arxiki selida

Η 27η Σεπτεμβρίου καθορίσθηκε από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Τουρισμού το 1970 ως Παγκόσμια Ημέρα Τουρισμού.

Ο φετινός εορτασμός της έχει ως θέμα την ‘’Προσβασιμότητα – Τουρισμός για όλους’’. Ακολουθώντας τις καλές πρακτικές της παγκόσμιας κοινότητας θα έπρεπε και μείς να έχουμε εναρμονιστεί σε αυτό με ανάλογα ζητούμενα. Σε πολλές τουριστικές πόλεις η ημέρα συνδυάζεται με την ολοκλήρωση και την παρουσίαση κάποιου σημαντικού έργου τουριστικής υποδομής. Καλή η πρόταση της ‘’λευκής νύχτας’’ αλλά δεν θα πρέπει να επισκιάσει το πραγματικό νόημα της σημερινής επετείου που δεν είναι η εμπορική αγορά αλλά το περιεχόμενο της τουριστικής αγοράς.

Εξ άλλου οι ‘’λευκές νύχτες’’ πραγματοποιούνται σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή ο εμπορικός κόσμος το αποφασίσει. Την περίοδο 2006-10, πρώτη δημαρχία Κυρίτση, στην πόλη της Κω έγινε ένας σπουδαίος εκσυγχρονισμός με τους ποδηλατοδρόμους και τις μονοδρομήσεις. Αυτά τα έργα υπηρέτησαν την βελτίωση της εικόνας και την λειτουργία της πόλης και είναι αυτά ακριβώς που οικοδόμησαν την δεύτερη δημαρχιακή περίοδο του κ. Δημάρχου.

Παρά τις σκόπιμες αντεγκλήσεις της εποχής, το έργο συνέχισε και η επομένη δημοτική αρχή με τα έργα ενοποίησης των αρχαιολογικών χώρων που συνολικά εξόπλισαν την πόλη με εγκαταστάσεις:‘’ Προσβασιμότητας – Τουρισμού για όλους’’! Όμως ποια είναι η κατάσταση αυτών των υποδομών σήμερα; Χωρίς να υπερβάλλουμε, εκτιμούμε ότι η εικόνα τους είναι: φθορά, καταπατήσεις, καταλήψεις και εν τέλει πρόωρη γήρανση χωρίς να αγνοούμε την ευθύνη και λαθεμένων τεχνικών λύσεων που επιλέγηκαν. Όμως το κυρίαρχο είναι: η πολιτική υστέρηση στην διαχείριση, την συντήρηση, την ανακαίνιση αλλά και την επέκταση τους, γεγονότα που συνδυάζονται δυστυχώς και με την κοινωνική αδιαφορία και σε πολλές περιπτώσεις με την ατομική πλεονεξία. Το παράδειγμα της φωτογραφίας παρκαρισμένου αυτοκινήτου πάνω στο (κακής ποιότητας) χαλικόστρωτο κοινόχρηστο χώρο στην είσοδο του Πλατάνου του Ιπποκράτη, του Κάστρου της Νεραντζιάς, των Δικαστηρίων και του μνημείου της Λότζας ( τζαμί Χατζή Χασάν Πασά) σήμερα το πρωί είναι χαρακτηριστικό.

Β. Χθες είχαμε και πάλι μια μακρόσυρτη σύνοδο του Δημοτικού Συμβουλίου. Τα θέματα ήταν τυπικά τεχνοκρατικά και διεκπεραιωτικά και θα έπρεπε σε μια ώρα να έχουν τελειώσει. Θα μπορούσαμε να έχουν συζητηθεί σε προδιαβούλευση και να αποφασιστούν με απλή ανάγνωση τους στο όργανο, για να μείνει ο χρόνος για την ελεύθερη συζήτηση, που φάνηκε ότι υπήρχε ανάγκη να γίνει και έγινε! Το ενδιαφέρον εστιάστηκε σε θέματα του τουρισμού: η οργανωτική μορφή του σχεδιαζόμενου νέου φορέα τουρισμού, η RAYNAIR και το προσφυγικό σε σχέση με τον τουρισμό. Δεν φταίει η προβλεπόμενη από τον (πρότυπο) κανονισμό δημοτικών συμβουλίων για την προ ημερησίας διατάξεως διαδικασία πολιτικών ανακοινώσεων των συμμετεχόντων στο σώμα. Και στις προηγούμενες περιόδους που δεν υπήρχε η πρακτική των ανακοινώσεων, πάλι γίνονταν μέσα από την θεματολόγια η αναφορα στα γενικότερα και τρέχοντα ζητήματα της δημοτικής και όχι μόνον επικαιρότητας.

