Ξεκάθαρη ήττα για το κυβερνητικό στρατόπεδο και προσωπικά τον Αλ. Τσίπρα συνιστά η απόρριψη της αναθεώρησης του άρθρου 3.1 για τις σχέσεις Κράτους-Εκκλησίας που προωθούσε η κυβέρνηση από τη Βουλή, καθώς, σύμφωνα με πληροφορίες, έλαβε μόνο 150 ψήφους στη σχετική ψηφοφορία, λιγότερες δηλαδή από την κυβερνητική πλειοψηφία. Μάλιστα, βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, φέρονται να μην έχουν ψηφίσει το σχετικό άρθρο.

Στην κυβέρνηση «ψάχνονται» να εντοπίσουν τις διαρροές καθώς δεν είναι γνωστό πώς ψήφισαν οι 145 βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος. Πληροφορίες αναφέρουν ότι οι τρεις βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που καταψήφισαν το εν λόγω άρθρο είναι η Νίνα Κασιμάτη, ο Γιάννης Μιχελογιαννάκης και η Γεωργία Γεννιά, αν και η τελευταία εμφανίζεται να το διαψεύδει.

Σε κάθε περίπτωση το γεγονός ότι μια εμβληματική για τον ΣΥΡΙΖΑ πρόταση φέρεται να μην έχει λάβει κάν την πλειοψηφία των ψήφων στη Βουλή, δημιουργεί δεδομένα που οδηγούν σε μια πολιτική ήττα για το κυβερνών κόμμα αλλά και τον ίδιο τον Αλέξη Τσίπρα.

Τι αναφέρει το άρθρο 3 (Σχέσεις Κράτους - Εκκλησίας)

Το άρθρο 3 του υφισταμένου Συντάγματος προβλέπει τα εξής:

1. Eπικρατούσα θρησκεία στην Eλλάδα είναι η θρησκεία της Aνατολικής Oρθόδοξης Eκκλησίας του Xριστού. H Oρθόδοξη Eκκλησία της Eλλάδας, που γνωρίζει κεφαλή της τον Kύριο ημών Iησού Xριστό, υπάρχει αναπόσπαστα ενωμένη δογματικά με τη Mεγάλη Eκκλησία της Kωνσταντινούπολης και με κάθε άλλη ομόδοξη Eκκλησία του Xριστού τηρεί απαρασάλευτα, όπως εκείνες, τους ιερούς αποστολικούς και συνοδικούς κανόνες και τις ιερές παραδόσεις. Eίναι αυτοκέφαλη, διοικείται από την Iερά Σύνοδο των εν ενεργεία Aρχιερέων και από τη Διαρκή Iερά Σύνοδο που προέρχεται από αυτή και συγκροτείται όπως ορίζει ο Kαταστατικός Xάρτης της Eκκλησίας, με τήρηση των διατάξεων του Πατριαρχικού Tόμου της κθ΄ (29) Iουνίου 1850 και της Συνοδικής Πράξης της 4ης Σεπτεμβρίου 1928.

2. Tο εκκλησιαστικό καθεστώς που υπάρχει σε ορισμένες περιοχές του Kράτους δεν αντίκειται στις διατάξεις της προηγούμενης παραγράφου.

3. Tο κείμενο της Aγίας Γραφής τηρείται αναλλοίωτο. H επίσημη μετάφρασή του σε άλλο γλωσσικό τύπο απαγορεύεται χωρίς την έγκριση της Aυτοκέφαλης Eκκλησίας της Eλλάδας και της Mεγάλης του Xριστού Eκκλησίας στην Kωνσταντινούπολη.

Σύμφωνα με την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ το άρθρο 3.1 θα αντικαθίστατο ως εξής: «Η Ελληνική Πολιτεία είναι θρησκευτικά ουδέτερη. Επικρατούσα θρησκεία στην Ελλάδα είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία βρίσκεται αναπόσπαστα ενωμένη δογματικά με το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως και με κάθε άλλη Ορθόδοξη Εκκλησία και τηρεί απαρασάλευτα τους Κανόνες των Αποστόλων και των Οικουμενικών Συνόδων και την εκκλησιαστική παράδοση. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ελλάδας είναι αυτοκέφαλη και διοικείται σύμφωνα με όσα ορίζουν ο Καταστατικός Χάρτης της, ο Πατριαρχικός Τόμος του 1850 και η Συνοδική Πράξη του 1928. Το εκκλησιαστικό καθεστώς της Κρήτης και των Δωδεκανήσων δεν αντίκειται στις παραπάνω διατάξεις».

