arxiki selida

To δημοσίευμα του JSTOR Daily που υπογράφει ο ερευνητής James MacDonald, ξεκινά με την ιστορία ενός ζευγαριού που πρόσφατα ήρθε σε πολύ δύσκολη θέση. Ο γιος τους, που γεννήθηκε με τη βοήθεια μιας μεθόδου υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, είχε διαφορετική ομάδα αίματος και από τους δυο γονείς του.
Ο πατέρας του αγοριού στη συνέχεια δεν βρέθηκε συμβατός στο τεστ πατρότητας, με αποτέλεσμα οι γονείς να κατηγορήσουν την κλινική για αλλοίωση των δειγμάτων. Ένα πιο εξειδικευμένο τεστ που έκαναν στη συνέχεια, υπέδειξε πως πραγματικός πατέρας του παιδιού, ήταν τελικά ο θείος του! Και τα δύο τεστ είχαν όμως δίκιο και πουθενά δεν υπήρχε αλλοίωση. Ο τελικός γύρος εξετάσεων έδειξε πως δείγματα DNA που λήφθηκαν από το μάγουλο (σάλιο) και από το σπέρμα του πατέρα ήταν διαφορετικά, αλλά και τα δύο προέρχονταν αναμφισβήτητα από τον ίδιο τον άνθρωπο.
Ο πατέρας του παιδιού ήταν μια «χίμαιρα», ένας οργανισμός που περιέχει δύο διαφορετικά γονιδιώματα.   Οι ανθρώπινες χίμαιρες υπέπεσαν στην προσοχή του ιατρικού κόσμου για πρώτη φορά το 1953, όταν μια Βρετανή που αναφέρεται ως McK βρέθηκε σε αιμοδοσία να έχει ομάδα αίματος τύπου AO, κάτι που υπό κανονικές γενετικές συνθήκες είναι αδύνατο. Ένα άτομο με αλληλόμορφα γονίδια για τις ομάδες Α και Ο έχει αυτομάτως ομάδα αίματος τύπου Α, επειδή ο τύπος Α είναι επικρατής σε σχέση με τον τύπο Ο. Tα αποτελέσματα της McK ήταν συμβατά με κάποιον που έχει ομάδα τύπου O και έχει λάβει μετάγγιση αίματος από κάποιον με ομάδα αίματος Α, αλλά στην McK δεν είχε γίνει ποτέ μετάγγιση αίματος.  
Τι είχε συμβεί λοιπόν;
Ο συντάκτης του άρθρου του 1953, I. Dunsford, ανακάλυψε ότι η κ. McK είχε δίδυμο αδερφό που είχε πεθάνει όταν ήταν βρέφος. Όπως είναι γνωστό, όταν ένα ωάριο γονιμοποιείται από ένα σπερματοζωάριο και μετά διχοτομείται στα δύο, προκύπτουν μονοζυγωτικά δίδυμα, ενώ αν δύο σπερματοζωάρια γονιμοποιήσουν δύο διαφορετικά ωάρια, τότε τα δίδυμα είναι διζυγωτικά, οπότε γενετικά δεν διαφέρουν από οποιαδήποτε άλλα αδέρφια, απλώς έχουν γεννηθεί την ίδια ώρα.  
Ο δίδυμος αδερφός της κ. McK ήταν διζυγωτικός και είχε ομάδα αίματος τύπου Α. Η αρχική ομάδα αίματος της McK, μάλλον διαφοροποιήθηκε στα αρχικά στάδια ανάπτυξης, όταν τα πρώιμα ερυθρά αιμοσφαίρια που ονομάζονται ερυθροβλάστες, μεταφέρθηκαν από τον αδερφό της σε εκείνη, μεταβάλλοντας έτσι την ομάδα αίματός της, χωρίς όμως να αλλοιώσουν άλλο κομμάτι του γονιδιώματος. Αυτό είναι δυνατό να συμβεί επειδή, σε συγκεκριμένα αρχικά στάδια της ανάπτυξης του εμβρύου, κάποια κύτταρα είναι αδιαφοροποίητα (βλαστοκύτταρα), ενώ άλλα έχουν ήδη διαφοροποιηθεί και έχουν «πάρει τον δρόμο τους» για να εξελιχθούν σε κύτταρα συγκεκριμένων ιστών. Αν το ένα δίδυμο επηρεάσει το άλλο σε αυτό το στάδιο, κάποια από τα βλαστοκύτταρα μπορούν να διαφοροποιήσουν το γονιδίωμα και να το κάνουν να μοιάζει με το αντίστοιχο του άλλου διδύμου. Σε άλλες περιπτώσεις ωστόσο, όπως στην περίπτωση της McK, το γονιδίωμα παραμένει ανεπηρέαστο.  
Από την εποχή που ήρθε στη δημοσιότητα η υπόθεση της McK, πολλές άλλες χίμαιρες αποκαλύφθηκαν. Κάποιες έχουν το γονιδίωμα του διδύμου τους μόνο σε τυχαίους ιστούς και μπορούν να ανακαλυφθούν μόνο με γενετικό τεστ. Για παράδειγμα, μπορεί κάποιο άτομο να έχει ποικιλομορφία σε αποχρώσεις του δέρματος ή διαφορετικό χρώμα στα δύο μάτια. Ο φαινότυπος εξαρτάται από το ποια κύτταρα, αν υπάρχουν, επηρεάζονται από τον δίδυμο. Στην αρχική υπόθεση πατρότητας, ο δίδυμος αδερφός του πατέρα δεν γεννήθηκε ποτέ, όμως το γονιδίωμά του επιβίωσε μέσω των γεννητικών κυττάρων (σπερματοζωαρίων) του αδερφού του και μεταβιβάστηκε στον υγιή γιο του.   Πηγή: daily.jstor.org / bionews.org.uk/ Επιμέλεια μετάφρασης:
LIFO Newsroom
Πηγή: www.lifo.gr

