arxiki selida

Περίπου 6 δισ. ευρώ χάνονται ετησίως στην Ελλάδα από τη μη καταβολή του ΦΠΑ

Τα ελληνικά νοικοκυριά είναι από τα πιο επιβαρυμένα στην Ευρώπη, έδειξε μελέτη του Tax Foundation σχετικά με τους συντελεστές του ΦΠΑ .

Συγκεκριμένα, η Ελλάδα βρίσκεται στην 1η θέση στην Ευρωζώνη, με βασικό συντελεστή 24%, μαζί με τη Φινλανδία. Σε σύγκριση με όλα τα μέλη της ΕΕ, η Ελλάδα καταλαμβάνει την  θέση.

 

 

Οι χώρες της ΕΕ με τους υψηλότερους συντελεστές ΦΠΑ είναι η Ουγγαρία (27%), και η Κροατία, η Δανία και η Σουηδία (25%).

Το Λουξεμβούργο επιβάλλει το χαμηλότερο συντελεστή ΦΠΑ (17%) ακολουθούμενο από τη Μάλτα (18%), την Κύπρο, τη Γερμανία και τη Ρουμανία (19%).

 

Ο μέσος συντελεστής ΦΠΑ της ΕΕ είναι 21%, έξι μονάδες υψηλότερος από τον ελάχιστο συντελεστή ΦΠΑ που απαιτείται από τον κανονισμό της ΕΕ.

 

Οι επιχειρήσεις και οι επαγγελματίες θα μπορούσαν να τον εκπέσουν, ενώ οι τελικοί καταναλωτές επιβαρύνονται στο 100%, καθώς δεν προβλέπεται κάποιου είδους έκπτωση.

Θα μπορούσε να ειπωθεί ότι το κίνητρο για την αποφυγή ΦΠΑ στην Ελλάδα είναι αρκετά υψηλό, ειδικά σε περιπτώσεις που ο καταναλωτής πληρώσει τον ΦΠΑ σε αντίθεση με την επιχείρηση όπου η επιβάρυνση είναι πολύ μεγαλύτερη.

Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η αύξηση των συντελεστών του ΦΠΑ τα προηγούμενα χρόνια βάθυνε την τρύπα των εισπράξεων. Περίπου 6 δισ. χάνονται ετησίως στην Ελλάδα από τη μη καταβολή του ΦΠΑ.

 

Σύμφωνα με τη μελέτη, η εφαρμογή ενός μοναδικού συντελεστή ΦΠΑ, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, θεωρείται ιδανική, προκειμένου να αποφεύγονται οι στρεβλώσεις.

Ωστόσο, η πρακτική των κρατών είναι να εφαρμόζουν μειωμένους ή υπερμειωμένους συντελεστές, ως μέτρο άσκησης κοινωνικής πολιτικής, καθώς έτσι διατηρούνται χαμηλότερα οι τιμές σε είδη ευρείας κατανάλωσης ή υπηρεσίες πρώτης γραμμής π.χ. το ηλεκτρικό ρεύμα.

Έρευνα του ΟΟΣΑ, την οποία επικαλείται η μελέτη, αντικρούει αυτήν την πρακτική, υποστηρίζοντας ότι η πρόβλεψη απαλλαγών και ειδικών συντελεστών μπορεί να οδηγήσει στο ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα.
Η έρευνα του ΟΟΣΑ προτρέπει για άμεσες οικονομικές λύσεις ως κοινωνική πολιτική και όχι έμμεσους τρόπους.

Στόχος της κυβέρνησης είναι να ρίξει τον ανώτατο συντελεστή στο 24% και το μειωμένο από το 13% στο 11%, διατηρώντας τον υπερμειωμένο στο 6%.

https://www.newmoney.gr/

Σύμφωνα με στοιχεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) το κόστος δανεισμού των επιχειρήσεων τον Οκτώβριο παρέμεινε αμετάβλητο.

Από την άλλη το κόστος για τα στεγαστικά δάνεια των νοικοκυριών στην Ευρωζώνη μειώθηκε. Συγκεκριμένα, ο σύνθετος δείκτης κόστους δανεισμού για τα νέα επιχειρηματικά δάνεια παρέμεινε σε γενικές γραμμές αμετάβλητος στο 1,56%, ενώ ο αντίστοιχος για τα νέα στεγαστικά δάνεια σε νοικοκυριά μειώθηκε κατά 4 μονάδες βάσης στο 1,44%.