Στο τέλος του άρθρου 3 προστίθεται ερμηνευτική δήλωση ως εξής:

«Ερμηνευτική δήλωση. Ο όρος επικρατούσα θρησκεία δεν αποτελεί αναγνώριση επίσημης κρατικής θρησκείας και δεν επιφέρει καμία δυσμενή συνέπεια σε βάρος άλλων θρησκευμάτων και γενικότερα στην απόλαυση του δικαιώματος της θρησκευτικής ελευθερίας».liberal.gr

Στόχος επετεύχθη για τους τοπικούς βουλευτές του νομού. Έντονη αντίδραση Δωρόθεου και Ιερώνυμου
Ένα ακόμη ρήγμα ανάμεσα σε κυβέρνηση και Εκκλησία ενεργοποιήθηκε μετά την ψήφιση της τροπολογία στο νομοσχέδιο για το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, που ρυθμίζει θέματα της σύνθεσης της Διοικούσας Επιτροπής για το Πανελλήνιο Ίδρυμα της Παναγίας Τήνου.
Όπως σας ενημέρωσε με χθεσινό δημοσίευμα το cyclades24, με την ψήφιση της τροπολογίας την οποία είχαν υπογράψει οι βουλευτές Κυκλάδων του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Συρμαλένιος, Αντώνης Συρίγος, Νίκος Μανιός, ο επίσης κυκλαδίτης Βουλευτής Νίκος Ξυδάπης, η Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου (ΣΥΡΙΖΑ), ο Κώστας Ζουράρις (ΑΝΕΛ) και ο Σπύρος Δανέλλης (Το Ποτάμι), το Πανελλήνιο Ιερό Ίδρυμα Ευαγγελίστριας Τήνου επανέρχεται στο κράτος ως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου και ουσιαστικά φεύγει από τον έλεγχο της Ιεράς Μητρόπολης Σύρου.
Ουσιαστικά, πρόκειται για μια επικράτηση της κρατικής έναντι της εκκλησιαστικής εξουσίας σε τοπικό επίπεδο, αφού μπροστάρηδες αυτής της ενέργειας ήταν οι κυβερνητικοί βουλευτές Κυκλάδων, οι οποίοι θεωρούν ότι το συγκεκριμένο Ίδρυμα είναι ένα όργανο που πρέπει να έχει κρατικό έλεγχο.
Στις 30 Ιουνίου τελειώνει η τωρινή διοίκηση
Με βάση το περιεχόμενο της τροπολογίας αναιρείται η ενισχυμένη θέση του επιχώριου Μητροπολίτη (Δωρόθεου Β’) στη Διοικούσα Επιτροπή, ώστε να μην περιορίζεται η κατοχυρωμένη αυτοδιοίκηση του Ιδρύματος. Έτσι, επαναφέρεται σε ισχύ η ρητή εξαίρεση του Ιδρύματος από τις ρυθμίσεις για τα εκκλησιαστικά ιδρύματα και ιερά προσκυνήματα.
Παράλληλα, καθορίζεται ότι στις 30 Ιουνίου θα τερματιστεί η θητεία της σημερινής Διοικούσας Επιτροπής, ώστε να οριστούν νέες τακτές προθεσμίες για την ανάδειξη έως τότε νέας Διοικούσας.
Καζάνι που βράζει η Εκκλησία. Έντονη δυσαρέσκεια Δωρόθεου και Ιερώνυμου
Το όλο ζήτημα έχει προκαλέσει την έντονη αντίδραση, όχι μόνο του Μητροπολίτη Σύρου κ. Δωρόθεου ο οποίος ανοιχτά έχει τοποθετηθεί για το θέμα, αλλά και του Αρχιεπισκόπου Ιερώνυμου, όπως και της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου. Τις επόμενες ώρες αναμένονται και επίσημες αντιδράσεις, καθώς το συγκεκριμένο θέμα ήδη έχει πάρει πανελλήνια έκταση.
Μάλιστα, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος συνήλθε σε έκτακτη συνεδρίαση με μοναδικό θέμα της την σχετική τροπολογία και απέστειλε έγγραφο προς τον υπουργό Παιδείας, ζητώντας του να μη κάνει δεκτή την βουλευτική τροπολογία.
«Δυστυχώς ελάχιστοι τοπικοί παράγοντες της Τήνου συνεχίζουν να παραπληροφορούν, δεν εννοούν να καταλάβουν ότι αφ’ ενός το Ίδρυμα της Ευαγγελιστρίας Τήνου είναι ‘Πανελλήνιο’ και ‘Ιερό Ίδρυμα’, επειδή διοικεί Ιερό Ναό με την περιουσία του, και όχι ‘δημοτική επιχείρηση’, και ότι αφ’ ετέρου η περιουσία του συγκεντρώθηκε από την ευλάβεια του Ελληνικού Λαού στην Παναγία Θεοτόκο και τον Ιερό Ναό της» γράφει χαρακτηριστικά η ΔΙΣ προς τον υπουργό.
Μάλιστα ο Αρχιεπίσκοπος και οι Συνοδικοί ιεράρχες απορούν «πώς είναι δυνατόν βουλευτές, και μάλιστα από πολιτικούς χώρους, που τάσσονται υπέρ των ‘διακριτών ρόλων’ ή υπέρ του ‘χωρισμού Κράτους-Εκκλησίας’ και της απόλυτης ‘θρησκευτικής ουδετερότητας’ του Κράτους, να εισηγούνται μεταβολές στην Καταστατική Νομοθεσία της Εκκλησίας της Ελλάδος, υποκαθιστώντας την Ιερά Σύνοδο Αυτής η να εισηγούνται τροπολογίες για τη διοίκηση και διαχείριση Ιερών Ιδρυμάτων Ναών χωρίς γνώση της Εκκλησίας;».