Το πολιτικό μας ζητημα είναι ότι οι συζητήσεις αλλά και ο ίδιος ο θεσμός του δημοτικού συμβουλίου είναι προσαρμοσμένος σε πολιτικές σκοπιμότητες. Ξεπερνούμε αυτό που είναι το ΔΣ στην κοινή συνείδηση στις προηγμένες χώρες της Ευρώπης. Εκεί είναι όργανο κατάθεσης διαφορετικών προτάσεων επί της ημερήσιας διάταξης και λήψης απόφασης προς υλοποίηση.

Εδώ, εμείς, στο πλαίσιο μιας κακώς εννοούμενης υπερ-πολιτικοποίησης κατανοούμε την αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου ως χώρο διαμόρφωσης εντυπώσεων και χώρο παραταξιακών αντεγκλήσεων. Αυτή η πολιτική κουλτούρα δεν αλλάζει εύκολα παρά το ότι οι πολιτικές αντιθέσεις και των πολιτικών ομάδων που συμμετέχουν στο τοπικό πολιτικό όργανο έχουν αμβλυνθεί! Βλέπετε η τοπική πολιτική πρακτική εναρμονίζεται με την γενικότερη πολιτική, σε ότι επικρατεί σε κρατικό - κυβερνητικό επίπεδο. Όμως λόγω της συμμετοχής μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και προπάντων λόγω και των μνημονιακών δεσμεύσεων, οι κυβερνητικές πολιτικές είναι ίδιες, αλλά η κομματική αντιπαράθεση και ο δικομματισμός καλά κρατεί! Ένας νέος δικομματισμός στον οποίο η κοινωνία έχει αποστρέψει πλέον το πρόσωπο της. Αυτή την κοινωνική απομάκρυνση ή αποστροφή την υφιστάμεθα και εμείς ως πολιτικό όργανο όσο δεν αλλάζουμε την πρακτική μας.
Ν Μυλωνάς.

Η Παγκόσμια Ημέρα Ειρήνης καθιερώθηκε το 1981 από τον ΟΗΕ για να συμπίπτει με την ετήσια γενική συνέλευση του Οργανισμού κάθε Σεπτέμβριο. Από το 2001 γιορτάζεται σε σταθερή ημερομηνία, την 21η Σεπτεμβρίου κάθε χρόνου.

Την ημέρα αυτή προγραμματίζονται διάφορες εκδηλώσεις σε όλο τον κόσμο από τον ΟΗΕ, τις Μ.Κ.Ο, από θρησκευτικές οργανώσεις και τις τοπικές κοινωνίες των πολιτών για την προώθηση των ιδανικών της ειρήνης και της μη βίας.

Β. Γεωργούλης: Σαν σήμερα το 1981 από τον ΟΗΕ καθιερώθηκε η παγκόσμια ημέρα ειρήνης. Ειρήνη που δυστυχώς μόνο στο όνομα υπάρχει μιας και 8 στις 10 χώρες παγκοσμίως είναι εμπλεκομενες σε μια μορφή πολέμου.  Όσο υπάρχουν ισχυροί και αδυνατοι,  όσο υπάρχουν διάφορες για ενέργεια και πλούτο, όσο οι χώρες που παράγουν οπλικα συστήματα ψάχνουν για πελάτες δυστυχώς η ΕΙΡΉΝΗ θα είναι ένα όνειρο μακρινό.  Σε κάθε γωνιά της γης γίνονται εορτασμοι για τη σημερινή μέρα αλλά δυστυχώς μόνο εορτασμοι παραμένουν! Ας ευχηθούμε μαζί λοιπόν(μιας και μόνο αυτό μπορούμε να κάνουμε) ένα καλύτερο μέλλον με ειρήνη σε όσο δυνατόν περισσότερες χώρες του κόσμου!

