arxiki selida

Έχετε προσέξει ποτέ τα μάτια κάποιου που κοιμάται βαθιά; Αν ναι, τότε σίγουρα θα έχετε δει ότι σε κάποιες στιγμές τα μάτια του κινούνται κάτω από τα βλέφαρά του.

Αυτή η "γρήγορη κίνηση των ματιών" μεταφράζεται στα αγγλικά ως "rapid eye movement" και αυτά τα αρχικά (REM) δίνουν το όνομά τους σε εκείνη την φάση του ύπνου, που το άτομο βλέπει όνειρα και κοιμάται βαθιά. 

Για πρώτη φορά οι νευροεπιστήμονες κατέγραψαν τη δραστηριότητα μεμονωμένων εγκεφαλικών κυττάρων (νευρώνων) στη διάρκεια του ύπνου και της φάσης REM των ονείρων και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι όταν τα μάτια κινούνται κάτω από τα κλειστά βλέφαρα, αυτό πιθανότατα σχετίζεται με την αλλαγή σκηνής στο όνειρο.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι αυτό που συμβαίνει στον εγκέφαλο σε νευρωνικό επίπεδο στη διάρκεια του ονείρου και της κίνησης των ματιών, μοιάζει εντυπωσιακά πολύ με την ανάλογη νευρωνική δραστηριότητα, όταν κανείς είναι ξύπνιος και βλέπει μια νέα εικόνα. Από αυτό οι επιστήμονες υποθέτουν (εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να είναι βέβαιοι) ότι η αλλαγή εικόνων-σκηνών στα όνειρα σχετίζεται με την κίνηση των ματιών στον ύπνο.
Οι ερευνητές από το Ισραήλ, τη Γαλλία και τις ΗΠΑ, με επικεφαλής τον δρα Γιουβάλ Νιρ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Nature Communications", σύμφωνα με το BBC και το New Scientist, έκαναν την τετραετή μελέτη τους σε 19 εθελοντές ασθενείς που είχαν ήδη ηλεκτρόδια εμφυτευμένα στον εγκέφαλό τους λόγω επιληψίας.
Τα πειράματα έδειξαν ότι όταν οι άνθρωποι είναι ξύπνιοι και βλέπουν μια νέα εικόνα, μετά από περίπου 3 δέκατα του δευτερολέπτου «πυροδοτούνται» συγκεκριμένοι νευρώνες του εγκεφάλου. Το ίδιο συμβαίνει και όταν οι άνθρωποι κλείνουν τα μάτια τους και φαντάζονται την ίδια εικόνα.
Το αξιοσημείωτο είναι πως ένα παρεμφερές ‘μοτίβο' εγκεφαλικής κυτταρικής δραστηριότητας καταγράφεται επίσης κατά τις πολύ γρήγορες κινήσεις των ματιών του κοιμισμένου ανθρώπου στη φάση REM (Rapid Eyes Movements), οι οποίες ανακαλύφθηκαν στη δεκαετία του ΄50. Οι επιστήμονες υποπτεύονταν εδώ και καιρό ότι αυτές οι κινήσεις σχετίζονται με το οπτικό περιεχόμενο των ονείρων και η νέα μελέτη ενισχύει αυτή την πεποίθηση.
«Είναι σαν να περνάει κανείς στο όνειρό του στην επόμενη διαφάνεια (σλάιντ)», όπως είπε χαρακτηριστικά ο Νιρ.
Βέβαια, όπως επεσήμανε ο καθηγητής νευροεπιστήμης Ουίλιαμ Γουίσντεν του Imperial College του Λονδίνου, «παραμένει το πιο γοητευτικό από όλα τα ερωτήματα: γιατί πρέπει να υπάρχει ο ύπνος REM; Γιατί ο εγκέφαλός μας πρέπει να διαθέτει το κύκλωμα για να κάνει κάτι τέτοιο; Η νέα μελέτη δεν δίνει απάντηση σε αυτό, αλλά αναδεικνύει πόσο όμοια είναι η φάση REM με το να είναι κανείς ξύπνιος».
Από το ΑΠΕ

Η στάση του σώματος στη διάρκεια του ύπνου παίζει ρόλο στην υγεία του εγκεφάλου.

