Κάποιοι τους συναντούν σχεδόν καθημερινά. Κάποιοι, όταν παραγγέλνουν φαγητό ή καφέ στη δουλειά, όταν η τηλεόραση παίζει ποδοσφαιρικό αγώνα, έχουν παρέα στο σπίτι ή απλά δεν έχουν μαγειρέψει.

Πρόκειται για τους διανομείς και τους κούριερ –σ.σ. μια ομάδα εργαζομένων που έχει πληρώσει στην κυριολεξία με αίμα την εργασία της αφού περισσότερα από 15 είναι τα θύματα τον τελευταίο 1,5 χρόνο- που πριν από ένα μήνα, στις 11 Απριλίου πραγματοποίησαν την πρώτη μεγάλη 24ωρη απεργία τους.

Τα αιτήματά τους; Εταιρικά δίκυκλα, μέσα ατομικής προστασίας, ένσημα βαρέα και ανθυγιεινά, ενιαία ειδικότητα και συλλογική σύμβαση εργασίας. Αιτήματα μέρος των οποίων επιχειρεί να ικανοποιήσει η Κυβέρνηση με άρθρο που περιλαμβάνεται στο τελευταίο πολυνομοσχέδιο που ψηφίστηκε από τη Βουλή.

Μόνο που στο άρθρο 56 «Διατάξεις για την υγεία και την ασφάλεια κατά τη διανομή και μεταφορά προϊόντων και αντικειμένων” δεν αναφέρεται ρητά ότι οι εργοδότες θα πρέπει να παρέχουν στους εργαζομένους τους εταιρικά μηχανάκια.

Αντιθέτως η Κυβέρνηση προσπαθεί να «χρυσώσει το χάπι” με την παράγραφο 7 του συγκεκριμένου άρθρου, όπου προβλέπεται πως όταν οι εργαζόμενοι χρησιμοποιούν μοτοποδήλατο ή μοτοσικλέτα δικής τους ιδιοκτησίας, ο εργοδότης καταβάλλει πρόσθετη μηνιαία αποζημίωση χρήσης και συντήρησης του οχήματος που ισούται τουλάχιστον με το 15% του νόμιμου κατώτατου μηνιαίου μισθού ή της αντίστοιχης προκύπτουσας αναλογίας σε περίπτωση μερικής απασχόλησης.

Η συγκεκριμένη αποζημίωση, όπως αναφέρει ο νομοθέτης, δεν υπόκειται σε κρατήσεις ασφαλιστικών εισφορών, καταβάλλεται από τους εργοδότες μέσω λογαριασμού πληρωμών, αποδίδεται από τον οικείο πάροχο υπηρεσιών πληρωμών στους λογαριασμούς των εργαζομένων και αποτυπώνεται διακριτά στα χορηγούμενα εκκαθαριστικά σημειώματα αποδοχών.

Αυτά λέει ο νομοθέτης, οι εργαζόμενοι του κλάδου πάντως κρατούν «μικρό” καλάθι, για το αν οι εργοδότες θα συμμορφωθούν με τον νόμο.

Εκτός από την αύξηση 15%, ο εργοδότης θα πρέπει να τους εφοδιάζει με τον κατάλληλο εξοπλισμό προστασίας τους (προστατευτικό κράνος, πανωφόρι κατάλληλο για την προστασία του αναβάτη του μοτοποδηλάτου ή της μοτοσικλέτας, αδιάβροχη προστασία, γάντια και ανακλαστικό γιλέκο). Αν το μεταφορικό μέσο που χρησιμοποιούν είναι του εργοδότη, τότε τα οχήματα θα πρέπει να είναι κατάλληλα προσαρμοσμένα και συντηρημένα προκειμένου να διασφαλίζεται η ασφάλεια και η υγεία των εργαζομένων.

