arxiki selida

Επιστήμονες από τις ΗΠΑ και την Ευρώπη ανακάλυψαν έναν βραχώδη εξωπλανήτη που φαίνεται να έχει μεγάλη ομοιότητα με τη Γη από άποψη μεγέθους και θερμοκρασίας, διαθέτοντας πιθανώς συνθήκες φιλικές για την ύπαρξη νερού και την ανάπτυξη ζωής, καθώς βρίσκεται εντός της «κατοικήσιμης» ζώνης του άστρου του.

Ο εξωπλανήτης Kepler-1649c βρίσκεται σε απόσταση 300 ετών φωτός από τη Γη και η ανακάλυψή του έγινε μετά από νέα ανάλυση παλαιότερων δεδομένων που είχε στείλει το -εκτός λειτουργίας πλέον- αμερικανικό διαστημικό τηλεσκόπιο «Κέπλερ». Στην πρώτη «ανάγνωση» ο πλανήτης πριν χρόνια είχε περάσει απαρατήρητος, αλλά τώρα, μετά από μία δεύτερη ανάλυση των στοιχείων, έγινε αντιληπτός. Από τους χιλιάδες εξωπλανήτες που έχει εντοπίσει το εν λόγω τηλεσκόπιο, ο νέος εξωπλανήτης είναι ο πιο όμοιος με τη Γη σε μέγεθος και θερμοκρασία που έχει βρεθεί μέχρι σήμερα.

«Είναι απίστευτο ότι βρήκαμε έναν τέτοιο εξωπλανήτη τώρα, τόσα χρόνια αφότου έχει σταματήσει η συλλογή δεδομένων από το τηλεσκόπιο Κέπλερ. Αναρωτιέμαι τι άλλο μπορεί να βρεθεί τα επόμενα χρόνια στα πλούσια στοιχεία που συνέλλεξε το Κέπλερ», ανέφερε ο αστρονόμος Jeff Coughlin του Ινστιτούτου SETI της Καλιφόρνια.

Ο Kepler-1649c έχει διάμετρο μόλις 1,06 φορές μεγαλύτερη της Γης (δηλαδή 6% μεγαλύτερη) και λαμβάνει από το μητρικό άστρο του περίπου το 75% της ακτινοβολίας που δέχεται η Γη από τον Ήλιο, συνεπώς οι δύο πλανήτες έχουν θερμοκρασιακές ομοιότητες. Αντίθετα, όμως, με τη Γη, βρίσκεται σε τροχιά γύρω από ένα μικρό και αχνό άστρο ερυθρό νάνο, που έχει το ένα τέταρτο του μεγέθους του Ήλιου. Επειδή κινείται πολύ πιο κοντά στο άστρο του από ό,τι η Γη γύρω από τον Ήλιο, ο Kepler-1649c χρειάζεται 19,5 γήινες ημέρες (η διάρκεια του έτους του) για να διαγράψει μία πλήρη περιφορά.

 

«Αυτός ο γοητευτικός μακρινός κόσμος μάς γεννά ακόμη μεγαλύτερη ελπίδα ότι μία δεύτερη Γη βρίσκεται κάπου ανάμεσα στα άστρα και περιμένει να την ανακαλύψουμε», δήλωσε ο Νο2 στην επιστημονική ιεραρχία της Αμερικανικής Διαστημικής Υπηρεσίας (NASA), Thomas Zurbuchen.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Άντριου Βάντερμπουργκ του Πανεπιστημίου του Τέξας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό αστροφυσικής «The Astrophysical Journal Letters», διευκρίνισαν ότι κατά πόσο όντως ο Kepler-1649c είναι κατάλληλος για να κατοικηθεί είναι κάτι -προς το παρόν- δύσκολο να εκτιμηθεί με βάση τα έως τώρα στοιχεία.

Παραμένει άγνωστο αν ο πλανήτης διαθέτει ατμόσφαιρα και τι είδους. Οι ερυθροί νάνοι έχουν την «κακή» συνήθεια να κάνουν περιοδικές εκλάμψεις επικίνδυνης ακτινοβολίας στο διάστημα γύρω τους, κάτι που μπορεί να καταστρέψει την όποια πλανητική ατμόσφαιρα.