Το Επιμελητήριο Δωδεκανήσου στα πλαίσια εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Τουρισμού, που θα εορταστεί όπως κάθε χρόνο στις 27 Σεπτεμβρίου 2016, έχει προσκαλέσει τα μέλη-εστιατόρια του Δικτύου Aegean Cuisine να συμμετέχουν στον εορτασμό με δικής τους επιλογής μενού, βασισμένο σε αιγαιοπελαγίτικες γεύσεις. Το μενού θα προσφέρεται στο χώρο του κάθε εστιατορίου και θα αποτελείται από ορεκτικό, κυρίως γεύμα, επιδόρπιο καθώς και ένα ποτήρι κρασί, στην τιμή των 10€/άτομο.

Τα εστιατόρια που θα λάβουν μέρος σ’ αυτή τη δράση του Επιμελητηρίου Δωδεκανήσου είναι:

1. «Ελιά - Olive Restaurant», Πλατεία Χαρίτου 7, 100 χουρμαδιές, Ρόδος, τηλ: 22410 38511 (25 έως 27 Σεπτεμβρίου 2016)

2. «Ελιά», Απέλου 27 Κως, τηλ: 22420 22133 (23 έως 27 Σεπτεμβρίου 2016)

3. «Επτά Πηγές», Επτά Πηγές Αρχαγγέλου, τηλ: 22410 56417
(20 έως 27 Σεπτεμβρίου 2016)

4. «Ιπποτικόν», Δημοσθένους 5, Παλιά Πόλη Ρόδος, τηλ: 22410 25293
(20 έως 27 Σεπτεμβρίου 2016)

5. «Μπαρμπαγιάννης», Ενορία Χριστού Κάλυμνος, τηλ: 22430 29869
(19 έως 27 Σεπτεμβρίου 2016)

6. «Νούφαρο», Μασσούρι Κάλυμνος, τηλ: 22430 48110
(20 έως 22 Σεπτεμβρίου 2016)

7. ‘Nick’ s Tavern – Pontamos Beach’, Χάλκη, τηλ: 22460 45295
(25 έως 27 Σεπτεμβρίου 2016)

8. «Οδύσσεια», πλατεία Μαριτσών Ρόδος, τηλ: 22410 09077
(12 έως 27 Σεπτεμβρίου 2016)

9. «Ταρσανάς Μαριν Κλαμπ», Σταυρός - Διακοφτί Πάτμος, τηλ: 22470 32159
(27 Σεπτεμβρίου από 12:00 έως 16:00)

10. «Ωρομέδων», πλατεία Ζιά Κως, τηλ: 22420 69983, (27 Σεπτεμβρίου 2016)

Επισκεφθείτε τη δημόσια ομάδα Aegean Cuisine Dodecanese, στο Facebook για να δείτε τα μενού που θα μπορέσετε να απολαύσετε στα παραπάνω εστιατόρια.

Γιορτή του πατέρα ή ημέρα του πατέρα ονομάζεται η ετήσια κινητή εορτή προς τιμήν του πατέρα, των πατρικών δεσμών και γενικά της επιρροής των πατέρων στην κοινωνία.

Η γιορτή του πατέρα γιορτάζεται κάθε χρόνο την τρίτη Κυριακή του Ιουνίου σε πολλές χώρες παγκοσμίως, αν και σε ορισμένες χώρες η ημερομηνία μπορεί να διαφέρει. Θεωρείται συμπληρωματική εορτή μαζί με την ημέρα της μητέρας.
Η γιορτή του πατέρα είναι μια ημέρα αφιερωμένη σε όλους τους πατεράδες του κόσμου κατά αντιστοιχία με τη γιορτή της μητέρας. Η γιορτή του πατέρα δεν αφορά μόνο τους πατεράδες, αλλά την πατρότητα γενικά και την συνεισφορά των μπαμπάδων στο κοινωνικό σύνολο. Στην ουσία είναι μια γιορτή που έχει ως στόχο να δείξει ότι ο ρόλος του πατέρα είναι εξίσου σημαντικός με αυτόν της μητέρας δεδομένου ότι πολύ συχνά στην κοινωνία μας οι μπαμπάδες περνούν σε δεύτερη μοίρα. Εσείς τι γνωρίζετε για την γιορτή του πατέρα;

Πότε πέφτει η γιορτή του πατέρα

Η γιορτή του πατέρα ξεκίνησε από την Αμερική στις αρχές του 20ου αιώνα εμπνευσμένη από την πρώτη γιορτή της μητέρας. Ωστόσο δεν γνώρισε μεγάλη ανταπόκριση και έμεινε στο περιθώριο για αρκετά χρόνια. Αν και έγιναν κάποιες σπασμωδικές απόπειρες για επισημοποίηση της γιορτής, μόλις το 1966 καθιερώθηκε επίσημα από τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ Lyndon Johnson και οριστικοποιήθηκε το 1972 από τον πρόεδρο Νίξον.

