Σε πλήρη εξέλιξη βρίσκεται η μεγαλύτερη πολιτική κρίση των τελευταίων δεκαετιών στην Ισπανία και πλέον τίποτα δεν μπορεί να προδικάσει τα γεγονότα των επόμενων ημερών.
Η καταλανική βουλή ενέκρινε το διάταγμα που προβλέπει την ίδρυση της ανεξάρτητης Δημοκρατίας της Καταλονίας, με ψήφους 70 υπέρ και 10 κατά. Νωρίτερα, είχαν αποχωρήσει από την αίθουσα οι βουλευτές του Λαϊκού Κόμματος, των Σοσιαλιστών, των Ciudadanos, αλλά και του αδελφού κόμματος των Podemos, En Comu Podem. «Τιμήσαμε το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος», δήλωσε ο Carles Puigdemont, τηρώντας για μια ακόμη φορά χαμηλούς τόνους και ζητώντας διάλογο.
Σχεδόν αμέσως μετά και ενώ στους δρόμους της Βαρκελώνης, της Γιρόνα και άλλων πόλεων είχαν ξεσπάσει πανηγυρισμοί, η ισπανική Γερουσία ενέκρινε το Άρθρο 155 του συντάγματος, λύνοντας τα χέρια στην κυβέρνηση Rajoy για επέμβαση στην Καταλονία και πλήρη κατάργηση της αυτονομίας της -οι λεπτομέρειες θα συζητηθούν σε έκτακτο υπουργικό συμβούλιο που θα γίνει στις 6 ώρα Ελλάδας.
Παράλληλα, υπήρξε προσφυγή στο Συνταγματικό Δικαστήριο κατά της κυβέρνησης της Καταλονίας και των βουλευτών που ψήφισαν «ναι», οι οποίοι πλέον κατηγορούνται με στάση και αντιμετωπίζουν τη σύλληψη και την καταδίκη μέχρι και σε 25 χρόνια φυλάκισης.
Το διάταγμα για την ανεξαρτησία είχαν καταθέσει τα κόμματα που στηρίζουν την κυβέρνηση, ο πολυσυλλεκτικός συνασπισμός Junts pel Si (Μαζί για το Ναι) και το ακροαριστερό CUP. Σε αυτό γίνεται λόγος για «ίδρυση της Δημοκρατίας της Καταλονίας, ως ενός ανεξάρτητου και κυρίαρχου κράτους, δίκαιου, δημοκρατικού και κοινωνικού».
Πρέπει να σημειωθεί, όμως, ότι μάλλον θα πρόκειται για μια διακήρυξη αρχών και ένα οδικό χάρτη - ο οποίος προφανώς δεν θα τηρηθεί στην πράξη λόγω της αναμενόμενης αντίδρασης της Μαδρίτης.
«Η απειλή για την Καταλονία δεν προέρχεται από το Άρθρο 155, αλλά από τις έκνομες και ανεύθυνες ενέργειες της κυβέρνησής της», είχε δηλώσει το πρωί ο Rajoy, καταχειροκροτούμενος από τους γερουσιαστές του κόμματός του. Σημείωσε δε ότι στόχος είναι η αποκατάσταση της νομιμότητας το συντομότερο δυνατό.
Συγκαλείται εκτάκτως το ισπανικό υπουργικό συμβούλιο
Έκτακτη συνεδρίαση του ισπανικού υπουργικού συμβουλίου θα πραγματοποιηθεί στις 6.00 μ.μ. τοπική ώρα (7.00 μ.μ. ώρα Ελλάδας) προκειμένου να θέσει σε ισχύ την απευθείας διακυβέρνηση της Καταλονίας, δήλωσε ο πρωθυπουργός Mariano Rajoy, μετά την απόφαση του καταλανικού κοινοβουλίου να κηρύξει την ανεξαρτησία της περιοχής από την Ισπανία.