Άλλοι εξωπλανήτες που έχουν βρεθεί έως τώρα και εμφανίζουν ομοιότητες σε μέγεθος με τη Γη είναι οι Trappist-1f και Teergarden c, ενώ σε θερμοκρασία οι Trappist-1d και TOI 700d. Αλλά έως τώρα δεν είχε ανακαλυφθεί κανένας που να είναι τόσο όμοιος με τη Γη ταυτόχρονα σε μέγεθος και θερμοκρασία και επίσης να βρίσκεται εντός της «κατοικήσιμης» ζώνης του άστρου του.

Στο ίδιο αστρικό σύστημα έχει βρεθεί εδώ και τρία χρόνια ακόμη ένας εξωπλανήτης, ο Kepler-1649b, ο οποίος βρίσκεται πολύ πιο κοντά στο άστρο, άρα αναμένεται να είναι καυτός και ακατάλληλος για ζωή (όπως η Αφροδίτη στο δικό μας ηλιακό σύστημα), ενώ δεν αποκλείεται να υπάρχουν και άλλοι πλανήτες.

Το τηλεσκόπιο «Κέπλερ», ο σημαντικότερος «κυνηγός εξωπλανητών» για όσο λειτούργησε έως το 2018, οπότε ξέμεινε από καύσιμα, έχει φέρει στο φως περίπου τα δύο τρίτα των συνολικά 4.100 επιβεβαιωμένων μέχρι σήμερα πλανητών πέρα από το ηλιακό σύστημά μας.

Οι ανακαλύψεις του έχουν οδηγήσει τους επιστήμονες στην εκτίμηση ότι το 20% έως 25% των περίπου 200 δισεκατομμυρίων άστρων του γαλαξία μας διαθέτουν βραχώδεις εξωπλανήτες στη φιλόξενη ζώνη πέριξ του άστρου τους.

Πατήστε εδώ για να διαβάσετε την επιστημονική δημοσίευση

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

 

Τον κώδωνα του κινδύνου ότι η θερμοκρασία στη Γη μπορεί να υπερβεί το πλαφόν των 1,5 βαθμών Κελσίου έως το 2024 κρούει η μετεωρολογική υπηρεσία της Βρετανίας, επισημαίνοντας ότι τα πέντε επόμενα χρόνια θα μπορούσαν να είναι τα θερμότερα που θα έχουν καταγραφεί ποτέ παγκοσμίως.

Στο πλαίσιο αυτών των προβλέψεων που μελετούν τις κλιματικές τάσεις των επόμενων 10 ετών, το Met Office εκτιμά ότι κάθε χρονιά, από το 2020 έως το 2024, η θερμοκρασία αναμένεται να είναι κατά 1,06 έως 1,62 βαθμούς Κελσίου υψηλότερη από τα κανονικά επίπεδα. Το ρεκόρ του 2016, που αποτελεί μέχρι στιγμής την θερμότερη χρονιά που έχει ποτέ καταγραφεί, «πιθανόν» θα καταρριφθεί κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.

«Οι τελευταίες προβλέψεις για τα επόμενα πέντε έτη καταδεικνύουν ότι (το φαινόμενο) της υπερθέρμανσης του πλανήτη θα συνεχιστεί, σε συμφωνία με τα αυξημένα επίπεδα των εκπομπών αερίου που προκαλούν το φαινόμενο της υπερθέρμανσης του πλανήτη» σχολίασε ο μετεωρολόγος Νταγκ Σμιθ.

«Αυτές οι προβλέψεις περιλαμβάνουν κάποιον βαθμό αβεβαιότητας, όμως οι περισσότερες περιοχές θα είναι θερμότερες», ιδίως η βόρεια Ευρώπη, η Ασία και η Βόρεια Αμερική, τόνισε ο επιστήμονας.

Ο μέσος όρος των θερμοκρασιών τα επόμενα πέντε χρόνια αναμένεται να καθοριστεί μεταξύ 1,15 και 1,46 βαθμών Κελσίου πάνω από την προβιομηχανική εποχή.