Το Μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα που δημοσιοποιήθηκε στο πολυνομοσχέδιο, αλλά και το σύστημα «Ήλιος» για τις συντάξεις, «κάρφωσαν» το κυοφορούμενο έλλειμμα του ΕΦΚΑ και εξήγησαν ξεκάθαρα το λόγο που πάρθηκαν μέτρα αύξησης των ασφαλιστικών εισφορών για τους μη μισθωτούς ασφαλισμένους.

Το νέο Ασφαλιστικό, γνωστό και ως «νόμος Κατρούγκαλου», αλλάζοντας τον τρόπο υπολογισμού των εισφορών στους ελεύθερους επαγγελματίες, στους αυτοαπασχολούμενους και στους αγρότες, προκάλεσε διαφορά στα έσοδα ύψους 663 εκατ. ευρώ σε σχέση με το 2016. Η ανάγκη να καλυφθεί η συγκεκριμένη «τρύπα» πριν καν δημιουργηθεί, προκάλεσε τη νέα παρέμβαση στις τάξεις των εισφορών. Όσο και αν το 2018 θα υπάρξει έκπτωση κατά 15%, προκύπτει όφελος στον προϋπολογισμό του ΕΦΚΑ κατά 143 εκατ. ευρώ. Είναι προφανές ότι τα υπόλοιπα 520 εκατ. ευρώ που είναι το «άνοιγμα» θα καλυφθούν από τις περικοπές στις συντάξεις. Υπενθυμίζεται ότι με τις αλλαγές που θεσμοθετήθηκαν στο πολυνομοσχέδιο, από την 1.1.2018 και μετά θα υπάρξει αλλαγή στη βάση υπολογισμού των εισφορών των μη μισθωτών ασφαλισμένων. Εφεξής στο καθαρό ετήσιο φορολογητέο εισόδημα θα προστίθενται και οι καταβαλλόμενες εισφορές του έτους αναφοράς. Έτσι, αυξάνεται η βάση υπολογισμού και αντίστοιχα αυξάνεται και το ύψος των καταβαλλόμενων εισφορών για 1,4 εκατ ασφαλισμένους. Μπορεί το 2018 να έχει θεσμοθετηθεί έκπτωση 15%, όμως από το 2019 και μετά οι ασφαλισμένοι αυτής της κατηγορίας θα υποστούν αυξήσεις που σε κάποιες περιπτώσεις θα ανέλθουν έως και το 30%.

dikaiologitika.gr

 

Ακούγεται απίστευτο, όμως με τους δασικούς χάρτες το Κράτος επιχειρεί να πάρει από εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες περίπου 1.500.000 στρέμματα.

Μάλιστα οι πολίτες κινδυνεύουν και να χάσουν (επί της ουσίας) την περιουσία τους αλλά και να πληρώσουν για το χωράφι που ως σήμερα τους ανήκει.

Αυτό το οποίο κανείς μέχρι σήμερα δεν έχει αντιληφθεί είναι ότι σε όλη τη χώρα το κράτος με βάση χάρτες του 1945 αρπάζει περιουσίες και ζητά από τους έως σήμερα ιδιοκτήτες να πληρώσουν για να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν την έκταση.

Όπως εξηγεί ο δικηγόρος Γιώργος Λωρίτης η μεγάλη παγίδα βρίσκεται στο γεγονός ότι, ενώ ο πολίτης θα κληθεί να πληρώσει για το μέχρι σήμερα δικό του χωράφι, δεν θα γίνει και ιδιοκτήτης της έκτασης. Η κυριότητα θα παραμείνει στο Κράτος.

Μάλιστα ενώ υπάρχουν νομικά επιχειρήματα με τα οποία ο πολίτης μπορεί να δώσει τη μάχη για να σώσει την περιουσία του το Κράτος επικαλούμενο μνημονιακές υποχρεώσεις βάζει το μαχαίρι στο λαιμό δίνοντας ελάχιστα χρονικά περιθώρια.

