arxiki selida

Η φοιτητική ομάδα "iGEM Thessaloniki" κατέκτησε την πρωτιά στον Παγκόσμιο Διαγωνισμό Συνθετικής Βιολογίας iGEM2019
Χρυσό μετάλλιο απονεμήθηκε στην ομάδα φοιτητών "iGEM Thessaloniki" για το πρότζεκτ POSEIDON στον Παγκόσμιο Διαγωνισμό Συνθετικής Βιολογίας iGEM 2019, που πραγματοποιήθηκε στη Βοστώνη των ΗΠΑ. Η ομάδα "iGEM Thessaloniki" διακρίθηκε μεταξύ 5.000 διαγωνιζομένων ερευνητικών ομάδων από κορυφαία πανεπιστήμια (ΜΙΤ, Cambridge, Oxford, Harvard κ.ά.) 40 χωρών, που αξιολογήθηκαν από 120 κριτές παγκοσμίου φήμης. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ίδια ελληνική ομάδα βραβεύτηκε και το 2017 με χρυσό μετάλλιο, ενώ το 2018 κέρδισε το ασημένιο μετάλλιο.

Η ομάδα "iGEM Thessaloniki" σχεδίασε και ανέπτυξε το POSEIDON (Programmable Orthogonal Systems Engineered Into DNA Oligo Networks), τον πρώτο DNA υπολογιστή ικανό να προσδιορίσει ποιοτικά και ποσοτικά τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ DNA και πρωτεϊνών. Οι πρωτεΐνες αποτελούν σημαντικά βιομόρια ιδιαίτερης σημασίας και ενδιαφέροντος για την επιστημονική έρευνα, τόσο για τη μελέτη διαφόρων βιοχημικών μονοπατιών, όσο και για τη θεραπεία πληθώρας παθολογικών περιπτώσεων. Η ομάδα εστίασε την έρευνά της στον χαρακτηρισμό πρωτεϊνών που συνδέονται με τον καρκίνο του μεταστατικού μελανώματος.

«Με το έργο της, η "iGEM Thessaloniki" καθιέρωσε μια καινοτόμα εργαστηριακή μέθοδο που αποσκοπεί στην εξέλιξη της επιστημονικής έρευνας, με την ανάπτυξη νέων βιοιατρικών εργαλείων και την παραγωγή νέας γνώσης» ανέφερε ο κοσμήτορας της Σχολής Επιστημών Υγείας του ΑΠΘ, καθηγητής Θεόδωρος Ι. Δαρδαβέσης, τον οποίο επισκέφτηκε σήμερα η φοιτητική ομάδα.

Οι φοιτητές που συμμετείχαν στην ομάδα ανέφεραν ότι ο διαγωνισμός iGEM αποτελεί μοναδική εμπειρία και δίνει τη δυνατότητα εκπόνησης πραγματικού ερευνητικού έργου ακόμα και σε προπτυχιακό επίπεδο και παρακινούν όλους τους συμφοιτητές τους να δηλώσουν συμμετοχή για την ομάδα που θα εκπροσωπήσει το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο στον διαγωνισμό, το 2020.

Επιστημονικά υπεύθυνοι της ομάδας iGEM 2019 είναι ο αναπληρωτής καθηγητής Τμήματος Ιατρικής ΑΠΘ Μιχαήλ Αϊβαλιώτης (κύριος επιστημονικός υπεύθυνος) και ο καθηγητής Τμήματος Βιολογίας Α.Π.Θ., Γεώργιος Μόσιαλος. Καθοριστικής σημασίας για την ολοκλήρωση της ερευνητικής εργασίας των φοιτητών ήταν η συμβολή του υποψήφιου διδάκτορα του Τμήματος Φυσικής του ΑΠΘ, Κωνσταντίνου Κοζαλάκη.

Οι φοιτητές που συμμετείχαν στην Ομάδα iGEM 2019 είναι οι: Αθανασιάδου Αλίκη από το Τμήμα Φυσικής ΑΠΘ, Ιωαννίδης Απόστολος από το Τμήμα Φαρμακευτικής του ΑΠΘ, Καραβά Κυριακή από το Τμήμα Βιολογίας του ΑΠΘ, Μαλαθούνης Χαράλαμπος από το Τμήμα Χημικών Μηχανικώντου ΑΠΘ, Μαλιούρης Ιωάννης από Τμήμα Πληροφορικής του ΑΠΘ, Μεγαγιάννης Πλάτων από το Τμήμα Ιατρικής του ΑΠΘ, Μωυσιάδου Σοφία από το Τμήμα Βιολογίας του ΑΠΘ και Χαναγκιάν Κριστίνε από το Τμήμα Βιοϊατρικών Επιστημών του ΔΙ.Π.Α.Ε.