Ερευνητές στις ΗΠΑ δημιούργησαν μια μικροσκοπική μοριακή μηχανή σε νανοκλίμακα, η οποία αποτελείται από ένα τμήμα DNA με δύο πόδια.

Όπως ένας άνθρωπος, η νανο-μηχανή κινείται βάζοντας μπροστά το ένα πόδι και μετά το άλλο. Συνολικά, κατάφερε να κάνει έως 36 συνεχόμενα βήματα, κάθε φορά αποφασίζοντας μόνη της προς τα πού θα έκανε το επόμενο βήμα.

Το βάδισμα γίνεται αυτόνομα και με τυχαίο τρόπο προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, αντίθετα με άλλες νανο-μηχανές που ακολουθούν προδιαγεγραμμένες πορείες, προγραμματισμένες εκ των προτέρων από τους επιστήμονες. Μπορεί, επίσης, να κινηθεί πάνω σε ανώμαλες επιφάνειες, χωρίς να διαθέτει ειδικό προγραμματισμό γι' αυτό.

Οι ερευνητές του Πανεπιστημίου του Τέξας-Όστιν, με επικεφαλής τον 'Αντριου Έλιγκτον, καθηγητή του Τμήματος Μοριακών Βιοεπιστημών, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό νανοτεχνολογίας "Nature Nanotechnology", δήλωσαν ότι «πρόκειται για σημαντικό βήμα προκειμένου να αναπτυχθούν νανο-μηχανές νουκλεϊκών οξέων, οι οποίες θα μπορούν αυτόνομα να δρουν σε μια ποικιλία συνθηκών, περιλαμβανομένου του ανθρωπίνου σώματος».

Μια τέτοια μηχανή θα μπορούσε μελλοντικά να χρησιμοποιηθεί για ιατρικές διαγνώσεις, π.χ. για την ανίχνευση καρκινικών κυττάρων μέσα στο σώμα. «Βαδιστές DNA» θα...κόβουν βόλτες πάνω στην επιφάνεια των οργάνων, ελέγχοντας συνεχώς κατά πόσο έχουν εμφανιστεί τα πρώτα καρκινικά κύτταρα.

Η έγκαιρη διάγνωση θα αποτελεί σημαντικό πλεονέκτημα για μια αποτελεσματικότερη θεραπεία. Η ίδια μηχανή θα ήταν δυνατό να αξιοποιηθεί και ως όχημα για την στοχευμένη μεταφορά φαρμάκων σε διάφορα σημεία του σώματος.

