Οι ερευνητές από διάφορες χώρες (ΗΠΑ, Καναδά, Γαλλία, Σουηδία κ.α.), με επικεφαλής την ινδικής καταγωγής καθηγήτρια νευρολογίας Σούντα Σεσάντρι της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Βοστώνης, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό νευρολογίας "Lancet Neurology".

Οι επιστήμονες ανέλυσαν γονιδιώματα, καθώς και ήδη δημοσιευμένες μελέτες (μετα-ανάλυση) και εντόπισαν ένα νέο γονίδιο, το FOXF2, το οποίο αυξάνει τον κίνδυνο ισχαιμικού εγκεφαλικού, επειδή προκαλεί δυσλειτουργία στα μικρά αιμοφόρα αγγεία του εγκεφάλου.

Για πρώτη φορά εντοπίζεται ένα γονίδιο «ένοχο» για τη νόσο των μικρών εγκεφαλικών αγγείων, που οδηγεί σε σταδιακή απόφραξή τους και αυξάνει τον κίνδυνο εγκεφαλικού.

Η νόσος των μικρών αγγείων του εγκεφάλου, σύμφωνα με τους ερευνητές, δεν προκαλεί μόνο εγκεφαλικά, αλλά επίσης αυξάνει τον κίνδυνο για άνοια, αλλά και για ψυχολογικά προβλήματα όπως η κατάθλιψη.

Οι επιστήμονες ελπίζουν ότι η ανακάλυψη γονιδίων όπως το FOXF2 θα τους βοηθήσουν να κατανοήσουν καλύτερα, να θεραπεύσουν και να προλάβουν τα εγκεφαλικά και, πιθανώς, την άνοια και τη νόσο Αλτσχάιμερ.

Τα εγκεφαλικά -ισχαιμικά και αιμορραγικά- είναι η κυριότερη νευρολογική αιτία θανάτου και αναπηρίας παγκοσμίως. Παλαιότερες έρευνες έχουν εντοπίσει γονίδια που αυξάνουν τον κίνδυνο για αθηροσκλήρωση και θρόμβωση ή, αντίστροφα, για εγκεφαλική αιμορραγία.

ethnos.gr

Συγκλονισμένη είναι η τοπική κοινωνία στο Ηράκλειο της Κρήτης, με την τραγική είδηση ότι ο 11χρονος Ραφαήλ έφυγε από τη ζωή, παρά τη γενναία μάχη που έδωσε τα τελευταία δύο χρόνια για να κρατηθεί στη ζωή.

Ο 11χρονος είχε διαγνωσθεί από το Δεκέμβριο του 2014 με ένα σπάνιο μικρόβιο, στον εγκέφαλο του.

Ο μικρός τα τελευταία δύο χρόνια πάλευε να ξεπεράσει το σοβαρό πρόβλημα υγείας, που του παρουσιάστηκε, έχοντας πάντα δίπλα του τους γονείς του, συγγενείς, τους δασκάλους και τους συμμαθητές του.

Μάλιστα με πρωτοβουλία του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ηρακλείου “Δ. Θεοτοκόπουλος” είχε ξεκινήσει προσπάθεια για να συγκεντρωθούν χρήματα και να βοηθηθεί η οικογένεια, προκειμένου ο μικρός Ραφαήλ να μεταφερθεί σε ειδικό κέντρο αποκατάστασης στη Λάρισα.

Τελικά όμως ο 11χρονος δεν τα κατάφερε, λόγω σοβαρών επιπλοκών, που υπέστη ο οργανισμός του.

Πηγή cretapost.gr

Πρόκειται για έναν 21χρονο φοιτητή, ο οποίος εμφάνιζε επιληπτικές κρίσεις και άλλα συμπτώματα. Υποβλήθηκε σε μία σειρά εξετάσεων, από τις οποίες διαγνώστηκε ένα χαμηλής κακοήθειας γλοίωμα στο δεξί τμήμα του εγκεφάλου.