Η ανάλυση του Γ. Λωρίτη για το θέμα των δασικών χαρτών:

Την ώρα που ολοκληρώνεται το δασολόγιο και η προστασία των δασών με τους δασικούς χάρτες , την ίδια ώρα χιλιάδες αγρότες αλλά και άλλοι πολίτες κινδυνεύουν να χάσουν οριστικά τις περιουσίες τους. Το δίκαιο ή άδικο , το νόμιμο ή παράνομο αυτής της απώλειας , δεν είναι τόσο απλό να κριθεί με βάση μόνο όσα ακούονται μέχρι σήμερα και με βάση μόνο ένα μέρος της νομολογίας. Όμως αυτό γίνεται μέχρι τώρα , δηλ. αναπαράγονται οι ίδιες νομικές θέσεις του δημοσίου και μέρος της παγίας νομολογίας κυρίως του Συμβουλίου της Επικρατείας, που παραγνωρίζουν και δεν προστατεύουν και τα δικαιώματα των θιγομένων πολιτών. Αντιθέτως μια εξειδικευμένη και πολύπλευρη νομική προσέγγιση αναδεικνύει, και αντίθετη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, και παράνομο θέσεων του δημοσίου, και αντισυνταγματικότητα νόμων, και δίκια των αγροτών μή ακουσθέντα ακόμη κλπ. ώστε να είναι δυνατή μια νομική άμυνα των θιγομένων αγροτών. Περιέργως όμως οι αγρότες έχουν επιλέξει την άμυνα των πολιτικών παρασκηνίων για την επίτευξη τροποποιήσεων και την προσμονή του «από μηχανής θεού» , και όχι την νομική αντιπαράθεση (που είναι δυνατή).

Κανείς δεν ενημερώνει όμως τους αγρότες ότι με αυτές τις τροπολογίες , πρώτα ο αγρότης χαρίζει τα χωράφια του στο κράτος , δεχόμενος Α) ότι τα χωράφια του είναι δάση και Β) ότι ανήκουν στην ιδιοκτησία του κράτους , και ύστερα για αυτά τα (πλέον) δημόσια δάση ουσιαστικά τρέχει να πληρώσει για να αγοράσει από το κράτος μόνο κάποια δικαιώματα , τα οποία όμως είναι τέτοιας φύσης ώστε το ίδιο το Σύνταγμα αλλά και η πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας απαγορεύουν , όπως δηλαδή το να πωλούνται δημόσια δάση σε ιδιώτες και να καλλιεργούνται. Όπως κάθε νόμος που ψηφίζεται από την Βουλή είναι ουσιαστικά άκυρος εάν είναι αντίθετος με το Σύνταγμα , έτσι και αυτές οι σχετικές τροπολογίες είναι ουσιαστικά άκυρες και αποτελούν νομικές παγίδες και όχι λύσεις.

Η ωμή αλήθεια για τους δασικούς χάρτες είναι η ακόλουθη :

1. Οι δασικοί χάρτες είναι το εργαλείο για να δημιουργηθεί το δασολόγιο και θα παραμείνουν ως το βασικό του στοιχείο.

2. Στο δασολόγιο θα καταγραφούν ως δασικές οι εκτάσεις που εμφανίζονται στους δασικούς χάρτες ως τέτοιες (δηλ. «Δ») στις αεροφωτογραφίες του 1945 (κι’ άς εμφανίζονται αργότερα ως «Α» δηλ. «άλλης» χρήσης και συνήθως καλλιεργήσιμες).

3. Στο κτηματολόγιο που ακολουθεί και θα ολοκληρωθεί τάχιστα (εξ ού και η βιασύνη τώρα για τους δασικούς χάρτες) ως μνημονιακή υποχρέωση , θα καταγραφούν ως ιδιοκτησία του δημοσίου , όλες αυτές οι εκτάσεις που εμφανίζονται στους δασικούς χάρτες ως δασικές.

4. Συνεπώς είναι ψευδές ότι οι δασικοί χάρτες δεν αφορούν την κυριότητα των εκτάσεων , αφού , ναι μεν προς το παρόν αφορούν μόνο το δασικό ή μή χαρακτήρα των εκτάσεων , αύριο όμως (στο κτηματολόγιο) αυτός ο δασικός χαρακτήρας θα αποτελεί την αιτία (ουσιαστικά τον «τίτλο») εγγραφής των εκτάσεων ως ιδιοκτησία του δημοσίου , και τα όρια των δασικών χαρτών θα αποτελούν τα όρια της ιδιοκτησίας του δημοσίου.

5. Ο χαρακτηρισμός μιας εκτάσεως ως δάσους έχει λοιπόν 2 σοβαρότατες συνέπειες ,

· η 1η έγκειται στο ότι το ίδιο το Σύνταγμα περιορίζει τον τρόπο χρήσεως της έκτασης (έστω κι’ άν θα κερδηθεί ως ιδιωτική) και έτσι π.χ. απαγορεύεται να καλλιεργηθεί (να επιδοτηθεί….) , πρέπει υποχρεωτικά να κηρυχθεί αναδασωτέα κλπ.