Η λεγόμενη «νανοτεχνολογία DNA» ασχολείται με τους «υπολογιστές από οργανική ύλη», όπου οι διάφοροι υπολογισμοί - στους οποίους περιλαμβάνεται και το βάδισμα- γίνονται από φυσικά-βιολογικά αντικείμενα/μηχανές και όχι από ηλεκτρονικές συσκευές.

Από το ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μια απίστευτη, εξαιρετικά σπάνια αλλά επιστημονικά δυνατή, ιστορία πατρότητας ήρθε στο φως της δημοσιότητας στις ΗΠΑ, η οποία προκάλεσε «πονοκέφαλο» στους επιστήμονες για να αποδειχθεί στο τέλος ότι τα μυστήρια της ζωής είναι πολύ πιο περίπλοκα από αυτό που πιστεύουμε.

Κεντρικό πρόσωπο της ιστορίας ένας άνδρας στην Ουάσινγκτον που αφού αποκαλύφθηκε ότι το νεογέννητο παιδάκι του δεν ήταν δικό του, στη συνέχεια βίωσε το σοκ της ζωής του όταν αποδείχθηκε ότι το παιδί ήταξν του αγέννητου δίδυμου αδελφού του!

Το μωράκι γεννήθηκε με εξωσωματική γονιμοποίηση. Οταν όμως αποδειχθηκε ότι η ομάδα αίματος του δεν ταίριαζε ούτε με αυτή του πατέρα ούτε με της μητέρας, το ζευγάρι μπήκε σε σκέψεις, θεωρώντας ότι είχε γίνει λάθος στην κλινική όπου είχαν απευθυνθεί.

Και όμως, οι αρμόδιοι τους διαβεβαίωσαν ότι δεν έγινε κανένα λάθος με τγο σπέρμα που χρησιμοποιήθηκε, καθώς ο άνδρας ήταν και ο μοναδικός λευκός δότης εκείνη την ημέρα, ελαχιστοποιώντας έτσι τα περιθώρια σφάλματος.

Μετά από αμέτρητα τεστ και γενετικούς ελέγχους αποδείχθηκε κάτι που άφησε τους πάντες άφωνους: Το DNA στο σπέρμα του πατέρα δεν προερχόταν από τον ίδιο, αλλά από τον αγέννητο δίδυμο αδελφό του που είχε απορροφηθεί στη μήτρα της μητέρας τους.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, ορισμένες εγκυμοσύνες ξεκινούν με πολλαπλά έμβρυα και μερικές φορές το DNA από τον χαμένο αδελφό απορροφάται από το επιζών έμβρυο, αφήνοντας τμήματα του γενετικού του κώδικα σε αυτό που τελικά θα γεννηθεί.

Η σπάνια αυτή ανωμαλία όπου δύο γονιμοποιημένα ωάρια μπορούν να συγχωνευθούν σε ένα ονομάζεται χιμαιρισμός και οι οργανισμοί που αποτελούνται από γενετικά ανόμοιους ιστούς ονομάζονται χίμαιρες.

Στην πράξη, γιος και πατέρας είναι γενετικά συνδεδεμένοι, αν και ο πατέρας του παιδιού είναι ο... αγέννητος θείος του...

imerisia.gr

Ένα νέο τεστ DNA στα έμβρυα της εξωσωματικής αύξησε τα ποσοστά επιτυχίας της μεθόδου στις κλινικές γονιμότητας, όπου δοκιμάστηκε. To test επινόησε ομάδα επιστημόνων, με επικεφαλής την Ελληνίδα Δρ Ελπίδα Φραγκούλη

Το νέο τεστ αναζητά μη φυσιολογικό DNA στα έμβρυα της εξωσωματικής, όπως ανακοινώθηκε στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Αναπαραγωγικής Ιατρικής (ASRM2015) και τα ποσοστά επιτυχίας της εξωσωματικής έφτασαν το 75% για μία γυναίκα ηλικίας 35 ετών. Έχει να κάνει με έναν νέο τρόπο επιλογής των πιο υγιών εμβρύων, τα οποία είναι πιθανότερο να οδηγήσουν σε επιτυχή εγκυμοσύνη.