Σύμφωνα με μια νέα αμερικανική επιστημονική έρευνα, που βασίσθηκε στη μελέτη πειραματόζωων, όσοι κοιμούνται στο πλευρό τους, αριστερό ή δεξί, πιθανώς μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης Αλτσχάιμερ και άλλων νευρολογικών παθήσεων, επειδή διευκολύνουν τον εγκέφαλό τους να αποβάλει τις περιττές χημικές ουσίες που συσσωρεύονται σε αυτόν, στη διάρκεια της μέρας.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη δρα Έλεν Μπενβενίστε του Πανεπιστημίου Stony Brook της Νέας Υόρκης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό νευροεπιστήμης "Journal of Neuroscience", σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο, χρησιμοποίησαν τεχνολογία μαγνητικής απεικόνισης (MRI) και άλλες μεθόδους για να μελετήσουν την κίνηση των υγρών καθαρισμού του εγκεφάλου, ενόσω τα τρωκτικά είχαν αναισθητοποιηθεί και κοιμούνταν σε διάφορες στάσεις (στο πλευρό, ανάσκελα, μπρούμυτα).

Η συγκριτική μελέτη έδειξε ότι η καλύτερη στάση ύπνου, τουλάχιστον όσον αφορά τον αποτελεσματικότερο καθαρισμό του εγκεφάλου από τα «απόβλητα» του μεταβολισμού, είναι στο πλευρό. Ίσως γι' αυτό ενστικτωδώς η στάση αυτή είναι η πιο δημοφιλής μεταξύ των ανθρώπων και των περισσότερων ζώων.

Μεταξύ των ουσιών που αποβάλλονται ευκολότερα, είναι οι πρωτεΐνες βήτα αμυλοειδές και ταυ, που γίνονται επικίνδυνες, όταν συσσωρεύονται στον εγκέφαλο, οδηγώντας στη δημιουργία «πλακών» και τελικά Αλτσχάιμερ.

Οι ερευνητές επεσήμαναν πάντως πως τα ευρήματά τους πρέπει να επιβεβαιωθούν και στους ανθρώπους, κάτι όμως που θεωρούν πολύ πιθανό.

e-typos.com

"Αυτόν κάπου τον ξέρω", λέμε συχνά, αλλά συχνά γινόμαστε ρεζίλι επειδή δεν θυμόμαστε το όνομα κάποιου που θα έπρεπε να το ξέρουμε. Ωστόσο κανείς δεν φταίει γι’ αυτό. Επιστήμονες που μελετούν τις εγκεφαλικές λειτουργίες μάς... δικαιολογούν απόλυτα και μας λένε πως να θυμόμαστε τα ονόματα των άλλων καλύτερα.   

Ο εγκέφαλος έχει μια συγκεκριμένη περιοχή –περίπου πίσω από τα αυτιά– η οποία είναι η "περιοχή αναγνώρισης προσώπων" (Fusiform Face Area). Η αναγνώριση ενός προσώπου λοιπόν είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από την μνήμη. Τα πρόσωπα δεν τα θυμόμαστε, αλλά τα αναγνωρίζουμε. Πρόκειται για μία εντελώς ξεχωριστή λειτουργία, τόσο έντονη, που μπορούμε να «βλέπουμε» πρόσωπα κι εκεί που δεν υπάρχουν, όπως στα σύννεφα ή στο φεγγάρι. 
Τα ονόματα όμως δεν είναι πρόσωπα, είναι λέξεις. Και τις λέξεις τις ανασύρουμε από την μνήμη μας. Δεν υπάρχει στον εγκέφαλο μηχανισμός "αναγνώρισης" λέξεων. Πρέπει να τις θυμόμαστε. Άλλη λειτουργία είναι η αναγνώριση και άλλη η μνήμη.  Για να θυμόμαστε τα ονόματα, το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να τα χρησιμοποιούμε συχνά και να τα επαναλαμβάνουμε. Όπως, πολύ έξυπνα, κάνουν όσοι επαναλαμβάνουν το όνομα κάποιου που τους συστήνεται.
Το χειρότερο είναι να "στύβουμε" το μυαλό μας για να θυμηθούμε ένα όνομα ή μία οποιαδήποτε λέξη. Αντίθετα, είναι χρήσιμο όταν μας συστήνουν κάποιον να κάνουμε ένα συνειρμό του ονόματός του με κάτι που μας τον θυμίζει. 
iatropedia.gr
Οι νευροεπιστήμονες έκαναν άλλο ένα τολμηρό βήμα για τη «συγχώνευση» και ένταξη των εγκεφάλων σε ένα ενιαίο δίκτυο, έναν υπερ-εγκέφαλο με συλλογική νοημοσύνη, που αποκτά έτσι πολλαπλά αυξημένες ικανότητες σε σχέση με τους μεμονωμένους εγκεφάλους.