· η 2η έγκειται στην απώλεια της ιδιοκτησίας επί της εκτάσεως , αφού μια έκταση που σύμφωνα με τον δασικό χάρτη θα χαρακτηρισθεί ως δάσος θα εγγραφεί (λόγω του – μαχητού - τεκμηρίου κυριότητος του δημοσίου επί όλων των δασών) στο κτηματολόγιο ως ιδιοκτησία του δημοσίου.

Αυτό το «μαχητόν» του τεκμηρίου του Ελλ. Δημοσίου «μάχεται» δηλ. νικιέται (σύμφωνα με τα μέχρι τώρα ακουσθέντα) μόνο εάν ο πολίτης καταφέρει να αποδείξει , π.χ. για την Θεσσαλία (που απελευθερώθηκε το 1881) , κτήση κυριότητος μόνο με χρησικτησία , η οποία όμως χρησικτησία θα πρέπει να έχει συντελεσθεί πριν το 1915 και σύμφωνα με το Βυζαντινο-Ρωμαϊκό Δίκαιο. Δηλ. ο πολίτης θα πρέπει να αποδείξει ότι οι προκτήτορές του ασκούσαν πράξεις νομής επί 30 έτη μετά την απελευθέρωση και πριν το 1915 , δηλ. μεταξύ 1881-1915. Τούτο δε διότι , μετά το 1915 απαγορεύεται η χρησικτησία κατά του Ελλ. Δημοσίου , και πριν την απελευθέρωση (1881) όλα τα δάση , κατά το Οθωμανικό Δίκαιο , ανήκαν στον Σουλτάνο δηλ. στο Οθωμανικό Κράτος και δεν ήταν δυνατή η κυριότης επί αυτών από ιδιώτη δηλ. Οθωμανό πολίτη , και έτσι ούτε η ακόλουθη μεταβίβαση από Οθωμανό πολίτη σε Έλληνα πολίτη ήταν δυνατή.

Για τις «νέες χώρες» (Μακεδονία κλπ.) και για την Νότια Ελλάδα υπάρχουν παρόμοια θέματα.

6. 1.500.000 στρέμματα σε όλη την Ελλάδα εμφανίζονται το 1945 ως δασικές εκτάσεις («Δ» στον δασικό χάρτη ) , και σήμερα ως άλλης χρήσης («Α» στον δασικό χάρτη – κυρίως καλλιεργημένες - ). Αυτά τα 1.500.000 στρέμματα που οι αγρότες τα θεωρούν «περιουσία των πατεράδων τους» , οι υπόλοιποι πολίτες και το Σύνταγμα και το Συμβούλιο της Επικρατείας τα θεωρούν «καταπατημένα» δάση (και τους αγρότες-καλλιεργητές τους «καταπατητές δασών»)

7. Εάν δεν ασκηθούν αντιρρήσεις ο δασικός χάρτης οριστικοποιείται και όσες εκτάσεις εμφανίζονται ως δασικές αποκτούν οριστικά τον δασικό χαρακτήρα και αυτομάτως οδεύουν προς το κτηματολόγιο για να εγγραφούν ως ιδιοκτησία του δημοσίου.

8. Εάν ασκηθούν αντιρρήσεις και απορριφθούν , και πάλι οριστικοποιείται ο δασικός χαρακτήρας, και τότε απομένει μόνο η προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας με αίτηση ακυρώσεως

9. Όμως οι λόγοι ακυρώσεως που θα προβληθούν στο Συμβούλιο της Επικρατείας (κατά του δασικού χαρακτήρα) θα είναι απαράδεκτοι (δηλ. θα απορριφθούν χωρίς να κριθούν στην ουσία τους) εάν δεν έχουν ήδη προβληθεί ως λόγοι αντιρρήσεων.

10. Συνεπώς είναι μεγάλο σφάλμα η χαλαρότητα με την οποία αντιμετωπίζονται οι αντιρρήσεις όπου όλοι νομίζουν ότι «αρκεί να κάνεις αντιρρήσεις λέγοντας «κάτι - ό,τι νά’ναι».

11. Τα «γραφεία» που ξεφυτρώνουν σε κάθε γειτονιά και αναλαμβάνουν να ασκήσουν αντιρρήσεις για λογαριασμό των θιγομένων (κυρίως αγροτών) , συνήθως ασχολούνται μόνο με την «διαδικασία υποβολής» των αντιρρήσεων και δεν έχουν ιδέα για το ποιο πρέπει να είναι το σωστό (νομικά) περιεχόμενο των λόγων των αντιρρήσεων ώστε να υπάρχει ελπίδα να γίνουν αυτοί οι λόγοι δεκτοί , και ιδίως αργότερα να επιτρέπεται να προβληθούν στο Συμβούλιο της Επικρατείας όπου θα κριθούν πραγματικά τα θέματα (αφού προβλέπεται ότι οι αντιρρήσεις θα απορρίπτονται «σωρηδόν»).