Ο μέσος όρος για το 2015-2019, την θερμότερη περίοδο που έχει ποτέ καταγραφεί, ανήλθε σε 1,09 βαθμό Κελσίου.

Η Συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα στοχεύει να συγκρατήσει την άνοδο της θερμοκρασία στους +2 βαθμούς, ιδανικά στον +1,5 βαθμό Κελσίου έως το 2100 σε σύγκριση με την προβιομηχανική περίοδο, κάτι που επιτάσσει τη δραστική και άμεση μείωση των εκπομπών αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου από την ανθρώπινη δραστηριότητα.

Σύμφωνα με το Met Office, υπάρχει ένας «μικρός κίνδυνος» (περίπου 10%) σε μία από τις χρονιές μεταξύ 2020 και 2024 να υπερβεί το φράγμα του 1,5 βαθμού Κελσίου.

https://www.dikaiologitika.gr/

Τρελάθηκε η μανγητική «πυξίδα» της Γης καθώς «η κίνηση από τη δεκαετία του 1990 έχει γίνει πια ταχύτερη από κάθε άλλη φορά εδώ και τουλάχιστον τέσσερις αιώνες», δηλώνει ο γεωφυσικός και ειδικός στο γεωμαγνητισμό δρ Σιάραν Μπέγκαν της Βρετανικής Γεωλογικής Υπηρεσίας.

Ο μαγνητικός βόρειος πόλος της Γης, στον οποίο βασίζονται οι πλοηγοί εδώ και αιώνες για τον προσανατολισμό τους και πιο πρόσφατα χρησιμοποιείται από τα αεροπλάνα έως τις εφαρμογές των «έξυπνων» κινητών τηλεφώνων, μετακινείται πλέον με ρυθμό άνευ προηγουμένου.

«Η κίνηση από τη δεκαετία του 1990 έχει γίνει πια ταχύτερη από κάθε άλλη φορά εδώ και τουλάχιστον τέσσερις αιώνες, χωρίς πραγματικά να ξέρουμε πολλά πράγματα για τις αλλαγές στον πυρήνα της Γης, που προκαλούν αυτή την κίνηση», δήλωσε στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» ο γεωφυσικός και ειδικός στο γεωμαγνητισμό δρ Σιάραν Μπέγκαν της Βρετανικής Γεωλογικής Υπηρεσίας.

Για το μαγνητικό βόρειο πόλο της Γης που μετακινείται πλέον με ρυθμό άνευ προηγουμένου στην καταγεγραμμένη ιστορία, οι επιστήμονες κρούουν το κώδωνα. Διασχίζει πια την περιοχή της Αρκτικής με ταχύτητα περίπου 50 χιλιομέτρων το χρόνο και δεν δείχνει σημεία επιβράδυνσης στο «βηματισμό» του.

«Η κίνηση από τη δεκαετία του 1990 έχει γίνει πια ταχύτερη από κάθε άλλη φορά εδώ και τουλάχιστον τέσσερις αιώνες, χωρίς πραγματικά να ξέρουμε πολλά πράγματα για τις αλλαγές στον πυρήνα της Γης, που προκαλούν αυτή την κίνηση», δήλωσε στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» ο γεωφυσικός και ειδικός στο γεωμαγνητισμό δρ Σιάραν Μπέγκαν της Βρετανικής Γεωλογικής Υπηρεσίας.

Η γρήγορη αυτή κίνηση του μαγνητικού πόλου (ο οποίος διαφέρει από τον αντίστοιχο γεωγραφικό πόλο) αντανακλάται στην αναθεωρημένη έκδοση του Παγκόσμιου Μαγνητικού Μοντέλου που δόθηκε στη δημοσιότητα πριν λίγες μέρες από τη Βρετανική Γεωλογική Υπηρεσία και τα Εθνικά Κέντρα Περιβαλλοντικής Πληροφόρησης των ΗΠΑ. Σε συνδυασμό με τα δορυφορικά δεδομένα όπως του GPS, το εν λόγω μοντέλο αποτελεί το θεμέλιο της σύγχρονης πλοήγησης, ενώ οι συχνές αναθεωρήσεις του είναι αναγκαίες.