Ομάδα ειδικών, υπό τον συντονιστή διευθυντή της Νευροχειρουργικής του νοσοκομείου Νίκο Γεωργακούλια, έκριναν ότι ο Γιώργος -όπως είναι το μικρό όνομα του ασθενούς- μπορεί να χειρουργηθεί όντας σε εγρήγορση. Με τη συγκεκριμένη μέθοδο, ο ασθενής επικοινωνεί με τους γιατρούς του την ώρα της επέμβασης και με τις απαντήσεις του συμβάλλει στον καθορισμό με ακρίβεια της περιοχής που πρέπει να χειρουργηθεί. Αφαιρείται, δηλαδή, ο όγκος, χωρίς να επηρεάζονται κέντρα του εγκεφάλου τα οποία ελέγχουν την ομιλία ή την κίνηση.

Το παιδί οδηγήθηκε στο χειρουργείο, όπου έγινε πλήρης αφαίρεση του γλοιώματος, χωρίς επιπλοκές και επιπτώσεις στη λειτουργικότητά του. Το «Εθνος» βρέθηκε στο χειρουργείο, διαπιστώνοντας πως το ΕΣΥ εξακολουθεί να πρωτοπορεί επιστημονικά, παρά τις μεγάλες ελλείψεις σε έμψυχο και άψυχο υλικό.

Μία ώρα μετά την έναρξη της επέμβασης, η αναισθησιολόγος ζήτησε από τον Γιώργο να ξυπνήσει, όπως και έγινε. Ο 21χρονος κλήθηκε να απαντήσει σε μία σειρά ερωτήσεων, την ώρα που το κρανίο του ήταν ανοικτό και ο εγκέφαλος στα χέρια του χειρουργού. Το έκανε πρόθυμα και πολύ ευγενικά, όπως συνηθίζει.

Ο τεχνικός στέλνει ηλεκτρικά ερεθίσματα, προκειμένου ο χειρουργός να «χαρτογραφήσει» τα κέντρα του εγκεφάλου
Ο τεχνικός στέλνει ηλεκτρικά ερεθίσματα, προκειμένου ο χειρουργός να «χαρτογραφήσει» τα κέντρα του εγκεφάλου

Του ζητήθηκε να μετρήσει έως το δέκα, να αναγνωρίσει εικόνες και να πει εάν ένιωθε μούδιασμα στη γλώσσα ή στα άκρα. Οταν η διαδικασία ολοκληρώθηκε, ο νευροχειρουργός ήταν πλέον βέβαιος πως όλα πήγαν καλά. «Γιώργο, είσαι τέλειος, πήγαν όλα καλά», είπε στον ασθενή του, για να πάρει την απάντηση: «Μακάρι». Ο διάλογος σταμάτησε εδώ: «Σε αφήνω τώρα να κοιμηθείς γλυκά. Θα τα πούμε σε λίγο»...

Αισιόδοξος
Την προηγούμενη της επέμβασης, ο Γιώργος ήταν απόλυτα αισιόδοξος. Στην ερώτηση εάν έχει αγωνία που θα υποβληθεί σε μία τέτοια επέμβαση και θα ξυπνήσει σε έναν άγνωστο χώρο, μας είπε: «Δεν έχω αγωνία. Νιώθω ασφάλεια και έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στους γιατρούς. Νοσηλεύομαι, εξάλλου, σε ένα ιστορικό νοσοκομείο, που φέρει το όνομα του θεμελιωτή του ΕΣΥ»! Ο κ. Γεωργακούλιας είναι ο πρώτος νευροχειρουργός που εφάρμοσε τη μέθοδο στην Ελλάδα, σε στενή συνεργασία με την αναισθησιολόγο Αντωνία Δημακοπούλου και την έμπειρη ομάδα τους. Ο αριθμός των ασθενών που έχουν αντιμετωπίσει είναι σχετικά μικρός και αφορά κυρίως νεαρά άτομα, ηλικίας έως 40 ετών. Η συμμετοχή του ασθενούς επιτυγχάνεται μέσω της ηλεκτρικής διέγερσης των επίμαχων κέντρων του εγκεφάλου με ειδική συσκευή. Στην περίπτωση που ο ασθενής απαντήσει θετικά στη διέγερση, ότι δηλαδή μουδιάζει το χέρι, το πόδι ή η γλώσσα, ο νευροχειρουργός γνωρίζει επακριβώς το αντίστοιχο κέντρο του εγκεφάλου.