12. Οι ήδη περιρρέοντες και ήδη ακουσθέντες λόγοι αντιρρήσεων (που προβάλλουν συνήθως και τα «γραφεία» αυτά) είναι επιφανειακοί και πρόχειροι και άρα καταδικασμένοι, αφού , είτε αποτελούν ανούσια φληναφήματα χωρίς νομική βάση , είτε αναπαράγουν νομικά επιχειρήματα που ολοφάνερα προσκρούουν στο Σύνταγμα και στην πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας , ικανοποιούν όμως τον τυφλό εγωισμό του αγρότη και τον αποκοιμίζουν «ότι έκανε αντιρρήσεις»……

13. Δεν έχεις καμμία ελπίδα να νικήσεις στο Συμβούλιο της Επικρατείας προβάλλοντας για χιλιοστή φορά τους ίδιους λόγους που ήδη χίλιες φορές το Συμβούλιο της Επικρατείας τους έχει απορρίψει. Την πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας , μόνο με αντίθετη νομολογία του ίδιου του Συμβουλίου της Επικρατείας έχεις ελπίδες να την αντιμετωπίσεις. Όμως αυτή η αντίθετη νομολογία είναι ακόμη αφανής και μη συσχετισμένη με το προκείμενο θέμα (αλλιώς δεν θα ήταν «πάγια» η φανερή νομολογία).

14. Μόνο μια εξειδικευμένη και πολύπλευρη νομική προσέγγιση αναδεικνύει αυτή την αντίθετη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας, και το παράνομο θέσεων του δημοσίου , και αντισυνταγματικότητα νόμων, και δίκαια των αγροτών που δεν ακούγονται ακόμη κλπ. ώστε να είναι δυνατή η νομική άμυνα των θιγομένων αγροτών (βλ. αναλυτικότερα στο http://loritis.com/ ).

15. Τέλος, η εξαγορά των χωραφιών που προβάλλεται με την τελευταία τροπολογία (N. 4467/2017) ως λύση , σε καμία περίπτωση δεν λύνει το πρόβλημα καθώς ο πολίτης εξαγοράζοντας την περιουσία του στο 1/4 της αντικειμενικής ουσιαστικά (και νομικά) αναγνωρίζει ότι τα χωράφια του :

- Α) είναι δάση και

- Β) ανήκουν στην ιδιοκτησία του κράτους

Περαιτέρω γι’ αυτά τα (πλέον) δημόσια δάση , ο αγρότης τρέχει να πληρώσει και να (εξ)αγοράσει δικαίωμα , οποίο ψευδεπίγραφα βαφτίζεται ως δικαίωμα κυριότητας , ενώ η αλήθεια είναι ότι ουσιαστικά αποκτά μόνο το δικαίωμα γεωργικής καλλιέργειας (επί δημοσίου δάσους και όχι αληθινά ιδιόκτητης έκτασης). Απλώς αυτό το δικαίωμα καλλιέργειας είναι μεταβιβάσιμο.

16. Αυτά αποκαλύπτονται ολοφάνερα με τις κάτωθι επισημάνσεις (που άλλοι τις αγνοούν και άλλοι τις αποκρύπτουν από τους αγρότες) :

· Το δικαίωμα της «κυριότητος» δίνει στον κύριο-ιδιοκτήτη «όλες» τις εξουσίες επί του ακινήτου

· Η «εξαγορά» από τον αγρότη μιας έκτασης δεν του δίνει «όλες» τις εξουσίες του ιδιοκτήτη , αλλά μόνο περιορισμένο δικαίωμα γεωργικής καλλιέργειας (δηλ. μόνο γεωργικής χρήσης).

· Καμία άλλη χρήση δεν επιτρέπεται (π.χ. να γίνει μια βιοτεχνία ή να κτισθεί ένα εξοχικό σπίτι κλπ.). Εάν οποτεδήποτε (στο διηνεκές) γίνει άλλη διαφορετική χρήση του εξαγορασθέντος (εκτός από την αποκλειστικά αγροτική) , τότε ο αγρότης χάνει το χωράφι του , αφού ακυρώνεται αυτοδικαίως η εξαγορά και η έκταση επανέρχεται στις δεσμεύσεις του δάσους (δηλ. απαγορεύεται και η γεωργική καλλιέργεια) και επίσης επανέρχεται και στην κυριότητα του δημοσίου.

· Αυτό το ιδιάζων «δικαίωμα γεωργικής καλλιέργειας» μοιάζει πολύ με τον Οθωμανικό τίτλο «Ταπί» που αφορούσε δημόσια (δηλ. του Σουλτάνου) δάση , και δεν έδινε κυριότητα επί των δασών , αλλά «τεσσαρούφ» , δηλ. δικαίωμα «διηνεκούς εξουσιάσεως» (εκμετάλλευσης) , κάτι σαν διαρκή μίσθωση δηλαδή.