Από τον 16ο αιώνα που καταγράφηκαν τα πρώτα μαγνητικά στοιχεία, έως το τέλος της δεκαετίας του 1990, ο μαγνητικός βόρειος πόλος είχε μια σχετικά σταθερή πορεία, καθώς περιπλανιόταν αργά γύρω από την περιοχή του αρκτικού Καναδά. Όμως στη συνέχεια επιτάχυνε την κίνηση του και άρχισε μια νέα πορεία προς το βόρειο γεωγραφικό πόλο.

Η ταχύτητα του αυξήθηκε κι άλλο τα τελευταία χρόνια, καθώς κατευθύνεται γρήγορα προς τη Σιβηρία. Το 2019 ο βόρειος μαγνητικός πόλος πέρασε σε απόσταση 390 χιλιομέτρων ή περίπου τριών μοιρών από τον βόρειο γεωγραφικό πόλο και για πρώτη φορά διέσχισε τον μεσημβρινό του Γκρίνουιτς.

Το μαγνητικό πεδίο
Το μαγνητικό πεδίο της Γης γεννιέται όπως στην περίπτωση ενός δυναμό, καθώς ο λιωμένος σίδηρος κινείται μέσα στα έγκατα του πλανήτη μας και δημιουργεί ηλεκτρικά ρεύματα. Δεν είναι όμως σαφές στους επιστήμονες για ποιο λόγο τον τελευταίο καιρό το μαγνητικό πεδίο εμφανίζει μεγαλύτερη κινητικότητα και λιγότερη προβλεψιμότητα.

Το γεγονός ότι ο λιωμένος σίδηρος βρίσκεται περίπου 3.000 χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια της Γης, προφανώς δυσκολεύει τη μελέτη του φαινομένου.

Το νέο παγκόσμιο Μαγνητικό Μοντέλο επίσης επιβεβαιώνει ότι το γήινο μαγνητικό πεδίο εξασθενεί κατά περίπου 5% κάθε αιώνα.

Αν αυτό συνεχιστεί, μπορεί να προκύψει αναστροφή του πεδίου (με το βόρειο μαγνητικό πόλο να έρχεται στη θέση του νότιου και αντίστροφα), κάτι που έχει ξαναγίνει αρκετές φορές στο παρελθόν.

Την τελευταία φορά ήταν πριν περίπου 780.000 χρόνια, σύμφωνα με το γεωλογικό «αρχείο» της Γης.

Με βάση την εκτίμηση ότι αναστροφές συμβαίνουν κατά μέσο όρο κάθε περίπου 500.000 χρόνια, μια νέα αναστροφή φαίνεται να έχει καθυστερήσει. Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά ποιες ακριβώς επιπτώσεις θα υπάρξουν στη φάση της αναστροφής.

Ανησυχητικές επιπτώσεις
Με δεδομένο πάντως ότι το μαγνητικό πεδίο προστατεύει τη Γη από την ηλιακή και κοσμική ακτινοβολία, είναι πιθανό να υπάρξουν ανησυχητικές επιπτώσεις για τον ανθρώπινο πολιτισμό.

Εως ότου κατασταλάξει το μαγνητικό χάος της μεταβατικής φάσης της αναστροφής των πόλων, τα έμβια όντα και διάφορες κρίσιμες τεχνολογικές υποδομές (δορυφόροι, αεροπλάνα, ηλεκτρικά δίκτυα κ.α.) μπορεί να εκτεθούν σε επιβλαβή ακτινοβολία. Πάντως λίγοι γεωφυσικοί θεωρούν πιθανή μια τέτοια αναστροφή μέσα στους επόμενους λίγους αιώνες.

Όσον αφορά το πιο άμεσο μέλλον, οι επιστήμονες δεν έχουν ιδέα για πόσο ακόμη ο βόρειος μαγνητικός πόλος θα συνεχίσει την ίδια ή άλλη «τρελή» πορεία του και με ποια ταχύτητα. Περιέργως, στην άλλη πλευρά της Γης, ο νότιος μαγνητικός πόλος έχει παραμείνει σχεδόν σταθερός εδώ και δεκαετίες.