Στην Ελλάδα η γιορτή του πατέρα καθιερώθηκε από τον τον σύλλογο διαζευγμένων αντρών, λόγω της απαξίωσης που αντιμετώπιζαν οι πατεράδες από τα δικαστήρια σχετικά με την επιμέλεια των παιδιών όταν εκδικάζονταν τα διαζύγια. Σήμερα η γιορτή έχει εθιμοτυπικό χαρακτήρα ως συμπληρωματική της γιορτής της μητέρας.

Η γιορτή του πατέρα στην Ιστορία

Η πρώτη γνωστή ιστορικά περίπτωση οργανωμένου εορτασμού της Ημέρας του Πατέρα έλαβε χώρα στο Φέαρμοντ της Δυτικής Βιρτζίνιας των Ηνωμένων Πολιτειών στις 5 Ιουλίου 1908. Διοργανώθηκε από την Γκρέις Γκόλντεν Κλέιτον (Grace Golden Clayton), η οποία ήθελε να γιορτάσει προς τιμήν των 210 νεκρών πατέρων που έχασαν τη ζωή τους σε ορυχείο στην αποκαλούμενη Τραγωδία του Μόνονγκα (Monongah Mining disaster) μερικούς μήνες πριν στο Μόνονγκα της Δυτικής Βιρτζίνιας, τον Δεκέμβριο του 1907. Είναι πιθανόν η Κλέιτον να επηρεάστηκε από τον πρώτο εορτασμό της ημέρας της μητέρας που έλαβε τόπο την ίδια χρονιά, λίγα μίλια μακριά. Η Κλέιτον διάλεξε την πιο κοντινή Κυριακή στα γενέθλια του προσφάτως εκλιπόντα πατέρα της για να διεξαχθεί η εορτή.

Δυστυχώς, η συγκεκριμένη μέρα δεν έλαβε την απαραίτητη προσοχή, καθώς επισκιάστηκε από άλλα γεγονότα που συνέβησαν εκείνη την ημέρα στην πόλη, με αποτέλεσμα ούτε η Δυτική Βιρτζίνια να αναγνωρίσει τη συγκεκριμένη μέρα ως επίσημη εορτή, ούτε να εορταστεί ξανά. Όλη η αναγνώριση για την ημέρα του πατέρα πήγε στη Σονόρα Ντοντ (Sonora Dodd) από το Σποκέιν της πολιτείας Ουάσιγκτον. Η Ντοντ μη γνωρίζοντας τίποτα για την προηγούμενη διοργάνωση στη Βιρτζίνια και επηρεασμένη επίσης από την Ημέρα της Μητέρας διοργάνωσε από μόνη της τη γιορτή του πατέρα, δύο μόλις χρόνια αργότερα από αυτήν της Κλέιτον. Ήθελε να τιμήσει τον πατέρα της, ο οποίος υπήρξε βετεράνος του Αμερικανικού Εμφυλίου Πολέμου (1861-1865) καθώς και όλους τους υπόλοιπους βετεράνους πατέρες του συγκεκριμένου πολέμου.