Ο προεμφυτευτικός έλεγχος (PGS) των εμβρύων, χρησιμοποιείται για να βεβαιωθεί ότι τα έμβρυαφέρουν τον σωστό αριθμό των χρωμοσωμάτων, δεδομένου ότι οι χρωμοσωμιακές ανωμαλίες είναι η κυριότερη αιτία για την οποία αποτυγχάνει η εμφύτευση των εμβρύων ή προκαλείται αποβολή. Όμως ακόμη και με αυτή τη μέθοδο, μία στις τρεις εξωσωματικές αποτυγχάνει. Τα έμβρυα που δεν εμφυτεύονται, παρά τον επιτυχή προεμφυτευτικό έλεγχο, φέρουν αφύσικα υψηλά επίπεδα μιτοχονδριακού DNA, διαπίστωσαν οι Βρετανοί επιστήμονες, με επικεφαλής την Ελληνίδα Δρ Ελπίδα Φραγκούλη - τα μιτοχόνδρια είναι μικροσκοπικές δομές στο εσωτερικό των κυττάρων, οι οποίες αποτελούν το 0,1% του συνολικού γενετικού υλικού των κυττάρων και δεν επηρεάζουν χαρακτηριστικά όπως η εμφάνιση και η προσωπικότητα, αλλά, όταν είναι μεταλλαγμένα, προκαλούν σε μερικούς ανθρώπους σοβαρά νοσήματα, όπως εγκεφαλικές βλάβες και καρδιακή ανεπάρκεια.

«Με βάση τα ευρήματά μας επινοήσαμε μία εξέταση, στην οποία μικρός αριθμός κυττάρων που λαμβάνονται προσεκτικά από ένα έμβρυο, ελέγχονται για την ποσότητα του μιτοχονδριακού DNA που περιέχουν», εξήγησε η Δρ Φραγκούλη. «Με αυτό τον τρόπο οι γιατροί μπορούν να επιλέγουν ταέμβρυα της εξωσωματικής με τις περισσότερες πιθανότητες να οδηγήσουν σε μία επιτυχή εγκυμοσύνη».

Το τεστ ονομάζεται MitoGrade και έχει, ήδη, αρχίσει να εφαρμόζεται σε αρκετές κλινικές των ΗΠΑ, συμπεριλαμβανομένου του Κέντρου Γονιμότητας του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης. Τα αποτελέσματα από την εφαρμογή του στα 100 πρώτα ζευγάρια είναι αυτά που ανακοινώθηκαν στο ASRM2015, και έδειξαν ότι αυξάνει τα ποσοστά επιτυχίας από το 65% στο 75% στις γυναίκες ηλικίας 35 ετών.

Η εξέταση βρίσκεται στην διαδικασία έγκρισης στη Βρετανία. Αν η αρμόδια Υπηρεσία Ανθρώπινης Γονιμοποίησης & Εμβρυολογίας (HFEA) δεχθεί την μέθοδο, το τεστ θα είναι διαθέσιμο για το κοινό εντός έξι μηνών.

http://healthmag.gr/

Ο σύγχρονος τρόπος ζωής, με το νυχτερινό φωτισμό και την κεντρική θέρμανση, μπορεί να βλάπτει το ανοσοποιητική σύστημα και να μας αφήνει έκθετους στα νοσήματα και τον πρόωρο θάνατο, προειδοποιούν βρετανοί ερευνητές.

Όπως εξηγούν, ο ανθρώπινος οργανισμός έχει εξελιχθεί να ανταποκρίνεται στις εναλλαγές του 24ωρου κύκλου και των εποχών του χρόνου, ενεργοποιώντας ή αδρανοποιώντας κατά περίπτωση τα γονίδιά του .

Έτσι λ.χ. ενεργοποιούνται το χειμώνα τα γονίδια που παίζουν ρόλο στην ανοσία, για να τον βοηθήσουν να καταπολεμήσει λοιμώξεις όπως η γρίπη, ενώ όταν γίνει ηπιότερος ο καιρός, αδρανοποιούνται διότι οι πιθανότητες ιώσεως μειώνονται σημαντικά.