Η «χαρτογράφηση» αυτή τού επιτρέπει να κινείται εκτός των κρίσιμων σημείων, αφαιρώντας μόνον τον όγκο. Στην περίπτωση του Γιώργου, αφαιρέθηκε όγκος περίπου τεσσάρων εκατοστών, όσο δηλαδή είχε αποτυπωθεί σε πρόσφατη μαγνητική τομογραφία. Αυτό σημαίνει πως αφαιρέθηκε το σύνολο του όγκου, χωρίς να απαιτείται συμπληρωματική θεραπεία (όπως ακτινοβολία) μετά το χειρουργείο.

Την ώρα που ο νευροχειρουργός βρίσκεται επί το έργον, ο ασθενής ανοίγει τα μάτια και απαντάει σε ερωτήσεις
Την ώρα που ο νευροχειρουργός βρίσκεται επί το έργον, ο ασθενής ανοίγει τα μάτια και απαντάει σε ερωτήσεις

Η νευροχειρουργική κλινική του Κρατικού Αθηνών αποτελεί τα τελευταία 30 χρόνια κέντρο αναφοράς για όγκους υπόφυσης, βάσης κρανίου και ανευρύσματα. Αποδεικνύει πως αποτελεί πραγματική επένδυση στην Υγεία, εφόσον ενισχυθεί με υψηλής εξειδίκευσης προσωπικό κα χρηματοδοτηθεί με βάση αξιολόγηση.

Ν. ΓΕΩΡΓΑΚΟΥΛΙΑΣ
Η συνεργασία της ομάδας κλειδί για την επιτυχία

«Η χειρουργική όγκων εγκεφάλου με τον ασθενή σε εγρήγορση έχει βελτιωθεί σημαντικά», σημειώνει ο Νίκος Γεωργακούλιας. Οταν ξεκινήσαμε -εξηγεί- κάναμε κρανιοτομή την προηγούμενη μέρα: «Ξυπνούσαμε τον άρρωστο και την άλλη μέρα, με τοπική αναισθησία, ανοίγαμε και συνεχίζαμε. Αυτό ήταν διπλή ταλαιπωρία για τον άρρωστο. Μία νάρκωση και ένα χειρουργείο ακόμη».

Σύμφωνα με τον κ. Γεωργακούλια, η πρόοδος των φαρμάκων και η άριστη συνεργασία των χειρουργών με την αναισθησιολόγο έχουν κυριολεκτικά απογειώσει τη μέθοδο: «Εχουμε πλέον άριστη συνεργασία με την αναισθησιολόγο κ. Δημακοπούλου.

Κατά τη διάρκεια της επέμβασης, μπορούμε να συνεννοηθούμε με το βλέμμα». «Πρόκειται» -σημειώνει- «για ομαδική δουλειά. Στην επιτυχή έκβαση συμβάλλει μία μεγάλη ομάδα συνεργατών, η οποία λειτουργεί σαν ρολόι».

Η ρύθμιση της χορήγησης των φαρμάκων της αναισθησίας δίνει τον τόνο στην επέμβαση με τον ασθενή σε εγρήγορση
Η ρύθμιση της χορήγησης των φαρμάκων της αναισθησίας δίνει τον τόνο στην επέμβαση με τον ασθενή σε εγρήγορση

Ο κ. Γεωργακούλιας διευκρινίζει πως η μέθοδος εφαρμόζεται σε μεγάλα νοσοκομεία του εξωτερικού. Ο ίδιος εκπαιδεύτηκε σε ειδικά κέντρα της Μεγάλης Βρετανίας και του Καναδά, όπου η «χαρτογράφηση» του εγκεφάλου έχει ξεκινήσει πριν από πολλά χρόνια:

«Επιστήμονες του Νευρολογικού Ινστιτούτου του Μόντρεαλ είχαν ξεκινήσει από τη δεκαετία του '30 τις πειραματικές μελέτες πάνω στη χαρτογράφηση του εγκεφάλου. Βρήκαν πως κάθε περιοχή του σώματός μας αντιστοιχεί σε μία περιοχή του εγκεφάλου και για την ανακάλυψη αυτή πήραν βραβείο Νόμπελ».

ΑΝΤΩΝΙΑ ΔΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Ο ασθενής κοιμάται και σε κάποια φάση τον ξυπνάμε

«Η μέθοδος απαιτεί άριστη συνεργασία αναισθησιολόγου και χειρουργού», λέει η αναισθησιολόγος Αντωνία Δημακοπούλου. Κατά τη διάρκεια της επέμβασης -τονίζει- υπάρχουν φάσεις στις οποίες θα πρέπει να συνεννοούμαστε με τον νευροχειρουργό. Να διακόψουμε τα φάρμακα, ώστε να μπορεί ο ασθενής να είναι σε εγρήγορση και να επικοινωνεί μαζί μας.