«Η Ισπανία είναι μια σοβαρή χώρα και ένα μεγάλο έθνος και δεν θα ανεχθούμε λίγοι άνθρωποι να προσπαθούν να 'σκοτώσουν' το Σύνταγμά μας», είπε ο Rajoy στους δημοσιογράφους μετά την απόφαση της Γερουσίας να του επιτρέψει να αναλάβει τον έλεγχο της Καταλονίας.
Το παρασκήνιο που προηγήθηκε
Οι εξελίξεις αυτές ήταν αναμενόμενες από τη στιγμή που ο Carles Puigdemont δεν προχώρησε χθες στην προκήρυξη πρόωρων εκλογών στην Καταλονία, παρά τις περί του αντιθέτου διαρροές από τους συνεργάτες του. Έτσι, εξανέμισε τις ελπίδες όσων πίστευαν σε μία κίνηση που θα κατεύναζε την πολιτική αντιπαράθεση με την κεντρική κυβέρνηση της Μαδρίτης, αποτρέποντας την εφαρμογή του Άρθρου 155 του Συντάγματος για την επιβολή κατάστασης έκτακτης ανάγκης στην περιοχή.
Τελικώς, στο διάγγελμά του, που αναβλήθηκε τουλάχιστον δύο φορές στη διάρκεια της ημέρας, ο πρόεδρος της Καταλονίας υποστήριξε πως δεν έχει λάβει ρητές «εγγυήσεις» από την πλευρά της ισπανικής κυβέρνησης ότι εάν προκηρυχθούν εκλογές η Μαδρίτη δεν πρόκειται να εφαρμόσει το Άρθρο 155. Παράλληλα, εναπόθεσε στο καταλανικό Κοινοβούλιο (το οποίο ελέγχουν οι οπαδοί της ανεξαρτησίας) την ευθύνη «να καθορίσει τις συνέπειες που θα έχει η εφαρμογή του Άρθρου 155 κατά της Καταλονίας».
Πάντως, είναι γεγονός ότι έχει ήδη προκληθεί ρήγμα στο στρατόπεδο -τουλάχιστον των συντηρητικών- δυνάμεων που υποστηρίζουν την ανεξαρτησία. Το ρήγμα αποτυπώθηκε και στην παραίτηση του μετριοπαθούς συμβούλου (υπουργού) Επιχειρηματικότητας, ο οποίος τόνισε πως οι προσπάθειές του για να λειανθεί το έδαφος προς την κατεύθυνση του διαλόγου «απέτυχαν».
Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι, πριν την εκφώνηση του διαγγέλματος του Puigdemont προχθές κι ενώ διέτρεχε τη χώρα η φήμη πως πρόκειται να προκηρύξει εκλογές, πολλοί υποστηρικτές της ανεξαρτησίας τον κατήγγειλαν ως προδότη. Χιλιάδες άνθρωποι συγκεντρώθηκαν έξω από την έδρα της κυβέρνησης, στο Palau de Generalitat της Βαρκελώνης, διαμαρτυρόμενοι για το ενδεχόμενο αυτό, ενώ πολλοί βουλευτές και δήμαρχοι του στρατοπέδου της ανεξαρτησίας απειλούσαν ότι θα παραιτηθούν.
Επιπλέον, οι κεντροαριστεροί του ΕRC, που επίσης συμμετέχουν στον συνασπισμό Junts pel Si (Μαζί για το Ναι), απείλησαν πως θα αποχωρήσουν από την κυβέρνηση, ενώ οι αντικαπιταλιστές της CUP, που υποστηρίζουν την κυβέρνηση στην πορεία της ανεξαρτησίας, δήλωναν πως θα καταψηφίσουν κάθε πρόταση για εκλογές.