Τα μέσα επιτόκια των καταθέσεων επιχειρήσεων και νοικοκυριών με συμφωνημένη διάρκεια παρέμειναν σε γενικές γραμμές αμετάβλητα στο 0,00% και 0,31%, αντίστοιχα.economico.gr

Η οικονομική ανάπτυξη στην ευρωζώνη αναμένεται να επιβραδυνθεί περισσότερο από το αναμενόμενο καθώς η κρίση στον τομέα μεταποίησης του μπλοκ μπορεί να μετακυλισθεί στον τομέα υπηρεσιών λόγω της παρατεταμένης έντασης στο παγκόσμιο εμπόριο, όπως ανακοίνωσε το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Το ΔΝΤ ανακοίνωσε ότι η ευρωζώνη θα καταγράψει ρυθμό ανάπτυξης 1,2% φέτος, αναθεωρώντας προς τα κάτω τις προηγούμενες προβλέψεις του Απρίλιου για ανάπτυξη 1,3% στο μπλοκ. Πρόκειται για σημαντική επιβράδυνση σε σχέση με τον περυσινό ρυθμό ανάπτυξης του 1,9%.

Η οικονομία του μπλοκ αναμένεται να αναπτυχθεί κατά 1,4% το 2020 και το 2021, σύμφωνα με το ΔΝΤ, που αναθεωρεί επί τα χείρω την προηγούμενη πρόβλεψη για ανάπτυξη 1,5% και για τα δύο χρόνια.

 

Η επιβράδυνση οφείλεται κυρίως στην αναιμική ανάπτυξη στη Γερμανία, τη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης, και τη στασιμότητα στην Ιταλία, την τρίτη μεγαλύτερη οικονομία, ανέφερε το ΔΝΤ, αναθεωρώντας πτωτικά τις προηγούμενες προβλέψεις του και για τις δύο χώρες.

Η Γερμανία αναμένεται τώρα να αναπτυχθεί με ρυθμό μόνο 0,5% φέτος, σε σχέση με 0,8% που ήταν η πρόβλεψη του ΔΝΤ τον Απρίλιο. Ο ρυθμός αυτός θα είναι το ένα τρίτο της ανάπτυξης του 2018.

Για το λόγο αυτό το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προειδοποιεί την Ευρώπη να προετοιμάσει σχέδια έκτακτης ανάγκης για οικονομική κάμψη, καθώς οι κίνδυνοι για τις προοπτικές της περιοχής αυξάνονται και η νομισματική πολιτική εξαντλεί τα «όπλα» της.

Το ΔΝΤ αναθεώρησε επίσης πτωτικά την πρόβλεψή του για την ανάπτυξη της Γαλλίας, της δεύτερης μεγαλύτερης οικονομίας του μπλοκ, παρά τις καλύτερες των αναμενόμενων εκτιμήσεις για το τρίτο τρίμηνο που ανακοινώθηκαν την προηγούμενη εβδομάδα. Η χώρα αναμένεται τώρα να αναπτυχθεί με ρυθμό 1,2% φέτος, αντί για 1,3% που ήταν η προηγούμενη πρόβλεψη.

Για να αντισταθμιστεί η επιβράδυνση, το ταμείο επανέλαβε την έκκληση για μια «συγχρονισμένη δημοσιονομική απάντηση» από τις κυβερνήσεις της ευρωζώνης, σε ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς το Βερολίνο να επενδύσει περισσότερα.

Ανέφερε ότι η επιβράδυνση, που μέχρι στιγμής έχει προκληθεί κυρίως από τον αντίκτυπο που έχει η ένταση στο παγκόσμιο εμπόριο στη εξαγωγική κυρίως βιομηχανία του μπλοκ, θα μπορούσε να μετακυλισθεί στις υπηρεσίες, που είναι ο μεγαλύτερος τομέας της οικονομίας της ευρωζώνης.

Η διαδικασία της Βρετανίας για την αποχώρησή της από την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι επίσης αιτία ανησυχίας, με ένα Brexit χωρίς συμφωνία να προκαλεί εκτεταμένες αρνητικές επιπτώσεις τόσο στη Βρετανία όσο και την ΕΕ.