· Για την εξαγορά αυτού του «τεσσαρούφ» λοιπόν , ο αγρότης θα πρέπει να καταβάλλει:

- εκτός από το τίμημα του 1/4 της αντικειμενικής αξίας

- επιπλέον και χρηματικό αντάλλαγμα για την δαπάνη (ανα)δάσωσης άλλης αντίστοιχης έκτασης (πόση είναι άραγε αυτή η δαπάνη ; ).

Η καταβολή αυτού του χρηματικού ανταλλάγματος είναι προϋπόθεση για την εξαγορά

· Μέχρι την εξόφληση του τιμήματος εξαγοράς και του χρηματικού ανταλλάγματος για την δάσωση απαγορεύεται η μεταβίβαση της εξαγορασθείσης εκτάσεως

· Η εμπορική αξία ενός τέτοιου «χωραφιού» (που δεν είναι κανονικό χωράφι αλλά δικαίωμα «τεσσαρούφ» επί δημοσίου δάσους) θα είναι ανάλογα μειωμένη λόγω των ανωτέρω δεσμεύσεων και νομικών κινδύνων.

· Είναι ένα ερώτημα εάν το σύνολο των χρημάτων του τιμήματος εξαγοράς και του χρηματικού ανταλλάγματος για την δάσωση , ενδεχομένως ξεπερνάει την εμπορική αξία ενός τέτοιου «ψευδο-χωραφιού» , ώστε ουσιαστικά ο αγρότης να αγοράζει πανάκριβα το απομεινάρι του δικού του κανονικού χωραφιού (που το χάρισε ο ίδιος στο κράτος αναγνωρίζοντάς το ως δάσος και μάλιστα δημόσιο) ;

· Η εξαγορά αυτή που προτείνει ο νόμος θα είναι ουσιαστικά άκυρη αφού το Σύνταγμα (και η συναφής νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας) απαγορεύει τέτοιες εκποιήσεις και επίσης απαγορεύει την αλλαγή χρήσης των δασών. Όποτε οδηγηθεί κάποια τέτοια υπόθεση (έστω και τυχαία) στο Συμβούλιο της Επικρατείας , αναμένεται να ακυρωθούν αυτές οι εξαγορές (σύμφωνα με την μέχρι τώρα νομολογία του).

Το συμπέρασμα από όλα τα ανωτέρω είναι προφανές. Εάν ο θιγόμενος αγρότης ή γενικότερα πολίτης θέλει να προστατεύσει την έκτασή του που εμφανίζεται ως δασική , θα πρέπει απαραιτήτως να κάνει τα ακόλουθα :

· Να κάνει οπωσδήποτε αντιρρήσεις εντός της νόμιμης προθεσμίας

· Να φροντίσει ώστε οι λόγοι των αντιρρήσεων να μην είναι τυχαίοι και πρόχειροι από ανθρώπους που απλώς ασχολούνται με τις αντιρρήσεις αλλά δεν γνωρίζουν πραγματικά τα σχετικά νομικά θέματα , αλλά να είναι λόγοι με νομική εξειδίκευση και να καλύπτουν όλα τα επιχειρήματα που θα πρέπει αργότερα να προβληθούν στο Συμβούλιο της Επικρατείας και που μπορεί να έχουν ελπίδες νομικής βασιμότητας.

· Να παρακολουθεί το θέμα του ώστε μόλις βγει η απόφαση της αρμόδιας επιτροπής επί των αντιρρήσεών του , καταφύγει σε δικηγόρο που να μπορεί να υποστηρίξει το θέμα του στο Συμβούλιο Επικρατείας ασκώντας την κατάλληλη Αίτηση Ακυρώσεως.

· Να ψάξει στα σεντούκια του να βρει οποιοδήποτε «παλιό χαρτί» αφορά με οποιονδήποτε τρόπο τα χωράφια του και κυρίως που δείχνει την καλλιέργεια των χωραφιών του (παλαιά συμβόλαια , έγγραφα του δασαρχείου , άδειες εκχερσώσεως , μισθωτήρια , πληρωμές φόρων , προστίμων , κλπ.)
newsit.gr

Σε μια οικονομική… βόμβα, τουλάχιστον 400 εκατομμυρίων ευρώ, εξελίσσεται για τα δημόσια νοσοκομεία η υγειονομική κάλυψη των ανασφάλιστων. Η πιο προωθημένη επικοινωνιακά ρύθμιση του ΣΥΡΙΖΑ στον τομέα της Υγείας, η δωρεάν κάλυψη των 2,5 εκατομμυρίων ανασφάλιστων,

την οποία «διαφημίζουν» τόσο η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας όσο και ο Αλέξης Τσίπρας, αποτελεί μεν μια απαραίτητη και σωστή κίνηση, ωστόσο η κυβέρνηση δεν έδωσε τα εχέγγυα της εφαρμογής της. Ασκεί δηλαδή, για ακόμη μια φορά, κοινωνική πολιτική στις πλάτες άλλων και χωρίς να δώσει… ένα ευρώ.