 

Τι προβλέπει το Άρθρο 155
Αξίζει να σημειωθεί ότι από τη στιγμή που η Γερουσία ψηφίσει υπέρ της εφαρμογής των μέτρων που προβλέπει το Άρθρο 155, μεταξύ αυτών και της καθαίρεσης της κυβέρνησης, ο Puigdemont θα παραμείνει στη θέση του έως το Σάββατο, που θα δημοσιευθεί το διάταγμα στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης.
Τα μέτρα που προβλέπονται βάσει της εφαρμογής του Άρθρου 155, είναι τα παρακάτω:
Καταλανική Κυβέρνηση
Yπό τον έλεγχο της Μαδρίτης θα τεθεί η καταλανική κυβέρνηση. Ο Rajoy αξιώνει την καθαίρεση του συνόλου των μελών της, δηλαδή του προέδρου Puigdemont και 13 συμβούλων του (υπουργών). Ένας από αυτούς, ο μετριοπαθής σύμβουλος Επιχειρηματικότητας, παραιτήθηκε ήδη χθες βράδυ.
Μετά την καθαίρεση, τη διακυβέρνηση στην Καταλονία θα αναλάβουν «όργανα που θα έχουν δημιουργηθεί για τον έργο αυτό από την εθνική (κεντρική) κυβέρνηση», αλλά κατά κύριο λόγο θα ασκείται «από τους υπουργούς της εθνικής κυβέρνησης καθ’όσο διάστημα διαρκεί η κατάσταση εξαίρεσης», όπως έχει εξηγήσει ο Rajoy.
Επίσης, ο ίδιος ζητεί από τη Γερουσία να του δώσει την εξουσία να διαλύσει το καταλανικό Κοινοβούλιο και να προκηρύξει νέες εκλογές «εντός έξι μηνών από την απόφαση της Γερουσίας»--μία εξουσία που διαθέτει ο καταλανός πρόεδρος.
Ο Rajoy ζητεί εξίσου από τη Γερουσία να του δώσει τη δυνατότητα να διορίζει, απολύει και να αντικαθιστά τα μέλη σε όλους τους οργανισμούς και νομικά πρόσωπα που εξαρτώνται από την καταλανική Generalitat.
Τοπική Αστυνομία
Η καταλανική αστυνομία, οι 16.000 Mossos d’ Esquadra που έως σήμερα υπακούουν μόνον στην τοπική Generalitat, θα τεθούν υπό τον άμεσο έλεγχο της κυβέρνησης. Ο Rajoy απαιτεί εξάλλου, «σε περίπτωση που αυτό κριθεί αναγκαίο», στην άσκηση των καθηκόντων τους, τα μέλη των Mossos να «αντικαθίστανται από όργανα των δυνάμεων ασφαλείας του κράτους», δηλ. της εθνικής αστυνομίας και της Πολιτοφυλακής.
Οικονομία
Η κυβέρνηση ήδη έχει θέσει τα οικονομικά της Generalitat υπό τον έλεγχό της από τον περασμένο Σεπτέμβριο, προκειμένου να αποτρέψει τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία της 1ης Οκτωβρίου. Το μέτρο έχει παραμείνει εν ισχύι.
Στην παρούσα περίσταση, η κυβέρνηση ζητεί να της δοθούν οι εξουσίες για να ασκεί όλες τις χρηματοοικονομικές εργασίες, τον προϋπολογισμό και τη φορολογική πολιτική, προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι ούτε ένα ευρώ, από τους τοπικούς δασμούς και από τη χρηματοδότηση από τη Μαδρίτη, δεν πρόκειται να διατεθεί στην ενίσχυση της διαδικασίας για την ανεξαρτησία της Καταλονίας.
Τηλεπικοινωνίες και MME
Ο Rajoy ζητεί έγκριση να αναλάβει «τη λειτουργία της Generalitat της Καταλονίας όσον αφορά τις τηλεπικοινωνίες και τα ψηφιακά μέσα». Αυτό το μέτρο αφορά τον πλήρη έλεγχο του Κέντρου Τηλεπικοινωνιών και Τεχνολογιών Πληροφόρησης (CCTI), που συντονίζει όλα τα πληροφοριακά συστήματα της τοπικής κυβέρνησης.
Επιπλέον, θα περάσουν υπό τον έλεγχο της τοπικής κυβέρνησης τα δημόσια μέσα ενημέρωσης (TV3 και Catalunya Radio), προκειμένου να εξασφαλίζεται «η εκπομπή αξιόπιστων, αντικειμενικών και ισορροπημένων ειδήσεων».
Τα συνδικάτα των δημοσιογράφων της TV3 έχουν καταγγείλει τις οδηγίες της διοίκησης που ουσιαστικά καλύπτουν μονομερώς την πλευρά της ανεξαρτησίας. Από την πλευρά τους, οι συνάδελφοί τους των εθνικών δικτύων έχουν κι εκείνοι καταγγείλει την παρέμβαση της κεντρικής κυβέρνησης στην κάλυψη των ειδήσεων, ιδίως σε εκείνες που αφορούν την καταλανική κρίση. Επίσης δε, έχουν εκφράσει την αντίθεσή τους στον επερχόμενο έλεγχο των μέσων στην Καταλονία.
Το Κοινοβούλιο
Η κυβέρνηση αξιώνει επίσης να τεθεί υπό τον έλεγχό της η λειτουργία του καταλανικού Κοινοβουλίου, όπου τα κόμματα που στηρίζουν την ανεξαρτησία διαθέτουν μία σχετική πλειοψηφία 72 εδρών στις 135.
Χάρις στην πλειοψηφία τούτη, το Κοινοβούλιο αποφάσισε στις 6 Σεπτεμβρίου την διεξαγωγή του δημοψηφίσματος την 1η Οκτωβρίου, που ακυρώθηκε στη συνέχεια από το Συνταγματικό Δικαστήριο.
Ο Rajoy ζητεί να του δοθούν οι εξουσίες ώστε να συστήσει μία «αρχή», η οποία εντός 30 ημερών θα αξιολογήσει και θα ελέγξει ότι κανένα από τα νομοσχέδια, ή καμμία άλλη κοινοβουλευτική πρωτοβουλία δεν θα αντίκειται στα μέτρα που θα ληφθούν για τον έλεγχο της Καταλονίας.
Μόλις καθαιρεθεί ο Puigdemont, το κοινοβούλιο δεν θα έχει το δικαίωμα εκλογής αντικαταστάτη του ή διορισμού του, σύμφωνα με τα μέτρα που καλείται να εγκρίνει σήμερα η ισπανική Γερουσία.
Photo by David Ramos/Getty Images/Ideal Image
liberal.gr