Στην περίπτωση ενός συντεταγμένου Brexit, που μπορεί να επισυμβεί έως τα τέλη Ιανουαρίου, το ΔΝΤ επιβεβαίωσε τις προηγούμενες εκτιμήσεις του ότι η βρετανική οικονομία θα αναπτυχθεί με ρυθμό 1,2% φέτος και 1,4% την επόμενη χρονιά. Το 2018 η ανάπτυξη διαμορφώθηκε στο 1,4%.

Το ΔΝΤ αναμένει ο πληθωρισμός στο μπλοκ να διαμορφωθεί στο 1,2% φέτος, στο 1,4% την επόμενη χρονιά και στο 1,5% το 2021, χαμηλότερα από τον στόχο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για επίπεδα κοντά αλλά κάτω του 2%.

Φωτογραφία: Reuters

Από αυτό τον προϋπολογισμό θα μπορούν, για παράδειγμα, να χρηματοδοτούνται επενδύσεις σε υποβαθμισμένες περιοχές στην ευρωζώνη.
Γερμανία και Γαλλία θα προτείνουν τη Δευτέρα στη συνεδρίαση του Eurogroup τη σύσταση ενός ξεχωριστού προϋπολογισμού των χωρών της ευρωζώνης.

Η πρόταση αφορά άμεσα την Ελλάδα επειδή οι στόχοι του προϋπολογισμού είναι η πρόληψη οικονομικών κρίσεων, αλλά και η μείωση των οικονομικών διαφορών ανάμεσα στα 19 κράτη του ευρώ. Από αυτό τον προϋπολογισμό θα μπορούν, για παράδειγμα, να χρηματοδοτούνται επενδύσεις σε υποβαθμισμένες περιοχές της ευρωζώνης.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του γερμανικού Τύπου, από τη δισέλιδη συμφωνία στην οποία κατέληξαν μετά από πολύμηνες διαπραγματεύσεις οι υπουργοί Οικονομικών της Γαλλίας και της Γερμανιας, Μπρουνό Λε Μερ και Όλαφ Σολτς αντίστοιχα, προκύπτει ότι ο προϋπολογισμός της ευρωζώνης θα αφορά μεν μόνο τα κράτη-μέλη της, παράλληλα όμως θα αποτελεί τμήμα του προϋπολογισμού της ΕΕ. Με αυτό τον τρόπο θα διασφαλίζεται ότι ο προϋπολογισμός θα είναι συμβατός με τα κριτήρια σταθερότητας της ΕΕ. Σε αυτόν τον κανονισμό επέμενε το Βερολίνο.

Επιφυλάξεις της Ολλανδίας
Η γαλλογερμανική πρόταση προβλέπει εκτός αυτού ότι τα κράτη-μέλη θα έχουν το δικαίωμα να προτείνουν κάθε χρόνο προγράμματα προς χρηματοδότηση στο πλαίσιο των «στρατηγικών προδιαγραφών» των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων και του Eurogroup. Η απόφαση για τη χρηματοδότηση θα λαμβάνεται και με τη σύμφωνη γνώμη της Κομισιόν.Χρήματα θα δικαιούνται μόνο εκείνα τα κράτη που θα τηρούν τα κριτήρια σταθερότητας της ΕΕ. Χώρες που δεν τα τηρούν, όπως για παράδειγμα σήμερα η Ιταλία, θα αποκλείονται.

Βερολίνο και Παρίσι δεν έχουν ακόμη καταλήξει στο μέγεθος του προϋπολογισμού. Πριν από μερικούς μήνες ο γάλλος υπουργός Οικονομικών Μπρουνό Λε Μερ έκανε λόγο για 25 δις ευρώ. Πρόκειται για ένα ποσό που αντιστοιχεί στο 0,2% του ΑΕΠ των 19 κρατών-μελών της ευρωζώνης. Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, ήδη η Κομισιόν έχει δώσει πράσινο φως στη γαλλογερμανική πρόταση. Χώρες όμως όπως η Ολλανδία διατηρούν επιφυλάξεις. Το ζητούμενο πάντως είναι ποια στάση θα τηρήσουν τη Δευτέρα στο Eurogroup.