Η προσέγγισή του έγινε αντιληπτή μόλις λίγες ώρες πριν, πράγμα μάλλον ανησυχητικό
Ένας διαστημικός βράχος μεγάλος όσο ένα ποδοσφαιρικό γήπεδο πέρασε πολύ κοντά από τη Γη τη Δευτέρα και κανείς δεν το αντιλήφθηκε παρά μόνο μερικές ώρες πριν - πράγμα μάλλον ανησυχητικό.
Ο αστεροειδής "2018 GE3", που είχε μέγεθος λίγο μεγαλύτερο από εκείνον ο οποίος είχε εκραγεί πάνω από την Τουνγκούσκα της Σιβηρίας το 1908, ισοπεδώνοντας 2.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα δάσους, πέρασε σε απόσταση 192.300 χιλιομέτρων, σχεδόν στο μισό της απόστασης της Σελήνης από τη Γη, σύμφωνα με την Αμερικανική Διαστημική Υπηρεσία (NASA).
Η NASA εκτιμά ότι ο περαστικός «επισκέπτης» είχε διάμετρο 48 έως 110 μέτρων, δηλαδή τρεις έως έξι φορές μεγαλύτερος από τον άλλο αστεροειδή που το 2013 εξερράγη πάνω από το Τσελιάμπινσκ της Ρωσίας, τραυματίζοντας περισσότερους από 1.200 ανθρώπους και προξενώντας ζημιές σε κτίρια σε απόσταση έως 93 χιλιομέτρων.
Ο αστεροειδής έγινε πρώτα αντιληπτός από αστρονόμους του τηλεσκοπίου Catalina του Πανεπιστημίου της Αριζόνα, μόνο 21 ώρες πριν το κοντινότερο πέρασμα του από τη Γη το πρωί της Δευτέρας.
«Αστεροειδείς αυτού του μεγέθους δεν πλησιάζουν συχνά τον πλανήτη μας, ίσως μία ή δύο φορές το χρόνο», δήλωσε ο Πολ Τσόντας, επικεφαλής του Kέντρου Μελετών Αντικειμένων Kοντινών στη Γη της NASA.
Σχεδόν όλοι οι αστεροειδείς προέρχονται από τη ζώνη των αστεροειδών μεταξύ 'Αρη-Δία. Ο μεγαλύτερος γνωστός αστεροειδής είναι η Εστία με διάμετρο 530 χιλιομέτρων.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Έντονο προβληματισμό προκαλεί στην επιστημονική κοινότητα ο εντοπισμός τεράστιας μαύρης κηλίδας στον ήλιο, καθώς εκφράζονται φόβοι ότι απειλείται η Γη με μπλακάουτ. Η διάμετρός της φτάνει τα 75.000 μίλια και οι επιστήμονες υπογραμμίζουν πως είναι ορατή από τον πλανήτη μας, ενώ σπάνια έχει παρατηρηθεί κάτι αντίστοιχο στα χρόνια που εξερευνάται το Διάστημα.

Η κηλίδα εντοπίστηκε μόλις την προηγούμενη εβδομάδα και απειλεί με μπλακάουτ τους δορυφόρους και τις επικοινωνίες. Επιπλέον, μπορεί να προκαλέσει καταιγίδα ακτινοβολίας, η οποία θα πλήξει τον πλανήτη μας, σύμφωνα με τις ανακοινώσεις των επιστημόνων, οι οποίοι εκφράζουν έντονη ανησυχία αναφορικά με το μέγεθος του φαινομένου.

Όπως εξηγούν, μία τέτοια καταιγίδα θα μπορούσε να δημιουργήσει εκπληκτικές, μοναδικές αύρες σε όλον τον κόσμο, με χρωματισμούς που όμοιούς τους δεν έχει δει ο άνθρωπος, στον ουρανό. Μπορεί, επίσης, να προκαλέσει χάος στα ηλεκτρικά και ηλεκτρονικά δίκτυα, σε πολλές περιοχές του πλανήτη, διευκρινίζει επιστήμονας της NASA.

thetoc.gr

Σελίδα 1 από 17

 

 

eshopkos-foot kalymnosinfo-foot kalymnosinfo-foot nisyrosinfo-footer lerosinfo-footer mykonos-footer santorini-footer kosinfo-foot expo-foot