Μέσα σε πέντε μόλις μήνες διακυβέρνησης οι σύντροφοι του ΣΥΡΙΖΑ κατόρθωσαν :

-Να γελοιοποιηθούν σε όλο τον πλανήτη πλην Βενεζουέλας .Οι μισοί να διαπραγματεύονται για Ευρώ και οι άλλοι μισοί να διαπραγματεύονται και να σχεδιάζουν Grexit.
-Να εκβιάζουν όλους τους εταίρους και έπειτα να τους χαρακτηρίζουν τρομοκράτες, εκβιαστές γιατί δεν ενέδωσαν στο δικό τους εκβιασμό
-Να κάνουν δημοψηφίσματα να στηρίζουν το ΟΧΙ στα μέτρα και την ίδια στιγμή να υπόσχονται το ΝΑΙ και το ότι σε 48 ώρες θα φέρουν συμφωνία.
-Να συνεδριάζουν με όλο τον πλανήτη με στόχο τη συμφωνία, να συμφωνούν αλλά να μην στηρίζουν ,να μην πιστεύουν, σε αυτό που συμφωνούν.
-Να φέρνουν τη συμφωνία σαν κυβέρνηση οι ίδιοι στη βουλή αλλά να περιμένουν από την αντιπολίτευση να την ψηφίσει !!!!!!!
-Να μην ψηφίζουν τη συμφωνία οι μισοί από αυτούς ,αλλά να μην παραιτούνται δηλώνοντας ότι στηρίζουν την κυβέρνηση η οποία θα την εφαρμόσει με τους ίδιους υπουργούς οι όποιοι δεν θα ψήφιζαν τη συμφωνία (κατά τα άλλα εμείς ήμασταν οι καρεκλοκένταυροι)

-Ιστορικά στελέχη όπως θέλουν να αποκαλούνται να οργανώνουν σχέδιο να μπουκάρουν στο Νομισματοκοπείο, να αρπάξουν 22 δισ. Ευρώ της ΤτΕ, τη στιγμή που άλλα στελέχη ιστορικά πάντα, οργανώνουν την επαναλειτουργία των τραπεζών.

-Μια αριστερά που καταδίκασε την κυβέρνηση Σαμαρά για τα μέτρα στο γνωστό mail Χαρδούβελη αλλά κατέληξε να συμβιβάζεται και να φέρνει στην βουλή πιο σκληρά μέτρα και να παραδίδει τα κεκτημένα μας (όπως για παράδειγμα το μειωμένο ΦΠΑ στα νησιά μας).
Μια αριστερά που μέχρι τώρα στα σπλάχνα της έθρεφε το λόμπυ της δραχμής , οι οποίοι με συνομωσίες προσπάθησαν να το επιβάλουν στον ελληνικό λαό. Τελικά μάλλον αριστερά παντός καιρού!!!!!

Η πολιτική επιχειρηματολογία του Αλέξη Τσίπρα θυμίζει την ιστορία του μητροκτόνου ο οποίος στο δικαστήριο ζήτησε επιείκεια λόγω ορφάνιας από μητέρα.
Παρέλαβε μια χώρα με έστω υποτυπώδες πρωτογενές πλεόνασμα, ανοιχτές τράπεζες, σχεδόν μηδενική ανάγκη ρευστότητας από τον ΕLA, θετική μεταβολή του ΑΕΠ και σε έξι μήνες την έχει φέρει με ανεξέλεγκτο έλλειμμα, απροσδιόριστη ακόμη ύφεση, κλειστές τράπεζες, ουρές στα σούπερ μάρκετ, σωσίβιο 89 δισ. από ELA, 40 δισ. λιγότερες καταθέσεις κλπ. Για να έρθει και στο τέλος με ύφος νικητή να μας πει ότι του χρωστάμε και χάρη μιας και η μοναδική εναλλακτική λύση στην διάθεση του ήταν το Grexit και το χάος (το ότι εκείνοι μας έφεραν εδώ φαίνεται να το αγνοεί επιλεκτικά).