Η δυνατότητα, όμως, να διατηρούμε σε σχετικά άνετη θερμοκρασία τα σπίτια μας καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου, καθώς και να παρατείνουμε τις ώρες της ηλιοφάνειας με τη βοήθεια του τεχνητού φωτισμού, «μπερδεύει» τον οργανισμό και τον κάνει να νομίζει ότι οι μέρες είναι πολύ μεγαλύτερες από το φυσιολογικό και ότι το καλοκαίρι παρατείνεται επ’ αόριστον.

Έτσι, δεν ενεργοποιεί τα ανοσοποιητικά γονίδια, με συνέπεια να είμαστε απροστάτευτοι στις κάθε είδους ιώσεις και χειμερινές ασθένειες.

Τα ευρήματα αυτά υποστηρίζονται από εκείνα άλλων πρόσφατων μελετών. Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Κέιμπριτζ, λ.χ., είχαν ανακοινώσει τον περασμένο μήνα ότι το ένα τέταρτο των γονιδίων του ανθρωπίνου σώματος παρουσιάζουν σαφείς ενδείξεις εναλλαγής αναλόγως με την εποχή του χρόνου.

Λίγες μέρεςαργότερα, εξάλλου, επιστήμονες από τα πανεπιστήμια του Μάντσεστερ και του Εδιμβούργου δημοσίευσαν μελέτη, που έδειξε ότι ο οργανισμός μας δεν διαθέτει μόνο βιολογικό «ρολόι» το οποίο ελέγχει την 24ωρη συμπεριφορά του, αλλά και βιολογικό «ημερολόγιο» που ελέγχει τις ετήσιες εποχιακές λειτουργίες του.

Τώρα, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο της Αμπερντήν με επικεφαλής τον λέκτορα δρα Τάυλερ Στήβενσον, οι οποίοι πραγματοποίησαν σειρά πειραμάτων στο εργαστήριο, λένε ότι η αποτελεσματικότητα των γονιδίων με εποχιακή λειτουργικότητα μπορεί να παρεμποδίζεται από τον σύγχρονο τρόπο ζωής.

«Το αληθινό μήνυμα των ευρημάτων μας είναι ότι οι εποχιακοί ρυθμοί μάς είναι απολύτως απαραίτητοι», δήλωσε ο δρ Στήβενσον.

«Όπως οι ημερήσιοι ρυθμοί καθορίζουν ότι είναι ώρα να κοιμηθούμε, έτσι και οι εποχιακοί παίζουν σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση πολλών σωματικών και συμπεριφορικών διεργασιών.

»Με τον καιρό, όμως, φθίνουν και σε αυτό οφείλεται ο σύγχρονος τρόπος ζωής».

Όπως εξήγησε, στη διάρκεια του 20ου αιώνα ο άνθρωπος επινόησε τεχνολογίες που του επιτρέπουν να ασκεί απόλυτο έλεγχο στον φωτισμό και τις κλιματολογικές συνθήκες εντός των χώρων διαβίωσής του, με συνέπεια να περνάμε πλέον το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας «υπό συνθήκες που προσομοιάζουν στο καλοκαίρι».

«Αυτά τα επονομαζόμενα “ατέλειωτα καλοκαίρια” χαρακτηρίζονται από σταθερό έλεγχο του φωτισμού και της θερμοκρασίας, δίχως εποχιακή ρυθμικότητα», είπε.

«Αυτό όμως είναι αναντίστοιχο όχι μόνο με τη φύση του ανθρώπου, αλλά και με τους γεωφυσικούς ρυθμούς στους οποίους δεν ασκούμε καμία επιρροή, με συνέπεια ο οργανισμός να υποφέρει».

Η νέα έρευνα δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Proceedings of The Royal Society B».

Πηγή: tanea.gr

 

 

eshopkos-foot kalymnosinfo-foot kalymnosinfo-foot nisyrosinfo-footer lerosinfo-footer mykonos-footer santorini-footer kosinfo-foot expo-foot