Διευκρινίζεται επίσης πως όσα προβλέπονται στο συγκεκριμένο άρθρο σε καμία περίπτωση δεν συνεπάγονται την οικονομική επιβάρυνση των εργαζομένων αλλά επιβαρύνουν εξ ολοκλήρου τον εργοδότη. Σε αντίθετη περίπτωση επιβάλλονται κυρώσεις, όπως πρόστιμα έως 50.000 ευρώ, προσωρινή διακοπή λειτουργίας της επιχείρησης, ή ποινή φυλάκισης τουλάχιστον έξι μηνών.

Αρμόδια όργανα για την εφαρμογή του συγκεκριμένων ρυθμίσεων είναι οι Επιθεωρητές Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία, οι Ειδικοί Επιθεωρητές Ασφάλειας και Υγείας στην Εργασία του ΣΕΠΕ, οι Επιθεωρητές Εργασιακών Σχέσεων και οι Ειδικοί Επιθεωρητές Εργασιακών Σχέσεων του ΣΕΠΕ.

πηγή capital.gr

της Αλεξάνδρας Γκίτση

 

Εργάζομαι για € 3,00 την ώρα (με τις βενζίνες δικές μου) και με ό,τι φιλοδωρήματα μου δίνετε για την εξυπηρέτηση (που και αυτά τείνουν να εξαφανιστούν), στην πλέον ανθούσα οικονομική δραστηριότητα μιας ρημαγμένης χώρας, χωρίς ασφάλιση και με το αφεντικό να κοιτάει το ρολόι για να δει αν είμαι γρήγορος.

Μπορεί να είμαι πρώην υπάλληλος κάποιας επιχείρησης που έκλεισε, ή να τσοντάρω τον αστείο μισθό που μου δίνουν στην κανονική μου δουλειά γιατί περιμένουν και άλλοι άνθρωποι να ζήσουν από εμένα.

Μπορεί να έχω πτυχίο πανεπιστημίου ή διδακτορικό και να μιλάω 3-4 ξένες γλώσσες. Δεν έχει σημασία, για εσάς είμαι ο «νεαρός» πιτσαφέρνης, που αν αργήσει μουτρώνετε ή αν μπει ανάποδα σε μονόδρομο τον βρίζετε.

Η Αριστερά διαλαλεί ότι αγωνίζεται για μένα… φαντάζομαι ότι αγωνίζεται όσο μένω ντελιβεράς, γιατί αν κάνω ποτέ το λάθος να προοδεύσω, θα είμαι ο Ταξικός τους Εχθρός, οπότε τι σκατά αγώνας είναι αυτός, να κρατάς τους πάντες φτωχούς και αδαείς για να σε πιστεύουν;

Ευτυχώς δεν υπάρχει ενδεχόμενο προόδου μου. Οι λίγες θέσεις εργασίας που διατίθενται είναι ρεζερβέ για τα κομματόσκυλά τους, για τους γκόμενους, το σόι τους, τους πιστούς αφισοκολλητές τους και τους υπάκουους υποτακτικούς τους. Η οικονομία είναι στα σκατά, συνεπώς για τα επόμενα χρόνια έχετε εξασφαλίσει από μένα τη μεταφορά της ζεστής σας πίτσας. Αυτό μου μένει πια, μια και οι gastarbeiters από την Ελλάδα δεν έχουν πια ζήτηση.

Ανήκω στα «Περήφανα Νιάτα» της Ελλάδας, αλλά για κάποιο περίεργο λόγο, κάθε μέρα νοιώθω και λιγότερο περήφανος…. Μάλλον γερνάω…

Γεννήθηκε στην Αθήνα, μεγάλωσε στην Κω, σπούδασε στην Πάτρα. Και τελικά, επέλεξε να μείνει μόνιμα στην Αχαϊκή πρωτεύουσα. Και έγινε πρωτοπόρος μιας έξυπνης ιδέας που μέσω ίντερνετ κάλυπτε την ανάγκη των πολιτών για… καλό φαγητό. Έτσι σήμερα διευθύνει την delivery.gr έχοντας επιλέξει η έδρα της να είναι η Πάτρα και όχι η Αθήνα, όπως οι περισσότεροι θα έκαναν σκεπτόμενοι πως στην πρωτεύουσα οι προοπτικές θα ήταν μεγαλύτερες. Ο Νίκος Ιωάννου μιλά στο σημερινό face control για τις επιλογές του, την ιδέα του, αλλά και για τα θετικά και αρνητικά της πόλης που αγάπησε: την Πάτρα!