Κατά τη διάρκεια της αριστερής διακυβέρνησης των τελευταίων μηνών, αλλά και της διαφαινόμενης ανόδου στην εξουσία των τελευταίων ετών, η άποψη μας ήταν πως μια κυβέρνηση της αριστεράς με τις πολλές και διαφορετικές συνιστώσες θα επιφέρει στη χώρα τη μεγαλύτερη οικονομική και πολιτική καταστροφή μετά τον τελευταίο πόλεμο. Αυτή έχει ήδη συντελεστεί και τις συνέπειες θα τις δούμε στην καθημερινή μας ζωή τους προσεχείς μήνες.

Ο ελληνικός λαός ψήφισε "όχι" στην πρόταση Γιούνκερ, η οποία, όμως, ήταν η βάση της συζήτησης στο τραπέζι των πολιτικών αρχηγών. Εκείνο που συνέβη είναι ότι ο νικητής του δημοψηφίσματος κάλεσε τους ηττημένους να επιβεβαιώσουν ότι είναι υπέρ του. "ναι"! Το 61% "όχι" έγινε 100% "ναι". Και το εύλογο ερώτημα που προκύπτει είναι ένα και μοναδικό: Γιατί;
Από σήμερα όμως ο κ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ της πεντάμηνης διακυβέρνησης παραλαμβάνει τις συνέπειες και των δικών του χειρισμών στην οικονομία. Και αυτές δεν είναι οι ιδεοληψίες και οι ονειροπολήσεις του κυρίου Λαφαζάνη για μια κρατική οικονομία που θα ενισχυθεί από τις "δυνάμεις" της Ρωσίας, του Ιράν, της Βενεζουέλας και ίσως και της Αργεντινής...

Δεν ξέρουμε αν θα μείνετε στην ιστορία ως η πρώτη αριστερή κυβέρνηση και με πως θα σας κρίνουν οι αυριανοί ιστορικοί. Σίγουρα όμως θα μείνετε στην ιστορία ως αυτοί που κατονόμασαν την αντιπολίτευση και όσους δεν έσκυψαν το κεφάλι στις παράλογες απαιτήσεις σας ως ΓΕΡΜΑΝΟΤΣΟΛΙΑΔΕΣ και την ίδια στιγμή παραδώσατε στους ξένους κάθε εθνική κυριαρχία και ευρωπαϊκό κεκτημένο μας… Ποιος είναι άραγε ο χαρακτηρισμός που θα μπορούσαμε να σας προσάψουμε;
Καμιά άλλη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης δεν είπε τόσα ψέματα προκειμένου να καταλάβει την εξουσία και δεν έδειξε τόση άγνοια κινδύνου ή δόλο όταν την ανέλαβε...αλλά να ξέρετε κύριοι ο ελληνικός λαός πλέον δεν συγχωρεί τόσο εύκολα.

Γραφείο Τύπου Τ.Ο. Νέας Δημοκρατίας Κω

Στις 5 Ιουλίου ο ελληνικός λαός με το συντριπτικό ποσοστό του 61,3% απέρριψε το τελεσίγραφο λιτότητας των εταίρων – δανειστών της χώρας, στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση.

Μία εβδομάδα μετά, ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας Αλέξης Τσίπρας, μέσα από μια διαπραγμάτευση – θρίλερ, με αλλεπάλληλες διαφωνίες, διακοπές συνεδριάσεων και έντονο παρασκήνιο, συμφωνεί σε ένα τριετές σχέδιο μνημονιακού τύπου, το οποίο μας άφησε όλους μουδιασμένους. Στη συνέχεια, κατά την πρώτη ψηφοφορία στη Βουλή για τα πρώτα μέτρα, 39 κυβερνητικοί βουλευτές αρνούνται τη συμφωνία. Ήδη είναι γεγονός ο πρώτος ανασχηματισμός της κυβέρνησης. Και τώρα τι; Μια πρώτη ψύχραιμη ερμηνεία των γεγονότων ίσως μας οδηγήσει στο σωστό επόμενο βήμα.

Η ίδια η πορεία των γεγονότων αποδεικνύει πως οι διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης είχαν οδηγηθεί σε αδιέξοδο πολύ πριν φτάσουμε στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου. Η κυβέρνηση διεκδικούσε επίμονα μια οριστική λύση για το χρέος και ένα ουσιώδες αναπτυξιακό πακέτο, σε αντιστάθμισμα της οικονομικής καταστροφής της μνημονιακής 5ετίας. Στόχος να μπορέσουν να υλοποιηθούνοι αναγκαίες διορθώσεις στη στρεβλή οικονομία της χώρας και να επανέλθει το κοινωνικό κράτος σε μια κανονικότητα. Ωστόσο η συμφωνία δεν ερχόταν όσο και αν εξαντλούσε τα διαπραγματευτικά της χαρτιά η κυβέρνηση. Την ίδια στιγμή η επονομαζόμενη «Τρόικα Εσωτερικού» έκανε τα πάντα για να υποσκάψει την εθνική προσπάθεια,υπηρετώντας το σχέδιο της«Αριστερής Παρένθεσης».