Πηγή: Deutsche Welle

 

 

To Brexit, το προσφυγικό, οι αλλαγές στην ευρωζώνη, η κρίση στις σχέσεις με την Πολωνία, ο σχηματισμός κυβέρνησης στη Γερμανία, αλλά και η προετοιμασία της εξόδου της Ελλάδας από το Μνημόνιο θα είναι τα βασικά ζητήματα που θα απασχολήσουν την Ε.Ε. και την ευρωζώνη το 2018.

Είναι προφανές ότι τα παραπάνω θέματα δεν είναι καθόλου εύκολα ενώ στην πορεία συνήθως προκύπτουν και άλλα ζητήματα, είτε εσωτερικά είτε γεωπολιτικά. Ωστόσο οι προοπτικές είναι καλές, ίσως οι καλύτερες των τελευταίων ετών γιατί αφενός μεν επιταχύνεται η ανάπτυξη της ευρωπαϊκής οικονομίας και αφετέρου οι Ευρωπαίοι ηγέτες είναι έτοιμοι πολιτικά για σημαντικές αλλαγές, κυρίως στην ευρωζώνη.

Για πρώτη φορά από την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 και οι 28 χώρες της Ε.Ε. θα εμφανίσουν το 2017 θετικό πρόσημο στο ΑΕΠ. Για πρώτη φορά επίσης η ανεργία επέστρεψε κατά μέσο όρο στα προ κρίσης επίπεδα, ενώ ποτέ στο παρελθόν δεν υπήρχαν στην Ευρώπη περισσότεροι εργαζόμενοι (235 εκατομμύρια στην Ε.Ε., εκ των οποίων 156 εκατομμύρια στην ευρωζώνη) απ’ όσο σήμερα. Φυσικά, η κατάσταση δεν είναι ίδια σε όλες τις χώρες και κυρίως στην Ελλάδα που υστερεί παντού (κυρίως στην ανάπτυξη και στην απασχόληση).

Σε κάθε περίπτωση, η οικονομική ανάκαμψη δημιουργεί καλό πολιτικό κλίμα, λιγότερη πίεση από τους ακραίους και λαϊκιστές στα λεγόμενα παραδοσιακά κόμματα και ιδανικές συνθήκες για αλλαγές και δύσκολες αποφάσεις.

Σε πολιτικό επίπεδο τρία είναι τα θέματα που θα απασχολήσουν την κοινοτική επικαιρότητα στη διάρκεια του πρώτου εξαμήνου του 2018. Το σημαντικότερο όλων είναι ο σχηματισμός κυβέρνησης στη Γερμανία, χώρα-βαρόμετρο για οποιαδήποτε εξέλιξη στην Ευρώπη. Μια Γερμανία χωρίς κυβέρνηση σημαίνει Ευρώπη σε στασιμότητα, οπότε είναι επιτακτική ανάγκη να υπάρξει συμφωνία Μέρκελ-Σουλτς μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2018, ώστε η Ε.Ε. και η ευρωζώνη να μπορέσουν να λάβουν αποφάσεις.

Στα πολιτικά εντάσσεται και το προσφυγικό, όπου είναι απολύτως αναγκαίο να βρεθεί λύση μέχρι τον Ιούνιο σχετικά με την αναθεώρηση του Κανονισμού του Δουβλίνου. Αν δεν βρεθεί λύση, η χώρα μας θα έχει τεράστιο πρόβλημα, οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό, ενώ θα καταστεί όμηρος της καλής θέλησης της Τουρκίας. Το Δουβλίνο πρέπει να αλλάξει ώστε να γίνεται καταμερισμός βαρών σε περιόδους κρίσης μεταξύ όλων των χωρών-μελών. Οι Ανατολικοί εξακολουθούν να αρνούνται να παίρνουν πρόσφυγες από τις χώρες της πρώτης γραμμής, ωστόσο δέχονται μεγάλη πίεση από όλους τους υπόλοιπους, κυρίως το γαλλογερμανικό άξονα και τις Βρυξέλλες.