Αν ανατρέξεις στο παρελθόν, ποιες τρεις χαρακτηριστικές αναμνήσεις σου «έρχονται» στο μυαλό από την παιδική ηλικία;

To πρώτο ξενύχτι μετά τα αποτελέσματα των πανελληνίων στην Κω. Οι παιδικές εκδρομές στην Πλάκα της Κω και οι «εξερευνήσεις» στα βουνά. Η αλητεία με τα μηχανάκια με τους παλιόφιλους χωρίς κράνη και άγχος τα καλοκαίρια στο νησί απολαμβάνοντας την ζεστή μπουγάτσα τις πρώτες πρωινές ώρες.

Ποιο ήταν το μεγαλύτερο όνειρό σου ως παιδί;

Ανήκω στην πρώτη γενιά nerds  «κομπιουτεράδων». Τότε ο κόσμος μας έβλεπε κάτι σα τον Seldon στο big bang theory. Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα να θαυμάζω άτομα όπως ο Steve Jobs. Παράλληλα πάντα απολάμβανα την αλήθεια της Φυσικής. Ήμουν από μικρός συνειδητοποιημένος ότι θα ασχοληθώ με τις θετικές επιστήμες, τόσο της Φυσικής, των Μαθηματικών, όσο και της Πληροφορικής.  Φανταζόμουν ότι πάντα ήθελα να κάνω καινοτομία στο χώρο της τεχνολογίας. Ελπίζω να το καταφέρω...

Τι ήταν αυτό που σε …έφερε στην Πάτρα;

Στην Πάτρα με έφερε το Φυσικό στο οποίο πέρασα μετά τις πανελλήνιες εξετάσεις.

Και πώς και πήρες την απόφαση να παραμείνεις μόνιμα στην αχαϊκή πρωτεύουσα και όχι να επιστρέψεις στην Αθήνα που παρέχει περισσότερες δυνατότητες;

Το καλό με την ιντερνετική επιχειρηματικότητα είναι ότι είσαι χωροανεξάρτητος μέχρι ενός σημείου. Πιστεύω ότι η Πάτρα σαν μικρότερη πόλη συνδυάζει ό, τι χρειάζομαι για να έχω στο μεγαλύτερο ποσοστό του χρόνου μου ποιοτική καθημερινότητα. Τα απαραίτητα ταξίδια στην Αθήνα είναι κουραστικά αλλά συνηθίζονται.

Η διαδικτυακή επιχειρηματική σου δραστηριότητα, πώς προέκυψε;

Τυχαία ως φοιτητής: κάτι που δεν ήμουν της «τάξης», κάτι που ως «κομπιουτερόφατσα» ήθελα να βρίσκω φαγητό με τα φυλλάδια παραγγελίας το ίδιο εύκολα όπως τα mp3 μου, κάτι που έπρεπε να φάω, έτσι προέκυψε η ιδέα του patrasdelivery.gr το οποίο η πόλη αγκάλιασε και στην πορεία εξελίχθηκε σε delivery.gr.