Ως αποτέλεσμα, φτάσαμε στο εκβιαστικό τελεσίγραφο – συμφωνία (γνωστό και ως πρόταση Γιούνκερ), το οποίο ανάγκασε τον Πρωθυπουργό να απευθυνθεί στον μόνο που θα μπορούσε να του δώσει δύναμη: τον ελληνικό λαό. Τρόμος, εκβιασμοί, κλειστές τράπεζες, φήμες για κούρεμα καταθέσεων, συνέθεσαν ένα σκηνικό που μόνο δημοκρατικό δεν ήταν.

Και ο λαός μίλησε: 61,3% ΟΧΙ στην αδιέξοδη λιτότητα, και πλέον με αυτό στις βαλίτσες του, ο Πρωθυπουργός πήγε στις Βρυξέλλες για την τελική διαπραγμάτευση. Το αποτέλεσμα είναι ένα τριετές μνημονιακό πρόγραμμα όπου πρακτικά ζητείται να εφαρμοστεί ό,τι περιείχε η λεγόμενη πρόταση Γιούνκερ, με επιπλέον πρόβλεψη για 86 δις € δάνειο, 35 δις € αναπτυξιακή χρηματοδότηση, και μια ουσιαστική δέσμευση για αναδιάρθρωση του χρέους της χώρας. «Κερασάκι στην τούρτα» η ίδρυση ενός νέου είδους ΤΑΙΠΕΔ, στο οποίο χάριν εγγυήσεων θα περιέλθει δημόσια περιουσία για αξιοποίηση έως 50 δις € για 30 χρόνια. Τελικά, ο αντιμνημονιακόςΤσίπρας υπέγραψε μνημόνιο;
Η απάντηση κρύβεται στο γεγονός πως είμαστε πλέον άρρηκτο μέρος του λεγόμενου ευρωπαϊκού οικοδομήματος. Η οικονομική και νομισματική ενοποίηση της Ευρώπης, θέτει ταυτόχρονα δυνατότητες αλλά και περιορισμούς, έχοντας κυρίαρχο παράγοντα το ενιαίο τραπεζικό σύστημα. Αυτό είναι και το κλειδί αποκωδικοποίησης της απόφασης Τσίπρα.

Οι επιλογές που είχε μπροστά του ο Πρωθυπουργός την Κυριακή 12 Ιουλίου ήταν οριστική συμφωνία ή οριστική ρήξη. Αν έφευγε από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων χωρίς συμφωνία, θα ήμασταν σίγουρα υπερήφανοι για το ΟΧΙ. Άμεσαόμως, οι πιστωτές θα ενεργοποιούσαν τις ρήτρες απαίτησης αποπληρωμής των υπαρχόντων δανείων της χώρας και των τραπεζών. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι τα περίπου 120 δις € καταθέσεων στις ελληνικές τράπεζες θα κατάσχονταν στο 100% από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ταυτόχρονα θα ήταν άμεσα απαιτητάτο σύνολο των ενυπόθηκων τραπεζικών δανείων,και τότε θα κατέρρεε η χώρα. Δυστυχώς, αυτό σημαίνειάτακτη χρεοκοπίαμέσα στην Ευρωζώνη, και με αυτό εκβιαζόταν ουσιαστικά ο Πρωθυπουργός. Έτσι, εξαντλήθηκαν πραγματικά τα περιθώρια διαπραγμάτευσης από την κυβέρνηση. Μπορεί κανείς να την κατηγορήσει για λάθη, απειρία και παραλείψεις, αλλά όλοι της αναγνωρίζουν το σθένος και την επιμονή διαπραγμάτευσης για το καλύτερο δυνατό μέχρι κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή.

Με αυτό ως δεδομένο, η συμφωνία – μνημόνιο ήταν αναγκαίο κακόγια την κυβέρνησηΤσίπρα. Μπορεί να μην αρέσει σε κανένα μας, ειδικά σε όσους τοποθετούμαστε πολιτικά στο χώρο της Αριστεράς, αλλά αυτή τη φορά όντως δεν υπήρχε άλλη, καλύτερη επιλογή. Αυτό αναλογίστηκαν οι 110 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, όπως και οι 13 των ΑΝΕΛ, οι οποίοι ψήφισαν ΝΑΙ στις 15 Ιουλίου. Δυστυχώς, 39 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ προέταξαν την ιδεολογία τους και ψήφισαν ΟΧΙ, στη μοναδική συμφωνία που μπορεί να κρατήσει όρθια τη χώρα σήμερα. Ίσως όταν αναγνώσουν ψύχραιμα τα γεγονότα να συνειδητοποιήσουν και αυτοί το αδιέξοδο στο οποίοπεριήλθαμε ως χώρα και ως κοινωνία, και στην επόμενη ψηφοφορία της 22ας Ιουλίου αλλάξουν στάση. Άλλωστε, στηρίζουν όπως λένε την κυβέρνηση, αν και αυτό είναι απόλυτα αντιφατικό.

