arxiki selida

Την 1η Σεπτεμβρίου, το Ηλιακό Παρατηρητήριο της NASA συνέλαβε μία μοναδική στιγμή στην ιστορία της μελέτης του διαστήματος.

Η διαστημική υπηρεσία κατάφερε να «πιάσει» με την κάμερα τη σπάνια διπλή έκλειψη του ηλίου, παρουσιάζοντας εκπληκτικές εικόνες από την ομορφιά του σύμπαντος.

Εδώ ο φακός συνέλαβε τη στιγμή που πάνω στον ήλιο έπεφτε η σκιά της Γης, αλλά και της Σελήνης, προκαλώντας ένα εκπληκτικής ομορφιάς φαινόμενο.

Δείτε το βίντεο της NASA

iefimerida.gr 

Χιλιάδες κόσμου σε όλο τον πλανήτη απόλαυσαν το μοναδικό θέαμα

Δεν συμβαίνει τόσο συχνά, αλλά όταν γίνεται και ειδικά όταν έχεις τη δυνατότητα να το παρακολουθήσεις είναι κάτι μοναδικό!
Χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στην Ινδονησία για να παρακολουθήσουν την ολική ηλιακή έκλειψη που ήταν ορατή ως μερική στην Αυστραλία, τη νοτιονατολική Ασία και τη Χαβάη.

Όπως θα δείτε και στις φωτογραφίες, το αποτέλεσμα ήταν εντυπωσιακό. Ακόμα και η NASA έδειξε σε ζωντανή μετάδοση το φαινόμενο της ολικής έκλειψης ηλίου με το βίντεο να είναι μοναδικό...

Το πέρασμα ενός αστεροειδούς από την Γη ίσως να ήταν μια επίσκεψη ρουτίνας για τους αστρονόμους – ερασιτέχνες και μη – αν δεν συνδιαζόταν με δύο άλλα σπάνια αστρικά φαινόμενα.

Η τριπλή αυτή σύμπτωση κάνει πολλούς να φοβούνται ότι το τέλος του κόσμου έφτασε.

Τα τρία ουράνια φαινόμενα που θα συμβούν πάνω από τα κεφάλια μας σήμερα Δεύτερα είναι:

το πέρασμα του αστεροειδούς 2013 TX68
το Σούπερ Φεγγάρι και
μια έκλειψη ηλίου.
Η Σελήνη θα φαίνεται μεγαλύτερη από το συνηθισμένο καθώς θα βρεθεί στην πιο μικρή απόστασή της από τη Γη, προκαλώντας το φαινόμενο που ονομάζεται «Σούπερ Φεγγάρι».

Ομως την ίδια στιγμή το φεγγάρι θα περνά μπροστά από τον Ηλιο προκαλώντας έκλειψη, η οποία θα είναι ορατή μόνο από τον Ειρηνικό Ωκεανό.

Ο αστεροειδής 2013 TX68 που περνάει από την γειτονία μας, παρακολουθείται στενά από τη ΝΑΣΑ. Το ουράνιο σώμα με διάμετρο τουλάχιστον 30 μέτρων θα μπορούσε να προκαλέσει μεγάλες καταστροφές αν έμπαινε στην ατμόσφαιρα και έπεφτε στην επιφάνεια του πλανήτη. Ωστόσο οι επιστήμονες εκτιμούν ότι κάτι τέτοιο είναι απίθανο να συμβεί.

Ο αστεροειδής εντοπίστηκε το 2013 όταν πέρασε και πάλι κοντά από την Γη. Υπολογίζεται ότι αυτή τη φορά θα περάσει σε ύψος τουλάχιστον 34.000 χιλιομέτρων από την επιφάνεια της Γης. Η πιθανότητα κάτι να μην πάει καλά και ο αστεροειδής να πέσει στοπν πλανήτη μας υπολογίζεται σε μια προς 250 εκατομμύρια, όπως λένε οι αμερικανοί επιστήμονες.

iefimerida.gr

Αμερικανοί αστρονόμοι ανακάλυψαν ένα ηλιακό σύστημα όπου το μητρικό άστρο (ήλιος) του, κάθε 69 χρόνια σημειώνει σχεδόν ολική έκλειψη, η οποία διαρκεί επί 3,5 χρόνια. Πρόκειται για νέο ρεκόρ διάρκειας έκλειψης, αλλά και χρονικού διαστήματος ανάμεσα σε δύο διαδοχικές εκλείψεις.

Η ανακάλυψη, που αφορά το ερυθρό γιγάντιο άστρο TYC 2505-672-1, έγινε από αστρονόμους των πανεπιστημίων Χάρβαρντ και Τενεσί και θα δημοσιευθεί στο περιοδικό αστρονομίας "Astronomical Journal".