Υπάρχουν κι άλλα περιθώρια επαγγελματικής δράσης μέσα από το διαδίκτυο κι αν ναι, γιατί;

Οι προοπτικές ανάπτυξης νέων ιδεών στο διαδίκτυο είναι άπειρες. Αρκεί τις περισσότερες φορές μια απλή παρατήρηση της καθημερινότητας για να έρθει μια νέα και ουσιαστική ιδέα. Για παράδειγμα τώρα ζούμε την εποχή του mobile.Ο συνδυασμός τουmobile internet με τα smartphones είναι η κατάλληλη ευκαιρία για σκέψη, παρατήρηση και καινοτομία.

Φοβάσαι την κρίση; Πώς εκτιμάς ότι θα εξελιχθούν τελικά τα πράγματα;

Η κρίση είναι μια παράξενη καραμέλα. Είναι παράξενο αλλά η κρίση δημιουργεί ευκαιρίες αρκεί να έχεις τα μάτια σου ανοιχτά την στιγμή που πρέπει. Αυτή τη στιγμή στη χώρα αναπτύσσεται έντονα η startup σκηνή. Οι νέοι κατεβάζουν ιδέες και υπάρχει κόσμος που τις χρηματοδοτεί.

Μιας και επέλεξες να είσαι Πατρινός, θες να μας πεις ποια είναι αυτά τα σημαντικότερα που σε κερδίζουν σε αυτή την πόλη και ποια εκείνα που σε απογοητεύουν;

Η Πάτρα είναι μια όμορφη πόλη και σε τρομερή θέση. Για μένα ήταν δώρο που ήρθα στην Πάτρα. Συνδυάζει την θάλασσα με κάτι υπέροχα ηλιοβασιλέματα. Όσον αφορά το κομμάτι της ανάπτυξης η Πάτρα έχει όλα τα δεδομένα να γίνει μια μικρή Silicon Valey, πολλοι δε γνωριζουν οτι στο χώρο του Πανεπιστημίου υπάρχει το ΙΕΧΜΥ, το επιστημονικό πάρκο, το Corallia και το ΙΤΥ. Ο στόχος είναινα έρθει η πανεπιστημιακή εκπαιδευση κοντά στην επιχειρηματικότητα. Το απογοητευτικό είναι οτι η τοπική αυτοδιοίκηση είναι απούσα απο αυτη την πραγματικότητα.

Πως συνδυάζεται η επιστήμη με την επιχειρηματικότητα;

Οι δύο έννοιες είναι συμβατές. Ένας επιστήμονας πρέπει να είναι λίγο επιχειρηματίας και αντιστρόφως. Αν ένας επιχειρηματίας δεν είναι παράλληλα επιστήμονας δε μπορεί να αναλύσει, να συνθέσει και να βάλει δομή σε μια σκέψη σε μια ομάδα και συνεπώς σε μια εταιρία (τεχνολογίας τουλάχιστον) . Ο συνδυασμός της επιστήμης με την επιχειρηματικότητα είναι απολαυστικός. Εμπεριέχει τη δημιουργία και την απολαβή των καρπών παράλληλα.

Μπορεί ένας πανεπιστημιακός δάσκαλος να γίνει καλός επιχειρηματίας;

Αυτή η ερώτηση μου θυμίζει τους φοιτητές μου οι οποίοι όταν μάθαιναν ότι είμαι πίσω από το delivery.gr παραξενεύονταν και ρωτούσαν πώς συνδυάζονται αυτές οι δύο καταστάσεις. Η απάντηση ήταν ότι το μάθημα στο πανεπιστήμιο είναι η ψυχοθεραπεία από την ταχύτητα της επιχειρηματικότητας. Η ερευνητική ταυτότητα τώρα ενός πανεπιστημιακού στον αντίποδα έχει κοινά χαρακτηριστικά με τον επιχειρηματία, μιας και πρέπει να εργάζεται με αποτελεσματικότητα, συνέπεια και χωρίς ωράριο.

Πηγή; dete.gr

 

 

eshopkos-foot kalymnosinfo-foot kalymnosinfo-foot nisyrosinfo-footer lerosinfo-footer mykonos-footer santorini-footer kosinfo-foot expo-foot