Η νέα νανομηχανή, με την ονομασία ΑΝΤ (Actuating Nano-Transducer) ή «Μυρμήγκι», μπορεί να κινηθεί τρομερά γρήγορα και να ασκήσει μεγάλες δυνάμεις, πολύ μεγαλύτερες από άλλες μικροσκοπικές συσκευές.

Ερευνητές στη Βρετανία δημιούργησαν τη μικρότερη μηχανή στον κόσμο, μεγέθους μόλις λίγων νανομέτρων (δισεκατομμυριοστών του μέτρου), η οποία τροφοδοτείται με φως λέιζερ και κινείται σαν έμβολο.

Η νανομηχανή μπορεί μελλοντικά, μεταξύ άλλων, να αξιοποιηθεί στην ιατρική νανορομποτική, για να κινεί μικροσκοπικά ρομπότ (νανομπότ), που θα εισχωρούν ακόμη και στα ανθρώπινα κύτταρα για να καταπολεμούν τις ασθένειες. 'Αλλες πιθανές εφαρμογές είναι νανομηχανές που θα κινούνται στο νερό ή σε άλλα υγρά και θα αντιλαμβάνονται το περιβάλλον γύρω τους, λειτουργώντας ως κινούμενοι αισθητήρες.

Οι ερευνητές του Κέντρου Νανοφωτονικής του ιστορικού Εργαστηρίου Κάβεντις του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ, με επικεφαλής τον καθηγητή Τζέρεμι Μπάουμπεργκ, έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS).

Η μηχανή αποτελείται από φορτισμένα νανοσωματίδια χρυσού, προσδεμένα μεταξύ τους με ένα πολυμερές υλικό σε μορφή γέλης που λέγεται pNIPAM και το οποίο είναι πολύ ευαίσθητο στις αλλαγές της θερμοκρασίας.

Όταν το υλικό αυτό θερμαίνεται με φως λέιζερ, τότε μέσα σε κλάσμα του δευτερολέπτου αποθηκεύει μεγάλες ποσότητες ελαστικής ενέργειας, καθώς αποβάλλει όλο το νερό από τη γέλη και συρρικνώνεται, με συνέπεια τα νανοσωματίδια χρυσού να προσκολλώνται σφιχτά μεταξύ τους.

Όταν όμως αντίθετα η συσκευή ψύχεται κάτω από τους 32 βαθμούς Κελσίου, το πολυμερές απορροφά νερό και φουσκώνει, με αποτέλεσμα -όπως σε ένα ελατήριο- τα νανοσωματίδια να απωθούνται απότομα μακριά το ένα από το άλλο, δημιουργώντας μια προωθητική δύναμη. Καθώς η θερμοκρασία αυξομειώνεται, η νανομηχανή κινείται σαν έμβολο.

Όπως δήλωσε ο ερευνητής δρ Τάο Ντινγκ, «είναι σαν μια έκρηξη, καθώς εκατοντάδες χρυσά σφαιρίδια απομακρύνονται απότομα το ένα από το άλλο μέσα σε ένα εκατομμυριοστό του δευτερολέπτου, όταν τα μόρια του νερού φουσκώνουν τα πολυμερή υλικά γύρω τους».

«Γνωρίζουμε ότι το φως μπορεί να θερμάνει το νερό για να κινήσει τις ατμομηχανές. Τώρα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το φως για να κινήσουμε μια μηχανή σαν "πιστόνι" σε νανοκλίμακα» ανέφερε ο ερευνητής δρ Βεντσισλάβ Βάλεβ.

Η νέα νανομηχανή, με την ονομασία ΑΝΤ (Actuating Nano-Transducer) ή «Μυρμήγκι», μπορεί να κινηθεί τρομερά γρήγορα και να ασκήσει μεγάλες δυνάμεις, πολύ μεγαλύτερες από άλλες μικροσκοπικές συσκευές. Η ανά μονάδα βάρους ισχύς της είναι σχεδόν 100 φορές μεγαλύτερη από οποιασδήποτε άλλης μηχανής ή μυός. Είναι επίσης βιοσυμβατή, οικονομική στην παραγωγή της και ενεργειακά αποδοτική.

«Όπως τα πραγματικά μυρμήγκια, οι νανομηχανές ΑΝΤ παράγουν μεγάλη ισχύ σε σχέση με το βάρος τους. Η πρόκληση πλέον που αντιμετωπίζουμε, είναι πώς να ελέγξουμε αυτή την ισχύ για νανομηχανικές εφαρμογές», δήλωσε ο Μπάουμπεργκ.

Είπε ακόμη ότι το οριακό σημείο λειτουργίας της μηχανής θα μπορούσε να αναπροσαρμοσθεί από τους 32 στους 37 βαθμούς Κελσίου (όσο η θερμοκρασία του ανθρωπίνου σώματος), καθώς επίσης να αναζητηθεί μια εναλλακτική πηγή θερμότητας πέρα από το φως λέιζερ.