Στο σημείο αυτόείναι αναγκαίο να καταλήξουμε στην παραδοχή ότι, σήμερα τουλάχιστον, για την Ελλάδα η Ευρώπη σημαίνει Μνημόνια. Εάν το αποδεχόμαστε, τότε καλούμαστε όλοι να εργαστούμε μέσα σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο για το καλύτερο. Αν όχι, τότε η κουβέντα για μια συντεταγμένη έξοδο είναι αναγκαία προϋπόθεση και ο σχεδιασμός μιας αντίστοιχης, πλήρως τεκμηριωμένης, πρότασης είναι υποχρεωτικός για τον καθένα που την ευαγγελίζεται. Αυτό όμως προϋποθέτει χρόνο, ο οποίος προφανώς θα είναι υπό μνημονιακό ζυγό. Μάλιστα, μια τέτοια πρόταση ίσως είναι απαραίτητο να γίνει από την υπάρχουσα κυβέρνηση ως εναλλακτική σε πιθανό μελλοντικό αδιέξοδο. Ίσως αυτός θα έπρεπε να είναι και ο ρόλος των σημερινών διαφωνούντων εντός του ΣΥΡΙΖΑ. Κανείς δεν μπορεί πλέον να αποκλείσει επανάληψη του σκηνικού που βιώνουμε σήμερα.

Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται μπροστά σε ένα μεγάλο στοίχημα, αυτό της διατήρησης της ενότητάς του. Όσο δύσκολο και αν φαίνεται, η συνειδητοποίηση του τέλματος στο οποίο βρισκόμαστε ως κοινωνία, επιβάλλει στο χώρο αυτό να στηρίξει την υπάρχουσα κυβέρνηση με Πρωθυπουργό τον Αλέξη Τσίπρα. Είναι ο μόνος πολιτικός χώρος σήμερα ο οποίος, δημοκρατικά και συλλογικά, μέσω των ανοιχτών στην κοινωνία εσωκομματικών διαδικασιών του, μπορεί να παραγάγει ένα νέο πολιτικό πλάνο εξόδου από την κρίση λαμβάνοντας υπόψη τα νέα δεδομένα. Και πρέπει να το κάνει, καθώς έτσι θα μπορέσει η κυβέρνηση αυτή να σταθεί όρθια και να καταπολεμήσει, μέσα στο σφικτό πλαίσιο της συμφωνίας, τα γνωστά σε όλους μας προβλήματα τα οποία έφεραν τη χώρα σε αυτή την κατάσταση.

Η κυβέρνηση είναι αντιμέτωπη με τη μέγιστη πολιτική πρόκληση που θα μπορούσε να βιώσει. Να διαχειριστεί όσο το δυνατόν καλύτερα τη νέα συμφωνία, αξιοποιώντας όλα τα μέσα που της παρέχει (αναδιάρθρωση χρέους, αναπτυξιακό πακέτο, δάνειο μεγαλύτερο από τις δανειακές ανάγκες της χώρας) και να φέρει τη δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη και την αξιοκρατία σε πρώτο πλάνο. Και εδώ είναι η ειδοποιός διαφορά με τα προηγούμενα μνημόνια, καθώς η νέα συμφωνία παρέχει τη δυνατότητα για ανάπτυξη μέσα στην Ευρωζώνη. Με απλά λόγια, είναι η μόνη κυβέρνησητων τελευταίων ετών που έχει τα εχέγγυα για να δουλέψει και να παράγει έργο.

Αυτή η ευρωπαϊκή διαπραγμάτευση σίγουρα έχει αλλάξει το διεθνές πολιτικό στερέωμα. Πολύ πιθανό να αποτελεί την παρακαταθήκη για μια ριζική αλλαγή στην ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ελλάδα,όσο μικρή και αν λογίζεται από κάποιους, για άλλη μια φορά ταράζει τα νερά και βάζει το σύνολο της Ευρώπης σε ένα σταυροδρόμι. Με την επικείμενη αλλαγή και άλλων κυβερνήσεων ανά την Ευρωζώνη ίσως μπορέσουμε ως χώρα να σταθούμε καλύτερα διαπραγματευτικά στο μέλλον.