Σύμφωνα με την κ. Δημακοπούλου, η μέθοδος αυτή αποκαλείται «asleep - awake ? asleep», δηλαδή ο ασθενής κοιμάται και σε κάποια φάση της επέμβασης ξυπνάει: «Επικοινωνεί μαζί μας όταν έχει ολοκληρωθεί η χαρτογράφηση και πιθανώς η εξαίρεση του μεγαλύτερου τμήματος του όγκου, ώστε να είναι ασφαλής»... Τα φάρμακα (αναισθησιολογικοί παράγοντες) επιτρέπουν αυτό το αποτέλεσμα. Είναι ταχείας έναρξης δράσης και ταχείας δράσης. Δρουν πολύ γρήγορα και πολύ γρήγορα αποβάλλονται.

Νιώθω ασφάλεια και έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στους γιατρούς, μας είπε ο Γιώργος μία μέρα πριν υποβληθεί στην επέμβαση
Νιώθω ασφάλεια και έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στους γιατρούς, μας είπε ο Γιώργος μία μέρα πριν υποβληθεί στην επέμβαση

Η αναισθησία επιλογής είναι αποκλειστικά η ολική ενδοφλέβια. Ο αεραγωγός γίνεται με τοποθέτηση λαρυγγικής μάσκας και όχι ενδοτραχειακού σωλήνα, όπως είναι η συνήθης γενική αναισθησία. Νεότερα φάρμακα επιτρέπουν να είναι ο ασθενής σε καταστολή, χωρίς να πονάει. Είναι, δηλαδή μία κατάσταση που μιμείται τον φυσικό ύπνο. Η αναλγησία εξασφαλίζεται με την τεχνική «scalp block» διήθηση της κρανιοτομίας με τοπικό αναισθητικό. Εχει πολύ καλή μετεγχειρητική αναλγησία, με τους ασθενείς να μην αναφέρουν δυσάρεστο συναίσθημα. Δεν πονούν και κάποιοι ενδέχεται να θυμούνται ή να θυμούνται αχνά την επέμβαση.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΡΑΓΙΩΡΓΟΣ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΑΡΡΗΣ

ethnos.gr



Μήπως διαβάζετε αυτή τη στιγμή το άρθρο αυτό από το κινητό σας; Μήπως δεν καταφέρνετε να περάσουν 20 λεπτά χωρίς να κοιτάξετε το τηλέφωνό σας; Τότε ανήκετε στην πλειονότητα του πληθυσμού που δεν μπορούν να αποχωριστούν το κινητό τους.

«Δεν αντέχουμε πλέον να είμαστε μόνοι ούτε μια στιγμή», αναφέρει ο κοινωνικός ψυχολόγος Sherry Turkle σε βίντεο στο Business Insider. «Ο εγκέφαλός μας χρειάζεται συνέχεια ερεθίσματα και αυτή είναι, ίσως, η πιο επικίνδυνη αλλαγή».

Γιατί επικίνδυνη; Είναι σημαντικό να είναι κανείς ήρεμος και συγκεντρωμένος όταν πρόκειται να λάβει σημαντικές αποφάσεις σχετικά με τη ζωή του και η σχέση μας με την τεχνολογία έχει μειώσει το ποσοστό της γενικότερης προσοχής μας. Το να μπορεί κάποιος να αντιλαμβάνεται τις σκέψεις και τα συναισθήματά του, τη στιγμή που συμβαίνουν, έχει πολλά οφέλη για την υγεία, όπως μειώνει τον κίνδυνο παχυσαρκίας και παθήσεων που συνδέονται με το στρες. Όταν, όμως, κάποιος δέχεται συνεχώς πληροφορίες είναι δύσκολο να μείνει σε επαφή με τις σκέψεις και τα συναισθήματά του.