Ή μάλλον, από τον κρατικό προϋπολογισμό έχει προβλεφθεί για την κάλυψη των οικονομικά αδύνατων το 2017 μόλις… ένα εκατομμύριο ευρώ για όλα τα νοσοκομεία πανελλαδικά, όσο δηλαδή χρειάζεται ο Ευαγγελισμός για… τρεις μήνες κάλυψης ανασφάλιστων. Υπολογίζεται ότι πανελλαδικά απαιτούνται συνολικά … 400 εκατομμύρια ευρώ! Βέβαια, οι ασκήσεις επί χάρτου του υπουργείου Υγείας προβλέπουν μεγάλο μέρος της δαπάνης να καλύψει ο Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ), ο οποίος όμως είναι ελλειμματικός και δεν έχει δώσει παρά ελάχιστα χρήματα στα νοσοκομεία.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ενωσης Ιατρών Αθηνών Πειραιά (ΕΙΝΑΠ), το 2016 νοσηλεύτηκαν 204.000 ανασφάλιστοι πολίτες στα δημόσια νοσοκομεία, η νοσηλεία καθενός, σύμφωνα με τους επίσημους υπολογισμούς, κοστίζει σχεδόν 2.000 ευρώ.

Ενδεικτικό είναι ότι μόνο το Γενικό Κρατικό «Γεννηματάς», ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της Αττικής, δαπάνησε 3,1 εκατομμύρια ευρώ το 2016 για όλους τους ανασφάλιστους πολίτες και πρόσφυγες, ενώ έλαβε μόλις… 35.000 ευρώ. Τα στοιχεία που διαθέτει ο «Ελεύθερος Τύπος» της Κυριακής και για άλλα νοσοκομεία της χώρας δείχνουν με τον πλέον εμφατικό τρόπο την άμεση ανάγκη να υπάρξει μια σοβαρή τονωτική ένεση στα ταμεία των νοσοκομείων.

Γιατί τα νοσηλευτικά ιδρύματα βρίσκονται στο χείλος του γκρεμού. Οπως λένε στον «Ε.Τ.» γιατροί και προσωπικό, αναγκαστικά η «τρύπα» που δημιουργείται οδηγεί σε περικοπές σε άλλες ανάγκες, κυρίως στην ποιότητα των υπηρεσιών: Δεν συντηρούν τον ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό και δεν αγοράζουν βασικά υλικά, ακόμη και είδη καθημερινής χρήσης, όπως σεντόνια. Το αποτέλεσμα είναι από τις λειτουργικές δαπάνες τους τα νοσοκομεία να καλύπτουν και τους ανασφάλιστους. Μόνο που επειδή και οι λειτουργικές δαπάνες είναι, επίσης, «κουτσουρεμένες», σε πολλά νοσοκομεία αναμένουν να τους τελειώσουν τα λεφτά πολύ πριν από το κλείσιμο του χρόνου, και συγκεκριμένα το φθινόπωρο του 2017. Γιατρός μεγάλου νοσοκομείου λέει ότι λόγω του μεγάλου ανοίγματος της ψαλίδας μεταξύ εξόδων και εσόδων, πολλές δαπάνες του 2016, όπως για παράδειγμα κάποιες εφημερίες, μεταφέρθηκαν στο 2017, το οποίο έχει ακριβώς τον ίδιο προϋπολογισμό με το 2016 (συνολικά 1,156 δισ. ευρώ).

Στο όλο «παιχνίδι» της χρηματοδότησης έχει ρόλο ο Εθνικός Οργανισμός Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (ΕΟΠΥΥ) ο οποίος όμως, σύμφωνα με τις πληροφορίες, δεν δύναται να χρηματοδοτήσει τα νοσοκομεία. Ο νεοσύστατος ΕΦΚΑ, στον οποίο μετέπεσε, είναι πλήρως ελλειμματικός.

«Θέλουμε να καλύπτουμε τους ανασφάλιστους πολίτες. Ετσι πρέπει. Ωστόσο να μας δώσουν και χρήματα. Πώς θα καλυφθούν; Πώς θα μας δώσει χρήματα ο ΕΟΠΥΥ όταν ο ΕΦΚΑ είναι ελλειμματικός κατά εκατοντάδες εκατομμύρια;», αναρωτιέται ο πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων του Ευαγγελισμού και καρδιολόγος Ηλίας Σιώρας.

ΜΑΡΙΑ – ΝΙΚΗ ΓΕΩΡΓΑΝΤΑ-Ελεύθερος Τύπος

Σελίδα 1 από 8

 

 

eshopkos-foot kalymnosinfo-foot kalymnosinfo-foot nisyrosinfo-footer lerosinfo-footer mykonos-footer santorini-footer kosinfo-foot expo-foot