του να βοηθήσουν τους βαριά τραυματισμένους, προσπαθώντας να τους πείσει ότι ακόμα και οι άνθρωποι που έχασαν κάποιο άκρο τους μπορούν να σωθούν εάν μεταφερθούν σε νοσοκομείο.
 
«Ζωντανός! Αυτός εδώ είναι ζωντανός», φωνάζει, λέγοντας σε δύο άνδρες να μεταφέρουν σε ένα ανοιχτό φορτηγάκι έναν άνθρωπο το πόδι του οποίου κρέμεται μόνο από κομμάτια σάρκας. «Σηκώστε τον από τον θώρακα όχι από το πόδι», ακούγεται να κραυγάζει.
 
Σχεδόν 10 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εκτοπιστεί από τον εμφύλιο πόλεμο στη Συρία, ενώ τόσο κυβερνητικές ομάδες όσο και Σύροι αντάρτες έχουν κατηγορηθεί από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων για τον θάνατο χιλιάδων αμάχων.
 
newsbomb.gr
Ο ΣΥΡΙΖΑ ζήτα ως επιτακτική ανάγκη την χάραξη πολιτικής υποδοχής των προσφύγων στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, βασισμένη στις διεθνείς συμβάσεις, και την αντιμετώπιση του προβλήματος ως πολιτικού και κοινωνικού και όχι ως αστυνομικού και δημόσιας τάξης.

"Αντί της υποδοχής (σ.σ.: η κυβέρνηση) επιλέγει την παράνομη πρακτική της αποτροπής και την κράτηση των προσφύγων, αναθέτοντας εξ ολοκλήρου σε Λιμενικό και Αστυνομία ένα έργο που δεν τους αντιστοιχεί".
"Η επέκταση της κράτησής τους πέραν του 18μηνου έχει οδηγήσει πολλούς στον δρόμο της αυτοκτονίας και προσβάλλεται συνεχώς στα δικαστήρια" σημειώνεται, ενώ ακόμη και ο Δ. Αβραμόπουλος, ως αρμόδιος επίτροπος, έχει παραδεχτεί πως πρόκειται για παράνομη πρακτική.

Παράλληλα, επισημαίνεται ότι ο φράχτης στον Έβρο έχει "σπρώξει" τις προσφυγικές ροές στο Ανατολικό Αιγαίο και την ίδια στιγμή δομές φιλοξενίας που θα μπορούσαν αποδεδειγμένα να στηρίξουν μια ρεαλιστική πολιτική υποδοχής είτε επιχειρείται να λειτουργήσουν ως προέκταση των στρατοπέδων κράτησης είτε απαξιώνονται οικονομικά από το κράτος και κλείνουν. "Αντί να παραδεχτεί το αδιέξοδο, η κυβέρνηση περνά σήμερα από την αστυνόμευση στη στρατιωτικοποίηση της μεταναστευτικής και της προσφυγικής πολιτικής".

Συγκεκριμένα, ο ΣΥΡΙΖΑ υπογραμμίζει πως ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης ορίζει ότι τα κράτη-μέλη οφείλουν να διασφαλίζουν το δικαίωμα ασύλου, όπως προβλέπει η Σύμβαση της Γενεύης, με εγγύηση για  την ασφαλή δίοδο των προσφύγων, ενώ πρόσφατη Οδηγία (2001/55/ΕΚ) του Συμβουλίου της Ευρώπης ορίζει τις ελάχιστες προδιαγραφές παροχής προσωρινής προστασίας για τους Σύρους πρόσφυγες.

Τέλος, ο ν. 3907/2011 προβλέπει την ίδρυση δομών φιλοξενίας αιτούντων άσυλο ή υπηκόων τρίτων χωρών που ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες (άρθρο 8Α). Οι δομές αυτές χρηματοδοτούνται από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσφύγων και άλλα προγράμματα της Ε.Ε.

Προτείνουμε: Τη ριζική τροποποίηση του Κανονισμού Δουβλίνο 3. "Μέχρι να συμβεί αυτό, είναι επείγουσα η ανάληψη πρωτοβουλιών σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ώστε η Ευρώπη να αναλάβει την υποδοχή των προσφύγων του πολέμου". Έναν εθνικό σχεδιασμό που να ανταποκρίνεται στις διεθνείς υποχρεώσεις για την ασφαλή δίοδο και την υποδοχή των προσφυγικών ροών, με ευθύνη του υπουργείου Εσωτερικών - όχι του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη.

Τη μετατροπή των κλειστών κέντρων υποδοχής και των στρατοπέδων κράτησης σε ανοιχτά κέντρα υποδοχής και φιλοξενίας. Την αξιοποίηση των ευρωπαϊκών κονδυλίων που δικαιούται η Ελλάδα για τη λειτουργία υπηρεσιών ασύλου στα σημεία εισόδου και την επαρκή στελέχωσή τους με εξειδικευμένο προσωπικό (μεταφραστές, γιατροί, ψυχολόγοι και κοινωνικοί λειτουργοί). Την κατάργηση του μέτρου της παράτασης κράτησης προσφύγων και μεταναστών πέραν των 18 μηνών. Τη δέσμευση του ΕΣΡ να επιβάλει κυρώσεις σε όσα μέσα ενημέρωσης διαδίδουν ψευδείς ειδήσεις με σκοπό τον εκφοβισμό της ελληνικής κοινωνίας και τη δαιμονοποίηση των προσφύγων.

Ν.Ε. Βορ. Δωδ/σου

 

 

eshopkos-foot kalymnosinfo-foot kalymnosinfo-foot nisyrosinfo-footer lerosinfo-footer mykonos-footer santorini-footer kosinfo-foot expo-foot