Το νέο επίτευγμα αφορά την εξ αποστάσεως ηλεκτρονική διασύνδεση των εγκεφάλων πειραματόζωων -μαϊμούδων και αρουραίων- δημιουργώντας ένα είδος οργανικού υπολογιστικού δικτύου (brainet). Είναι περιττό να ειπωθεί ότι το αδιανόητο έρχεται πιο κοντά: η στιγμή που οι εγκέφαλοι των ανθρώπων δεν θα είναι για πάντα καταδικασμένοι στην απομόνωση, αλλά θα επικοινωνούν άμεσα μεταξύ τους και θα συνεργάζονται για την επίλυση προβλημάτων.

Η νέα πρόοδος οφείλεται και πάλι στον πρωτοπόρο αυτών των πειραμάτων, τον βραζιλιανικής (και ολίγον ελληνικής) καταγωγής νευροβιολόγο Μιγκουέλ Νικολέλης του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Ντιουκ της Β. Καρολίνα των ΗΠΑ, ο οποίος έκανε δύο ξεχωριστά πειράματα, που παρουσίασε στο περιοδικό "Scientific Reports". Ο ίδιος νευροεπιστήμονας έχει καινοτομήσει για τη δημιουργία διεπαφών (interfaces) μεταξύ ανθρωπίνων εγκεφάλων, υπολογιστών και μηχανών όπως τα ρομποτικά άκρα ή οι εξωσκελετοί για παράλυτους.

Στο πρώτο πείραμα, συνδέθηκαν οι εγκέφαλοι τριών μαϊμούδων ρέζους μακάκους, που βρίσκονταν σε διαφορετικά δωμάτια, επιτρέποντας στα ζώα από κοινού να ελέγξουν ένα ψηφιακό χέρι στην οθόνη ενός υπολογιστή που βρισκόταν μπροστά τους. Σταδιακά τα ζώα έμαθαν να συγχρονίζουν τους εγκεφάλους τους και να κινούν το ψηφιακό χέρι με συνεργατικό τρόπο, προκειμένου να πιάσουν μια μπάλα στην οθόνη.

Στο δεύτερο πείραμα, συνδέθηκαν οι εγκέφαλοι τεσσάρων τρωκτικών σε ένα δίκτυο, επιτρέποντάς τους να συγχρονίσουν τη νευρωνική δραστηριότητά τους. Όταν ένα ζώο ένιωθε κάτι (π.χ. ένα ηλεκτρικό ερέθισμα), το ένιωθαν και τα άλλα, ενώ μπορούσαν επίσης να συνεργασθούν για να λύσουν ένα απλό πρόβλημα, που κάθε αρουραίος αδυνατούσε να λύσει μόνος του.

«Ουσιαστικά δημιουργήσαμε έναν συλλογικό σούπερ-εγκέφαλο. Κανείς δεν το είχε κάνει αυτό πριν», δήλωσε ο κύριος Νικολέλης. Απέρριψε επίσης τους σχετικούς φόβους για μελλοντικούς κινδύνους από τη δημιουργία τέτοιων υπερ-εγκεφάλων, όπως έχουν παρουσιασθεί στην επιστημονική φαντασία και στις ταινίες του Χόλιγουντ.

Ο ίδιος δήλωσε αισιόδοξος ότι η έρευνά του θα βοηθήσει τους παράλυτους (π.χ. μετά από εγκεφαλικό) να αποκαταστήσουν εν μέρει την κινητική λειτουργία τους, καθώς ο εγκέφαλος του ασθενούς θα μπορούσε να ωφεληθεί πολύ, αν συγχρονιζόταν με τον εγκέφαλο ενός υγιούς ανθρώπου.