Η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπραείναι αναγκαίο να στηριχτεί και να αντέξει. Και πρέπει να γίνει αυτό από ολόκληρο τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς μόνο έτσι θα είναι σε θέση να συγκρουστεί ανοιχτά με όλα τα μεγάλα συμφέροντα εντός και εκτός της χώρας που δημιούργησαν την κατάσταση από την οποία ακόμα ψάχνουμε την έξοδο…

Αντώνης Αποστολίδης
Μέλος του Συντονιστικού της Νομαρχιακής Επιτροπής ΣΥΡΙΖΑ Ν.

Πρόκειται για τους Λίτσα Αμανατίδου, Κώστα Δελημήτρο, Ζήση Ζάννα, Γιάννη Ζερδελή, Κώστα Ήσυχο, Ηλία Ιωαννίδη, Ηλία Καματερό, Μιχάλη Κριτσωτάκη, Θωμά Κότσια, Ευγενία Ουζουνίδου, Θανάση Πετράκο, Στέφανο Σαμοϊλη, Αλεξάνδρα Τσανάκα, Δέσποινα Χαραλαμπίδου και Νίκο Χουντή.

Όπως αναφέρουν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, η πρόταση προς τους θεσμούς, στη βάση της οποίας η κυβέρνηση ζητάει την ψήφο τους ως εξουσιοδότηση προκειμένου να διαπραγματευθεί τους βρίσκει ριζικά αντίθετους. «Αυτή η πρόταση, στην ουσία, συνιστά άλλο ένα πρόγραμμα λιτότητας, απορρυθμίσεων και ιδιωτικοποιήσεων, το οποίο όχι μόνο δεν πρόκειται να δώσει απαντήσεις στα αγωνιώδη και τραγικά οικονομικοπολιτικά προβλήματα της χώρας, αποτέλεσμα των μνημονιακών πολιτικών, αλλά και να επιδεινώσει τις υφεσιακές τάσεις στην Οικονομία και θα καταστήσει ακόμα πιο δυσοίωνο το μέλλον της χώρας» τονίζουν.

Εξηγούν πως για αυτό τον λόγο δηλώνουν την αλληλεγγύη τους σε όσους και όσες από την ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ δεν ψήφισαν το νομοσχέδιο προτάσεις - πρόταση προς τους θεσμούς και υπογραμμίζουν ότι η ίδια αυτή τοποθέτηση της μη ψήφισης ανταποκρίνεται και στις δικές τους πολιτικές πεποιθήσεις.

«Όλοι - όλες θεωρούμε ότι αυτή η πρόταση δεν θα έπρεπε να ψηφιστεί από την Βουλή και αν εμείς, μετά από προβληματισμό ψηφίζουμε τελικά αυτή την πρόταση, το κάνουμε μόνο και μόνο για να μην δώσουμε αφορμές για να αξιοποιηθεί η στάση μας προκειμένου να τεθεί θέμα δεδηλωμένης προς την κυβέρνηση», σημειώνουν.

Προσθέτουν πως «το δικό μας ναι που υπαγορεύεται από τους παραπάνω πολιτικούς λόγους, δεν μπορεί να καταγραφεί ως ναι στην εφαρμογή μέτρων λιτότητας και νεοφιλελεύθερης κατεδάφισης, τα οποία θα αγωνιστούμε μαζί με το εργατικό - λαϊκό κίνημα για να μην περάσουν στη ζωή το επόμενο διάστημα. Η χώρα δεν χρειάζεται νέα μέτρα λιτότητας, αλλά στήριξης, αλλά στήριξη μισθών και συντάξεων, ρευστότητα στην Οικονομία και βαθιά διαγραφή χρέους», καταλήγουν στην κοινή δήλωσή τους.

Εκπροσώπησε τα Σκόπια στον 19ο διαγωνισμό Miss World Tourism, που διεξήχθη στο μπαρ-ρέστωραν Pasaji, στον Ορνό της Μυκόνου και φυσικά δεν πέρασε απαρατήρητη.

Η μελαχρινή καλλονή απαθανατίστηκε από την κάμερα του Mykonos Live Tv σε κοσμική πλαζ του νησιού των Ανέμων με τα πλάνα της να αξίζουν πολλούς… αναστεναγμούς.

mykonoslivetv

Σελίδα 1 από 9

 

 

eshopkos-foot kalymnosinfo-foot kalymnosinfo-foot nisyrosinfo-footer lerosinfo-footer mykonos-footer santorini-footer kosinfo-foot expo-foot