Υπάρχουν μερικοί τρόποι για να περιορίσει κανείς τις αλλαγές που συμβαίνουν καθώς αυξάνεται η επαφή μας με την τεχνολογία. Αρχικά, μπορείτε να εφαρμόσετε μία ψηφιακή αποτοξίνωση και να προσπαθείτε να μένετε εκτός διαδικτύου έστω και για λίγη ώρα μέσα στην ημέρα, με την ελπίδα ότι κάποια μέρα θα αντέξετε 24 ώρες χωρίς τον υπολογιστή ή το κινητό σας τηλέφωνο!

Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε αρχικά στην αμερικάνικη έκδοση της HuffPost.

Πολλοί άνθρωποι συνεχίζουν να τρώνε ενώ, στην πραγματικότητα, δεν πεινάνε.

Οι επιστήμονες βρήκαν τον "διακόπτη" της πολυφαγίας στον εγκέφαλο, κάνοντας ένα σημαντικό βήμα στην μελλοντική αντιμετώπιση της πολυφαγίας και, κατ' επέκταση, της παχυσαρκίας.

O "διακόπτης" που ρυθμίζει την όρεξη ελέγχεται από μια ομάδα νευρικών κυττάρων, τα οποία ενεργοποιούν το σάκχαρο, που ανεβαίνει μετά από κάθε γεύμα. Μόλις το σάκχαρο ενεργοποιηθεί, δίνει το μήνυμα του κορεσμού, οπότε, λογικά, το άτομο πρέπει να σταματήσει να τρώει.

Τι γίνεται, όμως, όταν αυτός ο σημαντικός "διακόπτης" δεν λειτουργεί σωστά; Το άτομο δεν καταλαβαίνει ότι έχει χορτάσει και συνεχίζει να τρώει, με αποτέλεσμα να παίρνει κιλά. Την ανακάλυψη έκαναν οι επιστήμονες, ενώ μελετούσαν τη δύναμη των συνδέσμων ανάμεσα στα εγκεφαλικά κύτταρα πειραματόζωων, ένα φαινόμενο που θεωρείται σημαντικό στη μάθηση και στη μνήμη.

Ειδικότερα ήθελαν να δουν τι θα συμβεί, όταν το γονίδιο ενός ενζύμου, που ονομάζεται OGT, αδρανοποιηθεί σε συγκεκριμένες περιοχές των εγκεφάλων στα ποντίκια. Το OGT σχετίζεται με τον μεταβολισμό, άρα και με την ινσουλίνη και τη γλυκόζη, που αυξάνονται στη διάρκεια ενός γεύματος ή μετά την πόση ροφημάτων πλούσια σε ζάχαρη.

Όταν, λοιπόν, αδρανοποιούνταν τα κύτταρα σε μια μικρή περιοχή του εγκεφάλου, που λέγεται παρακοιλιακός πυρήνας, τα ποντίκια έτρωγαν περισσότερο και διπλασίαζαν το σωματικό βάρος τους σε τρεις εβδομάδες. Αντιθέτως, όταν οι ερευνητές ενεργοποιούσαν τα κύτταρα, τα ποντίκια μείωναν κατά 25% την ημερήσια πρόσληψη τροφής. Ο παρακοιλιακός πυρήνας είναι μία δομή του εγκεφάλου, που ήταν γνωστό ότι σχετίζεται με την εκπομπή και λήψη μηνυμάτων σχετιζομένων με την όρεξη και με την πρόσληψη τροφής, αλλά μέχρι τώρα παρέμενε άγνωστο πώς, ακριβώς, λειτουργεί.

«Τα ευρήματα αυτά υποδηλώνουν ότι στα συγκεκριμένα κύτταρα το ένζυμο OGT είναι απαραίτητο για τη διατήρηση των συνάψεων» δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής Richard Huganir, καθηγητής στο τμήμα νευροεπιστήμης του Πανεπιστημίου Johns Hopkins, στη Βαλτιμόρη. «Οι συνάψεις από την πλευρά τους είναι απαραίτητος για την ανάπτυξη του αισθήματος κορεσμού της πείνας και όταν η αλληλουχία αυτή διαταραχθεί, το επακόλουθο είναι υπερφαγία και αύξηση του σωματικού βάρους».

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο Science.

Πηγή: Independent

 

 

eshopkos-foot kalymnosinfo-foot kalymnosinfo-foot nisyrosinfo-footer lerosinfo-footer mykonos-footer santorini-footer kosinfo-foot expo-foot