Ο κύριος Νικολέλης εμφανίσθηκε πάντως επιφυλακτικός κατά πόσο στο μέλλον θα είναι εφικτό οι εγκέφαλοι των ανθρώπων να συγχρονισθούν άμεσα για να ανταλλάξουν σιωπηλά πολύπλοκες νοητικές εμπειρίες, καταργώντας ακόμη και την ανάγκη για χρήση της γλώσσας. Όπως είπε, θα είναι δύσκολο να μοιρασθούν σε ένα νοητικό δίκτυο συναισθήματα και προσωπικότητες, καθώς κάτι τέτοιο θα απαιτούσε άκρως πολύπλοκους αλγόριθμους.

Εξάλλου, όπως ανέφερε, δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι πολλοί άνθρωποι όντως θα ήθελαν να ενταχθούν σε έναν τέτοιο υπερ-εγκέφαλο, αν μη τι άλλο για λόγους προστασίας της ιδιωτικότητάς και των ουκ ολίγων προσωπικών μυστικών τους. Και άλλοι ειδικοί επεσήμαναν ότι είναι ζωτικό το ζήτημα διαφύλαξης της ατομικής αυτονομίας, ώστε κάποιος ισχυρός εγκέφαλος να μην χειραγωγεί τους άλλους στο πλαίσιο ενός συλλογικού εγκεφάλου. 
skai.gr

Συσσωρεύονται στα τοιχώματα των αρτηριών και μπορούν να απειλήσουν την καρδιά μας, αποδεικνύεται όμως ότι είναι εξίσου βλαβερά για τον εγκέφαλο.

Τα λιπαρά τρανς έχουν μπει πολλάκις στο στόχαστρο των ειδικών, καθώς έχουν συνδεθεί με καταστροφικές επιδράσεις για την υγεία μας.

Σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση PLOS One, η κατανάλωση λιπαρών τρανς, ακόμη και σε μικρή ποσότητα, μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την εγκεφαλική λειτουργία και συγκεκριμένα τη μνήμη.

Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο UCSD της Καλιφόρνια ανέλυσαν στοιχεία που αφορούσαν σε 1.018 υγιείς άνδρες και γυναίκες που είχαν λάβει μέρος σε έρευνα για τη χοληστερίνη. Οι συμμετέχοντες έδωσαν αναλυτικές πληροφορίες για τις διατροφικές τους συνήθειες και βάσει αυτών οι ερευνητές υπολόγισαν κατά προσέγγιση τα επίπεδα κατανάλωσης λιπαρών τρανς. Καθένας από τους συμμετέχοντες έκανε επίσης ένα τεστ μνήμης.

Αντιπαραθέτοντας την κατανάλωση λιπαρών τρανς με τα αποτελέσματα στο τεστ, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι υπήρχε μια άμεση συσχέτιση μεταξύ των δύο. Οι συμμετέχοντες που κατανάλωναν τις μεγαλύτερες ποσότητες αυτών των βλαβερών λιπαρών ήταν και αυτοί που πέτυχαν τις χαμηλότερες βαθμολογίες στο τεστ. Η συσχέτιση φάνηκε μάλιστα να είναι εντονότερη μεταξύ των νεαρότερων συμμετεχόντων σε σύγκριση με τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.

Τα λιπαρά τρανς προωθούν τις οξειδωτικές βλάβες στα κύτταρα του σώματος, συμβάλλοντας στον ταχύτερο θάνατό τους. Όπως αναφέρει το σχετικό δημοσίευμα του ΤΙΜΕ, μελέτες έχουν υποδείξει ότι το κέντρο της μνήμης του εγκεφάλου, ο ιππόκαμπος, είναι ιδιαιτέρως ευαίσθητος σε τέτοιου είδους μεταβολές, κάτι που εξηγεί πιθανώς γιατί παρατηρούνται οι παραπάνω αρνητικές επιδράσεις.

onmed.gr

 

 

eshopkos-foot kalymnosinfo-foot kalymnosinfo-foot nisyrosinfo-footer lerosinfo-footer mykonos-footer santorini-footer kosinfo-foot expo-foot