Οι ερευνητές ήδη συνεργάζονται με την Cambridge Enterprise, τον επιχειρηματικό «βραχίονα» του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ, καθώς και με άλλες εταιρείες, προκειμένου να προχωρήσουν σε εμπορική αξιοποίηση της εφεύρεσής τους.

Καθώς η ρομποτική γνωρίζει αλματώδη ανάπτυξη, και οι άνθρωποι εξαρτώνται ολοένα και περισσότερο από τις υπηρεσίες τους σε διάφορους τομείς, τα ρομπότ πρέπει να μάθουν εκτός από πειθήνια όργανα να λένε "όχι" και να αρνούνται εντολές με βάση τους ανθρώπινους κώδικες επικοινωνίας.
Ιδίως όταν οι εντολές που τους δίνουν οι χειριστές τους ενδέχεται να προκαλέσουν κακό ή τους αποσπούν από την εκτέλεση του έργου τους.  
Όμως κάτω από ποιές συνθήκες και με ποιούς τρόπους επιτρέπεται σε ένα ρομπότ να αντιμιλά στον άνθρωπο;    
Οι ερευνητές Gordon Briggs και Matthias Scheutz του τμήματος αλληλεπίδρασης ανθρώπων και μηχανών του Πανεπιστημίου του Tufts, χρησιμοποιώντας το ανθρωπόμορφο ρομπότ Nao, προσπαθούν να διδάξουν ηθική και τρόπους στα ρομπότ και να τους εμφυσήσουν την αίσθηση του πότε και του πώς θα πρέπει να αρνηθούν τις ανθρώπινες εντολές, χρησιμοποιώντας έναν περίπλοκο αλγόριθμο.  
Το "χαριτωμένο" αποτέλεσμα παραπέμπει μεν σε ταινίες επιστημονικής φαντασίας, αλλά είναι και μια πρόγευση από το κοντινό (για κάποιους "ζοφερο") απτό μέλλον της τεχνητής νοημοσύνης, που ήδη τίθεται σε εφαρμογή σε εφευρέσεις όπως τα αυτο-οδηγούμενα οχήματα, όπου οι μηχανές ίσως θα κληθούν να πάρουν αποφάσεις ζωής και θανάτου.

Πηγή: www.lifo.gr
Ένα ρομπότ που μπορεί να φτιάξει άλλα ρομπότ πιο εξελιγμένα στον τρόπο που κινούνται, χωρίς καμία ανθρώπινη παρέμβαση, δημιούργησαν βρετανοί και ελβετοί ερευνητές.
Πρόκειται για ένα επίτευγμα που, αν και σε πολύ αρχικό ακόμη στάδιο, ανοίγει το δρόμο για την κατασκευή ρομπότ, τα οποία θα μιμούνται τα ζώα και θα εξελίσσονται συνεχώς, ώστε να προσαρμόζονται καλύτερα στο περιβάλλον τους - ένα είδος ρομποτικής δαρβινικής εξέλιξης.

Οι μηχανικοί των πανεπιστημίων Κέμπριτζ (Τμήμα Μηχανικής) και ΕΤΗ της Ζυρίχης (Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών-Ινστιτούτο Ρομποτικής και Έξυπνων Συστημάτων), με επικεφαλής τον δρα Φουμίγια Λίντα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "PLoS One", σύμφωνα με το BBC, δημιούργησαν ένα ρομπότ από εύκαμπτο μαλακό πλαστικό, που κάνει άλματα σαν ακρίδα. Η πρωτοτυπία του ρομποτικού συστήματος είναι ότι έχει τη δυνατότητα να βελτιώνεται προοδευτικά και να βελτιώνει τις επιδόσεις του στα πηδήματα, καθώς επίσης να «γεννά μωρά», τα οποία με τη σειρά τους κινούνται ακόμη καλύτερα.

Ακούγεται λίγο σαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας -ένα ρομπότ που φτιάχνει τα δικά του ρομποτάκια- όμως στην ουσία αυτό πέτυχαν οι ερευνητές. Προς το παρόν, τα «μωρά» είναι πλαστικοί κύβοι που έχουν ένα κινητήρα στο εσωτερικό τους. Η κατασκευή τους γίνεται από έναν «μητρικό» ρομποτικό βραχίονα, ο οποίος μπορεί να δημιουργήσει διάφορα σχήματα «μωρών».