Το πρώτο νομοσχέδιο που πήγε στο αμερικανικό Κογκρέσο και αφορούσε στην επισημοποίηση της Γιορτής του Πατέρα το 1913 καταψηφίστηκε λόγω φόβων περί εμπορευματοποίησης της εορτής. Το 1916 ο πρόεδρος Γούντροου Ουίλσον επισκέφτηκε το Σπόουκεν όπου έκανε ομιλία για την Ημέρα του Πατέρα, καθώς και μία αποτυχημένη απόπειρα για την επισημοποίηση της γιορτής από το Κογκρέσο. Το 1924, ο πρόεδρος Κάλβιν Κούλιτζ πρότεινε επίσημα την καθιέρωση μιας ιδιαίτερης ημερομηνίας για τον εορτασμό του πατέρα στις Ηνωμένες Πολιτείες, χωρίς όμως να προβεί σε κάποια σχετική ενέργεια. Ύστερα από μερικές ακόμα αποτυχημένες προσπάθειες ανάδειξης της εορτής, το 1966 ο πρόεδρος Λίντον Τζόνσον εξέδωσε το πρώτο προεδρικό διάταγμα που τιμούσε επισήμως τους πατέρες, και καθιέρωνε την τρίτη Κυριακή του Ιουνίου ως Ημέρα του Πατέρα. Έξι χρόνια αργότερα, το 1972, ο πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον οριστικοποίησε τη γιορτή ως μόνιμη εθνική εορτή των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.

Συνέντευξη τύπου δόθηκε σήμερα στις 12 στα γραφεία της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για την Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων στις 20 Ιουνίου καθώς και για την παρουσία του προγράμματος εκδηλώσεων, που θα πραγματοποιηθεί στο νησί.

Στο πάνελ βρέθηκαν ο επικεφαλής του γραφείου UNHCR στην Κω Μάρκο Προκατσίνι, καθώς και τα στελέχη Τιμόκλεια Ψαλιδάκη και Δημήτρης Χαμπέσης, μαζί με μία γυναίκα από το Αφγανιστάν, ένα ανήλικο αγόρι από το Αφγανιστάν και ένα νεαρό από τη Συρία.

Ο Επικεφαλής έκανε μία εισήγηση για το διάστημα παραμονής του στην Κω και τις δράσεις της Ύπατης Αρμοστείας, αφιερώνοντας το μήνυμα αυτή της ημέρας σε δύο ομάδες: Πρώτον σε όλους αυτούς που είχαν τη δύναμη να δραπετεύσουν από τον πόλεμο και να κυνηγήσουν την ελπίδα τους για κάτι καλύτερο και δεύτερον στην ομάδα των ατόμων που συμπαραστέκονται σε αυτούς τους ανθρώπους γιατί η "προστασία" σε αυτούς σημαίνει πολλά. Ουσιαστικά τα πρόσωπα είναι αυτά που φαίνονται συνέχεια στα media, αλλά οι τραγικές ιστορίες τους δεν μαθαίνονται ποτέ.

Ο Μάρκο Προκατσίνι έδωσε και ορισμένα στατιστικά στοιχεία όπως τον αριθμό των ανθρώπων που έφτασαν μέχρι σήμερα από τις απέναντι ακτές, που αγγίζει τις 62.152 άτομα, με ποσοστά 38,9% παιδιά, 41,2% άνδρες, 19,9% γυναίκες και επίσης ότι στην Κω βρίσκονται 550 άτομα και 100 ασυνόδευτα ανήλικα. Η συντριπτική πλειοψηφία αυτών ζητάει άσυλο.

Επιπλέον, τόνισε τρία βασικά στοιχεία γι αυτούς: α) η εκπαίδευση σε κάθε πρόσφυγα, β) κάθε οικογένεια χρειάζεται ένα ασφαλές μέρος για να μείνει και γ) κάθε πρόσφυγας να αναπτύξει την επαγγελματική δεξιότητα, ώστε να καταφέρει να εργαστεί.

Κλείνοντας, δήλωσε πως αισθάνεται υπερήφανος για τα όσα έχουν καταφέρει όλο αυτό το διάστημα με τη συνεργασία και τη συλλογικότητα όλων, καθώς και για τους ανθρώπους την Κω, καθώς και φορείς για την αλληλεγγύη και την φιλόξενη στάση που έδειξαν σε περισσότερους από 60.000 πρόσφυγες και τον Δήμο για την παραχώρηση του 3ου Δημ. Σχολείου.

Κάλεσε όλο τον κόσμο να παρευρεθεί στις εκδηλώσεις της 20ης Ιουνίου ξεκινώντας από τον θερινό κινηματογράφο Ορφέα τη Δευτέρα στις 19:30.

 

 

eshopkos-foot kalymnosinfo-foot kalymnosinfo-foot nisyrosinfo-footer lerosinfo-footer mykonos-footer santorini-footer kosinfo-foot expo-foot