Η έκλειψη οφείλεται σε ένα δεύτερο άστρο-συνοδό, καθώς πρόκειται για ένα διπλό αστρικό σύστημα σε απόσταση περίπου 100.000 ετών φωτός από τη Γη.

Ο προηγούμενος κάτοχος του ρεκόρ μακρόχρονης έκλειψης ήταν ένα κοντινότερο γιγάντιο άστρο, το Epsilon Aurigae (Έψιλον Ηνιόχου), σε απόσταση 2.200 ετών φωτός από τη Γη, το οποίο εμφανίζει έκλειψη διάρκειας 640 έως 730 ημερών κάθε 27 χρόνια.

Μαγικές φωτογραφίες από όλο τον κόσμο χάρισε το σπάνιο αστρονομικό φαινόμενο που είχε να συμβεί από το 1982 και έγινε ορατό από το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, την Αφρική, την Αμερική και τη δυτική Ασία.

Το φαινόμενο, το οποίο θα επιστρέψει και πάλι το 2033, δεν κατάφερε να γίνει ιδιαίτερα ορατό στην χώρα μας λόγω της πυκνής συννεφιάς.

Οι φάσεις του φαινομένου όπως έγινε ορατό στην Ελλάδα:
Έναρξη έκλειψης παρασκιάς: 3:11 πμ
Έναρξη μερικής έκλειψης: 4:07 πμ
Έναρξη ολικότητας: 5:11 πμ
Μέγιστο έκλειψης: 5:47 πμ
Τέλος ολικότητας: 6:23 πμ
Τέλος μερικής έκλειψης 7:27 πμ
Τέλος έκλειψης παρασκιάς 8:22 πμ (η Σελήνη θα έχει ήδη δύσει)

Η έκλειψη της 28ης Σεπτεμβρίου ήταν η τέταρτη και τελευταία ολική σεληνιακή έκλειψη της τελευταίας διετίας. Οι προηγούμενες ολικές εκλείψεις έλαβαν χώρα στις 15 Απριλίου 2014, στις 8 Οκτωβρίου 2014 και στις 4 Απριλίου 2015.
Παρά την ολική έκλειψη, το φεγγάρι δεν έγινε τελείως σκοτεινό, αλλά πήρε μια κοκκινωπή απόχρωση, η οποία οφείλεται σε ηλιακό φως που φτάνει στο φεγγάρι αφού ανακλαστεί από τη Γη.

Στο φαινόμενο της υπερπανσεληνιακής ολικής έκλειψης η πανσέληνος δείχνει αρκετά μεγαλύτερη και λαμπρότερη από το συνηθισμένο. Οι «υπερπανσέληνοι» δημιουργούνται επειδή η τροχιά της Σελήνης γύρω από τη Γη είναι ελλειπτική και όχι κυκλική. Ενώ η μέση απόσταση της Σελήνης από τον πλανήτη μας είναι περίπου 384.600 χιλιόμετρα, ο φυσικός δορυφόρος κινείται στα 405.600 χλμ στο «απόγειο» και πλησιάζει στα 226.000 χλμ στο «περίγειο».

Υπερπανσελήνους έχουμε όταν η Σελήνη βρίσκεται στο περίγειότης και τα φεγγάρια εμφανίζονται περίπου 14% μεγαλύτερα και 30 φορές λαμπρότερα από το απόγειο των πανσελήνων, που είναι γνωστά ως «minimoons».

Οι εκλείψεις των υπερπανσελήνων είναι ιδιαίτερες. Έχουν γίνει πέντε φορές από το 1900 (το 1910, 1928, 1946, 1964 και 1982), τονίζει η NASA.

Οι «κανονικές» σεληνιακές εκλείψεις είναι πολύ πιο συνηθισμένες. Ενας, δηλαδή, παρατηρητής σε οποιαδήποτε περιοχή του πλανήτη μπορεί να δει μία ολική σεληνιακή έκλειψη μία φορά στα 2.5 χρόνια κατά μέσο όρο.

Αργεντινή
Βαγδάτη
Λευκορωσία
Βολιβία
Κάιρο - Αίγυπτος
Χιλή
Κολομβία
Κύπρος
Δαμασκός - Συρία
Εκουαδόρ
Αγγλία
Γερμανία
Ισραήλ
Γαλλία
ΗΠΑ
Μεξικό
Πράγα
Παραγουάη
Παναμάς
Ρωσία
Νότια Αφρική
Σαλβαδόρ
Βενεζουέλα


Φωτογραφίες: Reuters, EPA / ΑΠΕ - ΜΠΕ

p 3

 

 

eshopkos-foot kalymnosinfo-foot kalymnosinfo-foot nisyrosinfo-footer lerosinfo-footer mykonos-footer santorini-footer kosinfo-foot expo-foot