Το μητρικό ρομπότ αξιολογεί κάθε φορά -χωρίς παρεμβολή ανθρώπου- ποιες περαιτέρω βελτιώσεις πρέπει να κάνει στον σχεδιασμό του «μωρού», ώστε αυτό να έχει βελτιωμένη απόδοση. Μέχρι στιγμής το ρομπότ-μητέρα έχει δημιουργήσει δέκα γενιές ρομπότ-παιδιών και η τελευταία γενιά μπορεί να διασχίσει διπλάσια απόσταση σε σχέση με την πρώτη, προτού ξεμείνει από ηλεκτρική ενέργεια. Δηλαδή μέσα σε δέκα «γενιές» έχει αυξήσει κατά 100% τις επιδόσεις του στον τομέα της κίνησης.

«Ένα από τα μεγάλα ερωτήματα στη βιολογία είναι πώς προήλθε η νοημοσύνη. Χρησιμοποιούμε τη ρομποτική για να εξερευνήσουμε αυτό το μυστήριο. Θέλουμε να δούμε τα ρομπότ ικανά για καινοτομία και δημιουργικότητα », δήλωσε ο Λίντα.

Οι ερευνητές οραματίζονται ήδη ότι τα μελλοντικά ρομπότ που θα εργάζονται στις αυτοκινητοβιομηχανίες, δεν θα κάνουν απλώς συναρμολογήσεις, αλλά θα είναι τόσο έξυπνα, ώστε να αντιλαμβάνονται μόνα τους τα ελαττώματα σε ένα αυτοκίνητο και να φροντίζουν να το επιδιορθώνουν. Καθώς επίσης ρομπότ που θα χρησιμοποιούνται στη γεωργία και θα δοκιμάζουν ελαφρώς διαφορετικές μεθόδους καλλιέργειας και συγκομιδής, για να δουν κατά πόσο αυτό θα βελτώσει την αποδοτικότητα.

Ο Λίντα θεωρεί εφικτό ότι σε 30 χρόνια θα έχουν πλέον δημιουργηθεί ρομπότ με ικανότητες ανάλογες εκείνων των ρομπότ που πρωταγωνιστούν σε ταινίες όπως ο «Πόλεμος των 'Αστρων» και το «Σταρ Τρεκ».
Πηγή: skai.gr
Προηγμένης τεχνολογίας αυτόνομο ανυψωτικό ρομποτικό μηχάνημα για την εύκολη μεταφορά των σταθμευμένων οχημάτων κατασκεύασαν Έλληνες επιστήμονες! 

Οι Άγγελος Αμανατιάδης, Κωνσταντίνος Χαραλάμπους, Ιωάννης Κωσταβέλης και Αντώνης Γαστεράτος, σε συνεργασία με ερευνητές από τη Γερμανία, την Ελβετία και την Βρετανία, ανέπτυξαν την καινοτόμο ρομπο-πλατφόρμα «AVERT», η οποία μπορεί όχι μόνο να «σηκώσει» ένα αυτοκίνητο που είναι παράνομα παρκαρισμένο ανάμεσα σε δυο οχήματα, αλλά και να το μετακινήσει αυτόνομα ακόμα και μέσα σε ένα κτίριο ανεξάρτητα από το μέγεθός του. 


Σύμφωνα με τους επιστήμονες το ανυψωτικό μηχάνημα προσφέρει έναν πιο ασφαλή τρόπο μεταφοράς των οχημάτων, με τα πλεονέκτημα της νέας αυτής τεχνολογίας να ποικίλουν ανάλογα την υπηρεσία στην οποία θα αξιοποιηθεί. 

Εκτός, δηλαδή, από γερανός ΙΧ της Τροχαίας και από hi-tech παρκαδόρο σε κλειστό χώρο στάθμευσης, το AVERT (Autonomous Vehicle Emergency Recovery Tool) μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για την -όσο το δυνατόν- ασφαλέστερη απομάκρυνση παγιδευμένων οχημάτων με εκρηκτικό μηχανισμό. 



Η ρομποτική πλατφόρμα, που λειτουργεί κατά κάποιο τρόπο ως «ερπυστριοφόρο», προσαρμόζεται στους τέσσερις τροχούς και οι ειδικοί αισθητήρες που διαθέτει «σκανάρουν» το χώρο για να υπολογίσει αποστάσεις και να ανιχνεύσει τυχόν εμπόδια. 



Το ερευνητικό έργο «AVERT» ξεκίνησε το 2012 και η εμπορική του χρήση αναμένεται να γίνει διαθέσιμη το 2016, καθώς η επιστημονική ομάδα δοκίμασε επιτυχώς το σύστημα πριν δύο μήνες σε πέντε διαφορετικές βιομηχανίες.
Σελίδα 1 από 2

 

 

eshopkos-foot kalymnosinfo-foot kalymnosinfo-foot nisyrosinfo-footer lerosinfo-footer mykonos-footer santorini-footer kosinfo-foot expo-foot