Το τελευταίο πολιτικό πρόβλημα που προέκυψε έχει να κάνει με την Πολωνία, η άκρως εθνικιστική κυβέρνηση της οποίας επιχειρεί να καταλύσει το προπύργιο ενός κράτους δικαίου που είναι η ανεξάρτητη δικαιοσύνη. Η Κομισιόν έκανε κάτι πρωτοφανές αλλά απολύτως αναγκαίο στις 20 Δεκεμβρίου, ενεργοποιώντας το άρθρο 7 της Συνθήκης, το οποίο προβλέπει μέχρι και στέρηση της ψήφου στις κοινοτικές αποφάσεις για τις χώρες που με τις ενέργειές του θέτουν σε κίνδυνο το κράτος δικαίου. Κανένας δεν γνωρίζει πού θα φτάσει αυτή η υπόθεση και πόσο θα το τραβήξουν οι Πολωνοί, οι οποίοι, με βάση την απόφαση της Κομισιόν, θα πρέπει να συμμορφωθούν εντός τριμήνου. Ισως να έχει φτάσει και η ώρα στην Ε.Ε. για ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών με τις ανατολικές χώρες, οι οποίες, έχοντας ζήσει επί δεκαετίες σε σοβιετικό σύστημα, δεν έχουν καμία δημοκρατική παιδεία και δυστυχώς δεν έκαναν τίποτα τα τελευταία 25 χρόνια για να βελτιωθούν.

Το 2018 είναι έτος-σταθμός και για το Brexit, δεδομένου ότι μέχρι τον Οκτώβριο θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί οι διαπραγματεύσεις για την έξοδο και θα απομένουν στη συνέχεια λίγοι μήνες, ώστε πριν από την επίσημη αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ε.Ε., στις 29 Μαρτίου 2019, να έχει ολοκληρωθεί και η συμφωνία για τη μελλοντική σχέση μεταξύ των δύο πλευρών. Οι μέχρι τώρα εξελίξεις δείχνουν ότι τόσο το Λονδίνο όσο και οι Ευρωπαίοι επιθυμούν μια συντεταγμένη έξοδο και μια συμφωνία για τη μελλοντική σχέση. Αυτό θα είναι ό,τι καλύτερο για τους εργαζόμενους Ευρωπαίους στο Ηνωμένο Βασίλειο και τους Βρετανούς στην Ε.Ε. γιατί θα κατοχυρωθούν τα δικαιώματά τους μετά το «διαζύγιο». Θα είναι καλό και για την ευρωπαϊκή οικονομία γιατί δεν πρόκειται να υπάρξει εμπορικός πόλεμος. Φυσικά το Brexit θα είναι πολύ επώδυνο για τους Βρετανούς και λιγότερο για τους Ευρωπαίους, ωστόσο δική τους ήταν η πολιτική επιλογή της εξόδου, δικές τους και οι συνέπειες αυτής.

Τι έχει να περιμένει η Ελλάδα

Το 2018 θα είναι και έτος Ελλάδας, αφού η χώρα, οκτώ χρόνια μετά το πρώτο Μνημόνιο του 2010, ετοιμάζεται να βγει από τα προγράμματα τον Αύγουστο. Δυστυχώς, τα πράγματα θα ήταν πολύ καλύτερα εάν δεν είχε μεσολαβήσει η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛ. τον Ιανουάριο του 2015. Εκείνο που προέχει, σήμερα, είναι η προετοιμασία της εξόδου από το πρόγραμμα, η οποία θα πρέπει πάση θυσία να συνοδεύεται από μια γενναία ελάφρυνση του δημόσιου χρέους – μόνο με ρύθμιση του χρέους θα απελευθερωθεί η οικονομία. Οι αποφάσεις θα ληφθούν μετά τον Ιούνιο και πριν από το τέλος Αυγούστου, ενώ θα έχει μεσολαβήσει και η τέταρτη αξιολόγηση (Μάιος-Ιούνιος).

Η κυβέρνηση δεν έχει να επιδείξει επιτυχίες σε διεκδικήσεις κι αυτό είναι ίσως το πιο αρνητικό στοιχείο. Το θετικό είναι ότι κανένας από τους εταίρους μας δεν θέλει ένα τέταρτο πρόγραμμα διάσωσης για την Ελλάδα, δεν το αντέχουν πολιτικά στο εσωτερικό των χωρών τους, κι αυτό ίσως τους κάνει πιο γενναιόδωρους σε σχέση με το χρέος.

http://www.eleftherostypos.gr

Σελίδα 1 από 46

 

 

eshopkos-foot kalymnosinfo-foot kalymnosinfo-foot nisyrosinfo-footer lerosinfo-footer mykonos-footer santorini-footer kosinfo-foot expo-foot